Schooldistrict in Maryland haalt LGBTQ-boeken terug te midden van juridische strijd voor het Hooggerechtshof
Catholic News Agency |
24 oktober 2024
Disclaimer: Vertaling met AI. Kan onregelmatigheden bevatten.
Ouders protesteren tegen het beleid van de Schoolraad van Montgomery County dat hen verhindert hun kinderen af te laten melden voor pro-homoseksuele en transgender materialen. / Credit: Foto met dank aan Becket
Washington, D.C. Nieuwsroom, 24 oktober 2024 / 12:30 pm (CNA).
Een schooldistrict in Maryland heeft twee boeken met “LGBTQ+”-personages uit zijn curriculum gehaald te midden van een voortdurende juridische strijd die door bezorgde ouders is gestart, die strijden voor het recht om hun kinderen af te melden voor klassikale lessen waarvan zij zeggen dat deze in strijd zijn met hun geloof.
The Washington Post meldde op donderdag dat het twee boeken, “Pride Puppy” en “My Rainbow”, had ontdekt die uit het curriculum van de Montgomery County Public Schools waren gehaald, nadat schoolfunctionarissen hadden vastgesteld dat het gebruik van de teksten “leraren zou kunnen dwingen expliciet vocabulaire buiten de context van de les te onderwijzen.” De beheerders hebben niet verduidelijkt waar ze problemen mee hadden in de teksten.
Beide boeken blijven beschikbaar in schoolbibliotheken.
Ouders van verschillende geloofsachtergronden – waaronder katholiek, islamitisch en orthodox christelijk – hebben in mei 2023 een rechtszaak aangespannen nadat het district had aangekondigd dat het ouders niet langer zou toestaan zich af te melden voor lessen met literatuur die homosexualiteit, transgenderisme en andere aspecten van genderideologie aanraakt.
Becket, het advocatenkantoor voor godsdienstvrijheid dat de ouders vertegenwoordigt in Mahmoud v. Taylor, betoogde dat het beleid inbreuk maakt op ouderlijke rechten en godsdienstvrijheid die gewaarborgd zijn in de Amerikaanse grondwet, de wet van Maryland en zelfs de eigen beleidsregels van de raad.
In mei oordeelde een federaal hof van beroep dat de ouders van kinderen in het district niet het recht hadden om zich af te melden of vooraf kennisgevingen van lessen met de boeken te ontvangen. Becket heeft sindsdien beroep aangetekend tegen de uitspraak bij het Hooggerechtshof, die later zal beslissen of het op de agenda zal staan.
Volgens de database van het schooldistrict die door de Washington Post wordt geciteerd, was “My Rainbow” door leraren gebruikt om kleuterschool- tot derdeklassers te helpen “centrale ideeën of thema’s van een tekst te bepalen en hun ontwikkeling te analyseren” en om “de belangrijkste ondersteunende details en ideeën samen te vatten.” Gebaseerd op het leven van de auteurs Deshannah en Trinity Neal, volgt het boek het verhaal van een moeder die een regenboogkleurige pruik maakt voor haar trans-identificerende kind.
Bestemd voor pre-K tot en met vijfde klassers, volgt “Pride Puppy” het verhaal van een gezin dat een pride parade bijwoont en is in de klas gebruikt om “vragen te stellen en te beantwoorden om begrip van een tekst aan te tonen, met expliciete verwijzing naar de tekst als basis voor de antwoorden.”
De boeken maken deel uit van 20 kinderboeken over seksualiteit en gender die in de herfst van 2022 aan het curriculum van het schooldistrict zijn toegevoegd.
Paus bij de Mis in Bamenda: ‘Gehoorzaam God, niet de mensen
Disclaimer: Vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
Tijdens de viering van de mis in de westelijke stad Bamenda in Kameroen spreekt paus Leo XIV zijn afkeer uit over de vele vormen van armoede en onrecht die de regio teisteren, en roept hij de Kameroeners op zich aan God en zijn Woord toe te vertrouwen in hun strijd om een toekomst van vrede en verzoening te creëren.
Door Linda Bordoni
Tijdens de viering van de Mis in de westelijke stad Bamenda in Kameroen sprak paus Leo XIV zijn steun uit voor het volk terwijl zij op zoek zijn naar "een toekomst van vrede en verzoening, waarin de waardigheid van elke persoon wordt gerespecteerd en hun fundamentele rechten worden gegarandeerd."
De paus reisde op donderdag naar Bamenda in het Engelstalige noordwesten van Kameroen, een regio die de afgelopen jaren werd gekenmerkt door spanningen en geweld gerelateerd aan de Anglophone-crisis, die de sociale cohesie heeft ondermijnd, gemeenschappen heeft verdreven en de humanitaire behoeften heeft verdiept. Ongeveer 20.000 mensen woonden het evenement bij dat plaatsvond op het terrein van de luchthaven.
Door steun te betuigen aan het volk van Kameroen terwijl zij proberen het verhaal van het land te transformeren en een samenleving te creëren waarin vrede en verzoening heersen, zei de paus dat hij hun hoop deelt "op een toekomst van vrede en verzoening, waarin de waardigheid van elke persoon wordt gerespecteerd en hun fundamentele rechten worden gegarandeerd."
Een hoop, voegde hij eraan toe, die "continu teleurgesteld wordt door de vele problemen die deze prachtige grond teisteren."
Paus Leo tijdens de Mis in Bamenda (@Vatican Media)
De kracht van een feestelijke en blijmoedige geloof
De paus prees de vrolijke en levendige liturgie en gebeden van de gelovigen, en noemde ze tekenen "van jullie vertrouwelijke overgave aan God, van jullie onwankelbare hoop en van jullie vasthouden… aan de liefde van de Vader."
Tegelijkertijd erkende hij "veel situaties in het leven die ons hart breken," en herhaalde hij dat de hoop op vrede en gerechtigheid vaak wordt gefrustreerd.
De vele vormen van armoede die de hoop ondermijnen
Paus Leo XIV wees op wijdverspreide armoede, waaronder een voedselcrisis en corruptie die vooral zichtbaar zijn "in het beheer van rijkdom, wat de ontwikkeling van instellingen en infrastructuur belemmert."
Hij benadrukte de problemen "die het onderwijs en de gezondheidszorgsystemen beïnvloeden, evenals grootschalige migratie naar buitenlandse landen, met name van jongeren."
"Bij deze interne problemen, die vaak worden gevoed door haat en geweld, komt de schade van buitenaf, door degenen die, in naam van winst, blijven het Afrikaanse continent exploiteren en plunderen," zei hij.
Heilige Mis in Bamenda (@Vatican Media)
Dit is het moment voor transformatie
Dus drong hij er bij de gelovigen op aan om te handelen, en, onderbroken door het applaus van de gemeenschap, zei hij: "De tijd is gekomen, vandaag en niet morgen, nu en niet in de toekomst, om het mozaïek van eenheid te herstellen door de diversiteit en rijkdom van het land en het continent samen te brengen" om een samenleving op te bouwen die gebaseerd is op vrede en verzoening.
"De tijd is gekomen, vandaag en niet morgen… om het mozaïek van eenheid te herstellen."
God is vernieuwing
Ondanks ontmoediging vervolgde paus Leo: "het woord van de Heer opent nieuwe mogelijkheden en brengt verandering en genezing teweeg," waardoor gelovigen "actieve agenten van verandering" worden. "God is vernieuwing… God maakt ons moedige mensen die, door het kwaad onder ogen te zien, het goede opbouwen," zei hij.
"God maakt ons moedige mensen die, door het kwaad onder ogen te zien, het goede opbouwen."
Terugdenkend aan de apostelen, voegde hij eraan toe dat hun getuigenis "een stem van geweten, een profetie, een aanklacht tegen het kwaad" werd.
"We moeten God gehoorzamen in plaats van welke menselijke autoriteit dan ook," zei de paus, en benadrukte dat degenen die dat doen "hun innerlijke vrijheid herontdekken… en bouwers van vrede en broederschap worden."
Tot slot herhaalde hij dat verandering mogelijk is als we "God gehoorzamen, niet de mensen," en waarschuwde hij tegen het mengen van het geloof met "opvattingen… van esoterische of gnostische aard" die vaak politieke of economische doelen dienen.
"Alleen God maakt ons vrij; alleen Zijn woord opent wegen naar vrijheid; alleen Zijn Geest maakt ons nieuwe mensen"
Paus Leo tijdens de Mis in Bamenda (@Vatican Media)
Paus Leo, Heilige Mis, Bamenda, Kameroen, 16 april 2026
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
Paus Leo XIV: Het beschermen van minderjarigen is ‘een uitdaging voor het geweten van de Kerk
Disclaimer: Vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
Paus Leo XIV stuurt een boodschap naar een vergadering van de Italiaanse Bisschoppenconferentie over de bescherming van minderjarigen en belooft de inzet van de Kerk om minderjarigen en kwetsbare volwassenen beter te beschermen.
Door Deborah Castellano Lubov
"De aanwezigheid van de kleinsten en meest kwetsbaren daagt het geweten van de Kerk uit en meet haar vermogen om authentieke zorg te uiten."
Paus Leo XIV bracht dit over in een boodschap aan de deelnemers van de Tweede Nationale Vergadering van Lokale Vertegenwoordigers voor de Bescherming van Minderjarigen en Kwetsbare Volwassenen, georganiseerd door de Italiaanse Bisschoppenconferentie.
Elke persoon en hun waardigheid erkennen en beschermen
In zijn brief, ondertekend door kardinaal staatssecretaris Pietro Parolin, merkte de paus op dat het thema, "Authentieke Relaties Genereren," een essentiële taak voor christelijke gemeenschappen aanduidt.
"Wanneer elke persoon wordt erkend in zijn waardigheid en beschermd in zijn vrijheid, zijn parochies, verenigingen en bewegingen betrouwbaar en in staat om te begeleiden, op te voeden en te beschermen," zei hij, eraan toevoegend dat "waar respect ontbreekt, relaties verarmen, vervormd raken, en ernstige schade kunnen veroorzaken."
In de christelijke visie, merkte hij op, is respect niet louter correctheid, maar "een veeleisende vorm van liefdadigheid, die zich uitdrukt in het beschermen van anderen zonder hen te bezitten, hen te begeleiden zonder hen te domineren, en hen te dienen zonder hen te vernederen."
Hij zei dat dit respect de mogelijkheid schept voor duidelijke, volwassen en veilige relaties.
"Om deze reden," drong hij aan, "kan bescherming niet alleen worden begrepen als een set regels om toe te passen of procedures om te volgen: het vereist wijsheid die de stijl van gemeenschappen vormt, de uitoefening van autoriteit, de vorming van opvoeders, waakzaamheid over contexten en transparantie van gedrag."
Uitdaging voor het geweten van de Kerk
"De aanwezigheid van de kleinsten en meest kwetsbaren," benadrukte paus Leo, "daagt het geweten van de Kerk uit en meet haar vermogen om authentieke zorg te uiten - dat is, te beschermen, te luisteren, te voorkomen en niemand alleen te laten."
"Het werk van degenen die vorming, discernment, coördinatie en goede praktijken bevorderen," voegde de paus toe, "vormt een kostbare bijdrage aan de groei van meer gastvrije en bewuste gemeenschappen."
Daarom riep hij de Kerk op om speciale aandacht te geven aan degenen die misbruik hebben geleden, waarbij hij erkende dat "hun wonden om oprechte nabijheid, nederig luisteren en doorzettingsvermogen in het zoeken naar wat juist en mogelijk is voor herstel vragen."
Behoefte om veeleisende paden van waarheid, gerechtigheid en genezing te accepteren
Hij legde uit dat een christelijke gemeenschap de evangelische bekering leeft "wanneer ze zich niet afsluit voor de pijn van degenen die hebben geleden, maar zich laat ondervragen door die pijn; wanneer ze kwaad niet minimaliseert, maar het erkent; wanneer ze zich niet afsluit uit angst voor schandaal, maar de veeleisende paden van waarheid, gerechtigheid en genezing accepteert."
Daarom merkte hij op dat de vergadering georganiseerd door de Italiaanse Bisschoppenconferentie "een betekenis aanneemt die verder gaat dan operationele zaken, de Kerk oproepend om te groeien in een cultuur van preventie die, bovenal, een cultuur van evangelische zorg is. Dit zal ook worden ondersteund door de prestatie die in première wordt gepresenteerd op uw conferentie: "En Ik Zal Voor U Zorgen."
Ten slotte moedigde paus Leo XIV de deelnemers aan de vergadering aan om hun werk met vertrouwen voort te zetten, "zodat gemeenschappen in de Italiaanse diocesen kunnen groeien waarin de kwetsbaarsten worden verwelkomd, beschermd en geliefd."
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u in te schrijven voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
Paus in Bamenda: ‘Wee degenen die religie manipuleren voor militaire of politieke winst
Disclaimer: Vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
Sprekend op een bijeenkomst die gewijd was aan de vrede in Bamenda, Kameroen, waarschuwt paus Leo XIV voor de "meesters van de oorlog" die doen alsof ze niet erkennen dat "het slechts een moment kost om te vernietigen, maar dat vaak een leven niet genoeg is om te herbouwen" en die miljarden uitgeven aan wapens maar niets toewijden aan het helpen van mensen om te genezen.
Door Kielce Gussie
Tijdens een pauze in het voortdurende geweld in Kameroen reisde paus Leo XIV naar Bamenda - een Engelssprekende stad in het noordwesten van het land - op zijn tweede dag in Kameroen.
Na een ontmoeting met lokale autoriteiten op de luchthaven, ging de paus naar de Kathedraal van St. Joseph, die dient als zetel van het Aartsbisdom Bamenda. Daar ontmoette hij de Gemeenschap van Bamenda voor een Vredesbijeenkomst. Begonnen met een paar momenten van gebed in de Kapel van het Heilig Sacrament, gingen de Heilige Vader en Aartsbisschop Andrew Nkea Fuanya van Bamenda de kathedraal binnen.
Verwelkomd met een hymne en een groet van de Aartsbisschop, hoorde de vredesbijeenkomst vervolgens de getuigenissen van de Opper Traditonele Chef van Mankon, Fon Fru Asaah Angwafor IV; de Emeritus Moderator van de Presbyteriaanse Kerk, Fonki Samuel Forba; de Imam van de Centrale Moskee van Buea, Mohammad Abubakar; een gewijd religieus, Zuster Carine Tangiri Mangu, Zuster van St. Anne; en een gezin van intern ontheemden, Denis Salo, zijn vrouw en hun drie kinderen.
Hier om vrede te verkondigen
Na het horen van de getuigenissen, voegde paus Leo zijn stem bij de hunne en benadrukte hoe hun "ervaren lijden" in de gemeenschap hun geloof in Gods constante aanwezigheid heeft versterkt.
De paus begon met het reflecteren op de woorden van Aartsbisschop Fuanya uit de profeet Jesaja: "Hoe mooi zijn de voeten op de bergen van de boodschapdrager die vrede aankondigt!" (Jes 52:7). Zijn reactie was gecentreerd op de schoonheid van de voeten van de Bamendaanse gemeenschap "stofig van deze bloedige, maar vruchtbare grond die is mishandeld, maar rijk is aan vegetatie en fruit."
Hun voeten hebben hen ver gebracht ondanks de uitdagingen waarmee ze werden geconfronteerd, en deze gemeenschap is "op het pad van goedheid gebleven." Paus Leo uitte zijn dankbaarheid voor de warme ontvangst in de stad. "Want," benadrukte hij, "het is waar: ik ben hier om vrede te verkondigen." Maar, merkte de Heilige Vader op, de mensen van Bamenda hebben hen al deze boodschap van vrede verkondigd.
Jullie zijn de stad op de berg
Terugkerend naar een van de getuigenissen, benadrukte hij hoe de crisis die Kameroen treft (een voortduurende gewapende conflict tussen Separatisten en de regering) de Christelijke en Islamitische gemeenschappen dichter bij elkaar heeft gebracht. "Inderdaad, jullie religieuze leiders zijn samengekomen om een Beweging voor Vrede op te richten, waarmee ze proberen te bemiddelen tussen de tegenstrijdige partijen," wees hij op.
Paus Leo deelde zijn hoop en verlangen dat dit ook mogelijk zou zijn op andere plaatsen in de wereld. Tegelijkertijd waarschuwde hij voor mensen die "religie en de naam van God manipuleren voor hun eigen militaire, economische en politieke gewin, en datgene wat heilig is in de duisternis en vuilheid trekken."
De Heilige Vader benadrukte dat het volk van Bamenda, ondanks dit bijna tien jaar durende conflict, het licht van de wereld is, omdat ze honger en dorst naar gerechtigheid. "Bamenda, vandaag ben je de stad op de berg, schitterend in de ogen van allen," zei de paus, terwijl hij hen aanmoedigde om de hoop niet te verliezen.
Het kost maar één moment om te vernietigen
Richtend tot degenen, vooral leken en religieuze vrouwen, die zich bekommeren om individuen die getraumatiseerd zijn door geweld, bood hij een woord van dank aan voor hun werk, dat vaak onopgemerkt blijft en ook gevaarlijk is.
De "meesters van de oorlog" doen alsof ze niet erkennen dat "het slechts een moment kost om te vernietigen, maar dat vaak een leven niet genoeg is om te herbouwen." De paus betreurde hoe degenen die aan de macht zijn de ogen sluiten voor de miljarden dollars die worden uitgegeven aan moord en verwoesting, "terwijl de middelen die nodig zijn voor genezing, onderwijs en herstel nergens te vinden zijn."
Mensen die de middelen van de Afrikaanse landen afnemen, gebruiken het geld op zijn beurt voor wapens, "en daarmee een eindeloos cyclisch proces van destabilisatie en dood in stand houden." Paus Leo betoogde hoe dit een wereld is die op zijn kop staat en hij drong er bij iedereen op aan om deze uitbuiting van Gods schepping te veroordelen en te verwerpen.
De Heilige Vader riep op tot "een beslissende koersverandering - een ware bekering - die ons in de tegenovergestelde richting zal leiden, op een duurzame weg rijk aan menselijke broederschap." De wereld wordt "verwoest door een handvol tirannen, maar wordt bijeengehouden door een veelheid van ondersteunende broers en zusters."
Vrede is niet iets om uit te vinden. Integendeel, benadrukte hij, het is iets dat we ontdekken wanneer we onze buur beschouwen als onze broer of zuster. Familie is niet iets wat we kiezen, maar mensen die we moeten accepteren terwijl we samen leven in ons gezamenlijke huis.
Tot slot herinnerde hij aan de woorden van paus Franciscus in Evangelii Gaudium: "Mijn missie om in het hart van het volk te zijn is niet alleen een deel van mijn leven... dat is de reden waarom ik hier in deze wereld ben" (nr. 273). Het is met ditzelfde hart en deze missie dat paus Leo uitlegde dat hij naar Bamenda kwam.
Daarom riep de Heilige Vader ons allemaal op om deel te nemen aan de stille revolutie van samen lopen in onze eigen roepingen en op concrete manieren de missie van het liefhebben van onze buren te laten groeien. "Zoals de Imam zei, laten we God danken dat deze crisis niet is ontaard in een religieuze oorlog, en dat we nog steeds proberen elkaar lief te hebben."
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
Fotogalerij
Paus Leo voorzat een Vredesbijeenkomst met de gemeenschap van Bamenda
Paulus bij weeshuis in Kameroen: Niemand wordt ooit vergeten
Disclaimer: Vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
Paus Leo XIV bezoekt het Ngul Zamba Weeshuis in Yaoundé en moedigt kinderen die te maken hebben gehad met tegenspoed aan om zichzelf te zien als onderdeel van een liefdevolle familie, en bedankt de verzorgers voor hun toegewijde dienst.
Vaticaans Nieuws
Paus Leo XIV heeft op dinsdag, zijn eerste dag in Kameroen, de kinderen en medewerkers van het Ngul Zamba Weeshuis bezocht.
Eerst richtte de paus zich tot de kinderen en sprak zijn vreugde uit om bij hen te zijn en beschreef hij het weeshuis als een plek die een echte thuis is geworden. Hij herinnerde hen eraan dat, bovenal, God hen verwelkomt als Zijn kinderen en hen met liefde dichtbij houdt.
De paus benadrukte het familiegevoel dat binnen het weeshuis te voelen is, en merkte op dat de kinderen soortgelijke levenservaringen van moeilijke tijden delen.
"Jullie vormen hier een echte familie," zei hij, toevoegend dat hun eenheid als broers en zusters, rondom Christus verzameld, hen kracht geeft en hen in staat stelt om samen de moeilijkheden van het leven het hoofd te bieden.
De paus erkende de uitdagingen waarmee veel van de kinderen te maken hebben gehad, waaronder verlies, verlatenheid en onzekerheid. Hij moedigde hen aan om hun toekomst niet te definiëren door deze ervaringen.
"Jullie zijn geroepen tot een toekomst die groter is dan jullie wonden," zei hij, en herinnerde hen eraan dat God dicht bij degenen is die lijden en elk van hen persoonlijk kent.
Daarna, verwijzend naar het Evangelie, herinnerde paus Leo XIV zich dat Jezus bijzondere zorg had voor kinderen en hen in het centrum van zijn aandacht plaatste. Hij vertelde de kinderen dat Christus hen vandaag met dezelfde bezorgdheid en genegenheid aanziet.
Niemand wordt ooit vergeten
Paus Leo sprak vervolgens over de bredere verantwoordelijkheid van de samenleving. In een wereld die zo vaak wordt gekenmerkt door onverschilligheid, zei hij, zijn plaatsen zoals het weeshuis een herinnering dat mensen geroepen zijn om voor elkaar te zorgen. "In Gods grote gezin is niemand ooit een vreemdeling of vergeten," zei hij.
Hij bedankte vervolgens het personeel, de vrijwilligers en de zusters die voor de kinderen zorgen, en prees hun betrokkenheid en toewijding.
Hun werk, zei hij, is een concrete uitdrukking van liefde en weerspiegelt Gods barmhartigheid. Door niet alleen materiële steun, maar ook aanwezigheid en begeleiding te bieden, geven ze de kinderen stabiliteit en hoop voor de toekomst.
Met het afsluiten van zijn groet, citeerde de paus het Evangelie van Matteüs en merkte op dat zorgen voor de meest kwetsbaren een manier is om Christus Zelf te dienen. Hij moedigde degenen die in het weeshuis werken aan om hun inspanningen volhardend voort te zetten.
Tenslotte vertrouwde paus Leo de kinderen en het personeel toe aan de zorg van de Maagd Maria, waarbij hij vroeg dat zij hen beschermt en ondersteunt, vooral in tijden van moeilijkheden.
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u in te schrijven voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
Indonesië: Nico Syukur Dister wordt herinnerd om zijn nalatenschap van geloof
Disclaimer: Vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
Theoloog, filosoof en missionaris priester P. Nico Syukur Dister, OFM, wordt herinnerd om zijn blijvende bijdrage aan de theologie, filosofie en het religieuze leven in Indonesië.
door P. Mark Robin Destura, RCJ
"Zijn leven laat het itinerarium mentis in Deum zien," schreef P. Ignasius Ngari, OFM in het artikel dat geschreven en gepubliceerd werd op Katolikana.com, waarin hij zijn leven beschrijft als een reis van de geest en ziel naar God.
De Kerk in Indonesië rouwt om het overlijden van prof. Nico Syukur Dister, een franciscaner priester, theoloog en geleerde die zijn leven wijdde aan intellectuele en pastorale dienst.
Hij overleed op 11 april 2026 in Nederland op 86-jarige leeftijd. Zijn dood werd in de franciscaanse traditie beschreven als een "transitus," een overgang naar het eeuwige leven.
Een leven geworteld in roeping
Geboren op 7 maart 1939 in Maastricht, Nederland, discernte Nicolas Syukur Dister op jonge leeftijd zijn roeping, geïnspireerd door zijn leraren en een pelgrimstocht naar Lourdes.
Hij trad toe tot de franciscaner orde (OFM) en werd in 1964 tot priester gewijd, waarbij hij een leven aannam dat gewijd was aan missie en studie.
Zijn academische reis leidde hem naar de Katholieke Universiteit Leuven in België en de Universiteit van Münster in Duitsland, waar hij filosofie en theologie studeerde en later zijn doctoraat behaalde.
Missie in Indonesië
In 1972 arriveerde hij in Indonesië, het land dat het centrum van zijn levenslange missie zou worden.
Hij begon les te geven aan Driyarkara en later aan het Catechetisch College "Karya Wacana" in Jakarta.
In 1983 werd hij naar Papua gestuurd, waar hij diende bij Fajar Timur en een van de meest invloedrijke figuren werd.
Gedurende vier decennia gaf hij les in theologie en filosofie, en behandelde hij een breed scala aan disciplines, waaronder christologie, metafysica en de geschiedenis van de filosofie.
Hij diende ook als rector en academisch leider, met bijdragen aan de ontwikkeling van de instelling, waaronder de oprichting van het academische systeem en de accreditatie.
Een onderscheidende academische erfenis
Prof. Dister werd in heel Indonesië erkend als een vooraanstaande figuur in de religieuze psychologie, systematische theologie en de christelijke filosofie.
Hij is de auteur van talrijke wetenschappelijke werken, waaronder ten minste 12 persoonlijke boeken, verschillende samenwerkingspublicaties en tientallen academische artikelen.
Zijn intellectuele werk was gekenmerkt door diepte, samenhang en een synthese van filosofie en theologie, geworteld in de franciscaner en augustijnse traditie.
Geloof geleefd in dienst
Buiten de academische wereld leefde P. Dister een leven van eenvoud en dienst in de geest van Franciscus van Assisi.
Hij was actief betrokken bij pastorale zorg, vooral onder de armen, weduwen en wezen, voornamelijk via de Yapukepa Stichting in Sentani, Papua.
Hij bracht zijn latere jaren door in het Klooster van Sint Antonius, waar hij zijn werk van lesgeven, vertalen van theologische teksten en het begeleiden van de gelovigen voortzette.
Diegenen die hem kenden, herinneren zich zijn gedisciplineerde leven, nederigheid en onwankelbare toewijding aan zowel studie als bediening.
Een getuige van nederigheid en wijsheid
P. Dister stond bekend om zijn intellectuele strengheid en persoonlijke nederigheid, kwaliteiten die hem een gerespecteerde leraar en mentor maakten.
Ondanks zijn prestaties bleef hij diep toegewijd aan het dienen van anderen, zelfs van degenen die hem onrecht aangedaan hadden.
"Hij gaf een zeer systematisch, consistent, coherent en diepgaand intellectueel getuigenis," schreef P. Ngari, opmerkelend dat zijn wetenschappelijk werk onlosmakelijk verbonden was met zijn leven van dienst.
Een blijvende erfenis
Gedurende zijn leven droeg P. Dister niet alleen bij aan de academische theologie en filosofie, maar ook aan de vorming van generaties studenten en geestelijken in Indonesië.
Zijn invloed leeft voort in zijn geschriften, zijn studenten en de instellingen die hij hielp vormgeven.
"Hij was een man van geloof en kennis in nederigheid in academische en sociale dienst," concludeerde P. Ngari.
Terwijl de Kerk zijn leven en missie herdenkt, staat prof. Nico Syukur Dister als getuige van de harmonie van geloof en rede, en van een leven volledig gewijd aan God en zijn volk.
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u aan te melden voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik gewoon hier
Paulus aan Kameroense autoriteiten: Vrede ‘moet omarmd en geleefd worden
Disclaimer: Vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
Tijdens zijn eerste officiële evenement in Kameroen roept paus Leo XIV op tot vrede, gerechtigheid en een vernieuwde inzet voor het algemeen welzijn, waarbij hij benadrukt dat vrede "niet mag worden gereduceerd tot een slogan."
Door Linda Bordoni
Bij het aanspreken van autoriteiten, vertegenwoordigers van de maatschappelijke organisaties en leden van het diplomatiek korps in het presidentsgebouw in Yaoundé, kort na zijn aankomst in Kameroen op woensdag, deed paus Leo XIV een oproep voor vrede, gerechtigheid en een vernieuwde inzet voor het algemeen welzijn, waarbij hij de Kameroeners aanspoorde om hun rijke diversiteit als bron van eenheid en kracht te gebruiken.
Sprekend aan het begin van zijn apostolische reis naar de Centraal-Afrikaanse natie, sprak de paus zijn dank uit voor de warme ontvangst die hij kreeg, en beschreef Kameroen als "Afrika in miniatuur" vanwege de culturele en natuurlijke rijkdom.
"Deze verscheidenheid is geen zwakte maar een schat," zei hij, erop wijzend dat het "een belofte van broederschap en een solide basis voor het bouwen van blijvende vrede" vertegenwoordigt.
Paus Leo XIV die zijn toespraak houdt (@Vatican Media)
Een missie van dialoog en hoop
Zich presenterend als "een herder en een dienaar van dialoog, broederschap en vrede," zei paus Leo XIV dat zijn bezoek bedoeld is als een teken van nabijheid aan alle Kameroeners en een aanmoediging om door te gaan met het bouwen aan het algemeen welzijn.
Hij erkende het wereldwijde klimaat van ontmoediging en merkte op dat "wanhoop woedt" en dat velen zich machteloos voelen tegenover urgente uitdagingen. Tochinsisteerde hij, blijft er "een honger en dorst naar gerechtigheid… naar moedige keuzes en naar vrede," vooral onder jongeren, die hij opriep om een actieve rol te spelen in het vormgeven van een rechtvaardigere samenleving.
De paus bevestigde ook de toewijding van de Heilige Stoel aan het versterken van de samenwerking met Kameroen, gebaseerd op respect voor menselijke waardigheid en religieuze vrijheid.
Dienen met nederigheid en verantwoordelijkheid
Terugblikkend op de erfenis van zijn voorgangers, wees hij op de blijvende relevantie van hun oproepen tot hoop, verzoening en verantwoordelijk bestuur.
Met verwijzing naar de woorden van Sint Augustinus herinnerde hij de leiders eraan dat autoriteit in wezen een vorm van dienstbaarheid is: degenen die regeren, zei hij, moeten dat doen "niet uit liefde voor macht, maar vanuit een gevoel van plicht dat ze aan anderen verschuldigd zijn."
Zo'n dienst, verklaarde hij, vereist toewijding aan het welzijn van allen, inclusief minderheden, en de bevordering van harmonie binnen de samenleving.
Een oproep tot vrede temidden van lijden
Bij het bespreken van de uitdagingen waarmee het land wordt geconfronteerd, sprak paus Leo XIV openhartig over het geweld dat regio's zoals het Noordwesten, Zuidwesten en het Verre Noorden treft, en merkte het "diepe lijden" op dat door conflict wordt veroorzaakt: verloren levens, ontheemde gezinnen en jongeren die beroofd zijn van hoop.
"Achter de cijfers schuilen de gezichten, verhalen en verbrijzelde hoop van echte mensen," zei hij.
Bij het vernieuwen van zijn oproep van eerder dit jaar, drong de paus aan op een verwerping van "de logica van geweld en oorlog" ten gunste van een vrede "gegrondvest op liefde en gerechtigheid." Hij beschreef ware vrede als "onbewapend" en "ontwapenend," in staat om harten te openen en vertrouwen te bevorderen.
"De wereld dorst naar vrede… Genoeg van oorlog," drong hij aan, waarbij hij benadrukte dat vrede nooit mag worden gereduceerd tot holle retoriek maar belichaamd moet zijn in het dagelijks leven en in de institutionele praktijk.
Paus Leo XIV in het presidentsgebouw (@Vatican Media)
De rol van instellingen en de maatschappij
De paus bevestigde dat vrede een gedeelde verantwoordelijkheid is, te beginnen bij degenen in gezagsposities. Regeren betekent, zei hij, "echt luisteren naar burgers" en het waarderen van hun bijdragen aan het vormgeven van blijvende oplossingen.
Hij riep ook op tot een vernieuwde benadering van sociale beleidsmaatregelen, en benadrukte de noodzaak om verder te gaan dan initiatieven die worden uitgevoerd "voor de armen" zonder hun participatie.
De paus benadrukte de vitale rol van de maatschappij en prees verenigingen, jongeren- en vrouwenorganisaties, vakbonden, NGO's en religieuze leiders voor hun inspanningen op het gebied van bemiddeling, zorg voor ontheemden en de bevordering van dialoog. Hun aanwezigheid op de grond, zei hij, stelt hen in staat om de oorzaken van conflicten aan te pakken en een cultuur van vrede te bevorderen.
Hij bood bijzondere dankbaarheid voor de bijdrage van vrouwen, die hij beschreef als "onvermoeibare vredestichters" wiens werk op het gebied van onderwijs en sociale herbouw onmisbaar is. "Hun stem moet volledig worden erkend in besluitvormingsprocessen," zei hij.
Integriteit, gerechtigheid en de strijd tegen corruptie
De paus onderstreepte het belang van transparantie, de rechtsstaat en geloofwaardige instellingen bij het herstellen van het publieke vertrouwen. Hij riep de autoriteiten op om "bruggen te zijn, nooit bronnen van verdeeldheid," en ervoor te zorgen dat beveiligingsmaatregelen altijd de mensenrechten respecteren.
"Echte vrede ontstaat wanneer iedereen zich beschermd, gehoord en gerespecteerd voelt," merkte hij op.
Hij waarschuwde verder tegen corruptie, die hij omschreef als een kracht die "autoriteit vervormt en de geloofwaardigheid ervan afneemt," en drong er bij leiders op aan zich te bevrijden van een "afgoderige dorst naar winst," en in plaats daarvan te wijzen op integrale menselijke ontwikkeling als de ware maatstaf voor vooruitgang.
Vrouwen in de menigte die naar de toespraak van de paus luisteren (@Vatican Media)
Investeren in de jeugd en de toekomst
Bij het opnieuw richten op jongeren, beschreef paus Leo XIV hen als "de hoop van het land en van de Kerk," terwijl hij de gevaren erkende die voortkomen uit werkloosheid, uitsluiting en sociale marginalisatie.
"Investeren in het onderwijs, de training en ondernemerschap van jongeren is… een strategische keuze voor vrede," zei hij, waarbij hij benadrukte dat het ook essentieel is om migratie te voorkomen en sociale kwalen zoals drugsmisbruik en uitbuiting te bestrijden.
Hij merkte met waardering de diepe spiritualiteit van de Kameroense jeugd op, die, indien goed gekoesterd, kan inspireren tot inzet voor vrede, gerechtigheid en solidariteit.
Een gedeeld pad naar verzoening
De paus moedigde groter interreligieus dialogue en de betrokkenheid van religieuze leiders bij bemiddelingsinspanningen aan, waarbij hij de voortdurende inzet van de Kerk voor onderwijs, gezondheidszorg en liefdadigheid voor allen benadrukte, zonder onderscheid.
Hij sprak zijn wens uit voor voortdurende samenwerking met burgerlijke autoriteiten en internationale partners bij de bevordering van menselijke waardigheid en verzoening.
Bij het afsluiten van zijn toespraak riep paus Leo XIV Gods zegen op voor Kameroen en zijn volk. "Moge God Kameroen zegenen," zei hij, "en het hele Kameroense volk… de genade geven om het Koninkrijk van God te verwelkomen en samen een toekomst van gerechtigheid en vrede op te bouwen."
Bekijk hier het volledige evenement:
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u in te schrijven voor onze nieuwsbrief. Klik hier
Kenia organiseert de 21ste AMECEA Plenaire Vergadering
Disclaimer: Vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
De Katholieke Kerk in Kenia bereidt zich voor op de 21e Plenaire Vergadering van de Vereniging van Lid-Episcopale Conferenties van Oost-Afrika, een belangrijke kerkelijke bijeenkomst die bisschoppen uit heel Oost- en delen van Zuid-Afrika samenbrengt om na te denken over de missie van de Kerk in de regio.
Rose Achiego Ande - Nairobi
De vergadering, die gepland staat van 17 tot 26 juli 2026 in Nairobi, zal deelnemers samenbrengen uit de lidlanden van AMECEA-Soedan, Zuid-Soedan, Ethiopië, Eritrea, Oeganda, Kenia, Tanzania, Malawi en Zambia-en vertegenwoordigers van geassocieerde regio's, waaronder Djibouti en Somalië.
Bruggen van gemeenschapszin bouwen
In een boodschap gedeeld met Vatican News, beschreef aartsbisschop Maurice Muhatia Makumba, voorzitter van de Keniaanse Conferentie van Katholieke Bisschoppen, het evenement als "een moment van genade" voor zowel de Kerk in Kenia als de bredere Oost-Afrikaanse regio.
"We zijn vereerd als land en als lokale Kerk om deze plenaire vergadering te mogen hosten," zei aartsbisschop Muhatia. "Het brengt de Mensen van God uit onze regio samen om na te denken over onze gedeelde pastorale realiteiten en om onze gezamenlijke missie van evangelisatie te versterken."
De plenaire vergadering van 2026 zal plaatsvinden onder het thema: "Bruggen van Gemeenschapszin, Hoop, Rechtvaardigheid en Goed Bestuur." Volgens de voorzitter van AMECEA, bisschop Charles Kasonde van Zambia, weerspiegelt het thema de inzet van de regionale Kerk om zowel pastorale als maatschappelijke zorgen aan te pakken in de geest van synodaliteit.
"Deze plenaire vergadering is een kans voor ons om als Kerk samen te komen om na te denken, te luisteren en te onderscheiden hoe we onze gemeenschappen beter kunnen bedienen," zei bisschop Kasonde. "Het is ook een moment om te reageren op de aspiraties van ons volk, vooral de jongeren, die oproepen tot rechtvaardigheid, verantwoordelijkheid en hoop."
De plenaire vergadering wordt verwacht een brede vertegenwoordiging van bisschoppen, kerkelijke functionarissen, priesters, religieuze mannen en vrouwen, evenals jongerenafgevaardigden en professionals uit katholieke instellingen samen te brengen.
Betrekken van jongeren bij AMECEA
Er zal bijzondere nadruk worden gelegd op de rol van jongeren in het leven van de Kerk. Aartsbisschop Muhatia benadrukte het belang van het betrekken van jongeren bij de overdracht van geloof en bij het vormen van het heden en de toekomst van de Kerk.
"De jongeren zijn niet alleen de toekomst van de Kerk; ze zijn haar heden," zei hij, en riep op tot grotere inclusie en deelname van jongeren in kerkelijke processen.
Dank u voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
Paus Leo XIV landt in Kameroen voor het tweede deel van zijn apostolische reis
Disclaimer: Vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
Na het beginnen van zijn apostolische reis naar het Afrikaanse continent in Algerije, landde paus Leo XIV op woensdag 15 april in Kameroen, waarmee hij het tweede deel van zijn pelgrimstocht begon die hem ook naar Angola en Equatoriaal-Guinea zal brengen.
Door Isabella H. de Carvalho
Paus Leo XIV landde om 14:57 lokale tijd op woensdag 15 april op de Internationale Luchthaven Yaoundé-Nsimalen nabij Yaoundé, de hoofdstad van Kameroen, wat het begin markeerde van het tweede deel van zijn apostolische reis.
Hij vertrok deze ochtend vanuit Algerije - het eerste land in zijn reisplan - nadat hij op maandag 13 april was aangekomen. De paus zal tot en met zaterdag 18 april in Kameroen blijven en reist vervolgens naar Angola en Equatoriaal-Guinea voordat hij op donderdag 23 april terugkeert naar Rome.
Paus Leo XIV werd in het land verwelkomd door de premier, Joseph Dion Ngute. Twee kinderen begroetten hem ook. Vervolgens werden verschillende hymnes gespeeld en werden de verschillende leden van de delegaties van de twee staten gepresenteerd. Na de welkomstceremonie had de paus een kort gesprek met de premier.
De eerste dag van de paus in Kameroen
De eerste stop van de paus in Kameroen is het Presidentieel Paleis, waar hij privé zal ontmoeten met de president van de Republiek, Paul Barthélemy Biya, voordat hij de autoriteiten, het maatschappelijk middenveld en het diplomatiek corps van het land toespreekt.
Paus Leo zal vervolgens het Ngul Zamba Weeshuis bezoeken, waar hij de bewoners en het personeel zal begroeten. Voor zijn laatste afspraak van de dag zal hij vervolgens privé samenkomen met de Kameroense bisschoppen op het hoofdkantoor van de Bisschoppenconferentie.
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
Paus: Bezoek aan Algerije een ‘speciale zegen’ en kans om dialoog te bevorderen
Disclaimer: Vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
Aan boord van het pauselijke vliegtuig op weg naar Kameroen, reflecteert paus Leo XIV op zijn apostolische reis naar Algerije, en noemt het een "speciale zegen voor mij persoonlijk" en een "geweldige kans om bruggen te blijven bouwen en de dialoog te bevorderen."
Door Devin Watkins
Terwijl hij op woensdag van Algiers naar Yaoundé vloog, deelde paus Leo XIV zijn gedachten over zijn zojuist afgeronde apostolische reis naar Algerije met de ongeveer 70 verslaggevers die met hem mee reisden aan boord van het pauselijke vliegtuig.
Hij opende met het uiten van zijn dankbaarheid aan de Algerijnse civiele autoriteiten voor hun warme welkom en de eer die zij aan de Heilige Stoel hebben betoond.
De paus zei dat de militaire escorte die het pauselijke vliegtuig in Algerijns luchtruim werd verleend een "teken is van de goedheid, van de vrijgevigheid, van het respect dat het Algerijnse volk en de Algerijnse regering hebben willen tonen aan de Heilige Stoel, aan mijzelf."
Hij bedankte ook de "zeer kleine maar zeer significante" aanwezigheid van de katholieke kerk in Algerije voor hun welkom.
Bij het terugdenken aan zijn bezoeken aan de Basiliek van Onze Lieve Vrouw van Afrika in Algiers en de Basiliek van St. Augustinus in Annaba, benadrukte paus Leo de erfenis van de 5e-eeuwse St. Augustinus.
"Hij is vandaag de dag nog steeds een zeer belangrijke figuur," zei de paus, "omdat zijn geschriften, zijn leringen, zijn spiritualiteit, zijn uitnodiging om naar God en naar de waarheid te zoeken, iets is dat vandaag de dag zeer nodig is, een boodschap die voor ons allemaal zeer reëel is, als gelovigen in Jezus Christus, maar ook voor alle mensen."
Ondanks het feit dat de overgrote meerderheid van de Algerijnen geen katholiek is, "erkennen en respecteren velen van hen de herinnering aan St. Augustinus als een van de grote zonen van hun land," zei hij.
"Het was een speciale zegen voor mij persoonlijk om gisteren opnieuw naar Annaba te keren," zei paus Leo, "maar ook om de kerk en de wereld een visie aan te bieden die St. Augustinus ons biedt in termen van die zoektocht naar God en de strijd om gemeenschap op te bouwen, om eenheid te zoeken tussen alle volken en respect voor alle volken te hebben ondanks de verschillen."
Paus Leo XIV zei dat Algerijnse christenen een diepgaande getuigenis bieden van hoe in vrede te leven met hun moslim broeders en zusters, ondanks culturele of religieuze verschillen.
"In twee dagen in Algerije hebben we echt een geweldige kans gehad om bruggen te blijven bouwen, om de dialoog te bevorderen," concludeerde hij. "Ik denk dat het bezoek aan de moskee significant was en om te zeggen dat hoewel we verschillende overtuigingen hebben, we verschillende manieren van aanbidding hebben, we verschillende manieren van leven hebben, we samen in vrede kunnen leven."
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
Disclaimer: Vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
Geconfronteerd met de destructieve kracht van moderne wapens is het zeer moeilijk om, zoals in de vorige eeuwen, te spreken van de mogelijkheid van een 'rechtvaardige oorlog.' Al in 1963 schreef paus Johannes XXIII in 'Pacem in Terris' dat het in het atoomtijdperk bijna onmogelijk wordt om te denken dat oorlog kan worden beschouwd als een instrument van gerechtigheid. In dezelfde geest staat paus Leo XIV, die vrede een van de centrale thema's van zijn pontificaat maakt.
Door Andrea Tornielli
Nu mensen weer beginnen te spreken over een "rechtvaardige oorlog," is het de moeite waard om de leer over vrede van de pausen die elkaar de afgelopen honderd jaar op de stoel van Petrus hebben opgevolgd, in herinnering te brengen. Deze leer is geleidelijk verrijkt en verdiept, tot het punt waarop erkend wordt hoe steeds moeilijker het is om te beweren dat er een "rechtvaardige oorlog" bestaat. Reflecties gebaseerd op de theologie van vorige eeuwen en mogelijke rechtvaardigingen voor oorlog houden geen rekening met het feit dat toen theologen van vroegere tijden over deze kwesties schreven, oorlogen werden uitgevochten met zwaarden en knuppels - niet met dodelijke wapens en machinegeleide drones, een realiteit die morele vragen van dramatische intensiteit oproept. Er is een groeiend besef dat oorlog geen pad is dat gevolgd moet worden.
Van de brief van 1917 aan de strijdende naties door paus Benedictus XV, die de Eerste Wereldoorlog beschreef als een "onnodige slachting," tot de inspanningen van paus Pius XII om de uitbraak van de Tweede Wereldoorlog te voorkomen; van de woorden van paus Johannes XXIII in Pacem in Terris (1963), die schreef dat "het bijna onmogelijk is te denken dat in het atoomtijdperk oorlog kan worden gebruikt als een instrument van gerechtigheid," tot de kreet van paus Paulus VI bij de Verenigde Naties, "Geen oorlog meer!" - en de vaak ongehoorde oproepen van paus Johannes Paulus II om rampzalige conflicten in het Midden-Oosten te voorkomen: de opvolgers van Petrus hebben consequent hun stemmen verheven met zowel profetisch inzicht als realisme, hoewel ze helaas vaak ongehoord zijn gebleven.
De primaire referentietekst is de Catechismus van de Katholieke Kerk, die het recht op legitieme zelfverdediging erkent, maar "strikte voorwaarden" stelt, zelfs voor defensieve oorlog: "de schade die de agressor toebrengt aan de natie of gemeenschap van naties moet blijvend, ernstig en zeker zijn; alle andere middelen om een einde aan te maken, moeten als onpraktisch of ineffectief zijn aangetoond; er moeten serieuze vooruitzichten op succes zijn; het gebruik van wapens mag geen grotere kwaden en wanordelijkheden veroorzaken dan het kwaad dat moet worden geëlimineerd. De kracht van moderne vernietigingsmiddelen weegt zeer zwaar in de evaluatie van deze voorwaarde."
Wie kan ontkennen dat de mensheid vandaag de dag aan de rand staat, precies vanwege de escalerende conflicten en de kracht van deze "moderne vernietigingsmiddelen"?
Het "nee" tegen oorlog werd met toenemende kracht herhaald tijdens het pontificaat van paus Franciscus, die in de encycliek Fratelli tutti (2020) schreef: "Oorlog kan gemakkelijk worden gekozen door allerlei zogenaamd humanitaire, defensieve of voorzorgsredenen in te roepen, en zelfs door de manipulatie van informatie. In de afgelopen decennia is iedere enkele oorlog blijkbaar "verrechtvaardigd"... De kwestie is of de ontwikkeling van nucleaire, chemische en biologische wapens, en de enorme en groeiende mogelijkheden die nieuwe technologieën bieden, oorlog een oncontroleerbare vernietigingskracht hebben gegeven over grote aantallen onschuldige burgers. De waarheid is dat "nooit heeft de mensheid zoveel macht over zichzelf gehad, maar er is niets dat garandeert dat het wijs zal worden gebruikt." We kunnen oorlog niet langer als een oplossing beschouwen, omdat de risico's waarschijnlijk altijd groter zullen zijn dan de vermeende voordelen... Nooit meer oorlog!"
Zijn opvolger, paus Leo XIV, heeft vrede een van de centrale thema's van zijn pontificaat gemaakt. Geconfronteerd met de waanzin van escalerende conflicten en onevenredige uitgaven voor herbewapening, blijft hij het pad volgen dat door zijn voorgangers is geopend, en roept hij op tot vrede, dialoog en onderhandeling met zowel realisme als profetische helderheid. De massaslachtingen van burgers in de afgelopen jaren hebben de geweten van miljarden mensen over de hele wereld geschokt, die naar de bisschop van Rome kijken. Net als Jezus in Getsemane, dringt paus Leo er bij ons op aan het zwaard weer in de schede te steken: "We worden geconfronteerd met bedreigingen, in plaats van de uitnodiging om te luisteren en samen te komen," zei hij tijdens de gebedswake op 11 april. Hij legde uit dat "hen die bidden zich bewust zijn van hun eigen beperkingen; zij doden niet of bedreigen niet met de dood. In plaats daarvan maakt de dood degenen tot slaaf die hun rug naar de levende God hebben gekeerd, en omvormen zichzelf en hun eigen kracht tot een stom, blind en doof idool (vgl. Ps 115:4-8), waaraan zij elke waarde offeren, eisend dat de hele wereld zich buigt. Genoeg van de afgodendienst van zichzelf en van geld! Genoeg van de machtsgetoon! Genoeg van oorlog! Ware kracht komt tot uiting in het dienen van het leven."
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier