Disclaimer: Vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
Van 28 tot 30 november zal Castel Gandolfo host zijn voor ‘De Economie Herstarten’, een wereldwijde bijeenkomst gepromoot door De Economie van Francesco. Het internationale evenement zal gericht zijn op het heroverwegen van de economie in het licht van het Jubileum, met een focus op sociale rechtvaardigheid, zorg voor de aarde en vrijheid van schulden.
Door Stefano Rozzoni
Stop.
Adem.
Rust.
Kun je de aarde in nood voelen? Kun je de greep voelen van degenen die vrijheid ontberen, het gewicht dat gedragen wordt door degenen die wachten op een gebaar van vergeving?
Nee?
Adem dan nog eens voordat je verder leest.
*
Het is november, de elfde maand van het Jubileumjaar dat door paus Franciscus werd ingeluid onder het motto Spes non confundit – “hoop stelt niet teleur” (Rom 5:5) – en met de uitnodiging om pelgrims van hoop te worden: een krachtige en noodzakelijke boodschap, nu meer dan ooit, in een tijd waarin nederlageverhalen over de toekomst lijken te domineren in het publieke discours.
Bijna elf maanden zijn verstreken sinds de opening van de Heilige Deur op 24 december 2024: een korte periode, en toch een waarin de wereld veel transformaties heeft meegemaakt, en niet altijd ten goede. Politieke actoren veranderen, communicatiemiddelen muteren, geopolitieke situaties worden herconfigureerd, maar de kern van de problemen blijft bestaan: ongelijkheid, exploitatie, marginalisatie zijn wonden die moeilijk te genezen zijn.
In het licht hiervan vraagt men zich af: Wat is mijn bijdrage geweest, zowel voor mezelf als voor de wereld, tijdens dit Jubileumjaar? Welke concrete gebaren heb ik belichaamd? Heb ik werkelijk vrede, aanmoediging en zorg gebracht aan degenen die in moeilijke omstandigheden leven – gevangenen, zieken, jongeren, migranten, ouderen, armen – zoals paus Franciscus heeft opgeroepen in de Bull of Indiction of the Ordinary Jubilee?
Er is in elk geval nog tijd om je eigen bijdrage te leveren.
Om te hopen.
Om opnieuw te beginnen met een andere stap.
Om te rusten.
In wezen is het Jubileum een bijzondere vorm van actieve rust, ver van inertie. De wortels liggen in het Hebreeuwse Jubileum, dat elke vijftig jaar de rust van het land vereiste, de restauratie van eigendommen en de bevrijding van slaven (Lev 25:10). Drie concrete acties die de drie tekenen van het Jubileum onthullen – land, vrijheid, vergeving – en hun basis in de ethiek van zorg. Een wijsheid die stilzwijgend door de eeuwen heen is gegaan; een herinnering die even vitaal als gemakkelijk terzijde kan worden geschoven ten gunste van luidruchtige nieuwsberichten. En toch, wanneer we het vergeten, is het het Woord dat het ons terugbrengt.
Jesaja neemt deze thema’s weer op (Jes 61:1-2), en Jezus maakt ze zijn eigen wanneer hij in zichzelf de vervulling van “het jaar van de genade van de Heer” (vgl. Lc 4:18-19) verklaart. Het is de oproep om het Nieuw Verbond ook te leven als een hernieuwd verbond met de wereld.
Het Jubileum vertegenwoordigt dus een tijd van vernieuwing, in tegenspraak met de aanhoudende neiging om continu en koppig exclusieve en dualistische paradigma’s te repliceren. De aarde – en de Aarde – blijft worden geëxploiteerd; marginalisatie blijft bestaan; steeds nieuwe vormen van exploitatie komen op, terwijl de omstandigheden van kwetsbaarheid geen teken van afname tonen.
Dit is de reden waarom een moment van aandachtige rust – shabbat, de daad van “stoppen” – essentieel wordt om deze neiging te onderbreken. In de Torah herinnert de Sabbath aan de zevende dag van de Schepping, toen God zijn werk voltooide, stopte en de dag zegende, deze heiligde. Het is geen gewone pauze, maar een voorrecht van vernieuwing waarin we Gods aanwezigheid kunnen vieren. Hieruit komt ook het sabbatsjaar voort, de Shemittah, waarin het land braak werd gelaten en de spontane opbrengst gereserveerd voor de armen, de vreemdeling en de dieren. Wederom wordt stoppen een opening naar de ander, een paradoxale wisselwerking tussen actie en non-actie.
Want zonder onszelf tijd te geven voor transformatie, hoe kunnen we onszelf en de wereld verbeelden te transformeren? Hoe kunnen gewoonten van denken en leven veranderen als er geen ruimte voor ademhaling ontstaat?
In deze zin roept het Jubileum de nood aan een sabbath van de wereld op: een grote tijd van opschorting en zorg die de mensheid herinnert aan de mogelijkheid van een hernieuwd verbond met de schepping. En in 2025 weerklinkt dit hernieuwde verbond wat paus Franciscus herhaaldelijk heeft opgerichte, vooral aan de jeugd: de noodzaak “om een ‘verbond’ aan te gaan om de economie van vandaag te veranderen en een ziel te geven aan de economie van morgen.” (1 mei 2019).
Het Gewone Jubileum zal eindigen met de sluiting van de Heilige Deur op 6 januari 2026. Een symbolische deadline die ons oproept om verantwoordelijkheid te nemen voor de tijd die overblijft. Een deadline, ja, maar ook een uitnodiging om te erkennen dat er nog tijd is voor dit alles.
Tijd voor de Aarde.
Tijd voor vrijheid.
Tijd voor vergeving.
En dus, als je dit nog niet hebt gedaan:
Stop.
Adem.
Rust.
Bedankt voor het lezen van ons artikel. Je kunt op de hoogte blijven door je in te schrijven voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
© Dicastery for Communication – Vatican News
