Bekijk ExploreCatholic in de app! Openen
Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
Het interieur van de kathedraal baadt in een warme, goudgele gloed. Wist je dat dit voor een belangrijk deel te danken is aan het bouwkeramiek? Han Bijvoet en Jan Toorop (de vader van Charley) zijn twee van de vele kunstenaars die de kathedraal met keramiek hebben verfraaid.
(Dit is een samenvatting. Lees het volledige artikel bij de bron.)
Het bisdom Fall River, Massachusetts, heeft beschuldigingen ontvangen tegen monsignor Roger J. Landry, nationaal directeur van de pauselijke missiesociëteiten in de Verenigde Staten. Hoewel er geen beschuldigingen zijn die minderjarigen betreffen, omvatten ze schendingen van de gedragsregels voor priesters van zowel het bisdom Fall River als het aartsbisdom New York.
* Verklaring van het bisdom Fall River, Massachusetts
Het bisdom Fall River, Massachusetts heeft beschuldigingen ontvangen tegen monsignor Roger J. Landry van meerdere personen. Deze omvatten beschuldigingen van schendingen van de gedragsregels voor priesters van zowel het bisdom Fall River als het aartsbisdom New York. Monsignor Landry is een priester van het bisdom Fall River die sinds 2015 in verschillende speciale functies buiten het bisdom heeft gediend. In juli 2024 werd hij aangesteld als nationaal directeur van de pauselijke missiesociëteiten in de Verenigde Staten en hij woont momenteel in New York.
Er zijn geen beschuldigingen die minderjarigen betreffen.
Na een eerste onderzoek uitgevoerd door het aartsbisdom New York, waar de bediening van monsignor Landry is gevestigd, heeft het bisdom Fall River, na overleg met het aartsbisdom en canonieke adviseurs, vastgesteld dat er voldoende bewijs bestaat om hem te verbieden om openbaar priesterschap uit te oefenen, in afwachting van de oplossing van deze kwestie. Deze actie is in overeenstemming met het beleid van het bisdom Fall River.
Hoewel monsignor Landry buiten het bisdom Fall River heeft gediend, blijft hij een priester van het bisdom en onderworpen aan de autoriteit van de bisschop van Fall River. Hij heeft verzocht om een verlof van afwezigheid van zijn functie bij de pauselijke missiesociëteiten en heeft recht op het vermoeden van onschuld zolang het onderzoek voortduurt.
Het bisdom erkent dat het moeilijk kan zijn om bezorgdheid te uiten over het gedrag van een lid van de geestelijkheid. Iedereen die mogelijk getroffen is, wordt aangemoedigd om zijn zorgen te melden en zal met waardigheid, respect en medeleven worden behandeld.
Zoals altijd wordt iedereen die zich zorgen maakt over het gedrag van een priester, personeelslid of vrijwilliger die verbonden is aan het bisdom Fall River, aangemoedigd om de wetshandhaving te contacteren en Carolyn Shipp, diocesaan directeur van veilige omgeving en slachtofferhulp op 508-985-6508 of per e-mail via [email protected].
De bisschop van Fall River, Edgar Moreira da Cunha, vraagt om gebeden voor allen die door deze kwestie zijn getroffen. Het bisdom heeft op dit moment geen verdere opmerkingen.
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u in te schrijven voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier.
De Universiteit Villanova houdt op 14 september een persconferentie om de eerste ontvanger van de Paus Leo XIV Duurzaamheidsmedaille aan te kondigen. Het evenement, dat plaatsvindt in de Sala San Pio X van het Vaticaan, zal ook de aanstaande internationale duurzaamheid conferentie van de Universiteit Villanova in 2026, "Reageren op de Kreten van de Aarde en de Armen," benadrukken.
De Universiteit Villanova houdt op maandag 14 september van 12:00 tot 13:30 CEST (6:00 tot 7:30 ET) een persconferentie om de eerste ontvanger van de Paus Leo XIV Duurzaamheidsmedaille aan te kondigen.
Het evenement, dat plaatsvindt in de Sala San Pio X (Zaal S. Pio X) van het Vaticaan, zal ook de aanstaande internationale duurzaamheid conferentie van de Universiteit Villanova in 2026, "Reageren op de Kreten van de Aarde en de Armen," belichten. Vertegenwoordigers van de Universiteit Villanova en de Heilige Stoel komen samen om de Medaille en de conferentie te bespreken, die zich zal richten op enkele van de meest dringende milieu- en sociale uitdagingen van vandaag.
Aan het evenement nemen deel: kardinaal Michael Czerny, SJ, emeritus prefect van het Dicasterium voor de Bevordering van Integraal Menselijk Ontwikkeling; de eerwaarde Peter M. Donohue, OSA, PhD, president van de Universiteit Villanova; en Manuela Priesemuth-Payan, PhD, faculteitsdirecteur Ethiek en Sociale Verantwoordelijkheid van de Villanova School of Business. De persconferentie wordt gemodereerd door Alessandro Gisotti, vice-directeur redactie van het Dicasterium voor Communicatie.
Tijdens het evenement zal de Universiteit Villanova de visie achter de nieuwe Medaille onthullen en de identiteit van de eerste ontvanger bekendmaken. Ook zal er een vooruitblik worden gegeven op de aanstaande internationale duurzaamheid conferentie van de Universiteit Villanova in 2026, "Reageren op de Kreten van de Aarde en de Armen." Paus Leo XIV zal de Medaille officieel presenteren op 13 oktober in Borgo Laudato Si' in de Pauselijke Tuinen van Castel Gandolfo, tijdens de conferentie.
De Paus Leo XIV Duurzaamheidsmedaille is bedoeld als een blijvende erkenning voor individuen uit elk vakgebied of discipline wiens leiderschap een holistische benadering van duurzaamheid weerspiegelt. Laureaten worden geselecteerd voor werk dat zorg voor het milieu, sociale gerechtigheid, bescherming van kwetsbare gemeenschappen en verantwoord economisch beheer integreert.
De Medaille wordt elke twee jaar uitgereikt tijdens de internationale duurzaamheid conferentie van de Universiteit Villanova en heeft als doel leiderschap te inspireren, innovatie aan te moedigen en samenwerking te bevorderen in de opbouw van een rechtvaardigere en duurzamere wereld.
De Universiteit Villanova, een Augustijns-katholieke instelling, heeft een speciale band met de Heilige Vader. Paus Leo XIV, toen Robert Prevost, behaalde in 1977 een Bachelor of Science in Wiskunde aan de Universiteit Villanova, en de Universiteit heeft hem later in 2014 een eredoctoraat in de Geesteswetenschappen verleend.
De internationale duurzaamheid conferentie van de Universiteit Villanova 2026, "Reageren op de Kreten van de Aarde en de Armen", zal van 12 tot 15 oktober ongeveer 300 academici, onderzoekers, vertegenwoordigers van de Kerk, stichtingen en leiders uit de publieke en private sector samenbrengen in Rome. De conferentie wordt gepresenteerd met de steun van het Dicasterium voor de Bevordering van Integraal Menselijk Ontwikkeling en het Laudato Si' Centrum voor Hoger Onderwijs (Centro di Alta Formazione Laudato si').
Gegrond in de convergentie van ecologische achteruitgang en sociale ongelijkheid, zal de conferentie interdisciplinaire samenwerking bevorderen en verkennen hoe onderzoek, ethiek en ervaren leven kunnen bijdragen aan rechtvaardigere en duurzamere gemeenschappen. Op 13 oktober komen deelnemers samen voor een ochtendprogramma en lunch in het Augustinianum in Rome voordat ze naar Borgo Laudato Si' in de Pauselijke Tuinen van Castel Gandolfo reizen voor een bezoek en de inauguratiepresentatie van de Paus Leo XIV Duurzaamheidsmedaille.
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u in te schrijven voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier.
Paulus Leo stuurt een telegram naar de opperrabbijn van Rome, Riccardo Di Segni, voor de feesten van Rosh Hashanah, Yom Kippur en Sukkot.
Vaticaans Nieuws
"Ik hoop dat deze vieringen een gelegenheid mogen zijn voor overvloedige zegeningen van de Almachtige en een bron van vreugde." Dat was de groet van de paus, in een telegram gericht aan de opperrabbijn van Rome, Riccardo Di Segni, en "de hele dierbare joodse gemeenschap" ter gelegenheid van de aankomende plechtige vieringen van Rosh Hashanah, Yom Kippur en Sukkot.
"Moge de komst van Rosh Hashanah," schrijft paus Leo in zijn boodschap, "de belofte van vreedzame vernieuwing en de zoetheid van een gunstig begin met zich meebrengen; moge de heilige stilte van Yom Kippur een gelegenheid zijn voor vrede en innerlijk licht; moge het feest van Sukkot vervuld zijn van vreugde, dankbaarheid en gemeenschap."
Met het vernieuwen van zijn "achting" en "die van de hele Kerk," vraagt de paus "de Eeuwige om ons te schenken dat we mogen groeien in wederzijdse vriendschap, in onze stad Rome en over de hele wereld."
Rosh Hashanah is het religieuze Nieuwjaar, een van de drie Nieuwjaren die in de joodse kalender worden gevierd; Yom Kippur herdenkt de Grote Verzoendag; en Sukkot staat ook bekend als het "Feest der Huttens," het "Feest der Tabernakels," of simpelweg "Tabernakels."
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u aan te melden voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier.
Tijdens een persconferentie voor de Vierde Fratelli Tutti Synodale Ontmoeting - gewijd aan een Noord-Zuiddialoog over de sociaal-ecologische crisis - benadrukten de deelnemers het belang van het creëren van ruimte voor dialoog die bruggen bouwt en naar eenheid streeft, vooral door een stem te geven aan de stemlozen en aan degenen die weinig macht hebben in de wereld.
Door Christopher Wells
"Op dit moment in onze geschiedenis," zei kardinaal Jaime Spengler op vrijdag, "moeten we de beste krachten van onze samenleving verzamelen - zowel uit het Noorden als het Zuiden - om samen te werken, te delen en gezamenlijk in te spannen zodat, uiteindelijk, een beter leven mogelijk wordt, niet enkel voor een select groepje, maar voor een 'prachtige mensheid' die de sociaal-ecologische crisis verantwoord aanpakt, en vooral, de ellende van de armen."
De voorzitter van de Latijns-Amerikaanse Bisschoppenconferentie (CELAM) sprak tijdens een persconferentie ter gelegenheid van de Fratelli Tutti Synodale Ontmoeting, de vierde in een serie ontmoetingen waarbij ecclesiale en academische netwerken; vertegenwoordigers van arbeid, bedrijfsleven en financiën; sociale activisten; georganiseerde gemeenschappen en meer uit Noord- en Zuid-Amerika samenkomen met het doel dat te bereiken.
In zijn opmerkingen aan journalisten benadrukte kardinaal Spengler dat de Ontmoeting precies plaatsvindt in de context van de synodale reis van de Kerk. "Ik geloof dat de synodale weg die we inslaan ons kan helpen," zei hij, en voegde eraan toe: "Het synodale proces moet een specifieke methodologie aansteken en bevorderen - een geest inherent aan het proces zelf - die altijd participatief is en geworteld in de geest van gemeenschap, met het oog op de eigen missie van de Kerk."
Ook aanwezig tijdens de persconferentie op vrijdag was bisschop Daniel Flores, vertegenwoordiger van de US Bishops' Conference, waar hij als vicevoorzitter dienst doet. "Deze specifieke conferentie," zei hij, "maakt het mogelijk om te vergelijken hoe we samen wandelen en proberen een stem te geven aan de stemlozen, en om ruimtes te creëren waar personen die mogelijk meningsverschillen of verschillende agenda's hebben, samen rustig kunnen spreken en elkaar kunnen horen, en ook tot een groter, dieper begrip kunnen komen."
Bisschop Flores vervolgde: "In de Amerikas is het bijzonder belangrijk dat we dit gevoel hebben om een ruimte te creëren waarin dit soort gesprekken kunnen plaatsvinden. Het is zo belangrijk. Het was [belangrijk] voor paus Franciscus. En het is natuurlijk ook voor paus Leo belangrijk, dat we ruimtes creëren waar dialoog kan plaatsvinden met respect en met hoop op vooruitgang." Hij stond erop dat het vinden van "verschillende manieren om problemen op te lossen die niet eindigen in conflict" een van de grote uitdagingen van onze tijd is."
In de context van het Amerikaanse continent, noord en zuid, zei bisschop Flores dat de US Bishops' Conference, samen met hun confrères in Canada en Latijns-Amerika, "manieren willen vinden om samen te wandelen in het bevorderen van dit gevoel van dialoog dat ruimtes opent die een vreedzame oplossing en hoopvolle vooruitgang mogelijk maken, vooral voor de stemlozen en degenen die weinig macht hebben in deze wereld."
Opmerkend dat de huidige Fratelli Tutti bijeenkomst deel uitmaakt van een doorlopend proces, merkte monsignor Reginald Andrietta, coördinator van het Georganiseerde Arbeidsnetwerk van CELAM, op dat alhoewel de bijeenkomsten momenteel zich richten op de Amerikas, "we openstaan voor - en gemotiveerd zijn door deze bijeenkomst - om deze waarden van integratie verder uit te breiden."
Terwijl paus Franciscus sprak over integratie als "een droom die nog gerealiseerd moet worden," merkte monsignor Andrietta op dat "het een centraal onderdeel van onze Latijns-Amerikaanse cultuur is, zelfs temidden van de weerstand die op dit gebied bestaat." De dialoog met Noord-Amerika, en met de Amerikas als geheel, zei hij, zijn oprechte stappen vooruit.
"We bouwen bruggen van eenheid, een waarde van wereldwijde betekenis," zei hij. "We leven in een geglobaliseerde wereld die geconfronteerd wordt met mondiale uitdagingen, en we worden geroepen om de cultuur van onverschilligheid, evenals de cultuur van individualistische en uitsluitend technocratische confrontatie te overwinnen."
Monseigneur Andrietta vervolgde en zei dat we door middel van de bijeenkomsten en processen die worden ondernomen, "een humanisme bouwen dat geworteld is in de christelijke ethiek en een christelijk perspectief - het bevorderen van de 'cultuur van ontmoeting' die onze hedendaagse pontifs championeren en wensen dat we ontwikkelen."
Dank u voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier.
Bij de bijeenkomst "Dialoog in Diversiteit, een Gedeeld Pad Naar Broederschap" in Buenos Aires, Argentinië, nodigt de Kardinaal Prefect van het Dicasterie voor Interreligieuze Dialoog leiders van verschillende geloven uit om samen te wandelen "als dragers van vrede en hoop voor onze gewonde wereld", en herinnert aan de oproep van paus Leo om samen te handelen ter verdediging van de mensheid.
Door Alessandro Di Bussolo
"Laten we samen blijven wandelen voorbij tradities, culturen, religies en continenten, als dragers van vrede en hoop voor onze gewonde wereld." Laten we reageren op de uitnodiging van paus Leo XIV in zijn eerste encycliek, Magnifica humanitas: "wanneer de waardigheid van onze broeders en zusters wordt vervormd, wanneer de politiek niet reageert op de drama's van de mensheid, wanneer de economie zich tegen de mens keert, of wanneer de wetenschap de grenzen van haar methode overschrijdt, moet de Kerk-samen met de andere christelijke denominaties en gelovigen van andere religies-haar stem laten horen, niet om te domineren, maar om gemeenschap te dienen" (Nr. 27).
Kardinaal George Jacob Koovakad, Prefect van het Dicasterie voor Interreligieuze Dialoog, sloot zijn toespraak af met deze oproep. Zijn toespraak was de centrale focus van de interreligieuze bijeenkomst "Dialoog in Diversiteit, een Gedeeld Pad Naar Broederschap," die plaatsvond op donderdag 10 september in de Gouden Zaal van het Teatro Colón in Buenos Aires, Argentinië, en begon om 10:00 uur lokale tijd. Dit was zijn eerste openbare toespraak tijdens zijn bezoek aan de Argentijnse hoofdstad van 9 tot 14 september.
De bijeenkomst-geopend door de burgemeester van de Argentijnse hoofdstad, Jorge Macri-werd bijgewoond door ongeveer zestig vertegenwoordigers van verschillende lokale religieuze gemeenschappen.
Na de toespraak van de Kardinaal wisselden de deelnemers ideeën uit in een discussie die werd gemodereerd door María del Pilar Bosca, Algemeen Directeur voor Religieuze Zaken. Kardinaal Koovakad benadrukte dat "religie, in zijn essentie, spreekt van verbinding" en dat, wanneer het authentiek wordt geleefd, "het relaties versterkt en samenlevingen helpt te gedijen. En hoe urgent het vandaag is om de waarde van authentieke menselijke relaties te bevestigen-relaties die zich verzetten tegen verdeeldheid, polarisatie en onverschilligheid!"
Het uiteindelijke doel, herinnerde de Prefect van het Dicasterie voor Interreligieuze Dialoog ons, is vrede-het "centrale thema" van het pontificaat van paus Leo XIV. Het "is geen abstracte belofte. Het is een concrete missie," een daad van liefde "die elke dag en overal moet worden uitgevoerd."
Om deze reden benadrukte hij: "we zijn geroepen om leiders te zijn die bruggen bouwen en voor vrede onderwijzen in onze gezinnen en gemeenschappen; mannen en vrouwen die interreligieuze en oecumenische dialoog bevorderen en leven; die zorg dragen voor de schepping als ons Gemeenschappelijk Huis; die het leven en de waardigheid van elke persoon verdedigen, en in het bijzonder de meest kwetsbaren beschermen; die werken voor religieuze vrijheid, non-discriminatie, en een cultuur van ontmoeting." Deze dienst, vaak stil maar volhardend en moedig, "is al een concrete manier om die ongewapende en ontwapende vrede te bouwen" waar de paus over spreekt.
Een mensen van dialoog zijn, herhaalde de Kardinaal, "betekent diep geworteld te blijven in onze geloofstradities terwijl we openheid, aandachtig luisteren, en respect voor degenen uit verschillende achtergronden cultiveren, en altijd de menselijke persoon, menselijke waardigheid, en onze relationele en gemeenschappelijke natuur centraal stellen."
Kardinaal Koovakad herinnerde zich paus Franciscus, die hij de "vreugde" had om van dichtbij te begeleiden, als een man "capabel van het bouwen van relaties en wiens grote verlangen was om een authentieke menselijke broederschap te bouwen."
Het doel van deze bijeenkomst in Argentinië was "om broederschap en dialoog te bevorderen als paden naar het consolideren van nieuwe banden van wederzijds respect die, tegelijkertijd, vruchtbare grond dienen voor vrede om te bloeien." Stabiliteit en vrede, herinnert paus Leo XIV ons, worden niet opgebouwd "door wederzijdse bedreigingen of wapens die vernietiging en dood zaaien, maar alleen door redelijke, authentieke en verantwoordelijke dialoog."
Om de broederschap te versterken, vervolgde de Prefect van het Dicasterie voor Interreligieuze Dialoog, moeten we erkennen dat we "zonen en dochters van dezelfde Vader" zijn, dat we gelijke menselijke waardigheid bezitten, en dat we als mensheid "een universele aspiratie naar vrede" delen. Maar we moeten ook erkennen dat het simpelweg ondertekenen van meer overeenkomsten en formele verbintenissen op zichzelf niet veel heeft bereikt. Wat nodig is, is een oprechte bereidheid om zonder vooroordelen of minachting in dialoog te treden.
Om de interreligieuze dialoog vooruit te helpen, zei Kardinaal Koovakad, moeten we "de ander erkennen als gelijk, terwijl we onze verschillen respecteren," iets dat "een open geest vereist" en het "vermogen om zonder vooroordelen te luisteren." Om "de mensheid te humaniseren," moeten we terug naar het begin, dat wil zeggen de ander erkennen als iemands "buur." Toch moeten we ook de gedeelde waarden erkennen die "helpen om mensen dichterbij elkaar te brengen," met als doel "kennis en ervaringen te delen, elkaar te verrijken en gezamenlijke verplichtingen aan te gaan voor het welzijn van allen."
Als concrete praktische voorstellen benadrukte de Prefect van het Dicasterie voor Interreligieuze Dialoog het belang van "interreligieuze gezelligheidsgroepen, die 'scholen van gezellige dialoog' worden en zich transformeren in 'cenakels van broederschap,' waar de vreugde van het geloof in een Vader die ons broers en zussen maakt, wordt geleefd en waar de toewijding aan vrede wordt vernieuwd."
Hij nodigde mensen ook uit om te spreken over een interreligieuze dialoog die "ongewapend en ontwapend" is, een uitbreiding van de vrede die paus Leo heeft geleerd. Een dialoog is "ongewapend" omdat het begint "met de ontwapening van het eigen hart, het leegmaken van discriminerende conditioneringen, het verwerpen van opdringen, en het afstand doen van conflict om zich open te stellen voor broederlijke uitwisseling." Een dialoog is "ontwapend" omdat degenen die eraan deelnemen "agressie en confrontatie terzijde schuiven, in plaats daarvan kiezen voor zachtheid, voorzichtigheid en luisteren, en zo vijandigheid vervangen door broederlijke vriendschap."
Concluderend sprak Kardinaal Koovakad over interreligieuze dialoog in Argentinië, waar het proces tientallen jaren actief is geweest, met enkele initiatieven die teruggaan tot voor het Tweede Vaticaans Concilie, dat vervolgens grotere betrokkenheid aanmoedigde.
Vandaag, herinnerde hij zich, "hebben talrijke bisdommen kantoren die zich aan dit onderwerp wijden; de Argentijnse Bisschoppenconferentie biedt opleidingscursussen aan, er bestaan verschillende opleidingscentra, en er worden vaker seminaries georganiseerd; katholieke universiteiten zijn actief betrokken bij dit veld en, zonder twijfel, is er ook een grote hoeveelheid activiteit op sociale media."
De Kardinaal benadrukte verschillende belangrijke momenten, waaronder de deelname in 2002 van vertegenwoordigers van tien belangrijke religietradities in Argentinië aan het publieke debat over de Nationale Onderwijswet, een initiatief georganiseerd door de Nationale Commissie voor Rechtvaardigheid en Vrede van de Bisschoppenconferentie. Dit initiatief, net als de deelname van het hoofd van de regering van Buenos Aires aan deze bijeenkomst, toonde aan hoe "door cordiale co-existentie de problemen die het samenleven moeilijk maken geleidelijk kunnen worden opgelost."
Vandaag is het groeiende aantal interreligieuze groepen in Argentinië een bron van grote hoop. Voor het Dicasterie zal het van groot nut zijn om "te leren over hun uitdagingen, hun goede praktijken en hun ideeën voor het bevorderen en verrijken van de dialoog tussen de verschillende religietradities."
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier.
De Syrische minister van Arbeid en Sociale Zaken zegt tegen Vatican News dat de dialoog tussen etnische en religieuze groepen het land helpt herbouwen na een decennium van burgeroorlog.
Door Joseph Tulloch
Op het bureau van Hind Kabawat, de advocaat, professor en activist die de enige vrouw en enige christelijke minister is in de Syrische overgangsregering, staan geen foto's van politieke figuren of familieleden. In plaats daarvan hangt er een foto van pater Paolo Dall'Oglio, een Italiaanse jezuïtische priester die zijn leven heeft gewijd aan het opbouwen van interreligieuze relaties in Syrië.
"Hij was mijn mentor", zegt Kabawat, sprekend met Vatican News op een interreligieuze conferentie in Rome. "Hij was degene die me leerde over dialoog."
Dialoog is een belangrijk concept voor Kabawat, die, voordat ze in 2025 werd aangesteld als minister van Arbeid en Sociale Zaken na de val van het Assad-regime, een groot deel van haar carrière heeft gewijd aan het bevorderen van de vrede en interreligieuze initiatieven. Bovendien is dialoog een belangrijke zorg voor de regering die ze nu dient, die aan de macht kwam na een bliksemsnelle militaire campagne aan het eind van 2024. Voor het grootste deel samengesteld uit voormalige islamistische rebellen, moet het een weg vinden voor een land dat gevangen zit tussen islamistische en seculiere tendensen, en verdeeld is in tal van etnische en religieuze groepen - soennieten, Koerden, Druzen, Ismailieten, Yezidi's, Alawieten, christenen en anderen.
In dit verband benadrukt Kabawat graag de aankondiging, gedaan eind augustus, dat het proces van integratie van voorheen autonome Koerdische civiele en militaire instellingen in de Syrische staat is voltooid. "We zijn nu op dezelfde pagina", zegt Kabawat en beschrijft de integratie als een van de "grootste prestaties" van de overgangsregering tot nu toe.
Kabawat ontmoet paus Leo tijdens de algemene audiëntie op 9 september
Echter, de relaties tussen etnische en religieuze groepen in het post-Assad Syrië zijn niet altijd gemakkelijk geweest. In maart 2025 leidde een massacre die gericht was op de Alawitische minderheid in Syrië tot ongeveer 1.500 doden, waarbij een Reuters-onderzoek aantoonde dat door de regering gesteunde strijdkrachten betrokken waren bij de moorden. In het zuiden van het land zijn er conflicten geweest tussen de Druzenpopulatie en bedoeïnenstammen, terwijl ISIS een aanhoudende bedreiging blijft in het oosten, en aanvallen uitvoert op regerings- en Koerdische troepen.
"Er zijn spanningen", geeft Kabawat toe, "en er zijn schendingen van de mensenrechten geweest. Vanwege de jaren van oorlog, armoede en onderdrukking zijn sommige mensen zeer sektarisch geworden." Syrië is een land met "diepe pijn en diepe wonden", voegt de minister toe. Maar ze heeft vertrouwen dat dialoog kan overwinnen: "De situatie verbetert, vanwege onze nationale dialoog en initiatieven van het maatschappelijk middenveld."
Na meer dan een decennium van burgeroorlog is het herbouwen van de natie een moeizaam karwei. Naast sociale verdeeldheid en veiligheidsproblemen moet de overgangsregering een manier vinden om de ernstige economische crisis in Syrië aan te pakken en levensvatbare instellingen op te bouwen.
Wat dialoog in de praktijk betekent, suggereert Kabawat, is dat elke Syriër open moet staan voor een zekere mate van compromis. "Als mensen zeer radicaal zijn, moeten ze weten dat ze niet heel Syrië radicaler kunnen maken," zegt ze. "Als mensen zeer seculier zijn, moeten ze weten dat ze niet heel Syrië seculier kunnen maken. We kunnen gemeenschappelijke grond vinden: we hebben een goede grondwet nodig, we hebben de rechtsstaat nodig, we moeten allemaal gelijk zijn."
Voor Kabawat zijn de stemmen van vrouwen een essentieel onderdeel van dit proces. Ze heeft gesproken over de beslissende rol die vrouwen hebben gespeeld bij het behouden van de sociale structuur van Syrië tijdens de burgeroorlog en uitte haar teleurstelling dat ze niet beter vertegenwoordigd zijn in de nieuwe overgangsregering. "Op de eerste dag vroeg ik 'waarom zijn er niet meer vrouwen?'", vertelde ze de BBC eerder dit jaar en voegde eraan toe dat president Al-Sharaa haar heeft verteld dat er in de toekomst meer vrouwen op senior functies zullen worden benoemd. Vroeg naar de voortgang van deze benoemingen, wijst ze in plaats daarvan op de ontwikkelingen binnen haar eigen ministerie, waar, zegt ze, de helft van de veertien regionale directeuren binnenkort vrouwen zullen zijn.
Religieuze diversiteit is een ander belangrijk onderwerp voor de minister, en iets waarvan zij denkt dat het centraal moet staan in gesprekken over de toekomst van de natie. Ze spreekt over Syrië, een overwegend soennitisch moslimland met aanzienlijke minderheidspopulaties, als een "mozaïek" van verschillende religieuze gezindten en beschrijft de "niet-sektarische" mentaliteit van de Syrische bevolking. Binnen haar eigen familie zijn "sommigen van ons orthodox, sommigen katholiek en sommigen protestants", zegt ze: "Elke kerk die ik zie, ga ik binnen en bid." Dezelfde openheid voor religieuze diversiteit bestaat op nationaal niveau, suggereert ze: "In het leven van elke Syrische moslim is er een christelijke arts, of een leraar, of een vriend, en omgekeerd."
Het is in deze context, zegt Kabawat, dat de Heilige Stoel een rol kan spelen in de heropbouw van de natie. Enkele dagen voor haar bezoek aan Rome presenteerde de nieuwe apostolische nuntius voor Syrië, aartsbisschop Luigi Roberto Cona, zijn geloofsbrieven aan de Syrische president en hield een vergadering met Kabawat. "Hij is erg actief, erg energiek", zegt Kabawat. "We zijn van plan veel werk samen te doen." Katholieke organisaties, voegt ze eraan toe, "werken met de kwetsbaren, ze werken met de armen, met vluchtelingen … Toen Syrië hen nodig had, waren ze er voor ons." Wat betreft het vooruitzicht van een pausbezoek aan Syrië in de toekomst, zegt ze alleen: "Ik denk dat ik van blijdschap een hartaanval zou krijgen."
Wat naar voren komt tijdens ons interview is hoeveel Kabawat te danken heeft aan Paolo Dall'Oglio, de Italiaanse priester wiens foto ze op haar bureau heeft. Net als zij was Dall'Oglio een uitgesproken voorstander van interreligieuze dialoog, en net als zij was hij een criticus van het Assad-regime. Nadat hij tijdens de vroege jaren van de Syrische revolutie uit Syrië was gezet, keerde Dall'Oglio terug naar de door rebellen gehouden stad Raqqa, waar hij zonder spoor verdween. Kabawat spreekt ontroerend over haar laatste ontmoeting met hem en legt uit dat toen zij, jaren later, in Raqqa was, zij het café bezocht waar Dall'Oglio voor het laatst was gezien om te bidden.
De uitdagingen - economisch, institutioneel en sociaal - waarmee de nieuwe regering van Syrië wordt geconfronteerd, zijn aanzienlijk. Zoals haar jezuïtische mentor, heeft Kabawat echter vertrouwen in de kracht van dialoog en samenwerking om zelfs de moeilijkste kwesties aan te pakken. "Als we samenwerken, kunnen we grote dingen bereiken", zegt ze. "Als we dat niet doen, komen we nergens."
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier.
Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
Van 11 tot en met 16 oktober 2026 organiseert het Bisdom Haarlem-Amsterdam een bijzondere bedevaart naar Rome, het hart van de wereldkerk. Bijzonder ook omdat we er een aantal dagen samen zullen zijn met het kathedrale koor en de koorschool die hun 75 jarig bestaan vieren en op bijzondere plaatsen in Rome concerten geven. Er zijn nog plaatsen beschikbaar, dus dit is hét moment om u aan te melden! Vrijdag 18 september is er een infobijeenkomst in Haarlem. (Dit is een samenvatting. Lees het volledige artikel bij de bron.)
Vijfentwintig jaar na de aanslagen van 11 september op de Verenigde Staten herinneren we ons de woorden van opvolgende Pausen die herhaaldelijk voor vrede en verzoening hebben gepleit en ons herinneren dat zelfs in het aangezicht van onbeschrijfelijke verschrikking, het kwaad en de dood niet het laatste woord hebben.
Door Isabella Piro
Op 11 september 2001 was de Verenigde Staten net geraakt door vier zelfmoordaanslagen die bijna 3000 levens eisten in verschillende delen van het land.
Paus Johannes Paulus II was in Castel Gandolfo toen hij een telefoontje ontving van de Directeur van het Persbureau van de Heilige Stoel, Joaquín Navarro-Valls, die hem informeerde over wat er was gebeurd. Diep geschokt trok de paus zich onmiddellijk terug om te bidden in de privé-kapel van het Apostolisch Paleis.
Hij stuurde vervolgens een telegram waarin hij zijn medeleven en nabijheid aan de Amerikaanse president George W. Bush uitsprak.
Het bestond uit zes regels geschreven in kapitalen - de stijl van officiële communicatie - maar de woorden van paus Johannes Paulus II zijn diep menselijk en drukken het verdriet van de hele wereld uit. Hij spreekt van "onbeschrijfelijke verschrikking", beschrijft de terroristische aanslagen als "onmenselijk" en noemt het een "donkere en tragische periode" in de geschiedenis.
De volgende dag was het woensdag en vond de Algemene Audiëntie plaats op het Sint-Pietersplein. Op verzoek van de Bisschop van Rome was er geen applaus en bleef het publiek in plechtige stilte.
"Gisteren was een donkere dag in de geschiedenis van de mensheid, een vreselijke belediging voor de menselijke waardigheid," zei Johannes Paulus II, voordat hij de vraag uitsprak die in ieders hart leefde: "Hoe is het mogelijk om daden van zulke wrede wreedheid te plegen?"
Het antwoord op zulke wreedheid, vervolgde hij, ligt in Christus, de fundering van hoop, die ervoor zorgt dat kwaad en dood niet het laatste woord hebben.
Johannes Paulus II in gebed
Ondertussen vond in Rome het 180e Gewone Algemeen Hoofdstuk van de Orde van Sint-Augustinus plaats. Onder de aanwezigen was de Amerikaanse priester Vader Robert Francis Prevost, de toekomstige paus Leo XIV, die op 14 september, op zijn verjaardag, tot Prior Generaal werd gekozen.
Het viel dus aan hem de afsluitende Mis op 21 september in de Kerk van Santa Maria del Popolo voor te zitten.
"We kunnen de tragische gebeurtenissen die de Verenigde Staten op 11 september hebben geschokt, niet vergeten," zei hij in zijn homilie. "Het geweld dat de wereld vorige week in de Verenigde Staten heeft gezien, is een tragische uitdrukking van een reeks problemen die overal steeds dringender worden. Haat en geweld zullen blijven groeien zolang zoveel mensen gedwongen zijn te leven in extreme armoede en onderdrukt worden door zoveel vormen van ongerechtigheid."
"Terwijl velen wraak zoeken," besloot hij, "moeten Augustijnen getuigen geven van het Evangelie en de waarden van eenheid, dialoog, vrede en verzoening."
Een jaar later bleef paus Johannes Paulus II onvermoeibare oproepen tot vrede doen.
Op woensdag 11 september 2002, tijdens de Algemene Audiëntie, herinnerde de paus aan de "wrede aanval" van twaalf maanden eerder, de instorting van de Twin Towers, en de levens van zoveel onschuldige mensen die door het puin werden opgeslokt.
Hij herhaalde vastberaden dat terrorisme "een manifestatie is van onmenselijke wreedheid" en dat onderdrukking, gewelddadigheid en oorlog keuzes zijn die alleen haat en dood zaaien en produceren.
"Reden en liefde," besloot hij, "zijn de enige geldige middelen om geschillen tussen individuen en volkeren te overwinnen en op te lossen."
De door paus Johannes Paulus II ingeroepen vrede vond hernieuwde uitdrukking in het gebed van zijn opvolger, paus Benedictus XVI.
Op 20 april 2008, tijdens zijn Apostolische Reis naar de Verenigde Staten, bezocht paus Benedictus Ground Zero.
Waar ooit de Twin Towers stonden, was er een diepe leegte, bijna een metafoor voor de afgrond van het kwaad. Toch is er rondom een bouwplaats - een symbool van hoop die weer wordt geboren en het vernietigde herbouwt.
In stilte stak de paus een kaars aan ter nagedachtenis van de slachtoffers. Vervolgens knielde hij en vroeg God om vrede te brengen in een gewelddadige wereld en de mensheid de wijsheid en moed te schenken om onvermoeibaar te werken voor een wereld waarin echte vrede en liefde onder de volkeren en in elk menselijk hart heersen.
Paus Benedictus XVI bid op Ground Zero
Dre jaar later, op 11 september 2011, de tiende verjaardag van de terroristische aanslagen, stuurde paus Benedictus XVI een brief aan de voorzitter van de Amerikaanse Conferentie van Katholieke Bisschoppen, aartsbisschop Timothy Dolan van New York, die in de daaropvolgende februari tot kardinaal zou worden gecreëerd.
Terugblikkend op de "brutale aanval" van tien jaar eerder, beschreef paus Benedictus deze als een tragedie die nog ernstiger was door de bewering van de daders dat ze in Gods naam handelden.
Hij benadrukte krachtig dat geen enkele omstandigheid ooit daden van terrorisme kan rechtvaardigen. Elk mensenleven, zei hij, is kostbaar in de ogen van God, en er moet alles aan gedaan worden om oprecht respect voor de onvervreemdbare rechten en waardigheid van ieder individu en volk over de hele wereld te bevorderen.
Paus Franciscus bezocht ook Ground Zero, dat sindsdien is uitgegroeid tot een gedenkteken met twee grote zwembaden met stromend water, elk beslaan het grondplan van een van de Twin Towers.
De namen van de 2974 slachtoffers, die 90 verschillende nationaliteiten vertegenwoordigen, zijn langs de randen ingeschreven.
Tijdens een interreligieuze bijeenkomst die daar op 25 september 2015 werd gehouden, beschreef paus Franciscus de aanslagen van 11 september als "een zinloze daad van vernietiging" en sprak hij van een waarneembaar, brandend verdriet dat mensen verbijsterd achterliet en naar de hemel roept.
Het water dat door de zwembaden stroomt, zei hij, herinnert aan al die levens die slachtoffer zijn geworden van mensen die geloofden dat vernietiging de enige manier was om conflicten op te lossen.
Toch kan de logica van geweld, haat en wraak alleen maar pijn, lijden, vernietiging en tranen voortbrengen. Het leven, zei hij, is bestemd om te triomferen over de profeten van vernietiging en de dood, net zoals verzoening en eenheid zullen triomferen over haat en verdeeldheid.
"Laten we van hoog boven de gave van inzet voor de zaak van de vrede aanroepen," concludeerde de Bisschop van Rome. "Vrede in deze wereld die God ons heeft gegeven als de thuisplaats van allen en een thuis voor allen. Gewoon vrede."
Paus Franciscus eert de slachtoffers van de aanslagen op Ground Zero op 25 september 2015
Als het om vrede gaat, "kunnen we niet onverschillig of neutraal zijn," zei paus Franciscus opnieuw op 11 september 2021.
De gelegenheid was het G20 Interfaith Forum in Bologna, gehouden onder het thema "Tijd om te genezen: Vrede tussen culturen, begrip tussen religies."
In een boodschap aan de deelnemers drong de paus opnieuw aan: "Niet neutraal, maar een standpunt innemen voor vrede! Laten we het ius pacis inroepen - het recht van iedereen om conflicten zonder geweld op te lossen."
"Geen oorlog meer, geen strijd meer tegen anderen, geen leven meer zonder anderen!" besloot hij, omdat uiteindelijk "jongeren en de geschiedenis ons hierop zullen beoordelen."
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier.
Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
Het Secretariaat van het Rooms-Katholiek Kerkgenootschap in Nederland (SRKK) heeft een vacature opengesteld voor de functie van Jurist ad intra. De positie biedt de mogelijkheid om te werken aan juridische vraagstukken op het snijvlak van recht, bestuur en maatschappelijke ontwikkelingen binnen de Rooms-Katholieke Kerk in Nederland.
De functie onderscheidt zich door de grote diversiteit aan rechtsgebieden waarmee de jurist in aanraking komt. Naast privaatrechtelijke vraagstukken gaat het onder meer om auteursrecht, fiscale regelgeving, privacywetgeving en kerkelijk recht. De werkzaamheden omvatten zowel juridische advisering als het vertalen van nieuwe wet- en regelgeving naar beleid en praktijk.
Binnen de organisatie vervult de Jurist ad intra een belangrijke adviesrol richting de Nederlandse Bisschoppenconferentie en andere bestuurlijke gremia, zoals het economencollege van de bisdommen. Van dit college is de jurist de ambtelijk secretaris.
Tot de verantwoordelijkheden behoren verder onder meer het adviseren over civielrechtelijke, fiscale en kerkelijke vraagstukken, het begeleiden van statutenwijzigingen en het ondersteunen van besluitvormingsprocessen. Daarnaast speelt de functie een rol in de afstemming tussen interne en externe stakeholders en in de toepassing van privacywetgeving (AVG) binnen kerkelijke organisaties.
Meerdere rechtsgebieden
Het SRKK zoekt een jurist met een afgeronde universitaire opleiding Nederlands recht, sterke analytische vaardigheden en affiniteit met meerdere rechtsgebieden. Ook bestuurlijke sensitiviteit, organisatorisch vermogen en kennis van de interne organisatie van de Kerk worden als belangrijke kwaliteiten gezien. Kandidaten dienen praktiserend Rooms-Katholiek te zijn en te leven volgens de leer van de Kerk.
De functie wordt aangeboden voor één jaar, met uitzicht op een vast dienstverband. Het salaris bedraagt, afhankelijk van kennis en ervaring, tussen € 4.710 en € 6.584 bruto per maand op basis van een fulltime dienstverband. De standplaats is Baarn, waarbij gedeeltelijk thuiswerken mogelijk is. Vergaderingen met het economencollege vinden veelal plaats in ’s-Hertogenbosch.
Geïnteresseerden kunnen hun sollicitatie uiterlijk 30 september 2026 indienen bij het Secretariaat van het Rooms-Katholiek Kerkgenootschap in Nederland (SRKK). Download hieronder de complete vacaturetekst:
Vacaturetekst jurist ad intra – hedendaags
Vacaturetekst jurist ad intra – formeel
Afbeelding: Pixabay.com
Het bericht Jurist gezocht: werken op het snijvlak van recht, bestuur en maatschappelijke impact verscheen eerst op Rooms-Katholieke Kerk Nederland.
