Religieuze zuster: Voor ware synodaliteit moet counseling prioriteit krijgen in Afrika
Catholic News Agency |
8 september 2025
Disclaimer: Samenvatting en vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
Sister Gisela Rfanyu Shey sprak op de tweede Afrikaanse Vrouwen Theologen Conferentie op 3 september 2025 in Nairobi, waarbij zij benadrukte dat de Kerk in Afrika counseling moet prioriteren om synodaliteit te realiseren. Ze merkte op dat de littekens van kolonialisme, oorlog, etnisch conflict, armoede, ziekte en systeemonrecht niet alleen door sacramentele bediening heel gemaakt kunnen worden. Rfanyu, die therapeut en counselor is, stelde dat counseling een essentieel hulpmiddel is voor emotionele en spirituele genezing binnen een synodale context die luisteren en begeleiding bevordert. Ze pleitte voor een synodaal model van counseling dat praktische wegen biedt voor implementatie en benadrukte dat de Kerk in Afrika moet inspelen op de holistische behoeften van haar gemeenschap. Rfanyu stelde dat synodaliteit verder gaat dan een bestuursstructuur; het is een genezingspad dat nadruk legt op inclusie, verantwoordelijkheid en wederzijds respect.
Caritascolumn: “Jou heb ik nodig!” – geloven in jongeren
Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
Sinds de jaren 90 maken we als katholieken stormachtige tijden door: We zijn aan het ontdekken hoe we met een kleinere groep mensen op een inspirerende manier kerk kunnen zijn en betekenis hebben voor de samenleving. En terwijl we daar nog amper aan gewend zijn, melden zich ineens nieuwe mensen die gedoopt willen worden; jonge mensen nota bene, die ook nog eens vragen om de traditionele vormen van eucharistie en aanbidding. De Alpha-cursussen bloeien als nooit tevoren.
Het geeft soms kortsluiting in ons hoofd. Dus we hoeven ons niet meer te verdedigen als we gelovig zijn? Dus de kerk is wel aantrekkelijk, ook voor jongeren? En waarom vinden we ondanks die nieuwe mensen toch zo moeilijk vrijwilligers voor onze besturen en vooral bij onze caritaswerkgroepen? Sommige caritasmensen staan zelfs op het punt de handdoek in de ring te gooien.
Meer vertrouwen
En toch kan het wel: jongeren betrekken bij de caritas en nieuw elan vinden. Ik heb het op verschillende plekken gezien. Het probleem is niet dat de jongeren niet geloven. Het probleem is dat wíj niet in die jongeren geloven.
Een groep twintigers had een zeer goed draaiende facebookgroep waar hulpvragen en -aanbod bij elkaar gebracht worden, maar ze hadden niet voldoende geld en menskracht om alles op te volgen. En dat terwijl de parochiële caritas van hetzelfde dorp op een dood spoor zat. Maar daar was wél geld en bestuurlijke ervaring. Nu werken ze samen, tot ieders vreugde en met veel succes.
Een pastor vertelt hoe hij bij pastorale bezoeken de buren, vrienden en familieleden van parochianen ontmoet. De katholieke jonge mensen die hij zo leert kennen vraagt hij persoonlijk. “Jou heb ik nodig!”. De gemiddelde leeftijd in parochie- en caritasbestuur is gedaald van 70 naar 38.
Ook ik heb mezelf betrapt op een klein geloof. Ik belde een jongere om te vragen of hij wilde helpen bij de koffiemiddag voor ouderen, maar toen hij vertelde over zijn drukke studie slikte ik mijn vraag in. Ik bedacht voor hem dat hij geen tijd had. Hij moest bij mij aandringen voordat ik vertelde waarvoor ik eigenlijk belde. Hij is een enthousiast lid van ons team geworden.
Ze zijn er
Nu hoor ik u denken: ja, maar bij ons is het anders. Bij ons zijn geen jongeren.
En dan zeg ik: dat geloof ik dan weer niet.
Ongetwijfeld is het bij jullie anders, dat is het overal. Maar er zijn bij jullie zeker jongeren!
En ik weet zeker dat die jongeren zich vereerd voelen als ze gevraagd worden, omdat ze nodig zijn. Ik weet zeker dat er twee te vinden zijn die er samen voor willen gaan. Maar dat vraagt wel van ons dat wij laten merken dat we in ze geloven en … dat we bereid zijn om serieus naar hun ideeën te luisteren.
Want als we dat niet doen, als we de dingen blijven doen zoals we ze altijd deden, dan krijgen we wat we kregen. En dán kunnen we inderdaad misschien maar beter de handdoek in de ring gooien.
Corine van der Loos is diocesaan medewerker Caritas in het bisdom Haarlem-Amsterdam
Paus viert Mis voor de Zorg voor de Schepping in Castel Gandolfo
Disclaimer: Vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
In de Pontificale Tuinen van Castel Gandolfo zal paus Leo de Mis vieren voor de Wereldgebedsdag voor de Schepping.
Vaticaans Nieuws
Paus Leo zal op 1 september het vooraanstaande Mis voor de Zorg voor de Schepping in het Laudato Sì-dorp leiden, zo is aangekondigd.
De Mis, die zal worden gevierd in de Laudato Si'-tuin binnen de Pontificale Tuinen van Castel Gandolfo, werd vandaag aangekondigd in een gezamenlijke verklaring van het Dicasterium voor de Bevordering van de Integrale Menselijke Ontwikkeling en het Laudato Si'-Centrum voor Hoger Onderwijs.
De Mis markeert de jaarlijkse Wereldgebedsdag voor de Zorg voor de Schepping en de opening van het Seizoen van Schepping-een oecumenische reis van gebed en toewijding aan het beschermen van ons gemeenschappelijke huis. De periode eindigt op 4 oktober, het feest van St. Franciscus van Assisi en de 800e verjaardag van zijn overlijden.
Gedurende dit seizoen worden de Kerk en andere christelijke gemeenschappen uitgenodigd om hun toewijding aan de schepping te vernieuwen door middel van gebed, bekering en concrete daden van zorg.
Op 1 september zal de paus een speciale "Mis voor de Zorg voor de Schepping" vieren, die is ontwikkeld door het Dicasterium voor de Bevordering van de Integrale Menselijke Ontwikkeling, het Dicasterium voor de Goddelijke Eredienst en de Discipline van de Sacramenten, het Dicasterium voor de Leer van het Geloof, en het Dicasterium voor de Bevordering van de Christelijke Eenheid.
Cardinaal Czerny: "Elke gift genereert een verantwoordelijkheid"
"De Eucharistie vieren rond een altaar omringd door een tuin," zei cardinaal Michael Czerny, prefect van het Dicasterium voor de Bevordering van de Integrale Menselijke Ontwikkeling, "herinnert ons eraan dat de hele schepping een gift is, en elke gift genereert een verantwoordelijkheid."
"Geloof leert ons onze gemeenschappelijke thuis niet primair te zien als een hulpbron die gebruikt moet worden, maar als een gift die met dankbaarheid ontvangen en met liefde verzorgd moet worden," vervolgde de kardinaal. "In de Mis wordt onze dankbaarheid aan God ook een toewijding: zorg voor de schepping betekent zorg voor het leven, voor mensen-vooral de meest kwetsbaren-en voor toekomstige generaties."
Cardinaal Baggio: Je buur waarderen betekent de schepping beschermen
"Voor de Kerk," benadrukte cardinaal Fabio Baggio, algemeen directeur van het Laudato Si'-centrum voor Hoger Onderwijs, "zijn de bescherming van de Schepping en de bevordering van de waardigheid van de mens twee kanten van één enkele missie, diep geworteld in het christelijk geloof. We geloven dat God de wereld en de menselijke familie uit liefde heeft geschapen, en precies uit liefde heeft Hij ons de zorg voor onze broeders en zusters en de bewaking van de Schepping toevertrouwd."
"Onze gemeenschappelijke thuis beschermen," voegde de kardinaal toe, "betekent onze buur liefhebben, met name degenen die het meest lijden onder de gevolgen van milieudegradatie, armoede, de klimaatramp en conflicten. Geloof herinnert ons eraan dat we God niet kunnen liefhebben zonder te zorgen voor wat Hij heeft geschapen en degenen die Hij ons heeft toevertrouwd."
Dank u voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u in te schrijven voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier.
CIO en Secretariaat Rooms-Katholieke Kerk zoeken secretaresse m/v
Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
Het Interkerkelijk Contact in Overheidszaken (CIO) en het Secretariaat van het Rooms-Katholiek Kerkgenootschap (SRKK) hebben een vacature geopend voor een secretaresse (m/v) voor 32 uur per week. Er wordt gezocht naar een secretaresse die voor beide organisaties werkzaamheden gaat verrichten.
Het CIO vertegenwoordigt 28 christelijke en twee joodse gemeenschappen in contacten met politiek en overheid. Het SRKK ondersteunt de Nederlandse Bisschoppenconferentie. De functie is ondergebracht bij het SRKK te Baarn, maar er is de mogelijkheid om deel vanuit huis te werken en sommige bijeenkomsten vinden plaats op andere locaties, bijvoorbeeld in ’s-Hertogenbosch en Utrecht.
De werkzaamheden zijn verdeeld over beide organisaties en bestaan onder meer uit secretariële en administratieve ondersteuning, het voorbereiden en organiseren van vergaderingen en bijeenkomsten, notuleren van overleggen, verzorgen van correspondentie, agendabeheer en het behandelen van inkomende vragen via telefoon en e-mail. Daarnaast behoort het plaatsen van berichten op de website van het CIO tot de taken.
Het kantoor van beide organisaties is gevestigd in Baarn. Meer informatie over de functie en de betrokken organisaties is beschikbaar via de websites van de Rooms-Katholieke Kerk in Nederland en het CIO, rkkerk.nl en cioweb.nl.
Solliciteren
Spreekt deze functie je aan? Stuur dan een motivatiebrief en cv uiterlijk
15 september 2026 naar sollicitatie@rkk.nl, ter attentie van Anneke van der Kamp, secretaris-generaal van het SRKK. Voor inhoudelijke vragen over de werkzaamheden voor het CIO kun je contact opnemen met Arthur Miedema, ambtelijk secretaris CIO. Download voor aanvullende informatie de complete vacaturetekst:
Het kantoor van de pauselijke aalmoezenier ondersteunt de solidariteitskeuken in Oekraïne
Disclaimer: Vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
Op donderdag 20 augustus 2026 bezocht pater Viktor Bilous, een medewerker van de Apostolische Nuntiatuur in Oekraïne, een solidariteitskeuken in het dorp Berestia, in de provincie Rivne in het noordwesten van Oekraïne, en leverde hulp aan de vrijwilligers namens het Dicasterium voor de Dienst aan de Liefdadigheid. In een interview met Vatican News spreekt hij over deze initiatief.
Door Svitlana Dukhovych
In het dorp Berestia, in de provincie Rivne in het noordwesten van Oekraïne, bevindt zich een solidariteitskeuken, die is opgericht door vrijwilliger Tetiana Pinchuk. Zoals pater Viktor Bilous, een medewerker van de Apostolische Nuntiatuur in Oekraïne, uitlegt, wendde Pinchuk zich tot de diplomatieke missie van de Heilige Stoel voor hulp.
"De Apostolische Nuntius in Oekraïne, aartsbisschop Visvaldas Kulbokas, vroeg me om de zaak te regelen," vertelt de priester. "Ik heb de keuken bekeken en een project voorbereid, dat we vervolgens hebben gestuurd naar het Bureau van de Pauselijke Liefdadigheden in het Vaticaan. In relatief korte tijd heeft het Bureau financiering verstrekt specifiek voor dit initiatief. Ik had de prachtige gelegenheid om naar de provincie Rivne te reizen, naar het dorp Berestia, om de hulp persoonlijk te overhandigen."
Het idee van Tetiana
Tetiana is een Oekraïense vrijwilliger die veel vrouwen uit haar dorp en naburige gemeenschappen heeft samengebracht om maaltijden voor Oekraïense soldaten in retortzakken te bereiden-speciale verpakkingen die voedsel voor lange periodes zonder koeling kunnen bewaren.
Tetiana in de keuken
De vrouwen komen regelmatig bijeen bij Tetiana thuis, waar speciale faciliteiten zijn opgezet om de maaltijden te bereiden.
"Toen we daar aankwamen," herinnert pater Viktor zich, "werden we met grote gastvrijheid onthaald. Ik had het niet verwacht. We gingen samen met de pastoor van de Latijns-katholieke Kerk in Sarny, aangezien dit deel uitmaakt van zijn parochiegebied. Ze verwelkomden ons met traditioneel brood, een korovai, dat ze speciaal voor ons hadden gemaakt, en ze legden het hele proces van de bereiding van de maaltijden, van begin tot eind, uit."
Pauselijke hulp
De priester merkte op dat de hulp van het Vaticaan een dubbele betekenis heeft voor deze vrijwilligers. Het zijn mensen van geloof. Geen van hen is katholiek; ze zijn orthodox en protestants.
Pater Viktor Bilous is een medewerker van de Apostolische Nuntiatuur in Oekraïne
"Ik had niet verwacht dat ze zoveel nadruk zouden leggen op het feit dat ze de hulp specifiek van het Bureau van de Pauselijke Liefdadigheden hadden ontvangen," zegt pater Viktor. " Zelfs toen ze ons verwelkomden, vertelden ze ons: 'Vertegenwoordigers van de paus zijn naar ons gekomen.' Ze deelden ook het nieuws op sociale media. We hebben samen gebeden, ik heb het voedsel gezegend, en we hebben ook voor onze soldaten gebeden."
Ten tweede, legt hij uit, wilden ze dat anderen de hulp die van het Vaticaan en de paus via zijn aalmoezenier komt, zouden zien, in de hoop dat dit anderen zou aanmoedigen om naar voren te komen en meer betrokken te raken bij dit werk.
Het moeizame werk van tien vrouwen
"Wat me ontroerde was het feit dat de vrijwilligers zichzelf organiseerden en altijd sterk op de Voorzienigheid en goddelijke hulp vertrouwden, omdat ze niet veel persoonlijke middelen tot hun beschikking hebben," vertelt pater Viktor.
"Ik was ook diep geraakt door de toewijding van Tetiana en de vrouwen die haar helpen, omdat dit echt moeilijk werk is. Ik zag de grote ketels waarin het voedsel wordt bereid, vervolgens werden de maaltijden verpakt in retortzakken, en tenslotte werden de zakken in autoclaven (of snelkookpannen) geplaatst voor sterilisatie en thermische behandeling."
"Dit alles," gaat pater Viktor verder, "vergt fysieke inspanning. De autoclave moet op een gasfornuis worden geplaatst en vervolgens weer worden verwijderd. Daarna worden er etiket met informatie over het voedsel op de zakken geplakt, de dozen worden ingepakt en daarna verzonden naar soldaten in verschillende gebieden langs de frontlinie."
Hij legt uit dat het een lang proces is, aangezien het een hele dag kan duren om een enkele batch te maken. "Ongeveer tien vrouwen doen mee, soms meer, soms minder," zegt pater Viktor.
Voedsel bereid en verpakt in de solidariteitskeuken
De schoonheid van de Kerk
De priester legt uit dat de Staat over het algemeen voedsel voor zijn soldaten verstrekt, dus op het eerste gezicht lijkt het misschien dat er geen behoefte meer is aan vrijwilligers om in dit gebied te werken. De maaltijden die zij echter aanbieden, hebben een langere houdbaarheid en zijn van betere kwaliteit en smakelijker om te eten.
"Daarom, als soldaten de contactgegevens hebben van de vrijwilligers die dit voedsel bereiden," observeert hij, "nemen ze direct contact met hen op om goed voedsel te krijgen en zo meer kracht te hebben voor hun uiterst veeleisende dienst aan het front."
De vrijwilligers bereiden de laatste tijd voornamelijk graangerechten-boekweit, gerst, rijst en zo voort. In sommige gevallen worden deze maaltijden zelfs met een drone aan soldaten geleverd.
Apparatuur voor het verpakken van voedsel
"Soldaten vertellen ons dat tijdens beschietingen een voedselzak kan worden beschadigd, maar omdat het granen bevat, kan het voedsel nog steeds worden verzameld," legt pater Viktor uit.
"Het is duidelijk dat het ondersteunen van initiatieven zoals deze, hoe klein ook, erg belangrijk is, omdat zoveel mensen betrokken zijn bij dit werk en zoveel soldaten goed, voedzaam voedsel ontvangen," benadrukt hij.
De priester voegt eraan toe dat hij, als medewerker van de Apostolische Nuntiatuur in Kyiv, de kans heeft om te zien hoe mooi en effectief de Kerk-de universele Kerk-kan zijn.
"Aangezien de Nuntiatuur verschillende projecten coördineert, heb ik de gelegenheid om te zien hoe dit allemaal gebeurt. Ik ben trots dat de katholieke Kerk zoveel goed kan doen zonder te wachten op betere tijden. Het goede dat ze doet, bereikt werkelijk de mensen die het echt nodig hebben. Dit is iets dat me altijd ontroert, en ik ben blij dat ik, zij het op een kleine manier, bij dit alles betrokken ben."
"Ik ben trots dat de katholieke Kerk zoveel goed kan doen zonder te wachten op betere tijden. Het goede dat ze doet, bereikt werkelijk de mensen die het echt nodig hebben."
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u in te schrijven voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier.
Jonge vrijwilligers in Peru bereiden zich voor om paus Leo te verwelkomen
Disclaimer: Vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
De 130e Gewone Plenaire Vergadering van de Bisschoppen van Peru concludeert met de lancering van "Vrienden van Leo," de officiële vrijwilligersgroep die jonge mensen en leken uit het hele land samenbrengt om pelgrims te dienen en te helpen tijdens het bezoek van Paus Leo XIV aan Peru, gepland voor 11-17 november 2026.
Vaticaans Nieuws
De 130e Gewone Plenaire Vergadering van de Bisschoppen van Peru is afgesloten met de lancering van "Vrienden van Leo," de officiële vrijwilligersgroep die het bezoek van de Paus aan het land zal ondersteunen. De initiatief zal jonge mensen en leken samenbrengen om pelgrims te helpen verwelkomen en ondersteunen tijdens het bezoek van Paus Leo, dat gepland staat voor 11-17 november 2026.
De Plenaire Vergadering van de Peruaanse Bisschoppenconferentie heeft vertegenwoordigers van de Kerk en instellingen verzameld die betrokken zijn bij de voorbereiding van het pausbezoek. Tijdens het evenement hebben de bisschoppen hun blijdschap geuit over de aankomende reis van de Paus, waarbij ze in het bijzonder zijn banden met Peru en de jaren dat hij als bisschop in Chiclayo diende, hebben herinnerd.
Bisschoppen lanceren het initiatief "Vrienden van Leo" aan het einde van de Plenaire Vergadering (Foto: Angela Ponce) (ANGELA PONCE)
Een oproep om te dienen
"Vrienden van Leo" staat open voor mensen tussen de 18 en 45 jaar die hun vaardigheden en talenten willen inzetten voor dit belangrijke evenement. Vrijwilligers zullen kunnen helpen met verwelkoming en gastvrijheid, communicatie, logistiek, organisatie en beveiliging, eerste hulp, vertaling en interpretatie.
Onder het motto "Dienen, zorgen en begeleiden," probeert het initiatief vrijwilligers een gastvrije en benaderbare aanwezigheid te maken voor degenen die deelnemen aan evenementen met de Paus.
Leden van "Vrienden van Leo" zullen geestelijke, pastorale en operationele training ontvangen. Ze moeten ook een gedragscode volgen en voldoen aan richtlijnen voor bescherming en veilige omgevingen. De missie van de vrijwilligers gaat verder dan alleen een organisatorische rol. Ze worden ook opgeroepen om pelgrims te begeleiden, naar hen te luisteren en hen met een geest van nabijheid en broederschap te vergezellen.
Registratie en voorbereidingen voor het bezoek
Bij de lancering van het initiatief werd ook de officiële website voor het bezoek gepresenteerd, met de registratie voor vrijwilligers die al open is. Deelnemers zullen vervolgens informatie ontvangen over trainingen, accreditaties en de rollen die ze zullen vervullen.
Organisatoren benadrukten dat de voorbereidingen de komende maanden zullen doorgaan, met verdere initiatieven en informatie over het programma van het bezoek die zullen worden aangekondigd.
De jonge "Vrienden van Leo" vrijwilligers
Als onderdeel van de geestelijke voorbereiding werd ook het officiële gebed voor het bezoek van Paus Leo XIV gepresenteerd. Het zal vertaald worden in Quechua, Aymara en Awajún, met als doel gemeenschappen in het hele land te bereiken.
Het officiële hymne voor het bezoek, "Leo, Broeder op de Reis," werd eveneens gepresenteerd, dat was gekozen via een wedstrijd die gezamenlijk georganiseerd was door de Peruaanse Bisschoppenconferentie en het Aartsbisdom Lima.
Een bezoek gekenmerkt door hoop
De Kerk in Peru ziet de komst van Paus Leo als een kans om het geloof te versterken en waarden zoals eenheid, vrede, hoop en solidariteit te bevorderen.
Met de oprichting van "Vrienden van Leo," zullen jonge mensen en leken de kans krijgen om een actieve rol te spelen in de voorbereiding en uitvoering van dit belangrijke evenement. Het doel is dat hun dienst een concrete uitdrukking wordt van Peru's toewijding om de Paus te ontvangen.
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier.
Angola: Motorrijderspelgrimstocht naar het heiligdom van Onze Lieve Vrouw van Muxima
Disclaimer: Vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
Het bisdom Viana bereidt op 2 september een speciale pelgrimage voor motorrijders voor naar het heiligdom gewijd aan de Onbevlekte Ontvangenis, populair bekend als Mama Muxima. De lokale Kerk hoopt dat het evenement ook het bewustzijn over verkeersveiligheidsproblemen zal vergroten die op de meeste Angolese wegen voorkomen. De officiële dagen voor de jaarlijkse pelgrimage naar het heiligdom zijn 3 - 6 september 2026.
Ribeiro André - Angola.
Deze initiatief maakt deel uit van de grotere viering van de publieke uitdrukking van geloof, die plaatsvindt in het Heiligdom van Mama Muxima van 3 tot 6 september 2026, onder het motto: "Mama Muxima, Liefdevolle Moeder en Model van Heiligheid, Bid voor Ons."
Zegen en pelgrimage
De Bisschop van het bisdom Viana, Bisschop Emílio Sumbelelo, maakt zich zorgen over het groeiende probleem van verkeersongevallen in Angola, met name die waarbij motorfietsen betrokken zijn, die dagelijks gezinnen verwoesten door verlies, pijn en de fysieke en psychologische gevolgen voor de gewonden.
Door motorrijders te roepen voor een pelgrimage en zegen, wil de Kerk ruimte creëren voor gebed, reflectie en bewustwording van veiligheid en de heiligheid van het leven, zei de woordvoerder van het bisdom, Vader Queirós Figueira.
Motortaxi's zijn een belangrijke vervoerswijze en koeriersdiensten in Viana en de grotere omgeving van Luanda, die inwoners helpen om door zware verkeersdrukte te navigeren.
Motorrijders hebben de initiatief van de lokale Kerk in Viana geprezen, hebben opgeroepen tot grotere deelname en zeggen dat ze klaar zijn voor de pelgrimage naar het Heiligdom van Mama Muxima.
Door de spirituele dimensie centraal te stellen voor motorrijders, heeft de Kerk niet de bedoeling om de zegen en pelgrimage als garantie tegen ongevallen voor te stellen, maar als een gebaar van geloof, overgave en toewijding aan het leven. Het hele evenement is een uitnodiging om verantwoordelijkheid te nemen voor elke rit: het respecteren van de verkeersregels, het vermijden van overdreven snelheid, niet rijden of rijden onder invloed van alcohol, het dragen van beschermende veiligheidsuitrusting en een voorzichtige houding tegenover andere weggebruikers aan te nemen.
Volgens gegevens van de Directie Verkeersveiligheid en Verkeer van Angola zijn er tussen januari en juni 2026 6.135 verkeersongevallen geregistreerd, met 1.576 doden en 4.559 gewonden tot gevolg.
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u in te schrijven voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier.
Paus zal Franse grensstad Metz bezoeken als ‘een symbool van vriendschap tussen mensen
Disclaimer: Vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
Terwijl de Franse stad Metz zich voorbereidt om paus Leo XIV te verwelkomen op 28 september tijdens zijn apostolische reis naar Frankrijk, spreekt aartsbisschop Philippe Ballot met Vatican News over de paus die een hele dag in de grensstad zal doorbrengen.
Door Jean-Charles Putzolu
Over precies een maand zal paus Leo XIV zijn allereerste apostolische bezoek aan Frankrijk beginnen.
Gepland voor 25-28 september, zal de paus Parijs bezoeken, inclusief een stop bij het hoofdkwartier van UNESCO, de Verenigde Naties Educatieve, Wetenschappelijke en Culturele Organisatie.
Op zondag 27 september reist hij ook naar het Mariabedevaartsoord Lourdes en zal hij zijn apostolische reis de volgende dag afsluiten met een volledige dag in Metz, in het oosten van Frankrijk, niet ver van de Duitse grens.
Paus Leo is gepland om dit september het heiligdom van Lourdes te bezoeken
Wat ooit een bron van conflict was tijdens de laatste eeuw, is vandaag de dag een brug geworden tussen twee vriendelijke volken en een teken van hoop in een wereld die verscheurd is door oorlog, steeds meer gekarakteriseerd door nationalistische tendensen, ambities van dominantie en een gebrek aan visie voor de toekomst.
Het is vanuit deze grensregio dat de aartsbisschop van Metz, Philippe Ballot, met Vatican News sprak, waarbij hij zijn gedachten deelde voorafgaand aan het bezoek van de paus.
V: Aartsbisschop Philippe Ballot, paus Leo XIV zal zijn apostolische reis naar Frankrijk afsluiten met een bezoek aan uw bisdom op maandag 28 september. Hoe voelde u zich toen u vernam dat Metz een van de drie stops op zijn nationale route zou zijn, naast Parijs en Lourdes?
Ik voelde een grote vreugde, en ook een beetje trots namens het volk van Moselle en Metz, vanwege hun geschiedenis. Dit is een land dat drie oorlogen heeft meegemaakt, waaronder twee wereldoorlogen, en twee annexaties, en dat zich vandaag de dag toont als een land van ontmoeting en broederschap. Voormalige vijanden zijn vrienden geworden. Ze werken samen in plaats van elkaar te confronteren. De grens is niet langer een plaats van scheiding, maar een plaats van ontmoeting. De banden met Duitsland zijn zeer sterk.
Hier is dus een zeer krachtige boodschap. Het verwelkomen van een paus die sinds het begin van zijn pontificaat heeft aangedrongen op een "gedesarmeerde en ontwapenende" vrede, geeft ons al het gevoel dat hij ons aanmoedigt om door te gaan met wat we al jaren proberen te doen, sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog: mensen te zijn die in vrede leven en vrede maken.
V: Dit is een oprechte boodschap voor Europa, vooral in een tijd waarin het Europese continent geconfronteerd wordt met geopolitieke spanningen en een terugtrekking in identiteitspolitiek. Welke boodschap van eenheid hoopt u dat de paus zal overbrengen terwijl hij zich in dit land bevindt, zoals u het beschrijft, van grenzen en verzoening?
We moeten een luisterende houding aannemen. We zien hoe essentieel vrede is wanneer hij, vanaf het balkon op de dag van zijn verkiezing, het in deze woorden presenteerde: "Vrede zij met u." Het is "de vrede van de opgestane Christus." Hij vertelt ons dat deze vrede tot ons komt van een man, de Zoon van God, die de dood overwon.
Het is een goddelijke vrede, een vrede die we in ons leven moeten kunnen realiseren. Hij heeft ons enkele aanwijzingen gegeven door alles wat we hem hebben horen zeggen, en uitleg gegeven dat het begint in de harten van mensen die besluiten om met anderen samen te werken, met anderen te praten, anderen te begrijpen, anderen te accepteren en anderen te vertrouwen.
Het thema van deze reis is "Opdat de wereld leven moge." Dit suggereert dat leven ook een van de belangrijkste thema's van het bezoek zal zijn, een bijzonder weerklankend onderwerp in Frankrijk na de aanneming en afkondiging van wetgeving over hulp bij zelfdoding.
Door wat de paus al heeft gezegd over leven, kunnen we zien dat hij in staat is ons te helpen begrijpen dat, als het om leven gaat, alles met elkaar verbonden is. We moeten het leven dienen en de waardigheid ervan respecteren, die intrinsiek is voor de menselijke persoon. Waar het menselijke leven aanwezig is, is waardigheid aanwezig. Het leven wegnemen is waardigheid wegnemen - of het nu aan het begin van het leven is, aan het einde, of te midden van het leven, bijvoorbeeld wanneer we boten toestaan om een Middellandse Zee over te steken die een kerkhof aan het worden is.
V: Op een meer praktische niveau is het organiseren van een pauselijke bezoek een enorme, zelfs enorme, logistieke onderneming voor een bisdom. Wat kunt u ons vertellen over hoe de gemeenschap samenkomt om het bezoek hier in Moselle te organiseren?
De hele gemeenschap is betrokken. We hadden ongeveer 1.000 vrijwilligers nodig. We hebben dat aantal al overschreden, en mensen willen deelnemen ongeacht hun religieuze overtuigingen. Leden van andere geloven zijn blij dat de paus komt en voelen zich vereerd door zijn bezoek.
Je kunt voelen dat de bevolking echt geraakt is door dit bezoek. Tegelijkertijd zijn er veiligheids- en organisatorische kwesties die moeten worden aangepakt. Metz is een kleine stad met 140.000 inwoners, of 250.000 als het stedelijke gebied wordt meegerekend. We hebben geen grote ruimtes, dus we hebben een organisatie nodig die ervoor zorgt dat mensen volop kunnen deelnemen en zich langs de route kunnen verzamelen.
We nodigen mensen uit om te komen en de paus te begroeten. Zijn aanwezigheid zal iets unieks en inspirerends zijn. En eindelijk, hij zal ook Frankrijk hier verlaten, wat ons echt in een staat van grote opwinding heeft gebracht.
V: Wat vertelt deze reactie van de gemeenschap ons over de evolutie van de Kerk in Frankrijk?In de afgelopen jaren hebben we gezien dat de vlam van het geloof opnieuw sterker wordt in Frankrijk, vooral door het toenemende aantal catechumenen...
Er gebeurt iets. Toen ik vier jaar geleden in mijn bisdom arriveerde, waren er 60 catechumenen. Het jaar daarop waren er 80 en afgelopen jaar 200.
We kunnen zien dat wanneer we dichtbij mensen zijn, we de diepgaande vragen raken die hen vandaag bezighouden, zoals klimaatverandering en kunstmatige intelligentie. Veel jongeren - tot 25 of 30 jaar - komen naar me toe en zeggen dat ze deze vragen niet alleen kunnen beantwoorden.
In de afgelopen jaren in Frankrijk is het aantal catechumenen toegenomen. (AFP of licentienemers)
Dit is een generatie die zich bewust wordt van de religieuze dimensie van hun leven. Ze hunkeren naar begeleiding. We moeten dat respecteren. We moeten samen met hen op weg gaan, zoals paus Franciscus altijd zei. Dit zijn jongeren die zeer aandachtig zijn voor wat we hen vertellen en voor het respect dat we tonen voor hun eigen reis.
V: Is de grote uitdaging voor pastores niet om te weten hoe ze deze kleine vlam moeten voeden zonder deze te doven, zonder deze uit te blazen?
Precies. Het risico is dat we proberen het te veel te beheersen. We moeten deze jongeren begeleiden, ze hun plek laten vinden en niet proberen ze volledig in onze kant-en-klare systemen te passen.
Ik zeg vaak dat we een pastorale benadering nodig hebben die is gebaseerd op aanwezigheid en relaties. Wanneer we aanwezig zijn voor iemand, ontwikkelt zich een relatie, vindt er een ontmoeting plaats en kan er een dialoog beginnen. Het is een relatie die vrij gegeven wordt, zonder iets terug te verwachten.
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier.
Bisschop Martinelli: Oorlog zal nooit oplossingen brengen
Disclaimer: Vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
De Apostolische Vicaris van Zuid-Arabië, Bisschop Paolo Martinelli, OFM Cap., spreekt met Vatican News over de oproepen van Paus Leo XIV voor vrede terwijl het Midden-Oosten blijft lijden onder oorlog en spanning.
Door Andrea Tornielli - Rimini
"Wapens zullen zeker nooit leiden tot oplossingen," zegt Capucijn Bisschop Paolo Martinelli, die sinds 2022 Apostolische Vicaris van Zuid-Arabië is, dat uit drie staten op het Arabisch Schiereiland bestaat: de Verenigde Arabische Emiraten, Oman en Jemen.
In een interview met Andrea Tornielli van Vatican News spreekt Bisschop Martinelli over het leven van meer dan één miljoen christenen in die gebieden, en hoe deze zijn veranderd sinds het uitbreken van de oorlog tussen de Verenigde Staten en Iran.
"De afgelopen maanden zijn een uitdagende ervaring geweest die ons op de proef heeft gesteld, maar ik moet zeggen dat de christelijke gemeenschap, onze gelovigen, een groot getuigenis van loyaliteit aan de Kerk heeft gegeven," zegt de Bisschop. "Ze zijn altijd trouw geweest aan de initiatieven die we hebben voorgesteld. Vanaf de allereerste dag van de aanvallen heb ik een brief geschreven aan onze gelovigen waarin ik hen uitnodigde om samen te bidden, om te helpen degenen in moeilijkheden - degenen die hun baan hadden verloren - en vooral om de richtlijnen van de lokale autoriteiten op te volgen. We hebben het aantal missen verhoogd zodat zoveel mogelijk mensen konden deelnemen terwijl we bijeenkomsten minimaliseerden. Mensen hebben een mooi voorbeeld gegeven van trouw, gebed en wederzijdse steun."
Bisschop Martinelli legt uit dat in de context van landen met een overweldigende moslimmeerderheid en in het licht van wetten die elke publieke proclamatie van het Evangelie verbieden, "niemand ons kan verhinderen om onze geloof te leven - en dus om getuigenis af te leggen van de vreugde van het Evangelie in ons dagelijks leven, door onze mogelijkheden om authentieke relaties te vormen, inclusief via dialoog en getuigenis."
De Apostolische Vicaris reflecteerde vervolgens op de woorden van Paus Leo XIV tijdens de Rimini Meeting: "De Paus raakte de fundamentele thema's van het hele christelijke leven aan. En dan is er deze waarde van liefde voor de Kerk, de inspanning voor de eenheid van de Kerk, en de waarde van gemeenschap als een oprichtingsprincipe. Voor ons, als Kerk met zoveel verschillende componenten, zoveel verschillende culturen, talen en rituelen, was het belangrijk om deze oproep terug te horen naar de oorspronkelijke bron van gemeenschap en de liefde voor de Kerk als zodanig. Ik geloof dat dit sleutelwoorden zijn voor alle christenen, waar ze ook ter wereld zijn."
Tot slot, met betrekking tot de oproep van de Paus in Rimini om woorden, geesten en naties te ontwapenen, en zijn veroordeling van de dwaasheid van de wapenwedloop, zegt Bisschop Martinelli dat de ongewapende en ontwapende vrede waar Paus Leo XIV voortdurend naar verwijst "absoluut cruciaal is, omdat hier heel duidelijk te zien is dat de enige weg vooruit ligt in de bevordering van vrede en de geduld van wederzijdse dialoog."
"Zeker," gaat hij verder, "wapens zullen nooit leiden tot oplossingen; daarom moeten we geduld hebben voor dialoog en de gedeelde bevordering van vrede, wat de enige mogelijke weg is naar een gedeeld en vruchtbaar samenleven. Daarom zijn de woorden van de Paus over het bevorderen van een ontwapende en ontwapende vrede essentiële woorden die we elke dag van ons leven dichtbij ons hart en voor onze ogen moeten houden."
Bekijk het volledige interview (in het Italiaans)
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier.
Paus Leo: Liturgie moet het geloof, broederschap en vrede voeden
Disclaimer: Vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
Paus Leo XIV stuurt groeten aan de deelnemers van de 76e Nationale Liturgische Week in Italië en dringt er bij de Kerk op aan de centrale plaats van de liturgie in de christelijke vorming te herstellen.
Vaticaans Nieuws
Paus Leo XIV roept de Kerk op om de relatie tussen catechese en liturgische viering te versterken zodat de christelijke initiatie mensen naar Christus kan leiden.
De paus stuurde zijn groeten in een boodschap aan de deelnemers van de 76e Nationale Liturgische Week, die plaatsvindt in de Italiaanse stad Catania.
Het evenement vindt plaats van 24-27 augustus onder het thema: "Een Kerk die genereert: Liturgie en Christelijke Initiatie."
Ondertekend door Kardinaal Staatssecretaris Pietro Parolin, beschreef de boodschap het thema als "bijzonder belangrijk" voor de Kerk van vandaag.
Paus Leo herinnerde eraan dat christelijke initiatie niet enkel kan worden begrepen als "voorbereiding op de Sacramenten."
Integendeel, zei hij, zou het de "moeder" moeten zijn waarin een gemeenschap geloof en gemeenschap met de Heer baart.
De paus wees op de eenheid tussen catechese en viering die de Kerk vanaf het begin kenmerkt, toen de eerste christenen "zich toewijdten aan de leer van de apostelen en de gemeenschap, het breken van het brood en de gebeden."
Hij nodigde daarom christelijke gemeenschappen uit terug te keren naar deze bron door de waarde van de liturgie in de christelijke vorming te versterken.
In de liturgie, zei paus Leo, "pakt het mysterie van Christus ons vast, transformeert ons en doet ons geboren worden als nieuwe wezens."
Geïnspireerd door zijn catechese over de Constitutie Sacrosanctum Concilium van het Tweede Vaticaans Concilie, benadrukte de paus dat christelijke liturgische rituelen "de ecclesiale bemiddeling zijn waardoor de goddelijke gave ons bereikt."
Dit begrip vereist, zei hij, dat de Kerk de diepere betekenis van liturgische gebaren en symbolen herstelt als uitdrukkingen van actuosa participatio-de actieve deelname van de gelovigen.
Katholieken, vooral degenen die een geloofsreis beginnen, moeten daarom worden geïntroduceerd in vormen van viering die hun hart openen voor de actie van God.
De paus reflecteerde ook op de gemeenschappelijke dimensie van de liturgie.
Hij zei dat de liturgie christenen vormt in gemeenschap, want het wordt gevierd als de actie van één ecclesiaal lichaam, wat respect en trouw ten opzichte van de rituelen vereist.
Paus Leo moedigde pastors en catechisten aan om mensen te leren de "sobere solemniteit van liturgische gebaren" te waarderen, hen te helpen de betekenis in al zijn rijkdom te begrijpen en te ervaren.
Hij noemde de liturgie "een bevoorrechte plaats voor het luisteren naar het Woord van God" door de proclamatie van de Heilige Schrift.
Ter afsluiting drong paus Leo XIV er bij de pastorale leiders in de Kerk op aan om welkom, mystagogie en getuigenis van leven te bevorderen.
"Slechts op deze manier," zei hij, "zal het geloof, geboren uit het altaar, in staat zijn de straten van de mensheid te bereiken, met vruchten van goedheid, verzoening en vrede."
Dank u voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u in te schrijven voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier.
Ste. Maximiliaan Kolbe was ‘een getuigenis van het leven in het gezicht van de dood
Disclaimer: Vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
In de maand waarin de Kerk het liturgische gedenkfeest van St. Maximilian Kolbe viert, bidden katholieken in de Verenigde Staten voort voor zijn voorspraak terwijl zij zich inspannen om het leven te eren door zich te verzetten tegen de doodstraf.
Door Krisanne Vaillancourt Murphy, Executive Director van Catholic Mobilizing Network*
Deze maand vierde de Kerk het Feest van St. Maximilian Kolbe, OFM Conv. (14 augustus), een Poolse priester die bekendstaat om zijn toewijding aan het Onbevlekt Hart van Maria, die werd gevangengenomen en geëxecuteerd in een nazi-Duitse concentratiekamp in 1941.
In het bijzonder dit jaar geloof ik dat de voorspraak van St. Kolbe vooral nodig is in de Verenigde Staten, waar de executies een toenemende trend vertonen na een recordhoogte van 47 in 2025.
Drieëntwintig personen zijn al geëxecuteerd in 2026, waaronder drie mannen die de dag voor het feest van St. Kolbe zijn geëxecuteerd.
Door getuigenissen uit het nazi-dodenkamp in Auschwitz kunnen we zien hoe deze beschermheilige van gevangenen en de pro-life beweging werkelijk geloofde in de kracht van het leven boven de dood.
In een tijd waarin verschillende staten in de Verenigde Staten blijven executeren in naam van gerechtigheid, waarbij de dood met de dood wordt vergelden in een eindeloze cyclus van leed, inspireert St. Kolbe ons om te blijven zoeken naar een visie van gerechtigheid die in plaats daarvan in leven is geworteld.
Kolbe werd gevangengenomen vanwege zijn publieke verzet tegen het nazi-regime, dat hij verspreidde via zijn populaire tijdschrift en radiozender.
In juli ontsnapten mannen uit Kolbe's barak. Als straf selecteerde de commandant 10 mannen die naar een hongerkamer moesten worden gestuurd om te sterven. Toen een jonge man genaamd Franciszek Gajowniczek werd geselecteerd, begon hij te schreeuwen om zijn vrouw en kinderen. Kolbe stapte naar voren en vroeg om zijn plaats in te nemen.
Kolbe's offer in het aangezicht van de dood toonde zijn onwrikbare toewijding aan het leven; aan de toekomst van deze jonge vader en de toekomst van zijn kinderen.
Die toewijding stopte niet. Terwijl Kolbe en zijn negen medegevangenen stonden uit te hongeren in een donkere kamer, gaf hij hen een reden om door te leven.
Verslagen uit Auschwitz vertellen ons dat Kolbe de mannen leidde in gebed en zang, en hij hoorde zelfs hun biecht. Deze hoop voor leven strekte zich uit naar individuen in het doodskamp.
Strenge straffen werden opgelegd om een voorbeeld te stellen en om de macht van de nazi's over de levens van degenen die zij gevangenhielden aan te tonen. Maar in plaats van geschreeuw en pijnkreten, herinneringen aan hun uiteindelijke ondergang, hoorden gevangenen in het hele kamp de geluiden van hoop die uit die kamer kwamen.
Na meer dan twee weken zonder voedsel, waren alleen Kolbe en drie andere mannen nog in leven. Ze werden uiteindelijk gedood met een dodelijke injectie van carboleumzuur. Tot het allerlaatste moment hield Kolbe vast aan zijn waardigheid, terwijl hij zijn arm oprees voor de verpleegkundige om de dodelijke naald in te brengen.
Franciszek Gajowniczek overleefde niet alleen de bedreiging van die hongerkamer maar ook Auschwitz en de oorlog volledig. Eenenveertig jaar later was hij aanwezig toen de Poolse paus St. Johannes Paulus II St. Maximilian Kolbe canoniseerde op het Sint-Pietersplein.
Elke keer wanneer de Verenigde Staten iemand executeren - zoals de 23 individuen die dit jaar hun leven hebben verloren - denk ik aan St. Kolbe's vastberadenheid om leven te behouden in een plaats van zoveel dood.
Ik bid dat hij voor ons zal pleiten terwijl we ons in onze tijd inspannen om hetzelfde te doen door ons te verzetten tegen de doodstraf in de Verenigde Staten.
St. Maximilian Kolbe, bid voor ons.
* Krisanne Vaillancourt Murphy is de Executive Director van Catholic Mobilizing Network, een nationale organisatie in de Verenigde Staten die katholieken en goede mensen mobiliseert om de doodstraf te beëindigen, gerechtigheidsoplossingen bevordert in overeenstemming met katholieke waarden en herstel bevordert via herstelrechtelijke benaderingen en praktijken. Voor meer informatie en om aan de beweging deel te nemen, bezoek catholicsmobilizing.org.
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u in te schrijven op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier.
