Mgr. Hendriks, bisschop van Bisdom Haarlem-Amsterdam heeft een brief geschreven over het Jubeljaar 2025 waarin hij gelovigen uitnodigt “om voor elkaar een teken van hoop te zijn”.
(Dit is een samenvatting. Lees het volledige artikel bij de bron.)
Bekijk ExploreCatholic in de app! Openen
Mgr. Hendriks, bisschop van Bisdom Haarlem-Amsterdam heeft een brief geschreven over het Jubeljaar 2025 waarin hij gelovigen uitnodigt “om voor elkaar een teken van hoop te zijn”.
(Dit is een samenvatting. Lees het volledige artikel bij de bron.)
Drieënvijftig migranten, waaronder twee baby's, verdrinken nadat een rubberboot met vijfentvijftig mensen kapseisin de kust van Libië. De Internationale Organisatie voor Migratie (IOM) geeft gegevens vrij over het grote aantal migranten dat sinds het begin van het jaar als dood of vermist is gerapporteerd in de Middellandse Zee:
Door Linda Bordoni
Slechts twee Nigeriaanse vrouwen werden gered door Libische zoek- en reddingsoperators. Eén zei dat ze haar man had verloren in de tragedie, de ander zei dat ze twee baby's had verloren.
Ze zeiden dat de rubberen opblaasboot omkeerde voor de kust van de Libische stad Zuwara, slechts zes uur na de vertrek en onmiddellijk water nam.
IOM-gegevens tonen aan dat er alleen in januari al minstens 375 migranten als dood of vermist werden gerapporteerd na meerdere "onzichtbare" schipbreuken in de Centrale Middellandse Zee te midden van extreem weer, met nog eens honderden doden die naar verluidt niet zijn geregistreerd.
Deze herhaalde incidenten benadrukken de aanhoudende en dodelijke risico's waarmee migranten en vluchtelingen te maken hebben bij het proberen de gevaarlijke oversteek te maken.
Het VN-agentschap zei ook dat meer dan 1.300 migranten in 2025 vermist zijn geraakt in de Centrale Middellandse Zee, en dat "Het laatste incident brengt het aantal migranten dat sinds het begin van dit jaar als dood of vermist is gerapporteerd op de route op minstens 484.
De Libische route is een van de belangrijkste transitroutes voor migranten die voor conflict en armoede naar Europa vluchten. Het is een reis vol gevaren over de woestijn en over de Middellandse Zee.
In een videoboodschap in september bedankte paus Leo XIV de mensen en infrastructuren op het eiland Lampedusa, waar veel migrantenschepen aanleggen, voor hun gebaren van gastvrijheid aan migranten als voorbeeld van een immaterieel cultureel erfgoed dat beschermd moet worden.
Migranten zijn geen vijanden - zei hij - alleen broers en zussen, en christenen moeten blijven volhouden dat er geen gerechtigheid is zonder medeleven, geen legitimiteit zonder te luisteren naar de pijn van anderen.
(Bron: IOM, Reuters en andere instanties)
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
Katholiekleven.nl maakt een korte videoreeks over Caritas: de christelijke zorg voor de naaste. In de derde video vertelt Marianne Koebrugge, lid van de Caritas van de Heilige Geestparochie in Delden, over omkijken naar de ander en samen verantwoordelijkheid nemen.
“Het is zo makkelijk om te zeggen: ach ja, laat die ander dat maar doen. Wij doen dat niet. Zo zitten wij niet in elkaar”, zegt Marianne Koebrugge. “Dat gaat voorbij aan het feit dat je met elkaar de samenleving bent”.
Afgelopen jaar won de Caritas van de Heilige Geestparochie de Ariëns Prijs voor Diaconie voor haar deelname aan Kleurrijk in de Hof.
Bekijk nu de derde aflevering:
Het bericht Derde video over Caritas: “Het is niet zij en wij” verscheen eerst op Rooms-Katholieke Kerk Nederland.
De Australische Conferentie van Katholieke Bisschoppen heeft de eerste van twee verklaringen over sociale rechtvaardigheid en de "kosten van levensonderhoudcrisis" gepubliceerd, en de voorzitter van de conferentie moedigt iedereen aan om "een bijdrage te leveren aan het werk voor het algemeen welzijn te midden van de kosten van levensonderhoudcrisis."
Door Kielce Gussie
De eerste van twee verklaringen van de Australische Conferentie van Katholieke Bisschoppen (ACBC) over sociale rechtvaardigheid in het land is vrijgegeven. De voorzitter van de ACBC, aartsbisschop Timothy Costelloe, beschreef de verklaring als een uitnodiging "om diep na te denken over de uitdagingen waarmee onze natie wordt geconfronteerd en om te reageren met geloof, hoop en liefde."
In het hele land klaagde aartsbisschop Costelloe dat veel mensen worstelen met de stijgende kosten van levensonderhoud. "Voor sommigen betekent dit maaltijden overslaan, medische zorg uitstellen of leven zonder een veilige woning", merkte hij op.
Maar hij waarschuwde ervoor om deze mensen slechts als cijfers of statistieken te zien. In plaats daarvan zouden we ze moeten zien zoals ze zijn: "menselijke verhalen van strijd en veerkracht."
De aartsbisschop benadrukte dat het Evangelie elk van ons oproept om degenen die lijden te vergezellen, en deze verklaring is een uitnodiging tot die missie.
Aartsbisschop Timothy Costelloe van Perth, Australië, schrijft het voorwoord van de verklaring van de Australische Conferentie van Katholieke Bisschoppen over sociale rechtvaardigheid
De Australische bisschoppen putten uit de katholieke sociale leer en vier van de zeven principes: de waardigheid van elke persoon, het algemeen welzijn, solidariteit, subsidiariteit en de voorkeur voor de armen. Deze, benadrukte aartsbisschop Costelloe, "uitdagen ons om genereus te delen, te pleiten voor gerechtigheid, en gemeenschappen op te bouwen waar niemand wordt vergeten."
In de afgelopen jaren heeft Australië te maken gehad met een economische crisis, terwijl mensen moeite hebben om de basisgoederen en -diensten te betalen in wat bekend is geworden als de "kosten van levensonderhoudcrisis". Rapporten wijzen op de COVID19-pandemie, oorlogen, hoge rentetarieven, stijgende woningkosten, loonstagnatie en buitensporige bedrijfswinsten als oorzaken.
De verklaring van de bisschoppen benadrukte de echte menselijke kosten van deze crisis door te kijken naar de ervaringen van mensen. Een jonge vrouw uit New South Wales vertelde hoe haar leven het afgelopen jaar drastisch is veranderd door gebrek aan middelen. "Er zijn tijden geweest dat ik maaltijden heb moeten overslaan om ervoor te zorgen dat mijn dochter en huisdieren konden eten", deelde ze mee, daarbij opmerkend dat ze al meer dan twee jaar haar elektriciteitsrekeningen niet heeft kunnen betalen.
Maar dit is geen enkel geval. Een studie uit 2024 onthulde dat meer dan 70% van de werkzame mensen en degenen die ondersteuning van de overheid ontvangen, zeiden dat de kosten van goederen en diensten sneller zijn gestegen dan de salarissen van de mensen. Als gevolg daarvan hebben mensen hun spaargeld moeten aanspreken, geld moeten lenen, zonder verwarming en airconditioning moeten leven, of moeten vermijden naar de dokter te gaan of medicijnen te kopen.
In 2025 rapporteerde meer dan één op de drie huishoudens in Australië "ervaringen van voedselonzekerheid, waarbij velen maaltijden oversloegen of afhankelijk waren van noodvoedselhulp." Degenen die in meer regionale gemeenschappen wonen, vinden het nog moeilijker, aangezien een enquête meldde dat de prijs van basisvoedingsmiddelen in afgelegen gebieden het dubbele bedroeg van de prijs in de grote steden.
In reactie daarop vestigden de Australische bisschoppen de aandacht op het Compendium van de Sociale Leer van de Kerk. Ze plaatsten de prioriteit op twee van de principes van de leer van de Katholieke Kerk: de universele bestemming van goederen en de voorkeur voor de armen.
Toch merkten de bisschoppen op dat respect voor de waardigheid van elke menselijke persoon centraal staat in alle katholieke sociale leer. Aangezien iedereen naar Gods beeld en gelijkenis is geschapen, zijn ze van onschatbare waarde. De werkelijkheid echter is conflicterend.
Het bewijs dat de bisschoppen in de verklaring hebben gerapporteerd, onthult dat de impact van stijgende kosten van levensonderhoud "laat zien dat veel Australiërs worden beroofd van hun menselijke waardigheid." Dit, benadrukten ze, "is niet aanvaardbaar."
Het beginsel van de universele bestemming van goederen vereist dat elke persoon toegang heeft tot de noodzakelijke dingen in het leven om met waardigheid te leven. Verder betekent de verplichting van de Katholieke Kerk tot het algemeen welzijn dat elke persoon alles zou moeten hebben wat nodig is om te bloeien.
De bottom line is dat de stijgende kosten van levensonderhoud in Australië velen zonder voedsel, medicijnen of zelfs een huis hebben achtergelaten. "De Kerk kan niet negeren wat fundamenteel in strijd is met wat God heeft bedoeld", betoogden de bisschoppen, en ze benadrukten dat ze moeten werken om ervoor te zorgen dat iedere individuele persoon niet wordt uitgesloten of achtergelaten.
Met dit in gedachten benadrukten de Australische bisschoppen hoe de eerste gedachte moet uitgaan naar degenen die arm of gemarginaliseerd zijn. Dit, legden ze uit, "vereist dat we niet alleen delen wat we hebben met mensen die arm zijn, maar ook de oorzaken van en entrenchesarigheid van armoede in de samenleving ter discussie stellen."
In reactie riepen de bisschoppen alle onderdelen van de samenleving op om betrokken te zijn: overheden, bedrijven, kerken en geloofsgemeenschappen, het maatschappelijk middenveld en lokale organisaties.
Talloze katholieke sociale dienstorganisaties in verschillende bisdommen over het land bieden financiële begeleiding, betaalbare huisvesting en noodhulp aan ongeveer 700.000 mensen per jaar. De St. Vincent de Paul Vereniging biedt verschillende vormen van ondersteuning, waaronder jaarlijks 50 miljoen dollar aan noodhulp.
Echter, de last ligt niet alleen op hun schouders. De verklaring van de Australische bisschoppen drong er bij iedereen, uit alle lagen van de bevolking, op aan om "een bijdrage te leveren aan het werk voor het algemeen welzijn te midden van de kosten van levensonderhoudcrisis."
Ze suggereerden om vrijwilligerswerk te doen bij lokale kerk- en gemeenschapsorganisaties, geld en goederen te doneren aan organisaties, lokale politici te verzoeken om de meest behoeftigen te helpen, of lid te worden van organisaties die zich inzetten voor meer betaalbare huisvesting, lokaal of nationaal.
We moeten profeten van hoop zijn, stellen ze, in een wereld waar mensen moeite hebben om rond te komen. Over het hele land kan iedereen stappen ondernemen om "de wolk van somberheid die zo velen van ons vandaag overweldigt, op te tillen en deze te vervangen door hoop voor een sterker, meelevender, veerkrachtiger en rechtvaardiger land."
Dank u voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u in te schrijven voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
Paus Leo heeft de levering van 80 elektriciteitsgeneratoren, samen met medicatie en voedselvoorraden, aan Oekraïne geregeld.
Door Vaticaans Nieuws
De oproep voor Oekraïne die de paus uitsprak tijdens de algemene audiëntie op woensdag 4 februari, heeft de vorm aangenomen van concrete liefdadigheid als reactie op de "gevolgen van de bombardementen die," zoals paus Leo XIV zei, "opnieuw de energie-infrastructuur hebben getroffen." Sprekend in de zaal van Paulus VI, sprak de paus ook zijn dank uit voor de vele solidariteitsinitiatieven die in talrijke bisdommen zijn ontstaan, vooral in Polen. Die oproep is nu in actie omgezet via het dicasterie voor de dienst van de liefdadigheid, dat, op verzoek van de paus, drie vrachtwagens met 80 elektriciteitsgeneratoren naar het land heeft gestuurd.
Daarmee reageerde de paus op de oproepen van vele bisschoppen die, bewust van het lijden veroorzaakt door de oorlog, om hulp vroegen om de ontberingen door de intense kou die Oekraïne teistert, het hoofd te bieden. De nachttemperaturen dalen naar min 15 graden Celsius, terwijl de dagtemperaturen variëren tussen min 10 en min 12 graden. Veel mensen zijn gedwongen hun huizen te verlaten om warmte te vinden in verwarmde schuilplaatsen waar ze, dankzij de generatoren, ook een warme maaltijd kunnen krijgen.
De voertuigen die generatoren en medicijnen van Rome naar Oekraïne hebben vervoerd (cardinaal Krajewski)
De voertuigen vertrokken vanuit de basiliek van Sint Sofia in Rome, de kerk van Oekraïners in Italië, en hebben al hun bestemmingen in Fastiv en Kyiv bereikt, gebieden die bijzonder zijn getroffen door recente aanvallen. Ook vonden er militaire operaties plaats tijdens de nacht in Odessa en Kharkiv, waar een 10-jarig kind om het leven kwam. Oorlog toont geen genade, zelfs niet jegens de jongsten. In dit klimaat van angst en geweld biedt elke daad van solidariteit een moment van verlichting voor degenen die al vier jaar met het trauma van het conflict leven.
Naast de generatoren zijn er duizenden medicijnen naar Oekraïne gestuurd, waaronder antibiotica, ontstekingsremmers, supplementen en melatonine, dat vooral veel gevraagd wordt omdat het mensen helpt te slapen te midden van voortdurende angst en constante stress.
Een Oekraïense vrouw met medicijnen ontvangen van de paus (cardinaal Krajewski)
Het dicasterie voor de dienst van de liefdadigheid, onder leiding van kardinaal Konrad Krajewski, heeft ook aangekondigd dat de voorbereidingen aan de gang zijn voor de vertrek van een andere vrachtwagen met duizenden antibiotica, ontstekingsremmers, antihypertensiva en verschillende voedselvoorraden. Zodra de hulp het land bereikt, wordt de distributie georganiseerd via de parochienetwerken van de verschillende bisdommen. Deze overvloed aan vrijgevigheid is mogelijk gemaakt dankzij de Banco Farmaceutico, een netwerk van farmaceutische bedrijven, de Procter & Gamble-groep en-kardinaal Krajewski benadrukt, terwijl hij dank zegt namens de paus-alle mensen van goede wil die de mensen die lijden blijven steunen.
Dank u voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u in te schrijven voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
Op Aswoensdag, 18 februari 2026, start de digitale 40-dagenretraite van de jezuïeten onder de titel Licht dat leven geeft. Het is de twaalfde editie van deze online retraite, die loopt tot en met Paaszondag. De retraite nodigt deelnemers uit om zich in de veertigdagentijd dagelijks te laten begeleiden door een korte gebedsmail. (Dit is een samenvatting. Lees het volledige artikel bij de bron.)
Bij gelegenheid van een presbyterale vergadering die plaatsvindt in Madrid, Spanje, nodigt paus Leo XIV priesters uit om zich niet te laten ontmoedigen door uitdagingen en secularisme, maar eerder te beseffen dat hun gebed en nabijheid tot Christus anderen kan helpen erkennen dat de Heer hen zal helpen hun diepste verlangens in hun hart te vervullen.
Door Deborah Castellano Lubov
"Om de priesters te zijn die de Kerk vandaag nodig heeft, laat ik u achter met hetzelfde advies van uw heilige landgenoot, heilige Johannes van Ávila: 'Wees geheel van Hem.' Wees heilig!"
Paus Leo sprak deze woorden in een brief die is verzonden aan de priesters van het aartsbisdom Madrid ter gelegenheid van de Convivium presbyterale vergadering, die plaatsvindt op 9-10 februari in de Spaanse hoofdstad.
In de brief, ondertekend op 28 januari 2026, de herdenking van de Kerkleraar heilige Thomas van Aquino, erkende de paus de uitdagingen waarmee priesters te maken hebben. Hij stelde voor dat te midden van onrust en secularisme er een nog grotere behoefte is om heiligheid belichamen en anderen te helpen de diepste verlangens van hun harten te vullen met de aanwezigheid en liefde van de Heer.
De paus begon op te merken dat het moment waarin de Kerk leeft priesters uitnodigt om samen een pauze te nemen voor rustige en eerlijke reflectie, "niet zoveel om gefocust te blijven op onmiddellijke diagnosen of het beheer van urgenties, maar om te leren het moment dat we worden opgeroepen te leven diepgaand te lezen, en in het licht van het geloof zowel de uitdagingen als de mogelijkheden te erkennen die de Heer voor ons opent."
Langs dit pad, zei hij, wordt het steeds noodzakelijker om onze blik op te voeden en ons zelf te trainen in het onderscheiden, zodat we duidelijker kunnen waarnemen wat God al doet - vaak op een stille en discrete manier - in ons midden en in onze gemeenschappen.
Deze lezing van het heden, benadrukte de paus, kan het culturele en sociale kader waarin het geloof vandaag de dag wordt geleefd en uitgedrukt niet negeren. "In veel omgevingen," zei hij, "observeren we geavanceerde processen van secularisatie, een groeiende polarisatie in het publieke discours, en een tendens om de complexiteit van de menselijke persoon te reduceren door deze te interpreteren via ideologieën of gedeeltelijke en onvoldoende categorieën."
"Binnen deze context," vervolgde de paus, "loopt geloof het risico geïnstrumentaliseerd, afgezwakt of naar het rijk van irrelevantie verbannen te worden, terwijl vormen van co-existentie die elke verwijzing naar transcendentie uitsluiten verankerd raken."
Daarbij opgemerkt werd, "een diepgaande cultuurverandering die niet genegeerd kan worden," namelijk "de geleidelijke verdwijning van gedeelde referentiepunten."
Hij herinnerde eraan dat de christelijke zaad lange tijd grond vond die grotendeels voorbereid was, aangezien morele taal, de grote vragen over de zin van het leven, en bepaalde fundamentele noties ten minste gedeeltelijk werden gedeeld. Het huidige situatie betreurend, merkte hij op dat "dit gemeenschappelijke substraat merkbaar is verzwakt."
Hierdoor zijn veel van de basis ideeën die mensen hielpen de christelijke boodschap eeuwenlang te begrijpen en door te geven niet langer voor de hand liggend, en in veel gevallen zelfs niet meer begrepen.
"Nu," zei hij, "ontmoet het Evangelie niet alleen onverschilligheid, maar een ander cultureel perspectief, waarin woorden niet langer hetzelfde betekenen en waar de oorspronkelijke proclamatie niet als vanzelfsprekend kan worden beschouwd."
Toch zei paus Leo dat hij "overtuigd is dat in de harten van veel mensen, vooral de jongeren, vandaag een nieuwe onrust opengaat," vooral omdat "de absolutisering van welzijn de verwachte gelukzaligheid niet heeft gebracht; vrijheid losgekoppeld van waarheid heeft niet de beloofde vervulling opgeleverd; en materieel vooruitgang, op zichzelf, is er niet in geslaagd het diepe verlangen van het menselijke hart te bevredigen."
Dit alles, erkende hij, draagt bij aan een groeiend gevoel van vermoeidheid en leegte - tekenen dat alleen God deze leegtes kan vullen.
Door te benadrukken dat de Heer al aan het werk is en ons voorafgaat met Zijn genade, herinnerde de paus de priesters eraan dat degenen die de Kerk vandaag nodig heeft "zeker geen mannen zijn die gedefinieerd worden door de vermenigvuldiging van taken of door de druk van resultaten," maar eerder "mannen gevormd naar Christus, in staat om hun bediening te ondersteunen door een levende relatie met Hem, gevoed door de Eucharistie en uitgedrukt in een pastorale liefde gekenmerkt door de oprechte gave van zichzelf."
De paus verduidelijkte dat dit "niet gaat om het uitvinden van nieuwe modellen of het herdefiniëren van de identiteit die we hebben ontvangen."
Integendeel, legde paus Leo uit, het gaat om "het opnieuw voorstellen, met vernieuwde intensiteit, van het priesterschap in zijn meest authentieke kern - als alter Christus - Hem onze levens te laten vormen, onze harten te verenigen, en vorm te geven aan een bediening die vanuit intimiteit met God wordt geleefd, trouwe toewijding aan de Kerk, en concrete dienstbaarheid aan de mensen die aan onze zorg zijn toevertrouwd."
Een priesters hele leven, voegde hij eraan toe, is bedoeld om naar God te verwijzen en anderen te begeleiden naar het Mysterie, zonder zijn plaats te usurperen.
Terugkomend op het feit dat de Kerk voor iedereen is, benadrukte de Heilige Vader opnieuw het belang van priesterlijke broederschap.
In dit opzicht drong de paus erop aan dat "niemand in de uitoefening van het ambt zich blootgesteld of alleen moet voelen," hen aansporend om "samen het individualisme te weerstaan dat het hart verarmt en de missie verzwakt!"
Paus Leo sloot af met de aanmoediging aan de Spaanse priesters in hun bediening, hen aansporend om Christus te aanbidden, om mannen van diep gebed te zijn, en hun mensen te leren hetzelfde te doen.
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u aan te melden voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
In een wereld waar depressie, verslaving en gebroken families steeds gebruikelijker worden, heeft zuster Jacqueline Githiri, VDM, het tot haar missie gemaakt om een baken van hoop en genezing te zijn, en stille levens te transformeren door middel van counseling, medemenselijkheid en spirituele herstel.
Door Zuster Christine Masivo, CPS
De Visitatiedochters van Maria, een diocesane congregatie in Kenia, wijden hun leven aan het genezen van harten en het herstellen van hoop aan de hopelozen en wanhopigen.
Zuster Jacqueline Githiri, VDM, staat als een baken van medemenselijkheid en veerkracht in de aanwezigheid die zij biedt aan degenen die zij is gestuurd om te dienen als religieuze zuster.
"We zijn een nieuwe stichting, opgericht in 2020, in het aartsbisdom Kisumu in Kenia. Onze bediening, geworteld in ons charisma, is het spirituele herstel van gezinnen, met inbegrip van het besef dat vandaag de dag veel gezinnen worstelen met allerlei kwesties, vooral gerelateerd aan echtscheiding en zoveel depressieve problemen die het gezinsleven beïnvloeden," vertelt zuster Jacqueline.
"We ontdekten dat de meeste problemen geworteld zijn in spirituele leegte, en daardoor voelen we ons geroepen om gezinnen bij de wortels te dienen," zegt ze, wijzend op het feit dat haar gemeenschap werkt in counseling, sociaal en pastoraal werk.
Door middel van counseling, geestelijke begeleiding en onvermoeibare outreach begeleidt zuster Jacqueline mensen uit alle lagen van de bevolking terwijl zij worstelen met huiselijk geweld en depressie. Haar bediening is er voor jongeren en zelfs religieuzen en priesters die begeleiding nodig hebben om hun waardigheid en innerlijke rust te herontdekken.
"Ik besefte mijn roeping tot begeleiding en counseling, terwijl ik vorming deed na mijn catechetische cursus. Veel mensen kwamen met hun verschillende behoeften en ik kon niet iedereen helpen," deelt ze. "Ik bad en God verhoorde mijn gebeden en ik schreef me in voor een postgraduaat in individuele en groepscounseling ten behoeve van mijn missie."
Zuster Jacqueline Githiri, VDM tijdens pastoraal werk met enkele dorpsbewoners
De bediening van zuster Jacqueline heeft veel levens aangeraakt en haar eigen leven veranderd. Ze herinnert zich twee ontmoetingen die een diepe indruk hebben achtergelaten.
Een moeder kwam bij haar, heel depressief, nadat ze door haar echtgenoot was mishandeld, en later gescheiden terwijl ze zwanger was.
Zuster Jacqueline heeft de vrouw begeleid door haar aan te moedigen en haar te helpen de zin van het leven weer te ontdekken, ondanks alle problemen waar ze doorheen ging.
"We zijn samen op weg gegaan totdat ze weer op haar eigen benen stond," merkt de zuster op. "Ze heeft een tweelingbaby en het geeft me grote vreugde om deze moeder zo gelukkig te zien. Ze heeft een baan en werkt nu en kan voor haar drie kinderen zorgen."
Het andere geval was een religieuze zuster die heel depressief binnenkwam, en zuster Jacqueline vroeg haar gemeenschap om met haar op te trekken. "Langzaam herstelde ze, en we konden haar opnieuw met haar congregatie verbinden. Nu is ze weer gezond en actief.
Dergelijke verhalen bevestigen de overtuiging van zuster Jacqueline dat genezing mogelijk is wanneer mensen met liefde en geduld worden behandeld. "Ik heb geleerd dat mensen niet slecht zijn," reflecteert ze. "Ze zijn vaak slachtoffers van hun opvoeding, ervaringen of omgeving. Dat heeft me geleerd om voor mensen te bidden, niet om ze te veroordelen."
Groepsdiscussie tijdens sessies over counseling
Ondanks de vreugde van haar bediening, komt zuster Jacqueline immense uitdagingen tegen.
"Sommige gevallen hebben nauwlettende observatie nodig en we missen faciliteiten om cliënten in crisis op te vangen," vertelt ze. "Ik heb talloze incidenten gehad die zorg nodig hadden, waaronder een meisje dat een brute aanval vanuit haar familie overleefde en een universiteitstudent die lijdt aan ernstige depressie en aandacht en opvolging nodig had."
Zuster Jacqueline kon hen niet onderbrengen. "Het doet me diep pijn," vertrouwt ze toe.
Haar droom is om een Centrum voor Gezinsherstel te bouwen, een veilige ruimte waar mensen die worstelen met emotionele of psychologische wonden tijdelijke onderdak en holistische zorg kunnen vinden.
"Het zou ook dienen als een opleidings- en bewustwordingscentrum voor families," legt ze uit. "Veel mensen vallen in depressie omdat er geen preventie en geen vroege interventie is. We hopen dat we dat kunnen veranderen door als congregatie de brug te zijn."
In haar bediening werkt zuster Jacqueline nauw samen met priesters, religieuzen en leken. Ze stelt specifieke dagen in voor elke groep om vertrouwelijkheid en respect te waarborgen.
Haar congregatie heeft momenteel twee opgeleide counselors, met nog een in opleiding. Samen bieden zij seminars, workshops en individuele sessies aan, soms onder uitdagende omstandigheden. "Op dit moment gebruik ik een kleine container als mijn counselingkantoor," zegt ze. "Maar we hebben geloof dat God op een dag een betere plek zal voorzien."
Counselingssessie
"Mijn bediening heeft mijn ogen geopend voor de pijn van mensen en me meer medemenselijk gemaakt," zegt zuster Jacqueline. "Ik zie dat iedereen in staat is tot goedheid zodra ze begrepen en gehoord worden."
Zuster Jacqueline doet een oproep aan medezusters en geestelijken om naar mensen te luisteren. "Waar we ook zijn, priesters, religieuze broeders of zusters, we moeten counseling omarmen," zegt ze. "Het is niet slechts een beroep; het is een bediening van aanwezigheid. Mensen lijden, en ze hebben iemand nodig die met hen meeloopt."
Dank u voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u in te schrijven voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
Zondag 8 februari was de viering van het heilig vormsel in Driehuis, in de jkerk van de H. Engelmundus. Twaalf jongeren uit de regio ontvingen het sacrament van de heilige Geest. (Dit is een samenvatting. Lees het volledige artikel bij de bron.)