Bekijk ExploreCatholic in de app! Openen
Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
De Sint Jansbasiliek in Laren bestaat dit jaar 100 jaar en dat vieren we groots – ook met jongeren! Op de eerste zondag van de Advent komt Mgr. Ted Hoogenboom, hulpbisschop van Utrecht, naar Laren om speciaal met jongeren te praten over de toekomst van de Kerk.
(Dit is een samenvatting. Lees het volledige artikel bij de bron.)
Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
Begin oktober werd een musical getiteld “The Addams Family” meerdere malen opgevoerd in het kerkgebouw van de H. Bonifatius te Spanbroek. (Dit is een samenvatting. Lees het volledige artikel bij de bron.)
In de aanwezigheid van Paus Leo XIV dirigeert Maestro Riccardo Muti Cherubini's "Missa voor de Kroning van Karel X" tijdens een kerstconcert in de Paul VI-halte, waarop hij de "Ratzinger Prijs" 2025 ontvangt. Het concert werd mogelijk gemaakt dankzij de samenwerking van het Dicasterie voor Cultuur en Onderwijs en de Pauselijke Stichting "Gravissimum Educationis".
Door Linda Bordoni
Op vrijdagavond trad Maestro Riccardo Muti op het podium van de Paul VI-halte, in aanwezigheid van Paus Leo XIV en Vatikanese functionarissen, en leidde hij het "Luigi Cherubini" Jeugdorkest en het "Guido Chigi Saracini" Koor van de Kathedraal van Siena in een uitvoering van Luigi Cherubini's Missa voor de Kroning van Karel X (1825).
Het concert, gehouden ter ere van de paus terwijl hij de eerste kerst van zijn Petrinische bediening nadert, markeerde ook de uitreiking van de Ratzinger Prijs 2025 aan de wereldberoemde dirigent.
In zijn toespraak aan het einde van het concert reflecteerde Paus Leo op de relatie tussen muziek, geloof en de menselijke persoon. "Heilige Augustinus noemt muziek scientia bene modulandi, de kunst om het hart naar God te leiden," zei hij.
"Muziek is een pad naar het begrijpen van de waardigheid van de mens en het bevestigen van iemands roeping," merkte de paus op.
Hij benadrukte de betekenis van Muti's levenslange toewijding aan muziek en de dialoog die het met de Kerk vertegenwoordigt, evenals zijn persoonlijke relatie met Benedictus XVI, die de Maestro het Grootkruis van Sint Gregorius de Grote verleende.
Bij het terugdenken aan de overleden paus Benedictus, zei hij dat Muti's ontmoetingen met Kardinaal Ratzinger - van Salzburg en München tot Rome - een gedeeld begrip van muziek vormden als een ruimte van reflectie en ethische verantwoordelijkheid.
"Zo lijkt het vooral passend dat de Ratzinger Prijs wordt toegekend aan iemand die heeft geweten hoe hij te bewaren wat Benedictus XVI altijd beschouwde als het hart van de kunst: de mogelijkheid om een vonk van Gods aanwezigheid door de schoonheid te laten weerklinken," zei hij.
De vandaag uitgereikte prijs, voegde de paus toe, voortzet die dialoog, "open voor mysterie en gericht op het algemeen welzijn, naar harmonie."
Hij onderstreepte ook de aanwezigheid van jonge uitvoerders en Mutis langdurige inzet voor onderwijs en vorming, waarbij hij opmerkte dat miljoenen kinderen wereldwijd uitgesloten blijven van formele scholing.
Om deze reden steunde hij de lancering van het Observatorium voor Ongelijkheid en Toegang tot Onderwijs, aangekondigd tijdens de recente Jubilee van de Onderwijswereld, dat tot doel heeft de inspanningen te coördineren om universele toegang tot onderwijs te waarborgen.
Voordat de paus zijn toespraak hield, bood Maestro Muti korte woorden van dankbaarheid aan, waarbij hij zijn persoonlijke genegenheid voor de Heilige Vader uitsprak, en onthulde dat "Vanaf het eerste moment heb ik van u gehouden."
Hij hield een korte, improvisatie toespraak waarin hij terugblikte op zijn artistieke reis, inclusief zijn jaren als muzikaal directeur van het Chicago Symphony Orchestra. Bovenal herinnerde hij zich zijn lange relatie met paus Benedictus XVI, "de relatie van een vrome katholiek met een grote paus en een grote theoloog."
Muti zei dat ze op veel gelegenheden over muziek spraken, waaronder eens niet lang voor de dood van Benedictus, toen de zieke paus emeritus reflecteerde over Mozarts inzicht dat "tussen noten de oneindigheid, het Mysterie is."
En terwijl Muti de kamer verliet, zei Benedictus tegen hem: "Ik geloof dat Mozart een van de tastbare uitdrukkingen van Gods bestaan is (...) Laat die arme Mozart rusten in vrede!"
Aan het einde van de uitvoering, en voor de woorden van pater Lombardi en de paus, sprak kardinaal José Tolentino de Mendonça, prefect van het Dicasterie voor Cultuur en Onderwijs en een belangrijke promoter van het evenement, zijn dank uit aan de Maestro en benadrukte de educatieve en spirituele dimensie van de avond.
Hij bedankte Muti voor zijn werk met de jonge muzikanten en zei: "Door hun handen en stemmen hebben we geluisterd naar een Mis die niet slechts een partituur is voor een ceremoniële gelegenheid, maar een gebed, een spirituele beklimming."
De kardinaal-prefect benadrukte de rol van de jonge uitvoerders en zei: "Zij zien presteren met bekwaamheid, discipline en toewijding is een sprekend teken."
"Terwijl we vieren wat muziek kan bieden aan jongeren door onderwijs en vorming, kunnen we de dramatische realiteit van de wereld niet negeren: 61 miljoen kinderen kunnen niet naar school, en 161 miljoen hebben geen toegang tot secundair onderwijs," bevestigde hij, toevoegend dat "deze cijfers open wonden zijn."
Schoonheid, vervolgde hij, "wist de duisternis van de wereld niet uit, maar verlicht het en geeft ons de moed om het onder ogen te zien," en het is voor die kinderen die uitgesloten zijn, zei hij, dat het concert van vanavond een oproep en een uitnodiging lanceert om te handelen zodat elk kind kan studeren.
Voordat hij de paus uitnodigde om de prijs uit te reiken, presenteerde pater Federico Lombardi, SJ, voorzitter van de Ratzinger Stichting, de prijs, en merkte op dat Muti's werk de waarden belichaamt die centraal staan in de missie van de stichting.
"De diepte van zijn interpretatie van heilige muziek blijft de relatie tussen muziek, de Kerk en het geloof beïnvloeden," zei hij.
Reflecterend op de relatie tussen Maestro Muti en Joseph Ratzinger, voegde pater Lombardi toe: "De wederzijdse waardering en harmonie tussen Maestro Muti en paus Benedictus XVI, ook uitgedrukt in hun persoonlijke ontmoetingen, maken het volkomen passend - en in zekere zin verplicht - om de erkenning toe te kennen die de naam van de theoloog en muzikant paus draagt."
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
Paus Leo XIV viert de Mis in de St. Pietersbasiliek voor het feest van Onze Lieve Vrouw van Guadalupe, die "in de inwoners van Amerika de vreugde wekt te weten dat ze door God geliefd zijn."
door Christopher Wells
De christelijke traditie erkent de Heilige Maagd Maria als "de moeder van de liefde," zei paus Leo op vrijdag, in zijn homilie voor het feest van Onze Lieve Vrouw van Guadalupe.
"In het Evangelie," vervolgde hij, "horen we hoe Maria de dynamiek leeft van iemand die de wereld haar leven binnenlaat en het transformeert." Vervuld van vreugde bij de Annunciatie, brengt Maria gedurende haar leven "vreugde op plaatsen waar menselijke vreugde onvoldoende is."
Dit, zei de paus, is wat er gebeurt in Guadalupe, waar Maria "in de inwoners van Amerika de vreugde wekt te weten dat ze door God geliefd zijn." Opmerkend dat de Maagd tot St. Juan Diego sprak in zijn moedertaal, zei paus Leo dat "te midden van voortdurende conflicten, onrechtvaardigheden en lijden dat verlichting zoekt, Onze Lieve Vrouw van Guadalupe de kern van haar boodschap verkondigt: 'Ben ik niet hier, ik die jullie moeder ben?'" Maria, vervolgde hij, "is de stem die de belofte van goddelijke trouw laat weerklinken, de ondersteunende aanwezigheid wanneer het leven ondraaglijk wordt."
Als onze Moeder vertelt Maria ons "alles te doen wat [Jezus] ons opdraagt," en wij reageren op onze beurt: "Ja, Moeder, we willen jouw ware kinderen zijn. Vertel ons hoe we in het geloof verder kunnen gaan wanneer onze kracht afneemt en de schaduwen groeien. Help ons te begrijpen dat met jou, zelfs de winter een tijd van rozen wordt."
Vervolgens richtte paus Leo, in een geest van filiaal devotie, zich rechtstreeks tot de Heilige Maagd, met de vraag haar de wereld te leren niet verdeeld te zijn in onverenigbare facties; jonge mensen te begeleiden om standvastig in het geloof te blijven; degenen die van de Kerk zijn afgedwaald te zoeken, en gezinnen te versterken.
"Heilige Maagd," zei de paus, "mogen wij, net als jij, het Evangelie in ons hart bewaren," overtuigd dat waar het Evangelie wordt verkondigd, "alles mooi, hersteld en vernieuwd wordt."
Ten slotte vroeg paus Leo Maria om hem te steunen in zijn bediening als opvolger van St. Petrus, zodat hij "in de ene weg die leidt naar de gezegende vrucht van jouw schoot, allen die aan [hem] zijn toevertrouwd, kan bevestigen."
Ter afsluiting van zijn homilie bad de Heilige Vader dat, gesteund door Maria's bescherming, de Heilige Maagd "ons mag laten voortgaan, steeds meer verenigd met Jezus en met elkaar, naar de eeuwige woning die Hij voor ons heeft bereid, en waarin [Maria] ons verwacht."
Bedankt voor het lezen van ons artikel. Je kunt op de hoogte blijven door je te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
De grootste naasting van geld en goederen in de geschiedenis van ons land, is vermoedelijk de onteigening geweest van alle katholieke bezittingen in de zestiende eeuw toen de katholieke kerk illegaal werd verklaard en katholieke burgers van hun rechten werden beroofd. Dat is gelukkig veranderd. Toch zijn anti-katholieke gevoelens nooit helemaal verdwenen. Dagblad Trouw en EO Dit gaven er onlangs weer eens uiting aan. (Dit is een samenvatting. Lees het volledige artikel bij de bron.)
De katholieke bisschoppen van Thailand en Cambodja hebben hun bezorgdheid geuit over het toenemende conflict langs de gedeelde grens van de twee landen, aangezien duizenden mensen zijn ontruimd.
Door Chainarong Monthienvichienchai, LiCAS News
De Bisschoppenconferentie van Thailand (CBCT) waarschuwde op 11 december voor stijgende slachtoffers en grootschalige ontruiming, aangezien de hernieuwde gevechten langs de Thais-Cambodjaanse grens op de vijfde dag zijn aangekomen.
In een openbaar statement beschreef de CBCT het huidige geweld als een "gevaarlijke escalatie" van het langdurige grensconflict, met conflicten die nu in meerdere provincies in beide landen worden gerapporteerd, waarvan veel nog steeds getekend zijn door eerdere conflicten waaruit duizenden blijven herstellen.
"De tweede ronde van botsingen tussen Thaise en Cambodjaanse troepen, die op 7 december begon in het grensgebied van de provincie Sisaket in het bisdom Ubon Ratchathani, is intensiever geworden en breidt zich continu uit," aldus het statement.
De bisschoppen zeiden dat de botsingen zijn geëscaleerd van sporadisch geweervuur naar het gebruik van zware wapens, die zich verspreiden over grensgebieden in zeven provincies van het zuidelijke noordoosten tot de provincie Trat in het bisdom Chanthaburi, die meer dan 800 kilometer beslaan.
De autoriteiten zeiden dat de evacuatieoperaties continu zijn uitgevoerd, met honderden tijdelijke schuilplaatsen die haastig zijn opgezet in grensdistricten.
"Enkele mensen zijn gedood en gewond geraakt, en meer dan 250.000 mensen zijn geëvacueerd naar ongeveer 900 tijdelijke schuilplaatsen. De situatie blijft gespannen, en er zijn geen tekenen dat het binnenkort zal verlichten," zei de CBCT.
In tegenstelling tot de eerste golf van botsingen in juli zeiden veel Thaise gezinnen in de provincie Surin dat ze waren gevlucht nog voordat ze schoten hoorden, na vroege waarschuwingen van lokale leiders na een korte grensschermutseling op zondag.
De meeste evacuees deze keer verlieten met slechts een paar sets kleding; sommigen zeiden zelfs dat ze vergeten waren hun huizen te vergrendelen in de haast om te ontsnappen.
De omstandigheden in de schuilplaatsen blijven basis, maar regelmatige maaltijden en de steun van vrijwilligers hebben geholpen om de druk op de ontheemde gezinnen te verlichten.
De CBCT merkte op dat de lokale katholieke kerk, via Caritas en zijn sociale actie-armen in de bisdommen Ubon Ratchathani, Nakhon Ratchasima en Chanthaburi, "dringend hulp biedt aan degenen die getroffen zijn, naar beste vermogen."
"Om eenheid in geloof in Christus te tonen, nodigt de CBCT alle bisdommen, religieuze orden, katholieke organisaties en alle welwillende christenen uit om liefde en medeleven te tonen aan onze broeders en zusters die lijden door donaties volgens hun vermogen via Caritas Thailand," concludeerde het statement.
Het bericht werd ondertekend door aartsbisschop Francis Xavier Vira Arpondratana, aartsbisschop van Bangkok en voorzitter van de CBCT.
Caritas Thailand vertelde LiCAS News op 12 december dat het sinds het begin van de botsingen nauw samenwerkt met het bisdom langs de grens.
"Sinds 7 december coördineren we met het bisdom Ubon Ratchathani en het bisdom Chanthaburi," zei Caritas Thailand. "We hebben ons voorbereid op de grenssituatie na eerdere botsingen, waaronder het aanwijzen van gebieden binnen katholieke kerken als aanvankelijke evacuatiecentra en samenwerken met lokale overheidsinstanties."
Vier katholieke kerken, twee in Ubon Ratchathani en twee in Chanthaburi, zijn nu geopend als tijdelijke schuilplaatsen voor evacuees.
Tijdens zijn Algemene Audiëntie op het Sint-Pietersplein op 10 december uitte paus Leo XIV zijn diepe bezorgdheid over het escalerende geweld.
"Ik ben diep bedroefd door het nieuws van het hernieuwde conflict langs de grens tussen Thailand en Cambodja," zei de paus. "Er zijn slachtoffers gevallen, ook onder burgers, en duizenden mensen zijn gedwongen hun huizen te verlaten."
Hij deed een oproep aan beide landen om "onmiddellijk het vuur te staken en de dialoog te hervatten."
De katholieke kerk in Cambodja heeft ook haar bezorgdheid geuit over het toenemende conflict. In een gezamenlijke boodschap drongen bisschop Olivier Schmitthaeusler, bisschop Pierre Suon Hangly en bisschop Enrique Figaredo er bij beide partijen op aan om vrede voorop te stellen en moedigden zij katholieken aan om degenen die ontheemd zijn te helpen.
Caritas Cambodja is eveneens begonnen met het bieden van ondersteuning aan de getroffen gemeenschappen langs de grens.
Nu de gevechten geen tekenen van afnemen vertonen, blijven katholieke gemeenschappen in Thailand en Cambodja coördineren om humanitaire inspanningen te leveren terwijl ze pleiten voor dialoog, terughoudendheid en een snelle terugkeer naar de vrede.
Dit artikel werd oorspronkelijk gepubliceerd op https://www.licas.news/. Alle rechten voorbehouden. Ongeautoriseerde herpublicatie door derden is niet toegestaan.
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u in te schrijven voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik gewoon hier
Fr. Roberto Pasolini, de Prediker van het Pauselijk Huis, levert zijn tweede Adventmeditatie aan paus Leo XIV en leden van de Romeinse Curie.
Door Isabella Piro
Welke soort eenheid moeten we getuigen? En hoe kunnen we de wereld een geloofwaardige vorm van gemeenschap bieden die niet gewoon een generieke broederschap is?
Dit waren de vragen die centraal stonden in de tweede van drie Adventpreken die pater Roberto Pasolini, prediker van het Pauselijk Huis, vrijdagochtend hield voor paus Leo XIV en de Romeinse Curie.
Het gekozen thema voor de drie reflecties was: "Wachten en haasten op de komst van de dag van God."
Fr. Pasolini structureerde zijn reflectie rond drie beelden: de Toren van Babel, Pinksteren en de herbouw van de Tempel van Jeruzalem.
Het eerste beeld, de Toren van Babel, belichaamt een mensheid die, na de zondvloed, probeert "de angst om uiteengeslagen te worden" te exorciseren. Maar dat project verbergt "een dodelijke logica," omdat het eenheid nastreeft "niet door de verzoening van verschillen, maar door middel van uniformiteit."
Dit is de "droom van een wereld waarin niemand anders is, niemand risico's neemt, alles voorspelbaar is," merkte fr. Pasolini op, daarbij wijzend op het feit dat de bouwers van de toren geen onregelmatige stenen gebruikten, maar uniforme bakstenen, allemaal identiek.
Het resultaat is eenparigheid, zei hij, maar die is alleen schijnbaar en illusoir, omdat het "wordt bereikt ten koste van het elimineren van individuele stemmen."
De prediker wendde zich toen tot de hedendaagse tijd, wijzend op de totalitaire regimes van de 20e eeuw, die "een eenzijdige ideologie" oplegden, dissent de mond snoerend en vervolgend.
Toch, "wanneer eenheid wordt opgebouwd door het onderdrukken van verschillen," waarschuwde hij, "is het resultaat geen gemeenschap maar de dood."
Zelfs vandaag de dag, zei fr. Pasolini, "in het tijdperk van sociale media en kunstmatige intelligentie," zijn de risico's van homogenisatie niet verdwenen - in feite verschijnen ze in nieuwe vormen: algoritmen die "eenvormige informatiebellen" creëren, voorspelbare patronen die de menselijke complexiteit reduceren tot standaarden, en platforms die jagen op onmiddellijke consensus terwijl zij "reflectieve dissent" straffen.
De Kerk, voegde de Capucijn toe, is niet immuun voor deze verleiding, aangezien vaak in de geschiedenis de eenheid van het geloof werd verward met uniformiteit, tot nadeel van "de langzame ritme van gemeenschap, die geen angst heeft voor dialoog en geen nuances uitwist."
Paus Leo luistert naar de Adventreflectie (@VATICAN MEDIA)
Een wereld gebouwd op de utopie van identieke kopieën, vervolgde fr. Pasolini, "is de tegengestelde van de schepping," omdat "God schept door te scheiden, te onderscheiden, te differentiëren": licht van duisternis, de wateren van het droge land, en dag van nacht.
In dit opzicht is "verschil de grammatica van het bestaan," en het verwerpen ervan betekent het omkeren van "de creatieve impuls" in de zoektocht naar een valse zekerheid die in feite "een weigering van vrijheid" is.
De verwarring van talen waarmee God op Babel reageert, is daarom geen straf maar "een genezing," benadrukte de prediker. God "herstelt de waardigheid van particulariteit," en geeft de mensheid opnieuw haar "meest kostbare gave": "de mogelijkheid om niet allemaal hetzelfde te zijn."
Immers, "er is geen gemeenschap zonder verschil."
Fr. Pasolini's tweede beeld, Pinksteren, wordt aldus een symbool van gemeenschap zonder uniformiteit. De apostelen spreken in hun eigen talen, en de luisteraars begrijpen in die van hen, omdat "diversiteit blijft bestaan, maar het verdeelt niet."
Verschillen worden niet geëlimineerd om eenheid te creëren; ze worden getransformeerd "tot de stof van een bredere gemeenschap."
Fr. Pasolini wendde zich toen tot zijn derde beeld: de Tempel van Jeruzalem, die meerdere keren is verwoest en herbouwd.
Elke reconstructie, zei hij, "kan nooit een lineair proces zijn," want het wordt gevormd door "enthousiasme en tranen, nieuwe impulsen en diepe spijt."
Dit alles dient als "een kostbaar compendium" voor het begrijpen van "de eeuwige noodzaak van de vernieuwing van de Kerk," zo goed belichaamd door Sint Franciscus van Assisi.
De Kerk is geroepen zichzelf telkens weer te laten herbouwen, zodat "de schoonheid van het Evangelie" kan stralen, trouw aan zichzelf blijft terwijl ze "zich blijft inzetten voor de wereld."
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u in te schrijven voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
In een toespraak tot de Italiaanse inlichtingendiensten roept paus Leo XIV op tot beveiliging geworteld in ethiek, met de waarschuwing dat de zoektocht naar vrede nooit ten koste mag gaan van de menselijke waardigheid of de waarheid.
Door Francesca Merlo
Bij de ontvangst van leden van het Italiaanse Veiligheidsintelligentiesysteem ter gelegenheid van de eeuwviering van de oprichting, herinnerde paus Leo XIV eraan dat in 1925 het eerste gecoördineerde inlichtingenbureau van Italië werd opgericht, waarmee "de fundamenten werden gelegd voor het bouwen van een effectiever en gecoördineerd systeem, gericht op het waarborgen van de veiligheid van de Staat."
Een eeuw later, vervolgde hij, zijn de instrumenten en mogelijkheden aanzienlijk geëvolueerd, maar ook de verantwoordelijkheden en morele risico's die aan dergelijk werk verbonden zijn.
Inlichtingprofessionals, zei hij terwijl hij hen op vrijdag in het Vaticaan begroette, zijn belast met "de ernstige verantwoordelijkheid om voortdurend de gevaren te monitoren die het leven van de natie kunnen bedreigen, vooral om bij te dragen aan de bescherming van de vrede."
Hun werk, vaak verborgen voor het publiek, is essentieel juist omdat het probeert crises te anticiperen voordat ze uitbreken.
Toch, waarschuwde de paus, kan discretie ook inlichtingenwerk blootstellen aan misbruik of instrumentalisering. Om deze reden vervolgde hij, moet professionaliteit gepaard gaan met een stevige ethische visie, te beginnen met "respect voor de waardigheid van de menselijke persoon."
"Beveiligingsactiviteiten," zei hij, "mogen dit fundamentele aspect nooit uit het oog verliezen en mogen nooit tekortschieten in het respect voor de waardigheid en rechten van elk individu."
Zelfs wanneer het algemeen belang dringend lijkt, moet de verleiding om ethische grenzen te overschrijden worden weerstaan. Informatie verzamelen, zei de paus, heeft onvermijdelijk invloed op individuele rechten-een realiteit die proportionaliteit, juridische helderheid en constante toezicht vereist.
De paus riep vervolgens op tot een strikte wettelijke regulering van inlichtingenactiviteiten, onderworpen aan rechterlijke controle, en transparant in hun financiële governance. Nationale veiligheid, benadrukte hij, mag nooit ten koste gaan van fundamentele rechten, inclusief "privé- en gezinsleven, vrijheid van geweten en informatie, en het recht op een eerlijk proces."
Paus Leo benadrukte vervolgens het belang van de ethiek van communicatie. In een wereld verzadigd met gegevens en directe overdracht, waarschuwde de paus voor de gevaren van desinformatie, manipulatie en de uitbuiting van kwetsbaren.
De "massale en continue uitwisseling van informatie," zei hij, vereist kritische waakzaamheid, vooral wanneer men geconfronteerd wordt met nepnieuws, chantage en het aanzetten tot haat en geweld.
Hij benadrukte dat vertrouwelijke informatie nooit mag worden ingezet om "te intimideren, manipuleren, chanteren of te belasteren" van publieke figuren, journalisten of acteurs uit de civile samenleving.
Deze waarschuwing, voegde hij toe, geldt ook voor de kerkelijke sfeer. In sommige landen wordt de Kerk zelf slachtoffer van inlichtingenoperaties die "uit verkeerde doeleinden handelen en haar vrijheid onderdrukken."
Deze risico's, merkte de paus op, vereisen "een hoge morele statuur"-niet alleen van degenen die nieuw instappen in inlichtingendiensten, maar ook van degenen die daar al lang in dienst zijn.
Paus Leo XIV wijdde zijn gedachten vervolgens aan al degenen die hun leven hebben verloren tijdens delicate missies, vaak uitgevoerd ver weg van publieke erkenning.
"Hun toewijding mag misschien niet worden vastgelegd in krantenkoppen," zei hij, "maar het leeft voort in de mensen die ze hielpen en in de crisissen die ze hielpen op te lossen."
Bij het afsluiten van zijn toespraak sprak de paus zijn dank uit voor de rol die de Italiaanse inlichtingendiensten spelen bij het waarborgen van de veiligheid van de Heilige Stoel en de Staat Vaticaanstad.
Hij moedigde de aanwezigen aan om hun professionele roeping met balans en inzicht te leven, altijd het algemeen belang in het oog houdend en "stevig verankerd te blijven aan die juridische en ethische principes die de waardigheid van de menselijke persoon boven alles stellen."
Dank u voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u in te schrijven voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
In een boodschap gericht aan Latijns-Amerikaanse priesters, seminaristen en religieuze mannen en vrouwen die in Rome studeren, moedigt paus Leo XIV hen aan om hun roeping om Christus te volgen te herinneren en te streven om God boven alles te plaatsen.
Door Isabella H. de Carvalho
"Aangezien we leven in een verwarrende samenleving vol geluid, hebben we vandaag meer dan ooit dienaars en leerlingen nodig die de absolute prioriteit van Christus aankondigen en die Zijn stem helder in hun oren en harten behouden."
Paus Leo XIV deed deze uitnodiging aan Latijns-Amerikaanse priesters, seminaristen en religieuze mannen en vrouwen die Rome studeren, in een bericht dat op vrijdag 12 december is uitgebracht.
Ze verzamelden zich in het Vaticaan voor een bijeenkomst georganiseerd door de Pauselijke Commissie voor Latijns-Amerika over "Maria: Ster van Evangelisatie en Missie voor Latijns-Amerika Vandaag," op de feestdag van Onze Lieve Vrouw van Guadalupe.
In zijn boodschap reflecteerde paus Leo op de woorden van Christus tot Zijn leerlingen: "Volg mij," als vertegenwoordiging van het "diepste doel" van het leven van een seminarist, priester of gewijde persoon.
Hij nodigde hen uit om hun roeping te herinneren en trouw te blijven aan God in goede en slechte tijden, door ook hun relatie met Hem te onderhouden door de Schrift te lezen, te mediteren in gebed, hun pastores te volgen en de kennis en wijsheid die de Kerk biedt te bestuderen.
"In vreugde en in moeilijkheden moet ons motto zijn: als Christus het heeft doorgemaakt, dan moeten wij ook leven wat Hij heeft geleefd," schreef hij. "We moeten ons niet vastklampen aan applaus, want de echo daarvan vervaagt snel; het is ook niet gezond om alleen maar stil te staan bij herinneringen aan crises of tijden van bittere teleurstelling."
"Laten we eerder alles zien als onderdeel van onze vorming en zeggen: 'Als God het voor mij gewild heeft, dan wil ik het ook.' De diepe band die ons met Christus verbindt, of we nu priesters, gewijde personen of seminaristen zijn, lijkt op wat wordt gezegd tegen christelijke echtparen op hun trouwdag: 'armen, rijk, in ziekte en gezondheid.'"
De paus wees erop hoe de evangeliepassages over roeping allemaal "de absolute initiatief van de Heer" onderstrepen, die mensen "zonder enige verdienste" aanroepen.
Integendeel, zei hij, is hun roeping "een kans om de boodschap van het Evangelie aan zondaars en de zwakken te brengen," en zo worden de discipelen van Jezus "instrumenten van het heilsplan dat God voor alle mensen heeft."
Echter, paus Leo benadrukte dat het Evangelie ook de toewijding onderstreept die bij het beantwoorden van zo'n roeping komt kijken, zoals God boven alles plaatsen, zich losmaken van alle menselijke zekerheid, en "de eis van de dringende noodzaak van theoretische en praktische kennis van de goddelijke wet."
"In deze eis om alles achter te laten-zelfs dingen die op zichzelf goed zijn-bedoelt de Heer niet dat we natuurlijke plichten, bekrachtigd door Gods wet, ontlopen, maar om onze ogen te openen voor een nieuw leven," legde paus Leo uit, daarbij de heilige Ambrosius citerend.
"In dit nieuwe leven kan niets vóór God worden geplaatst, zelfs niet wat we eerder als goed kenden, en het houdt de dood van de zonde en van het oude wereldse zelf in."
Door opnieuw de heilige Ambrosius te citeren, benadrukt paus Leo hoe deze vereniging met Jezus ons helpt om in gemeenschap met anderen te zijn en samen te wandelen.
"We zijn niet verenigd door banden van sympathie, gedeelde belangen of wederzijds gemak, maar door te behoren tot het volk dat de Heer heeft gekocht voor de prijs van Zijn Bloed," volhardde de paus.
De paus benadrukte ook dat in het evangelie van Johannes Christus de apostel Petrus twee keer vraagt Hem te volgen, en beide keren toont het de nabijheid van de Heer.
De eerste keer is na Petrus' drievoudige belijdenis van liefde na het drie keer verloochenen van Jezus, en hoewel "de apostel het mysterie van het kruis niet volledig begreep," had God al "het offer in gedachten had waarmee Petrus God zou verheerlijken."
"Wanneer, gedurende ons leven, onze visie vertroebeld raakt, zoals dat bij Petrus gebeurde in de nacht of te midden van stormen," legde de paus uit, "zal het de stem van Jezus zijn die, met liefdevolle geduld, ons ondersteunt."
Evenzo is de tweede keer kort daarna, wanneer Petrus vraagt naar Johannes, en Jezus antwoordt: "Wat gaat het jou aan? Jij volgt mij." Dit tweede voorval "verzekert ons dat de Heer onze kwetsbaarheid kent en dat het vaak niet het kruis is dat ons opgelegd wordt, maar ons eigen egoïsme, dat een struikelblok wordt in onze wens om Hem te volgen," benadrukte paus Leo.
"De dialoog met de apostel toont ons hoe gemakkelijk we onze broeder en zelfs God beoordelen, zonder Zijn wil in ons leven gehoorzaam te aanvaarden."
Aan het einde van zijn boodschap droeg de paus de Latijns-Amerikaanse seminaristen, priesters en religieuzen aan Maria op en vroeg Onze Lieve Vrouw van Guadalupe om "ons te leren met moed te reageren en de wonderen die Christus in ons heeft gedaan in ons hart te bewaren, zodat we zonder uitstel naar buiten kunnen gaan om de vreugde te verkondigen dat we Hem hebben gevonden, één zijn in de Ene, en levende stenen van een tempel voor Zijn glorie."
Dank u voor het lezen van ons artikel. U kunt up-to-date blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
Terwijl de Kerk het Jubileum van Gevangenissen viert, reflecteert de hoofd van het Catholic Mobilizing Network op de waardigheid van de degenen die opgesloten zijn en de rol die ieder van ons heeft om die waardigheid te eren als Pelgrims van Hoop.
Door Krisanne Vaillancourt Murphy, Uitvoerend Directeur van Catholic Mobilizing Network*
Vorig jaar, op de tweede dag van Kerstmis, opende paus Franciscus de tweede Heilige Deur van dit Jubileumjaar in de Rebibbia-gevangenis in Rome. Hoe passend, dan, dat deze week zijn opvolger, paus Leo XIV, het Jubileum van Gevangenissen zal voorzitten, het laatste grote evenement van dit Heilige Jaar.
De "revolutie van tederheid" die door paus Franciscus is ingehuldigd, gaat door, waarbij paus Leo oproept tot een "revolutie van liefde"-een "liefde die zichzelf geeft en niet bezit, liefde die vergeeft en niet eist, liefde die helpt en nooit verlaat."
Paus Leo deed deze oproep terwijl hij predikte over de lessen van de Goede Samaritaan voor onze wereld vandaag. "Vandaag is de weg van Jeruzalem naar Jericho de weg die wordt afgelegd door allen die in zonde, lijden en armoede afdalen," zei hij. "Het is de weg van allen die gebukt gaan onder problemen of door het leven gekwetst zijn. De weg van allen die vallen, hun koers kwijt zijn en op de bodem van de put belanden."
Dit Jubileum, met het thema Pelgrims van Hoop, signaleert de heilige reis die deze twee revolutionaire visies van genade en hoop verbindt. En het is dan ook niet verrassend dat het wordt ingekleed door evenementen die zich richten op mensen die opgesloten zijn.
Voor mensen in de gevangenis-vooral degenen die lange straffen uit zitten, wachten op executie of in zeer moeilijke opgesloten omstandigheden leven-kan hoop een illusie zijn. We kunnen begrijpen waarom zo velen zich genegeerd en weggestuurd voelen.
Dit zijn precies de mensen waar paus Franciscus het over had toen hij de "wegwerpmaatschappij" aan de kaak stelde. Dit zijn mensen die zich zwaar belast voelen, die zijn gevallen en hun koers kwijt zijn, zoals paus Leo heeft gesproken.
Het Jubileum herinnert ons eraan dat niemand buiten verlossing is. Geen mens mag worden weggedaan als het ons uitkomt. Niemand kan zijn of haar waarde of waardigheid als kind van God verliezen. We klampen ons vast aan de hoop dat deze wegwerpmentaliteit overwonnen kan worden, dat genade de verlangens naar wraak of een ingebeelde gemeenschap van moreel zuiveren kan overwinnen.
Genade is niet voor de sterke en perfecte. Daarom is het bezoeken van onze broeders en zusters in de gevangenis een van de lichamelijke werken van genade. Evangelierechtvaardigheid is meer dan louter de toepassing van de wet. In zijn volledigheid gaat rechtvaardigheid over het herstellen van rechte relaties en het verlossen van mensen.
We hebben dit Jubileumjaar nodig gehad. Dit speciale jaar van genade herinnert ons eraan dat wraak in strijd is met onze christelijke overtuigingen en tegen een hoge prijs komt, betaald in echte levens.
Een puur bestraffende benadering van schade kan geen rechtvaardigheid bieden. Het kan geen relaties en gemeenschappen herbouwen. En de doodstraf blijft een fundamentele afwijzing van christelijke hoop, genade en rechtvaardigheid. Het verraadt een gebrek aan vertrouwen in de God van genade.
Zoals paus Benedictus XVI eens schreef: "Degene die hoop heeft, leeft anders; degene die hoopt, is de gave van een nieuw leven gegeven."
In dit nieuwe leven moeten onze ogen worden geopend voor degenen die gemakkelijk genegeerd worden in ons dagelijks leven.
Wanneer mensen achter tralies zijn opgesloten, blijven ze onze broeders en zusters. De pijn van hun geliefden is echt. De schade die zij hebben aangericht, blijft te vaak onbehandeld zonder pogingen tot herstel of genezing. We moeten beter doen, niet alleen voor hen, maar voor allen die door hun daden zijn geraakt.
We bidden dat het Jubileum ons, Pelgrims van Hoop, de moed zal geven om vandaag op die weg naar Jericho aanwezig te zijn.
Als Pelgrims van Hoop kunnen we beslissen hoe we kunnen reageren op schade, geweld en misdaad. We hebben de mogelijkheid om herstel boven vergelding te kiezen, begeleiding boven verlatenheid, en genezing boven schade. We hebben de mogelijkheid om leven na te streven boven de dood.
Dit Jubileumjaar heeft de noodzaak belicht van een completer begrip van rechtvaardigheid en heeft ons herinnerd dat we vernieuwd moeten worden in hoop.
Het afsluiten van dit Jubileumjaar met focus op degenen die opgesloten zijn, is een krachtige herinnering dat hoop niet verloren is voor iemand. Iemand.
Pelgrims van hoop respecteren de waardigheid van degenen die in de gevangenis zitten, ook al hebben ze anderen ernstig gekwetst, en weigeren deel te nemen aan hun ontmenselijking.
Pelgrims van hoop kaatsen inhumane gevangenisomstandigheden terug, verwerpen de ongefundeerde beloftes van de doodstraf, en werken aan de afschaffing ervan. Pelgrims op de reis van hoop blijven geloven dat verlossing mogelijk is en creëren de voorwaarden waaronder de genade van vergeving bekend kan zijn.
Moge dit Jubileum van Gevangenissen ieder van ons herinneren aan het feit dat wat we ook doen voor degenen die opgesloten zijn, we het voor Christus doen.
"Want ik had honger en je gaf me te eten, ik had dorst en je gaf me te drinken, een vreemdeling en je verwelkomde me, naakt en je kleedde me, ziek en je zorgde voor me, in de gevangenis en je bezocht me.' [...] 'Voorwaar, Ik zeg u, wat je voor een van deze kleinsten van Mij gedaan hebt, dat heb je voor Mij gedaan.'" (Mattheüs 25:35-40)
"Pelgrims op de Weg van Hoop: Een Bron voor het Jubileum van Gevangenissen" is opgesteld door Catholic Mobilizing Network in samenwerking met katholieke ministerie leiders en uitgegeven door de United States Conference of Catholic Bishops om de viering van het Jubileum van Gevangenissen te ondersteunen. Download het hier.
* Krisanne Vaillancourt Murphy is de Uitvoerend Directeur van Catholic Mobilizing Network, een nationale organisatie in de Verenigde Staten die katholieken en mensen van goede wil mobiliseert om de doodstraf te beëindigen, rechtvaardigheidsoplossingen in overeenstemming met katholieke waarden te bevorderen en genezing te bevorderen door herstelgerichte gerechtigheid aanpakken en praktijken. Voor meer informatie en om deel te nemen aan de beweging, bezoek catholicsmobilizing.org.
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u in te schrijven voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
De parochies van Bergen (NH) en Schoorl hebben ook dit jaar een kerstwerkboek samengesteld en uitgebracht voor kinderen van een aantal basisscholen in Bergen en Schoorl. De kinderen hebben het reeds via school ontvangen, maar het kan ook gratis worden gedownload als pdf. (Dit is een samenvatting. Lees het volledige artikel bij de bron.)
