Bekijk ExploreCatholic in de app! Openen
Maandag 18 november was ik in Langedijk (Noord-Scharwoude) voor de viering van de overhandiging van de bijbel aan het einde van een catechese van de neocatechumenale Weg. Pastoor Bruno Sestito en de catechisten sluiten komende weekend de catechese af en kunnen er met veel voldoening op terugkijken. Ook hier het fenomeen wat ik op allerlei plaatsen tegenkom…
(Dit is een samenvatting. Lees het volledige artikel bij de bron.)
Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
Op donderdag 18 december vanaf 20.00 uur wordt een kerstconcert gegeven door The Choir of Trinity College Cambridge onder leiding van Steven Grahl, in de Kathedrale Basiliek van Sint Bavo te Haarlem. De Bavo Cantorij o.l.v. Rick Muselaers zal ook haar medewerking verlenen. (Dit is een samenvatting. Lees het volledige artikel bij de bron.)
Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
Het hoogfeest van de Onbevlekte Ontvangenis van de maagd Maria heb ik ’s morgens gevierd in het heiligdom van O.L. Vrouw ter Nood in Heiloo. In de genadekapel was er een feestelijk gezongen heilige Mis. God had een plan met de maagd Maria, God heeft met ieder mens een plan... (Dit is een samenvatting. Lees het volledige artikel bij de bron.)
Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
Bisschop Jan van Burgsteden sss, emeritus hulpbisschop van ons bisdom Haarlem-Amsterdam is op het hoogfeest van O.L. Vrouw Onbevlekt Ontvangen 90 jaar geworden. Samen met de medebroeders van zijn gemeenschap en enkele associées heb ik het vandaag gevierd in het klooster van het Begijnhof. (Dit is een samenvatting. Lees het volledige artikel bij de bron.)
Van het noorden tot het zuiden van het land werkt het kleine team van Hulp aan de Kerk in Nood hard om ervoor te zorgen dat christenen een thuis hebben in het Land van de Ceders. Pastoraal zorg en onderwijs zijn de twee belangrijkste prioriteiten van de liefdadigheid.
Door Jean-Charles Putzolu - Beiroet, Libanon
Marielle, Charlotte en Fouad maken deel uit van het team van Hulp aan de Kerk in Nood in Libanon. Ze reizen door het hele land om bisschoppen te ontmoeten en de projecten te bestuderen die door de bisdommen worden ontwikkeld. De economische crisis die Libanon in 2019 hard trof, heeft de spaargelden van gezinnen en kerkinstellingen vernietigd. Toch slagen scholen, parochies en bisdommen er elke maand - bijna providentiëel - in om hun personeel te betalen.
"Het doel is om gezinnen te steunen," legt pater Raymond Abdo uit, die toezicht houdt op verschillende scholen en een retraitecentrum in Qobayet, nabij de Syrische grens in het verre noorden van Libanon. De Karmeliet, die vroeger provinciaal in Beiroet was, kan de scholen open houden dankzij de vrijgevigheid van de gelovigen en de steun van liefdadigheidsorganisaties uit Duitsland, Oostenrijk, Polen en Frankrijk.
Pater Raymond Abdo, OCD in Qobayet
ACN, gevestigd in Frankfurt, verzamelt donaties uit 140 landen en wijst deze toe aan projecten over de hele wereld. Libanon behoort tot zijn prioriteiten vanwege de precaire situatie van christelijke scholen en de noodzaak om de exodus van christenen uit het land te vertragen - aangezien stoppen onmogelijk lijkt. Velen worden weggetroven door ineenstortende levensomstandigheden, politieke instabiliteit, intercommunal spanningen en het conflict tussen Israël en Hezbollah in Zuid-Libanon en de Bekaa-vallei.
In Douris, in het hart van de Bekaa, werden tussen september en november 2024 minstens 186 explosies geregistreerd. Een mortier trof een garage die als wapenopslagplaats voor Hezbollah werd gebruikt, met ernstige schade aan de omliggende huizen. Abdo, een gepensioneerde soldaat en vader van twee jonge meisjes, werd door de explosie door zijn huis gegooid. De garage was recht tegenover zijn huis. Hij vond een van zijn dochters onder het puin, opgerold, bedekt met stof, doodsbang en zwaar gewond. Ze heeft vijf dagen op de intensive care gelegen. ACN dekte de ziekenhuis kosten. Het kind is lichamelijk genezen, maar het psychologische trauma gaat diep. De gebeurtenissen van 25 september 2024 zijn "onvergetelijk," zegt Abdo. Zijn huis was net gerenoveerd; hij moet nu opnieuw opbouwen, wat hem verder in de schulden brengt.
Recht tegenover de verwoeste garage was Joseph, een gepensioneerde politieagent, die lichamelijk niet gewond raakte, maar wiens huis ook beschadigd was. Beide mannen benadrukken dat ze niet wisten dat het om een wapendepot ging. Ze wisten dat Hezbollah het gebouw gebruikte, maar ze kregen te horen dat er geen wapens opgeslagen waren. Ze zagen alleen maar vrachtwagens in- en uitrijden.
De Hezbollah-garage gebombardeerd door het Israëlische leger, met Abdo's huis erachter
In zulke uitzonderlijke situaties maakt ACN - net als andere liefdadigheidsorganisaties - de zeldzame keuze om noodhulp te bieden. De drie lokale medewerkers beoordelen elk geval voordat het naar Frankfurt wordt gestuurd. In Zuid-Libanon helpt de stichting met de financiering van voedselpakketten voor christelijke gezinnen die door het conflict zijn getroffen. Zodra de Israëlische operaties eindigen, hoopt ze grotere projecten te ontwikkelen. Liefdadigheidsorganisaties plannen ook om te helpen bij het herstel van beschadigde huizen. Zonder huisvesting en zonder scholen voor hun kinderen vertrekken christenen - wat de reden is dat ACN ook particuliere katholieke scholen steunt.
ACN werkt vaak samen met een andere grote liefdadigheid, de L'Œuvre d'Orient, en biedt bonussen voor leraren om ervoor te zorgen dat ze genoeg verdienen om hun gezinnen te ondersteunen, en dekt een deel van het lesgeld voor kinderen uit kwetsbare gezinnen - waarvan het aantal sinds de crisis is vermenigvuldigd. De L'Œuvre d'Orient draagt ondertussen bij aan het onderhoud en de renovatie van gebouwen. Samen vormen deze organisaties een ondersteunend netwerk ter plaatse.
Pater Raymond Abdo verwelkomt deze samenwerking. Hij heeft hulp ontvangen van verschillende weldoeners om zijn scholen te renoveren. "Kinderen komen vaak van ver weg. Sommigen nemen twee schoolbussen om hier te komen, maar hun gezinnen willen hen naar een katholieke school sturen, omdat dit voor hen een kwaliteitsonderwijs garandeert."
In Menjez, een dorp in het noorden van Libanon, runnen Filippijnse franciscanen van het Heilig Hart een school en een dispensarium. Elke maand moeten ze de salarissen van 35 medewerkers - leraren en administratief personeel - betalen. Ze nemen zelf geen salaris. "We hebben geen geld voor onszelf nodig," zegt zuster Aurore. Donaties gaan naar de salarissen van het personeel en medicijnen voor het dispensarium.
In El Houssan biedt Salesiaanse pater Mario, 82 jaar en oorspronkelijk uit Sardinië, een breed scala aan activiteiten voor kinderen: zomerkampen, spellen en catechese. Een openbare school staat op Salesiaans terrein. Eromheen heeft de gemeenschap bomen geplant, een grot gewijd aan de Maagd Maria gebouwd en een sportveld aangelegd. Ze verwelkomen zowel christenen als moslims. Iedereen doet mee aan de activiteiten. De Salesianen cultiveren een "cultuur van ontmoeting." Vredige coëxistentie, benadrukt pater Mario, begint bij school en gezin.
Pater Mario, een Salesiaanse oorspronkelijk uit Sardinië
In de afgelopen twee jaar zijn nieuwe postulanten toegetreden tot de maronitische zusters van de Heilige Familie, die ook een school runnen. "We hebben tien jaar zonder novice gedaan," zegt de overste met vreugde. Zuster Marie-Antoinette Saadé, die paus Leo XIV's bezoek aan Beiroet nauwkeurig volgde, verwelkomt de novice in het klooster in Aabrine. De opleiding van de zes jonge vrouwen, van wie er twee uit Australië komen, is mogelijk dankzij de financiële steun van ACN. "Onze oudere zusters verlaten ons, en het aantal novices maakt dat niet goed," geeft ze toe, maar ze ziet in deze nieuwe roepingen een teken van vernieuwing.
Deze vernieuwing is ook zichtbaar in de bergen van het bisdom Baalbek. Twintig broeders en drie priesters hebben het klooster Beit Maroun vanaf nul gebouwd. De meesten zijn onder de 30 en hebben ervoor gekozen een leven te leiden dat ver afstaat van wat hen na de universiteit te wachten leek te staan. Ze stellen hun professionele vaardigheden ten dienste van de gemeenschap. Eén is architect en ontwierp de kapel, monastieke cellen en de kerk. De broeders - die metselaars, timmerlieden en bouwers worden - construeren alles met hun eigen handen. "Wat hier verrijst, behoort niet tot ons," zegt broeder Christophorus. Hun klooster trekt duizenden: 3.000 mensen woonden twee jaar geleden hun jaarlijkse retraite bij, 5.000 vorig jaar. En gezien de ruwe staat van het rotsachtige pad dat erheen leidt, is het duidelijk dat bezoekers gemotiveerd zijn door meer dan alleen nieuwsgierigheid. De broeders leven in de eenvoud van Sint Maron en stralen aanstekelijke vreugde uit. Twee komen uit Australië, en de Australische Kerk biedt aanzienlijke ondersteuning voor hun project. ACN voorziet hen van verzekering - nuttig, gezien de risico's waarmee de "monnik-arbeiders" op de bouwplaats worden geconfronteerd.
De monniken van Beit Maroun
De Kerk in Libanon is levendig. Gewond, probeert ze te genezen temidden van talloze moeilijkheden, in een complexe omgeving die soms ongunstig is voor de christelijke aanwezigheid, vooral in het zuiden en de Bekaa. Wat betreft het idee dat christenen opnieuw een meerderheid in Libanon zouden kunnen worden, is de weg lang - en onzekere. Pater Raymond Abdo ziet pogingen om het land "radicaal" te islamiseren. Om dit te illustreren, vertellen Joseph en Abdo, wiens huizen beschadigd zijn in Douris, hoe Hezbollah de volledige wederopbouw van moslimhuizen na de explosie heeft gefinancierd, terwijl christelijke gezinnen slechts enkele honderden dollars ontvingen. Ze worden niet rechtstreeks verdreven, maar Hezbollah moedigt hen zeker niet aan om te blijven.
Bisschop Hanna Rahmé van Baalbek-Deir El-Ahmar blijft echter de dialoog met zijn moslim "buren" aangaan, omdat "we geen keuze hebben dan samen te leven." Hij geeft echter toe dat de huidige spanning met Israël dit moeilijk maakt. Tijdens het conflict eind 2024 bood hij onderdak aan moslimgezinnen op bisdomgrond, maar vroeg actieve Hezbollah-militanten te vertrekken om die gezinnen niet bloot te stellen aan Israëlische aanvallen.
Toen we bisschop Rahmé ontmoetten, zoemden Israëlische surveillancedrones boven ons. "Ze kwamen terug zodra de paus Libanon verliet," zei hij - en veel Libanezen vrezen dat de vijandelijkheden op elk moment zouden kunnen hervatten.
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u aan te melden voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
In het kader van een decennialange traditie om hulde te brengen aan het standbeeld van de Onbevlekte Ontvangenis in Rome, bidt paus Leo aan de voet van de 12 meter hoge kolom bovenop welke de figuur van de Maagd Maria is geplaatst, en legt een krans aan de basis.
Door Kielce Gussie
Binnen 100 jaar na de proclamatie van de dogma van de Onbevlekte Ontvangenis was de traditie van het versturen van bloemen naar het standbeeld van de Heilige Maagd Maria op het Piazza di Spagna in Rome begonnen met paus Pius XII. Een paar jaar later, in 1958, ging paus Sint Johannes XXIII naar het Piazza di Spagna en plaatste een mand met witte rozen aan de voet van het standbeeld.
Paus Leo maakte zijn weg door de straten van Rome in de pausmobiel naar het Piazza di Spagna (@Vatican Media)
Terwijl hij deze decennialange praktijk voortzette die door zijn voorgangers was gestart, markeerde paus Leo XIV 8 december-de Hoogfeest van de Onbevlekte Ontvangenis-met een bezoek aan het Piazza di Spagna.
Toen de Heilige Vader aankwam op het Piazza di Spagna, zongen het koor en de verzameling een Marianenlied getiteld "Jij rijst mooier op dan de dageraad". De Vicaris van Rome, Kardinaal Baldassare Reina en de burgemeester van Rome, Roberto Gualtieri, verwelkomden de paus bij zijn aankomst.
Na een openingsgebed bood paus Leo een boeket bloemen aan de voet van de 12 meter hoge kolom van de Onbevlekte Maagd en het koor bad de Litanei van de Heilige Maagd Maria in zang.
Deze traditie dateert uit de jaren 1900 (@Vatican Media)
Daarna bood de paus een gebed aan, gewijd aan de Maagd:
Wees gegroet, O Maria! Verheug je, vol van genade, vervuld met die genade die, als een zachte licht, al degenen die door de aanwezigheid van God beschenen worden, helder maakt. Het Mysterie heeft je vanaf het begin omarmd; het begon grote dingen in jou te verwezenlijken vanaf de schoot van jouw moeder, dingen die spoedig om jouw toestemming vroegen-dat "Ja" dat zoveel andere "ja's" inspireerde.
Onbevlekt, Moeder van een trouw volk, jouw puurheid baadt Rome in eeuwig licht, jouw pad vult haar straten met een geur die zoeter is dan de bloemen die we je vandaag aanbieden. Vele pelgrims van over de hele wereld, O Onbevlekte Maagd, hebben door de geschiedenis heen en in dit jubileumjaar de straten van deze stad bewandeld. Een mensheid die op de proef is gesteld, soms verpletterd, nederig als de aarde zelf waaruit God het heeft gevormd en waarin Hij niet ophoudt Zijn levengevende Geest in te blazen.
Bekijk, O Maria, naar zoveel zonen en dochters wiens hoop niet is gedoofd: moge datgene wat jouw Zoon in hen heeft gezaaid wortel schieten en groeien-Hij, het levende Woord, die in elke persoon vraagt om nog meer te groeien, vlees, gezicht en stem aan te nemen. Moge jubileumhoop bloeien in Rome en in elke uithoek van de aarde, hoop in de nieuwe wereld die God voorbereidt, waarvan jij, O Maagd, als de knop en de dageraad bent. Na de heilige deuren, moge nu andere deuren opengaan-deuren van huizen en oases van vrede waar de waardigheid opnieuw kan bloeien, waar mensen geweldloosheid en de kunst van verzoening kunnen leren.
Moge het koninkrijk van God komen-de nieuwheid waar je zo diep naar verlangde en waaraan je jezelf volledig opende, als een kind, als een jonge vrouw, en als moeder van de ontluikende Kerk. Inspireer nieuwe inzichten in de Kerk die op weg is in Rome en in de bijzondere Kerken die, in elke context, de vreugden en hoop, de verdriet en angsten van onze tijdgenoten-vooral de armen en allen die lijden-verzamelen.
Moge de doop doorgaan met het voortbrengen van mannen en vrouwen heilig en onbevlekt, geroepen om levende leden van het Lichaam van Christus te worden-een Lichaam dat handelt, troost, verzoent en de aardse stad transformeert waarin de Stad van God wordt voorbereid. Bepleit ons, worstelend met veranderingen die ons onvoorbereid en machteloos lijken te vinden. Inspireer dromen, visies en moed-jij die beter dan wie dan ook weet dat niets onmogelijk is voor God, en ook dat God niets alleen doet.
Stel ons op weg, met de haast die eens jouw stappen naar je neef Elizabeth heeft bewogen, en met de trillende gretigheid waarmee je een balling en pelgrim werd-om gezegend te zijn, ja, maar gezegend onder alle vrouwen, eerste leerling van jouw Zoon, moeder van God-met-ons. Help ons om altijd een Kerk te zijn met en tussen de mensen, zuurdesem in het deeg van een mensheid die om gerechtigheid en hoop roept. Onbevlekte, vrouw van oneindige schoonheid, waak over deze stad, over deze mensheid. Leid hen naar Jezus, breng hen bij Jezus, presenteer hen aan Jezus. Moeder, Koningin van de Vrede, bid voor ons.
Voordat hij het Piazza verliet, bracht paus Leo tijd door met het begroeten van een aantal van de 30.000 mensen die voor het evenement bijeen waren-een aantal kinderen, ouderen en zieken.
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u in te schrijven voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
Syrië herdenkt een jaar sinds de val van de langdurige heerser Bashar al-Assad na bijna 14 jaar oorlog.
Door Nathan Morley
Syrië herdenkt de eerste verjaardag van de val van de langdurige heerser Bashar al-Assad, die op 8 december vorig jaar werd afgezet na bijna 14 jaar conflict.
De al-Assad dynastie, die 54 jaar aan de macht was, eindigde toen een rebellenoffensief Assad uit kantoor dwong na zijn 24-jarige heerschappij, gekenmerkt door beschuldigingen van wijdverspreide marteling en onderdrukking.
Tot 300.000 mensen blijven vermist, met naar schatting tientallen massagraven die door het land verspreid liggen.
De oorlog heeft een van de grootste migratiecrises ter wereld veroorzaakt, met 6,8 miljoen Syriërs - ongeveer een derde van de bevolking - die tijdens de piek in 2021 zijn gevlucht.
Meer dan de helft vestigde zich in het buurland Turkije, terwijl honderdduizenden onderdak vonden in Libanon en Jordanië.
De VN-vluchtelingenorganisatie meldt dat meer dan 3 miljoen Syriërs zijn teruggekeerd sinds eind 2024, hoewel velen te maken hebben met erbarmelijke omstandigheden zonder werkende infrastructuur, scholen of gezondheidsdiensten.
De voorzitter van de Europese Raad, Antonio Costa, bevestigde op maandag de steun van de EU voor Syrië en beloofde zich in te zetten voor een vreedzaam, door Syriërs geleidt proces dat is gericht op gerechtigheid, verzoening en herstel.
UN-secretaris-generaal Antonio Guterres drong ook aan op steun van de internationale gemeenschap voor de overgang, en benadrukte dat succes afhankelijk is van blijvende humanitaire financiering, wederopbouw en economische ontwikkeling.
"Wat voor ons ligt is veel meer dan een politieke overgang; het is de kans om gebroken gemeenschappen te herbouwen en diepe verdeeldheid te genezen," zei de VN-chef. "Het is een kans om een natie te smeden waar elke Syriër - ongeacht etniciteit, religie, geslacht of politieke affiliatie - veilig, gelijk en met waardigheid kan leven."
Luister naar het rapport van Nathan Morley
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
Ter gelegenheid van de feestdag van 8 december kijken we terug op verschillende reflecties van Pausen door de jaren heen - een Mariàn pad dat verbonden is met de dogma dat door paus Pius IX werd verkondigd.
Door Amedeo Lomonaco
Elk jaar tijdens de Adventreis nodigt de Feestdag van de Onbevlekte Ontvangenis de Kerk uit om haar blik op Maria te richten. De historische wortels die aan dit feest verbonden zijn, leiden terug naar de 19e eeuw. 171 jaar geleden, op 8 december 1854, verklaarde paus Pius IX dit dogma van het katholieke geloof in de Apostolische Constitutie "Ineffabilis Deus".
Het zegt: "De leer die stelt dat de Meest Bekommerde Maagd Maria, in het eerste moment van haar ontvangenis, door een bijzondere genade en privilege van de almachtige God, in het licht van de verdiensten van Jezus Christus, de Verlosser van de mensheid, onaangetast is gebleven door elke vlek van de erfzonde, is door God geopenbaard en moet daarom door alle gelovigen vast en onveranderlijk geloofd worden."
Drie jaar later, in 1857, zegende en wijdde de Pontiff het monument van de Onbevlekte in Piazza di Spagna, nabij de Spaanse Trappen in Rome.
Vijftig jaar na de publicatie van "Ineffabilis Deus" herinnerde paus Pius X in de encycliek "Ad diem illum laetissimum" zich dat Pius IX "verklaarde en verkondigde, als een goddelijke openbaring door de autoriteit van het apostolische magisterium, dat Maria, vanaf het eerste moment van haar ontvangenis, volledig vrij was van erfzonde."
De encycliek legt uit dat "als volken geloven en belijden dat de Maagd Maria van elke besmetting is bewaard, ze ook de erfzonde moeten erkennen, de herstelling van de mensheid die door Jezus Christus werd gerealiseerd, het Evangelie, de Kerk en uiteindelijk zelfs de wet van het lijden zelf."
In de Apostolische Constitutie "Munificentissimus Deus" (1950) definieerde paus Pius XII dat "de Onbevlekte Moeder van God, de eeuwige Maagd Maria, nadat ze de loop van haar aardse leven had voltooid, met lichaam en ziel in de hemelse glorie werd opgenomen."
Dit dogma van de Hemelvaart - gevierd op 15 augustus - is nauw verbonden met dat van de Onbevlekte Ontvangenis. "Door een volledig unieke privilege," zegt de Constitutie van 1950, "overwintig ze de zonde met haar onbevlekte ontvangenis; daarom was ze niet onderworpen aan de wet van het blijven in de besmetting van het graf, noch moest ze de verlossing van haar lichaam afwachten tot het einde van de wereld."
De kolom van de Onbevlekte Ontvangenis in Rome
In 1958 ging paus Johannes XXIII naar Piazza di Spagna en legde een mand met witte rozen aan de voet van het monument voor de Maagd - een traditie die zijn opvolgers voortzetten. Op de feestdag van de Onbevlekte Ontvangenis, 8 december, 1960, noemde de Pontiff Maria Onbevlekt de morgenster die "de duisternis van de donkere nacht" verspreidt.
De katholieke leer betreffende Maria's onbevlekte ontvangenis en het verhogen van haar glans is bekend bij elke goede christen: een vreugde en betovering voor de nobelste zielen. Het is te vinden in de liturgie, in de stemmen van de Vaders van de Kerk, in de verlangende zuchten van vele harten die ernaar verlangen haar te eren…
Op de eerste verjaardag van de afsluiting van het Tweede Vaticaans Concilie benadrukte paus Paulus VI tijdens zijn homilie tijdens de mis op 8 december 1966 dat de Onbevlekte Ontvangenis "het mysterie van het privilege, het mysterie van de uniciteit, het mysterie van de perfectie van de Heilige Maria" is.
"Maria, het enige menselijke schepsel dat, volgens goddelijke ontwerping (hoeveel wijsheid en liefde het bevat!), door de verdiensten van Christus - de enigebron van onze verlossing - is bewaard gebleven van alle onvolkomenheid," vervolgde hij.
Later diezelfde dag, tijdens het Angelus, kregen de woorden van de Pontiff de vorm van een belofte:
Deze keer is het een belofte die we Onze Lieve Vrouw moeten aanbieden met ons Angelus: de belofte om onze toewijding aan haar te vernieuwen, als Moeder van Christus en onze Moeder, volgens de theologische criteria van het Concilie.
Criteria die Maria "een uitzonderlijke plek in de leer en in de devotie geeft, volgens het plan van de Verlossing - dus christologisch en kerkelijk."
In 1978, aan het begin van zijn bisschoppelijke ambt als opvolger van Petrus, vertrouwde paus Johannes Paulus II de Kerk op een speciale manier aan Maria toe. Tijdens het Angelus op 8 december van dat jaar verweefden zijn woorden over de Onbevlekte Ontvangenis zich met het leven van Jezus:
Christus, die de auteur is van het goddelijke leven - dat wil zeggen van genade in elke persoon - moet hij, door de Verlossing die hij volbracht, bijzonder royaal zijn tegenover zijn Moeder… Deze vrijgevigheid van de Zoon jegens de Moeder gaat terug tot het eerste moment van haar bestaan. Het wordt de Onbevlekte Ontvangenis genoemd.
De Onbevlekte Ontvangenis geschilderd door Francesco Podesti in de Zaal van de Dogma van de Onbevlekte Ontvangenis in de Vaticaanse Musea
Het mysterie van Maria's Onbevlekte Ontvangenis, verklaarde paus Benedictus XVI tijdens het Angelus van 8 december 2008, herinnert ons aan twee fundamentele waarheden van ons geloof:
Eerst de erfzonde, en dan de overwinning erop door de genade van Christus - een overwinning die op sublieme wijze straalt in de Heiligste Maria. Het bestaan van wat de Kerk "erfzonde" noemt, is helaas overweldigend duidelijk als we alleen maar om ons heen en vooral binnenin ons kijken… Liefste, in Maria Onbevlekt contempleren we de reflectie van de Schoonheid die de wereld redt: de schoonheid van God die straalt op het gezicht van Christus. In Maria is deze schoonheid geheel puur, nederig, vrij van elke trots en veronderstelling.
Op 8 december 2015 opende paus Franciscus het Buitengewone Jubileum van de Barmhartigheid, gevierd op de 50e verjaardag van het Tweede Vaticaans Concilie. Tijdens de eerbetoon aan de Onbevlekte in Piazza di Spagna op dezelfde dag bood hij een gebed van dankzegging aan Maria aan:
We danken u, Onbevlekte Moeder,
omdat u ons op deze weg van verzoening
niet alleen laat lopen, maar ons vergezelt;
u blijft dicht bij ons en steunt ons in elke moeilijkheid.
Gezegend bent u, nu en altijd, Moeder.
Op 8 december om 16:00 uur zal paus Leo XIV in de voetsporen van zijn voorgangers volgen en een pauze nemen om te bidden aan de voet van het standbeeld van de Heilige Maagd in de Piazza di Spagna in Rome.
In zijn homilie op 12 oktober voor het Jubileum van de Mariàn Spiritualiteit benadrukte hij dat "het pad van Maria achter Jezus is, en het pad van Jezus leidt naar elke mens."
Genegenheid voor Maria van Nazareth maakt ons, met haar, leerlingen van Jezus; het leert ons terug te keren naar Hem, te mediteren en de gebeurtenissen van het leven te verbinden waardoor de Verrezen nog steeds ons bezoekt en roept.
In Maria, Tota pulchra (U bent geheel mooi), kan de mensheid de reflectie van schoonheid contempleren - die de wereld redt.
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u in te schrijven voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
Op de Feestdag van de Onbevlekte Ontvangenis bidt paus Leo XIV het Angelus en nodigt de gelovigen uit om te geloven zoals Maria dat deed en om Christus in hun leven te verwelkomen.
Door Isabella H. de Carvalho
Op maandag 8 december, de Feestdag van de Onbevlekte Ontvangenis, moedigde paus Leo XIV de gelovigen aan om in God te geloven zoals de Heilige Maagd Maria dat deed en aldus "onze genereuze instemming te geven aan de missie waartoe de Heer ons roept".
Hij sprak tot de menigte die was samengekomen op het Sint-Pietersplein voor de recitatie van het Angelusgebed op deze feestdag, waarop de Kerk viert dat Maria, op het moment van haar ontvangenis, werd bewaard voor de erfzonde door een unieke genade van God, gegeven in het licht van de toekomstige verdiensten van Christus' verlossing.
"Het 'ja' van de Moeder van de Heer is wonderbaarlijk, maar dat van ons kan dat ook zijn, vernieuwd elke dag trouw, met dankbaarheid, nederigheid en volharding, in gebed en in concrete daden van liefde, van de meest buitengewone gebaren tot de meest alledaagse en gewone inspanningen en daden van dienstbaarheid," benadrukte de paus.
"Op deze manier kan Christus overal gekend, verwelkomd en bemind worden, en kan de verlossing iedereen ten goede komen."
In zijn toespraak benadrukte de paus hoe de Heer de Maagd Maria "de buitengewone genade van een volledig rein hart" gaf in het licht van de komst van Christus. Toen de engel Gabriel haar begroette met de woorden "Wees gegroet, vol van genade: de Heer is met u," ontdekte en verwelkomde zij haar missie "met de verwondering die typisch is voor de nederigen," vervolgde de paus.
"Met geloof antwoordde zij met haar 'ja': 'Zie, ik ben de dienstmaagd van de Heer; laat het met mij geschieden naar uw woord'," legde de paus uit, verwijzend naar het Evangelie van Lucas, vers 38.
Hij benadrukte hoe deze genade vruchten kon dragen in Maria "omdat zij, in haar vrijheid, het verwelkomde en het plan van God omarmde." "De Heer handelt altijd op deze manier: hij geeft ons grote gaven, maar hij laat ons vrij om ze te aanvaarden of niet," drong de paus aan.
Hij noemde in feite St. Augustinus, die zei "wij geloven ook, omdat datgene wat [in haar] tot stand kwam, ons ook ten goede kan komen." Paus Leo moedigde de gelovigen dus aan om eenvoudig te geloven zoals de Heilige Maagd dat deed en om welke missie dan ook te verwelkomen waartoe God iemand roept.
De paus benadrukte ook het belang van het sacrament van het Doopsel om Jezus in iemands leven toe te laten: "Het wonder, dat plaatsvond bij Maria's ontvangenis, werd voor ons vernieuwd in het Doopsel: gereinigd van de erfzonde, zijn we kinderen van God geworden, zijn woonplaats en de tempel van zijn Geest."
Hij legde uit dat net zoals Maria, "door middel van een speciale genade," in staat was Christus in zichzelf te verwelkomen en hem vervolgens naar anderen te brengen, zo staat het sacrament van het Doopsel Jezus toe "om in ons te leven en ons in staat te stellen verenigd met hem te leven, samen te werken in de Kerk, ieder naar zijn of haar staat, voor de transformatie van de wereld."
Na verschillende groepen te hebben verwelkomd die op het Sint-Pietersplein aanwezig waren, herinnerde de paus de gelovigen eraan dat hij in de middag de Heilige Maagd zou eren aan de voet van de Spaanse Trappen in Rome, waar een standbeeld van Onze Lieve Vrouw staat.
Elke jaar, op het feest van de Onbevlekte Ontvangenis, doorkruist de paus de stad met een mand vol bloemen die hij aan de voet van de zuil legt waarop zij staat. Eerder op de dag brengt een team van brandweermannen hun eigen boeket bloemen naar de top van de 27 meter hoge zuil en plaatst het in haar armen.
Dank u voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u in te schrijven voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
