Bekijk ExploreCatholic in de app! Openen
Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
Zondag 7 september was de reünie van de jongerenreis naar Rome, die deze zomer met 112 jongeren via allerlei bijzondere plaatsen het jubileum van de jongeren is gaan vieren in het kader van dit heilig jaar. Zij waren en zijn “Pelgrims van hoop”.
(Dit is een samenvatting. Lees het volledige artikel bij de bron.)
Een serie initiatieven zal worden gehouden in het Koninkrijk Bahrein ter herdenking van de 800ste verjaardag van de dood van St. Franciscus van Assisi. Een verklaring van de Italiaanse ambassade in Manama, in samenwerking met "This is Bahrain", onthult de intentie om "een betrokkenheid bij dialoog, co-existentie en respect voor diversiteit" te onderstrepen.
Door Roberto Paglialonga
Een serie evenementen ter gelegenheid van de 800ste verjaardag van de dood van St. Franciscus zal worden georganiseerd in Bahrein tijdens het "Jaar van Isa Al Kabir", dat werd uitgeroepen door koning Hamad bin Isa Al Khalifa ter ere van sjeik Isa bin Ali Al Khalifa (bekend als Isa Al Kabir), die wordt beschouwd als de oprichter van de moderne Bahrainese staat en een sleutelfiguur in de institutionele vernieuwing. De aankondiging komt van de Italiaanse ambassade in Manama, in samenwerking met This is Bahrain, in een verklaring waarin wordt uitgelegd dat de herdenking de "voortdurende inzet van het Golfkoninkrijk voor dialoog, co-existentie en respect voor diversiteit" weerspiegelt.
Bahrein streeft ernaar wat het beschouwt als een gedeeld erfgoed te eren. "Hoewel gescheiden door tijd en cultuur", aldus de verklaring, "delen beide figuren een gezamenlijke erfenis: hun levens herinneren ons eraan dat ware kracht ligt in medemenselijkheid, openheid en de acceptatie van diversiteit."
St. Franciscus van Assisi (1181-1228) wordt wereldwijd herinnerd als een man van vrede en dialoog, die getuigde van respect voor verschillen door zijn historische ontmoeting met de sultan van Egypte in 1219. Vervolgens stelt de verklaring: "Eeuwen later opende Isa Al Kabir, sjeik Isa bin Ali Al Khalifa (1869-1932), de deuren voor diverse gemeenschappen en legde hij de fundamenten voor een gastvrije samenleving gebaseerd op uitwisseling en begrip."
Het herdenkingsprogramma is gericht op het benadrukken van de waarden van co-existentie en dialoog. Het zal een interculturele en interreligieuze conferentie omvatten die leiders en wetenschappers samenbrengt om na te denken over "de universele boodschap van vrede die wordt geassocieerd met St. Franciscus", inclusief zijn vriendschap met de sultan van Egypte, de "Economie van St. Franciscus" als antwoord op de huidige schaarste en armoede, en de "Ecologie van St. Franciscus" als een oproep om de aarde te behouden en zijn hulpbronnen te vernieuwen.
Daarnaast zal er een nationale tekenwedstrijd voor schoolkinderen en jonge kunstenaars in Bahrein zijn, die creatieve expressie rond de thema's vrede, vriendschap en de natuur aanmoedigt, evenals een concert getiteld Canticle of the Creatures, ter viering van de waarden van St. Franciscus van Assisi en zijn tijdloze boodschap van harmonie met de schepping en de mensheid.
Tijdens de persconferentie merkte de Italiaanse ambassadeur in Manama, Andrea Catalano, op dat "de stem van St. Franciscus nog steeds tot onze wereld spreekt" en dat "zijn oproep tot vrede en dialoog met urgentie weerklonk in een tijdperk dat wordt gekenmerkt door verdeeldheid en conflict."
In deze periode van crisis voegde Catalano toe: "zijn erfenis herinnert ons eraan dat de weg naar harmonie niet te vinden is in verovering, maar in medemenselijkheid; niet in muren, maar in bruggen; niet in stilte, maar in dialoog." Om deze reden benadrukte hij dat het noodzakelijk is om "verdielingen te genezen en zaden van vrede te zaaien waar onvrede heerst."
Voor haar deel benadrukte Betsy Mathieson, voorzitter van This is Bahrain, ook de aandacht van St. Franciscus voor de rol van vrouwen. "Door zijn steun voor de Arme Claren, opgericht samen met St. Clara, hielp hij een pad uit te stippelen dat vrouwen in staat stelde betekenisvolle levens van toewijding en invloed binnen de samenleving te leiden," zei ze, waarbij ze herinnerde aan het feit dat aan het begin van het millennium het Koninkrijk de Hoge Raad voor Vrouwen oprichtte.
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u in te schrijven voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
Vader Rifat Badar, een Jordaanse priester van het Latijns Patriarchaat van Jeruzalem, reflecteert op de betekenis en aanwijzingen die kardinaal Pizzaballa heeft gegeven in zijn pastorale brief gericht aan het Patriarchaat, dat zich uitstrekt over verschillende geografische locaties, waaronder Jordanië, Palestina, Israël en Cyprus.
Door Fr. Dr. Rif'at Bader
Kardinaal Pierbattista Pizzaballa, Patriarch van Jeruzalem, heeft op 27 april 2026 een pastorale brief uitgegeven tijdens deze belangrijke tijd die een decennium van zijn aanwezigheid in de dienst van Jeruzalem markeert.
De diepgang van de brief en de grondslag in de Heilige Stad zijn afgeleid van de persoonlijke reis van kardinaal Pizzaballa in Jeruzalem, waar hij 30 jaar geleden voor het eerst arriveerde. Hij diende als apostolisch administrator voordat hij Latijns Patriarch van Jeruzalem werd, en werd ook benoemd tot kardinaal van de Katholieke Kerk.
Te midden van crises blijft hij een edele aanwezigheid van steun voor de armen en jongeren en bezoekt hij herhaaldelijk Gaza tijdens en na de oorlog.
De brief heeft de titel "Ze Zijn Teruggekeerd naar Jeruzalem met Grote Vreugde" en is ondertiteld "Een Voorstel voor het Leven van de Roeping van de Kerk in het Heilig Land."
Gericht aan het Latijns Patriarchaat van Jeruzalem, bevat de brief van Patriarch Pizzaballa zowel een praktisch als een geestelijk karakter, terwijl het de roeping van de Kerk in het Heilig Land als topprioriteit herpositioneert. Deze prioriteiten bestaan uit blijven, aanwezig zijn, genezen en openheid.
Het Latijns Patriarchaat van Jeruzalem strekt zich uit over verschillende geografische locaties, waaronder Jordanië, Palestina, Israël en Cyprus.
Patriarch Pizzaballa begint zijn brief met een oprechte lezing van de huidige situatie in het Heilig Land. De brief erkent de uitdagingen van terugkerende oorlogen, sociale fragmentatie, golven van gedwongen ontheemding, armoede en de dagelijkse ontberingen die worden opgelegd door de realiteit van de bezetting.
In het eerste gedeelte van de brief, getiteld "De Realiteit Lezen", zoekt Patriarch Pizzaballa naar een dieper begrip in plaats van een snelle beoordeling in reactie op deze uitdagingen. Hij benadrukt dat wat er gebeurt geen vluchtig moment is, maar eerder een realiteit die deel kan gaan uitmaken van de cultuur van het Heilig Land als het niet wordt aangepakt. Het lezen van de realiteit is dus niet om pessimisme te koesteren, maar om de basis te vormen voor praktisch pastorale gedachten.
De Latijnse Patriarch plaatst "Jeruzalem" als referentiemodel, als de hemelse stad die neerdaalde uit de hemel. Dit verplicht ons derhalve om een gemeenschap te handhaven die geworteld is in een relatie met God, wat de waardigheid van de mensheid belichaamt.
Het is de voortdurende goddelijke aanwezigheid van de Heilige Stad "die neerdaalt uit de hemel van God" die de Kerk tot een ruimte voor ontmoeting maakt in plaats van een vesting van uitsluiting. De deuren open hebben en "onze collectieve herinnering genezen" zijn startpunten waar verzoening meer waard is dan wapens die voor conflict zijn ontworpen.
In de Arabische versie voegt de vertaler een belangrijke opmerking toe, waarin wordt aangegeven dat het woord "Urashalim" in de brief geen politieke connotaties heeft en ook niet verwijst naar de stad zoals deze vandaag de dag bestaat. Maar veeleer verwijst het naar de oude Bijbelse naam van Jeruzalem, zoals deze voorkomt in de Heilige Bijbel, met name in het Boek Openbaring. Wanneer naar de stad in de huidige zin wordt verwezen, merkt de vertaler op dat deze naar "Al-Quds" wordt verwezen.
De brief identificeert aanbidding met het dagelijks leven. Liturgie en gebed zijn geen middelen om een ander doel te bereiken. In plaats daarvan zijn ze het hart van het ecclesiale leven en de bron van vernieuwing die de Kerk in staat stelt de realiteit aan te raken met de lichtheid van de liefde.
Uit dit uitgangspunt ontstaan duidelijke praktische richtlijnen, zoals het bevorderen van publieke en private gebeden, het koesteren van gezinnen als "huiskerken", het ondersteunen van scholen die openheid cultiveren en het behouden van het karakter van instellingen voor gezondheidszorg en sociale hulp als plekken van dialoog en genezing.
De Latijnse Patriarch leent de taal van het Boek Openbaring. Hij ziet "de bladeren van de boom die voor de genezing van de volken zijn" in de diensten die door ziekenhuizen, klinieken, Caritas en zorginstellingen worden verleend. Ze vertegenwoordigen een oprechte belichaming van de roeping van Jeruzalem in gemeenschappelijke genezing zonder religieuze of etnische discriminatie. Deze stille dienst, volgens Patriarch Pizzaballa, creëert een gemeenschappelijke basis voor ontmoeting tussen volken en religies.
De brief is gewijd aan de grote ethische thema's: de afwijzing van geweld als een niet-onderhandelbare waarde, de herlezing van historische geheugen als een noodzakelijke spirituele arbeid (het bevrijden van geheugen van zijn vergiften), en de waarde van interreligieuze dialoog niet als een luxe maar als een existentiële noodzaak in een land van talrijke identiteiten.
De brief roept op tot moed en geduld. Patriarch Pizzaballa moedigt ons aan om een "dialoog van het leven" te vormen in plaats van "een dialoog van elites" en ons toe te wijden aan dagelijkse praktijken die ontmoeting en openheid onderwijzen in plaats van isolatie en afzondering.
Zijn standpunten durven de logica van oorlog te weerstaan. In de Heilige Stad heeft de Latijnse Patriarch ervaren dat hij was verboden te vieren op Palmzondag in de Kerk van het Heilig Graf. De reflectie van de symboliek van zijn ambt en de ervaring van dienst in het midden van geweld geeft de brief zowel authenticiteit als urgentie.
Terwijl we de pastorale brief van Patriarch Pizzaballa lezen, moeten we ook een eerdere en invloedrijke pastorale brief in herinnering brengen, geschreven door emeritus Latijns Patriarch van Jeruzalem Michel Sabbah in 1997, over "De Bijbel Vandaag Lezen in het Land van de Bijbel."
De brief van Sabbah was een herinnering dat de heilige tekst anders wordt begrepen wanneer men leeft in de context van het eigen land. Vandaag voltooit Pizzaballa dat met een pastorale stap. Van tekstuele lezing moeten we nu de visie van een levend Evangelie toepassen dat de Kerk op aarde aanwezig houdt, waar we het Bijbelse erfgoed transformeren in een levens-, zorg- en begeleidingsprogramma.
De betekenis van deze pastorale brief en de oproep tot actie ligt in de combinatie van persoonlijke reflectie en evangelische spiritualiteit door kardinaal Pizzaballa. Het biedt een concrete pastorale routekaart voor het beschermen van de christelijke aanwezigheid in het Heilig Land, zorgen voor de armen en de gemarginaliseerden, nieuwe generaties onderwijzen om openheid te accepteren en een cultuur van genezing en dialoog te creëren.
Het is een uitnodiging om terug te keren naar Jeruzalem, niet slechts een geografische terugkeer maar een hercreatie van het hart, de herinnering, en de christelijke toewijding van de stad. Een stad waarvan de poorten open zijn, verlicht door het licht van Pasen, en waar de mensen zaden van vrede zaaien die volken genezen.
Dank u voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik gewoon hier
In een oproep tot ontwapening en multilaterale samenwerking waarschuwt de Heilige Stoel dat nucleaire afschrikking, de modernisering van arsenalen en door AI aangedreven militaire systemen het gevaar van een catastrofale miscalculatie vergroten.
Vaticaans Nieuws
De Heilige Stoel heeft gewaarschuwd dat de vernieuwde afhankelijkheid van nucleaire afschrikking, de modernisering van arsenalen, en de groeiende integratie van kunstmatige intelligentie in militaire systemen de wereld op een steeds gevaarlijker pad plaatst.
Tijdens de Algemene Debat van de Elfde Beoordelingsconferentie van het Verdrag inzake de Niet-verspreiding van Kernwapens bij de Verenigde Naties in New York op woensdag beschreef de Permanente Vertegenwoordiging van de Heilige Stoel het moment als een van "diepe ernst."
Tegen de achtergrond van toenemende geopolitieke spanningen en verzwakkende controlemechanismen over wapens, uitte de delegatie bezorgdheid over de terugkeer van nucleaire retoriek, waaronder bedreigingen die verband houden met het mogelijke gebruik en de testen van nucleaire wapens.
Met een citaat van paus Leo XIV klaagde het de groeiende afwending van multilaterale diplomatie aan. Diplomatie gebaseerd op dialoog en consensus, merkte het op, wordt vervangen door een "gebaseerd op kracht."
Het benadrukte ook recente aanvallen op nucleaire faciliteiten als een teken van de erosie van lang bestaande normen die globale veiligheid waarborgen.
Bijzondere bezorgdheid werd geuit over de toenemende rol van kunstmatige intelligentie in nucleaire besluitvorming. De Heilige Stoel waarschuwde dat dergelijke systemen de tijd voor menselijke overweging in momenten van crisis verkorten, waardoor "het risico van miscalculatie" toeneemt en het morele gewicht van leven-en-dood keuzes wordt verhuld.
Door de centraliteit van het Non-Proliferatieverdrag te bevestigen, zei het dat de drie pijlers-ontwapening, non-verspreiding en het vreedzaam gebruik van nucleaire energie-essentieel blijven voor internationale vrede en veiligheid.
Over ontwapening benadrukte het dat Artikel VI een bindende verplichting oplegt om onderhandelingen te voeren voor nucleaire eliminatie. Die plicht, zei het, is nu dringender nu nucleaire machten hun arsenalen moderniseren en afschrikkingsdoctrine uitbreiden.
Die trends, waarschuwde het, lopen het risico "een paradigma te consolideren dat al strategisch en moreel twijfelachtig is." Afhankelijkheid van afschrikking, voegde het toe, weerspiegelt "een benadering van veiligheid gebaseerd op wederzijdse kwetsbaarheid ondersteund door de dreiging van geweld in plaats van op wet en vertrouwen."
Door de catastrofale humanitaire gevolgen van nucleaire wapens te herinneren, herhaalde de Heilige Stoel zijn steun voor het Verdrag ter Verbod op Kernwapens, dat volgens hem het morele en juridische kader voor ontwapening versterkt.
In zijn lange en duidelijke verklaring richtte het zich ook op non-verspreiding, waarbij het opriep tot sterkere waarborgen van het Internationaal Atoomenergieagentschap en vernieuwde steun voor een Kernwapenvrije Zone in het Midden-Oosten. Verificatie alleen, zei het, is onvoldoende zonder de "oorzaak van onveiligheid aan te pakken door middel van dialoog en verantwoord engagement."
Wat betreft het vreedzaam gebruik van nucleaire energie, bevestigde de Heilige Stoel het recht van staten om nucleaire technologie voor vreedzame doeleinden te ontwikkelen in overeenstemming met hun verplichtingen, en merkte het op dat deze toepassingen in de geneeskunde, landbouw, voedselzekerheid en milieubescherming zijn.
Tot slot herinnerde het aan de oproep van paus Leo XIV voor "een vrede die ontwapend en ontwapenend is." Echte vrede, zei het, kan niet rusten op angst. Het moet daarentegen worden gebouwd op "vertrouwen, dialoog en de erkenning van onze gedeelde menselijkheid."
Dank u voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik gewoon hier
Paus Leo XIV brengt zijn gebedsintentie voor de maand mei uit en nodigt katholieken uit te bidden dat iedereen voedsel mag hebben, terwijl hij benadrukt dat miljoenen broeders en zusters blijven lijden onder honger terwijl er zoveel voedsel wordt verspild.
Door Deborah Castellano Lubov
Paus Leo XIV heeft katholieken over de hele wereld aangespoord om zich deze mei bij hem aan te sluiten in het bidden dat iedereen voedsel mag hebben.
Hij heeft op donderdag de maandelijkse video "Bidden met de Paus" uitgebracht, die is voorbereid door het Wereldwijd Gebedsnetwerk van de Paus.
In zijn gebed erkende de paus met verdriet dat miljoenen broeders en zusters blijven lijden onder honger.
Met verdriet over het feit dat zoveel goederen aan onze tafels worden verspild, bad paus Leo dat de Heer "in ons een nieuw bewustzijn mag wekken: dat we leren te danken voor elk voedsel, eenvoudig te consumeren, met vreugde te delen en zorg te dragen voor de vruchten van de aarde als een gift van U, bestemd voor allen, niet slechts voor enkelen."
Hij bad dat Jezus ons in staat maakt "de logica van egoïstische consumptie te transformeren in een cultuur van solidariteit" door onze gemeenschappen, door middel van concrete gebaren, waaronder bewustwordingscampagnes, voedselbanken en een sobere en verantwoordelijke levensstijl.
"U die ons Uw geliefde Zoon Jezus hebt gestuurd, gebroken brood voor het leven van de wereld," bad paus Leo, "geef ons een nieuw hart, hongerig naar gerechtigheid en dorstig naar broederschap."
Paus Leo concludeerde met te bidden: "moge niemand worden uitgesloten van de gemeenschappelijke tafel, en moge Uw Geest ons leren brood te zien niet als een object van consumptie maar als een teken van gemeenschap en zorg. Amen."
Volgens het Wereldvoedselprogramma's 2026 Global Outlook zullen 318 miljoen mensen dit jaar met een voedselcrisis of zelfs ergere situaties worden geconfronteerd.
De organisatie waarschuwt dat het conflict in het Midden-Oosten nog eens 45 miljoen mensen in een schrijnende honger kan duwen voor het midden van dit jaar.
In een persbericht dat de video vergezelt, zei pater Cristóbal Fones, internationaal directeur van het Wereldwijd Gebedsnetwerk van de Paus, dat de intentie zeer significant is.
"Deze intentie," zei hij, "komt uit het hart van de Paus. Het doet hem pijn dat zoveel mensen in de wereld geen toegang hebben tot iets zo essentieel en menselijks als voedsel. Daarom vraagt hij iedereen om niet onverschillig te blijven maar beslissende actie te ondernemen, eerst met gebed, dan met concrete gebaren van solidariteit."
In de naam van de Vader, en de Zoon, en de Heilige Geest. Amen.
Heer van de schepping,
U gaf ons de vruchtbare aarde en, met haar, ons dagelijks brood,
als een teken van Uw liefde en voorzienigheid.
Vandaag erkennen we met verdriet
dat miljoenen broeders en zusters blijven lijden onder honger,
terwijl zoveel goederen aan onze tafels worden verspild.
Wek in ons een nieuw bewustzijn:
dat we leren te danken voor elk voedsel,
eenvoudig te consumeren,
met vreugde te delen,
en zorg te dragen voor de vruchten van de aarde als een gift van U,
bestemd voor allen, niet slechts voor enkelen.
Goede Vader,
maak ons in staat de logica van egoïstische consumptie
te transformeren in een cultuur van solidariteit.
Moge onze gemeenschappen concrete gebaren bevorderen:
bewustwordingscampagnes, voedselbanken,
en een sobere en verantwoordelijke levensstijl.
U die ons Uw geliefde Zoon Jezus,
gebroken brood voor het leven van de wereld,
hebt gestuurd,
geef ons een nieuw hart, hongerig naar gerechtigheid en dorstig naar broederschap.
Moge niemand worden uitgesloten van de gemeenschappelijke tafel,
en moge Uw Geest ons leren brood
niet als een object van consumptie,
maar als een teken van gemeenschap en zorg te zien.
Amen.
Dank u voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
In Kinshasa, het hart van de Democratische Republiek Congo, voeren de Zusters van het Heilig Hart van Jezus een cruciale missie uit: het herstellen van de waardigheid van mensen die door HIV/AIDS zijn getroffen. Deze ziekte is nog steeds een diep pijnlijk realiteit die vele levens intiem verwondt.
Door Sr. Dorothée Sindani, RSCJ
In onze gewonde wereld leven sommige mensen in stilte met HIV, gekenmerkt door innerlijk lijden, angst voor afwijzing, schaamte over hun toestand en het gewicht van het oordeel van anderen.
Een HIV-diagnose ontvangen betekent fysieke pijn en stigmatisering, wat de reden is dat veel van de betrokkenen vaak de voorkeur geven aan stilzwijgen, hun toestand verbergend uit angst voor afwijzing door hun familie of door de samenleving.
Door medische steun en geestelijke begeleiding te bieden via de groep "Vrienden van Sophie", maken de gewijde vrouwen van wanhoop een nieuw begin.
Geïnspireerd door het charisma van de Sociëteit van het Heilig Hart van Jezus, een symbool van de barmhartige liefde van Jezus, verwelkomen de Zusters mensen die met HIV leven, zonder hen te oordelen. Door eenvoudige dagelijkse gebaren en aandachtig luisteren herinneren ze hen eraan dat ziekte de waarde van een persoon niet bepaalt.
De bijstand die de Zusters van het Heilig Hart van Jezus bieden, is zo georganiseerd dat de menselijke waardigheid in het aangezicht van ziekte wordt bewaard.
Het houdt in dat morele en materiële steun wordt geboden aan volwassenen en aan kinderen die zich nog niet bewust zijn van hun toestand.
"Vrienden van Sophie" werd officieel opgericht in 2019, maar lang daarvoor had Sr Marie-Pascaline Ekosoni, RSCJ, al haar hulp aangeboden aan een gezin dat door HIV was getroffen. Wanneer iemand zijn of haar toestand niet accepteert, kan men lijden aan psychische problemen.
Om dit te voorkomen, biedt Sr Marie-Pascaline een luisterend oor, met de bedoeling het zelfvertrouwen en de veerkracht van patiënten te versterken terwijl ze hun ziekte onder ogen zien. Vernoemd naar de stichtster van de Congregatie, de heilige Madeleine Sophie Barat, ziet de groep de zieken als vrienden van de Heilige die moeten worden verwelkomd binnen een waarachtig geestelijk gezin, vrij van stigmatisering.
Naast geestelijke, morele en psychologische bijstand, bieden de Zusters materiële hulp (melk, maïsmeel, suiker, rijst...), die met liefde wordt aangeboden, waardoor patiënten de kans krijgen in goede conditie te blijven en niet van honger te lijden tijdens de behandeling.
Een novice en een vriend van Sophie stellen een pakket samen
De vijfendertigjarige mevrouw Nouchka, een lid van "Vrienden van Sophie", heeft ingestemd haar verhaal te delen. Geboren met HIV nadat ze door haar moeder was geïnfecteerd, die een paar jaar na haar geboorte overleed, was ze de tweede van drie broers en zusters. Ze waren allemaal met HIV geïnfecteerd, maar ze waren opgegroeid zonder enige kennis van hun toestand.
"We waren ons niet bewust van onze toestand", zegt ze, maar ze herinnert zich dat "mensen in de buurt zeiden: 'deze kinderen's moeder is overleden aan HIV/AIDS'". Helaas heeft het jongste kind het niet overleefd. Afgewezen door haar familie en door de samenleving liet ze diepe wonden achter.
Vanwege haar achterstelling ervoer mevrouw Nouchka grote pijn, wat leidde tot het opgeven van de behandeling en een depressie. "Ik wilde niet meer leven", vertrouwt ze toe. Net als velen anderen ervoer ze haar toestand als beschamend, een onmogelijke last om te dragen, een gevoel dat veel mensen met HIV gemeen hebben.
Mevrouw Nouchka's ontmoeting met Sr Marie-Pascaline Ekosoni bleek een beslissend moment in haar leven te zijn. Met respect en vriendelijkheid verwelkomd, luisterend zonder te oordelen of te veroordelen, vond mevrouw Nouchka geleidelijk aan weer hoop.
"Deze ontmoeting was een sprankje hoop. Ik hernam mijn kracht en besloot te leven", legt ze uit. Met deze steun kon ze een gezicht van de Kerk ontdekken die zorg biedt, weer optilt en herstelt.
Het genezingsproces was niet gemakkelijk. Mevrouw Nouchka geeft toe dat ze momenten van woede en rebellie heeft ervaren. "Ik was op het punt gekomen om God te veroordelen, en vooral mijn moeder, toen ik begreep hoe de infectie was ontstaan. Omdat ze ons had moeten beschermen", zegt ze.
Tegenwoordig is ze de moeder van een driejarig jongetje, dat HIV-negatief is dankzij rigoureuze medische aandacht. Hoewel de vader van het jongetje hem heeft afgewezen en in de steek heeft gelaten, gaat mevrouw Nouchka met moed en waardigheid verder op haar reis.
Ze weigert nu in schaamte te leven. "Deze toestand is voor mij geen handicap meer", zegt ze. Geëngageerd in bewustwording, is ze momenteel betrokken bij het aanmoedigen van anderen om hun medicatie regelmatig in te nemen en verantwoordelijk te zijn in menselijke relaties, om hun leven en dat van anderen te beschermen. Ze is een stem voor de stemlozen geworden, dankbaar voor degenen die haar hoop hebben teruggegeven.
"Ik dank Sr Marie-Pascaline Ekosoni en Marie-Jeanne Elonga en alle Zusters van het Heilig Hart van Jezus voor het verwelkomen van mij. Ik heb begrepen dat het Hart van Jezus iedereen verwelkomt, en dat we soms de moed missen om terug te keren naar dit hart dat we zo verlangend willen. Ik heb mijn plek in de samenleving teruggeëist. Vandaag loop ik met opgeheven hoofd. Degenen die mij aanvaarden zoals ik ben, maken nu deel uit van mijn familie".
De ervaring van mevrouw Nouchka is een bewijs dat niemand wordt gedefinieerd door zijn of haar ziekte. In deze gezegende en gewonde wereld kunnen liefde die concreet wordt geleefd, onvoorwaardelijke acceptatie en medemenselijkheid wonden transformeren in wegen van hoop.
Onvoorwaardelijke acceptatie is de eerste genezing. "Ik droom ervan om duizenden mensen bewust te maken en ik vecht voor een wereld zonder HIV/AIDS", sluit mevrouw Nouchka af.
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u in te schrijven voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
