In een interview met Vatican News zegt Professor Stefano Margaritora, die op 13 oktober op paus Leo XIV opereerde, dat de operatie routinematig was, hoewel hij "een diep gevoel ervoer dat ik niet kan beschrijven." De paus heeft nog ongeveer tien dagen nodig om volledig te herstellen en "was een ideale patiënt."
Door Andrea Tornielli
"Ik zou zeggen dat er geen klinische redenen zijn waarom dit bezoek niet door zou moeten gaan."
Professor Stefano Margaritora, de chirurg die op dinsdag 13 oktober op de long van paus Leo XIV opereerde, vertelde Vatican News dat de paus medisch gezien de veeleisende reis naar Latijns-Amerika, die van 6 tot 17 november gepland staat, kan maken.
Dr. Margaritora is professor Thoraxchirurgie aan de Katholieke Universiteit van het Heilig Hart en directeur van de afdeling Thoraxchirurgie van de Agostino Gemelli Universiteitsziekenhuis Stichting.
V: Professor, hoe is het met paus Leo XIV?
Op het moment van zijn ontslag uit het ziekenhuis was paus Leo in volkomen bevredigende klinische conditie. Zijn bloedtestresultaten waren volkomen normaal, en zijn hartfunctie was in orde.
De heruitzetting van de long na de operatie verloopt volgens het gebruikelijke schema. Kortom, zijn toestand is goed.
V: Kunt u ons vertellen hoe de longadenocarcinoom werd ontdekt?
De ontdekking van de kwaadaardige longtumor van de paus was volledig toevallig, zoals helaas vaak gebeurt.
Tijdens routinematige buikonderzoeken werd deze kleine vlek in de borst, aan de basis van de long, gevonden. Dit is vrij normaal omdat, wanneer er radiologische onderzoeken van de buik worden uitgevoerd, het onderste deel van de longen meestal zichtbaar is, aangezien het diafragma enigszins de vorm van een parachute heeft.
Als deze kleine vlek echter iets hoger had gezeten, zou deze zeker niet zijn gezien.
V: Wat leert de ervaring van de Heilige Vader ons van de afgelopen weken? Hoe belangrijk is preventie?
Preventie is uitermate belangrijk. De Heilige Vader valt in de categorie mensen die toevallig ontdekken dat ze longkanker hebben - niet omdat ze preventief worden gescreend, maar omdat ze om andere redenen onderzoeken ondergaan.
Bijvoorbeeld, iemand valt uit een boom, gaat naar de Spoedeisende Hulp voor een röntgenfoto, en een vlek op de long wordt zichtbaar. Of het wordt gevonden tijdens testen die om andere redenen worden uitgevoerd.
Het zou daarom belangrijk zijn dat mensen, vooral degenen die risico lopen, regelmatig preventieve controles ondergaan - niet alleen voor andere kankers waarvoor brede screening bestaat, zoals borstkanker of darmkanker, maar ook voor longkanker.
Helaas veroorzaakt deze kanker, vooral in de vroege stadia, geen symptomen. Dat zagen we in het geval van de Heilige Vader: hij had geen ademhalingssymptomen en voelde zich volkomen goed.
V: Hoe zou u de operatie beschrijven? Was het een gecompliceerde operatie?
Het zou oneerlijk van mij zijn te zeggen dat het erg gecompliceerd was om het heroïsch te laten klinken. In feite was de operatie van de Heilige Vader routinematig in die zin dat, in vergelijkbare gevallen met een longtumor van een bepaalde grootte, het hele kwab waarin het zich bevindt, moet worden verwijderd.
In het geval van de Heilige Vader was dat de onderste kwab van de rechterlong. Dus, vanuit dat perspectief, was het een routinematige operatie.
V: Bent u tevreden met het resultaat van de operatie, Professor?
Ja, heel erg. De operatie verliep zonder complicaties, en dat is wat we altijd hopen voor elke operatie. Helaas gaat dat niet altijd zo.
V: Bent u tevreden met zijn postoperatieve herstel?
Ja, we zijn er echt blij mee. De Heilige Vader heeft zijn hart en ziel in zijn herstel gestoken, zoals de meest gemotiveerde mensen doen na dit soort operatie.
Als gevolg daarvan had hij heel weinig hulp van ons nodig. Zijn vastberadenheid om snel te herstellen, is in ieder opzicht effectief geweest. Het was werkelijk lovenswaardig.
V: Kunt u inschatten hoe lang zijn herstel zal duren? Zal hij op tijd zijn voor het bezoek aan Latijns-Amerika?
Als ik hem behandel zoals ik elke andere patiënt zou behandelen, denk ik dat het een paar weken duurt om een werkelijk volledig lichamelijk herstel te hebben na dit soort operatie. Aangezien er bijna een week is verstreken, geloof ik dat de paus over ongeveer tien dagen volledig hersteld kan zijn.
Wat betreft een lange reis met luchtvervoer over ongeveer drie weken, zou ik zeggen dat er geen klinische redenen zijn waarom het niet zou moeten plaatsvinden.
V: Wat betekende het voor u, als man, arts en gelovige, om het team te leiden dat op de paus opereerde?
Opereren op een paus wekte een diep gevoel in me op dat ik zelfs niet kan beschrijven. Het is duidelijk dat de persoon voor je een man is - tenslotte is de paus een man - maar je weet heel goed dat hij geen gewone persoon is. Paus Leo heeft zoveel charisma dat het onmogelijk zou zijn om hem als gewoon te beschouwen.
Je staat op het punt om een paus te opereren die, voor het eerst - althans in de moderne geschiedenis - een operatie ondergaat voor een kwaadaardige tumor. Voor zover wij weten, is dat nog nooit eerder gebeurd.
Je weet dat de ogen van de wereld op je gericht zijn, omdat hij (niet) alleen een staatshoofd is: hij is de leider van gelovigen verspreid over de wereld, en er is enorme media-aandacht. Het is dus duidelijk dat een operatie die medisch routinematig is, op menselijk niveau niet als routinematig kan aanvoelen.
Dus ervoer ik een reeks tegenstrijdige gedachten, die mezelf vertelde: "Je moet een normale operatie uitvoeren, eentje die je duizend keer in je leven hebt gedaan," en, "Voor de eerste keer voer je dit soort operatie uit op een paus."
V: Mag ik vragen wat u tegen de paus zei, net voordat de anesthesie effect had?
Toen de paus de operatiekamer binnenkwam, was hij heel nuchter en glimlachend. We hadden een soort halve cirkel gevormd - mijn collega's en ik, de anesthesiologen en het personeel van de operatiekamer.
Toen hij binnenkwam, keek hij om zich heen en zag ons, en ik zei tegen hem: "Heilige Vader, dit is ons droomteam." Hij glimlachte, en hij liet zich… We begonnen de anesthesie toe te dienen.
V: Professor, mag ik vragen wat voor soort patiënt paus Leo XIV was tijdens zijn dagen in Gemelli?
Paus Leo was een ideale patiënt. Ik zeg dat niet om hem te vleien. Hij veroorzaakte werkelijk geen enkel probleem voor het team dat voor hem zorgde, en dat zou hij ook niet hebben gedaan als zijn naam Mario Bianchi was geweest.
Hij was altijd sereen, altijd glimlachend, en klaagde zelden, ondanks de pijn die een persoon onvermijdelijk voelt, zelfs met alle maatregelen die we nemen.
Hij volgde elke fase van onze richtlijnen over dieet en fysiotherapie. Hij kwam weer op de been en deed altijd net iets meer dan we van hem vroegen.
Op de tweede dag na de operatie draaiden we ons om en vonden hem zelf de stoelen in de kapel te verplaatsen. We zeiden: "Heilige Vader, dat kunnen wij doen." En hij antwoordde: "Het maakt niet uit. Ik kan het doen, dus ik zal het doen." Wat kan ik zeggen? Hij was werkelijk een absoluut ideale patiënt.
Ik wil ook alle medewerkers bedanken, het hele team van het Gemelli-ziekenhuis dat heeft geholpen bij de zorg voor de Heilige Vader. We moeten nooit vergeten dat, in ziekenhuizen, achter het werk van de chirurg en de anesthesioloog, operatiekamer verpleegkundigen en ander operatiekamer personeel, laboratoriummedewerkers en radiologie medewerkers staan, die elke dag kwamen om de röntgenfoto van de Heilige Vader te maken. Er zijn fysiotherapeuten en veel andere zorgprofessionals die misschien niet vaak worden genoemd, maar die ik blij ben te erkennen.
Ik wil ook mijn oprechte dank uitspreken aan de leiding van de Gemelli Ziekenhuis Stichting en aan de Rector van de Katholieke Universiteit. Zij hebben hun vertrouwen in mij gesteld en hebben mij deze werkelijk buitengewone ervaring toegestaan.
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier.
