Bekijk ExploreCatholic in de app! Openen
Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
Op het feest van Christus Koning werd het koperen priesterfeest van rector Jeroen de Wit gevierd, de rector van het Groot-seminarie. Dinsdag 25 november is de eigenlijke dag, ook dan is er een viering in Heiloo. Van harte feliciteren we de rector met deze mooie mijlpaal! Tijdens de maaltijd daarna werd ook afscheid genomen van pater Martin Barta.
(Dit is een samenvatting. Lees het volledige artikel bij de bron.)
Cardinaal Timothy Radcliffe, O.P., sluit zijn bezoek aan Oekraïne af en in een gesprek met Vatican News reflecteert hij op de meest aangrijpende ontmoetingen die hij in het door oorlog verwoeste land heeft ervaren.
Door Fr. Jarosław Krawiec, OP en Sr. Alina A. Petrauskaitė, SCM
Cardinaal Timothy Radcliffe heeft onlangs een reis naar Oekraïne afgerond om zijn steun en solidariteit aan de lokale Kerk en de gemeenschappen van de Orde van Predikers te betuigen. Hij arriveerde op 27 februari in de hoofdstad Kyiv en bezocht verschillende steden in het land.
Cardinaal Radcliffe bij de kathedraal van Odessa met Bisschop Shyrokoradyuk
Reflecterend op zijn ervaring in het door oorlog verwoeste land, vertelde de kardinaal over enkele van de meest aangrijpende ontmoetingen die hij tijdens zijn reis had. Temidden van de verwoesting en destructie zei hij tegen Vatican News dat hij "grote moed" tegenkwam, aangezien mensen "vastbesloten zijn om te blijven en alles te doen wat ze kunnen om een toekomst op te bouwen." Cardinaal Radcliffe benadrukte ook dat "we moeten herinneren dat het Oekraïense volk dat lijdt, onze broers en zussen zijn."
Hieronder volgt een transcriptie van het interview dat is opgenomen door Fr. JarosławKrawiec, OP.
Cardinaal Timothy Radcliffe, u bent net teruggekeerd van een bezoek aan Oekraïne. Kunt u kort vertellen welke plaatsen u heeft bezocht en wat u heeft gedaan tijdens uw reis?
We begonnen onze reis in Kyiv, wat een prachtige ervaring was. Ik was diep geraakt toen we het militaire ziekenhuis bezochten en enkele van de gewonde soldaten ontmoetten, evenals de opmerkelijke directeur van het ziekenhuis, Ivan Yavorskyi. Daarna gingen we naar Fastiv om de missie van St. Martin te bezoeken. Het was inspirerend om zoveel blije vrijwilligers te zien en de manier waarop ze voor kinderen zorgen en lokale mensen betrekken bij hun inspanningen om het volk van God te dienen. Kherson was, in veel opzichten, de meest aangrijpende plek voor mij. Daar zie je hoe oorlog het gemeenschapsleven vernietigt. Slechts enkele oudere mensen zijn nog over.
Gebed in de Parochie van het Heilig Hart van Jezus in Kherson
Toch was het ook daar dat we grote moed tegenkwamen - mensen die vastbesloten zijn om te blijven en hun best te doen om een toekomst op te bouwen. In Odesa hadden we een prachtig bezoek en werden we hartelijk ontvangen door bisschop Stanislav Shyrokoradiuk, de ordinaire van het bisdom Odesa-Simferopol.
Daarna keerden we terug naar Kyiv en reisden toen naar Kharkiv. Kharkiv heeft veel geleden, maar opnieuw waren er wonderlijke tekenen van hoop. We zagen het werk van de Orionistische Zusters met alleenstaande moeders, een plaats gevuld met vreugde. We namen ook deel aan een ontmoeting met de Grieks-katholieken tijdens hun liturgie en ontmoetten bisschop Pavlo Honcharuk, de ordinaire van het bisdom Kharkiv-Zaporizhzhia, in de katholieke kathedraal.
Cardinaal Radcliffe bij de kathedraal van Odessa met Bisschop Shyrokoradyuk
Uiteindelijk voelde het terugkeren naar Kyiv bijna als thuiskomen. Toen het tijd was om Oekraïne te verlaten, was ik blij op weg naar huis te zijn, maar tegelijkertijd was ik ook verdrietig om afscheid te nemen van de mensen die ik was gaan bewonderen en houden.
U heeft enkele dagen in Oekraïne doorgebracht en zelfs Kherson bezocht, dat aan de frontlinie ligt, evenals Kharkiv dicht bij de grens met Rusland. Wat is de belangrijkste reflectie die u meeneemt uit deze tijd?
Het is nog heel vroeg. Ik heb tijd nodig om alles te verwerken en erover na te denken. Een van de mooiste beelden voor mij in Kherson was het zien van brood dat voor de mensen werd gebakken, ter plekke bereid door lokale vrijwilligers. Elke dag bidden we in het "Onze Vader": "Geef ons heden ons dagelijks brood," en daar zagen we dat brood gemaakt worden. Tegelijkertijd ervoeren we ook de aanwezigheid van drones en voelden we hoe kwetsbaar mensen zijn voor aanvallen. Je kon de stress voelen waarmee ze moeten leven en de uitputting van het elke dag onder de dreiging van geweld doorstaan.
Welke ontmoeting heeft de grootste indruk op u gemaakt tijdens uw verblijf?
Een van de meest aangrijpende ontmoetingen was met de kinderen van alleenstaande moeders in Kharkiv. Deze kinderen hebben zoveel doorstaan. Velen van hen vragen zich af wat hun toekomst zal zijn en waar ze thuis horen. De vreugde die de zusters hen brachten, was werkelijk prachtig. Ik was ook diep onder de indruk van mijn gesprek met pater Maksym Padlevskyi in Kherson, die daar bijna alleen gebleven is en trouw op de frontlinie dient. Voor mij was dat een van de meest aangrijpende en krachtige ervaringen.
Luister naar een fragment uit het interview met Cardinaal Radcliffe
Tijdens uw bezoek heeft u ook leden van verschillende religieuze gemeenschappen ontmoet - de Orionistische Zusters, Karmelieten, Basilianen en Dominicanen. Wat is volgens u de rol van religieuze mensen in oorlogstijden?
Het mooie van religieus zijn is dat je een broer of zus bent. In oorlogstijden is het gevaar dat je alleen aan jezelf denkt en je naar binnen keert. Maar paus Franciscus roept ons op tot een broederschap die de hele wereld omvat. Elke religieuze persoon zou een teken van die broederschap moeten zijn - niet alleen binnen onze eigen gemeenschappen of onze eigen landen, maar van de broederschap van de hele mensheid, verenigd in Christus.
Bezoek aan de bakkerij in Kherson, die onder leiding van de Dominicanen werkt
U heeft veel mensen in nood ontmoet. Hoe kunnen mensen over de hele wereld Oekraïne helpen en ondersteunen? Wat is de belangrijkste behoefte op dit moment?
Ik denk dat we ons allemaal moeten herinneren dat het lijden van Oekraïne niet alleen het lijden van één land is - het is het lijden van de hele wereld. De vraag die voor ons ligt, is of we een wereld zullen blijven waar vrijheid en democratie bestaan. Oekraïne staat aan de frontlinie, niet alleen van zijn eigen conflict, maar van een beslissend moment voor de wereld. Op dit moment moeten we ons herinneren dat het Oekraïense volk dat lijdt, onze broers en zussen zijn - wat de profeet Jesaja "vlees van ons vlees en bloed van ons bloed" noemde.
Broederlijke bijeenkomst van de Dominicanen en Basilianen in de regio Kharkiv
Ten slotte is er momenteel een nieuwe oorlog aan de gang in het Midden-Oosten. U heeft veel oproepen tot vrede gedaan; heeft u woorden van hoop voor degenen die momenteel angst ervaren?
Er is altijd hoop. Elke keer dat we de Eucharistie vieren, vieren we het sacrament van de hoop, zelfs wanneer de hoop afwezig lijkt. Het maakt me diep verdrietig om dezelfde fouten keer op keer herhaald te zien - de illusie dat problemen kunnen worden opgelost door mensen te doden. Dat kan niet. Maar laten we hopen dat, stap voor stap, de wereld zal inzien dat vrede alleen kan worden gevonden wanneer we de vreemdeling als onze broer en zus erkennen.
Dank u voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u in te schrijven voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
De Katholieke Bisschoppen van Oeganda, onder hun koepelorganisatie, de Uganda Episcopal Conference (UEC), zullen op zondag 15 maart hun pelgrimstocht naar Rome beginnen. Ze zullen deelnemen aan het traditionele "ad limina apostolorum" bezoek. Dit is een belangrijke gebeurtenis in het leven van de lokale Kerk.
Fr Isaac Ojok - Lira City
In een interview met Vatican News zei Bisschop Sanctus Lino Wanok, de Bisschop van het bisdom Lira in Noord-Oeganda en Vicevoorzitter van de Uganda Episcopal Conference, dat hij, samen met andere Oegandese Bisschoppen, alle gelovigen van Oeganda op deze pelgrimstocht naar Rome zal vertegenwoordigen.
Terwijl hij zich richtte tot de gelovigen van het bisdom Lira, zei Bisschop Wanok dat hij tijdens zijn verblijf in Rome de zorgen en aspiraties van het bisdom Lira aan de Heilige Vader zou voorleggen.
Hij zei dat het ad limina bezoek, dat iets meer dan een week zal duren, bezoeken en discussies met verschillende Dicasteries van de Heilige Stoel zal omvatten. Het bezoek zal culmineren in een ontmoeting met paus Leo XIV.
Het "ad limina apostolorum" bezoek is een verplichte ontmoeting met de paus die alle diocesane bisschoppen moeten maken, meestal om de vijf jaar, om hem bij te werken over de toestand van hun bisdommen.
Tijdens dit bezoek zullen de Oegandese bisschoppen paus Leo XIV als groep voor de eerste keer ontmoeten sinds zijn verkiezing.
Het Ad Limina bezoek is dus een moment van diepe gemeenschap met de universele Kerk. Via deze ontmoetingen blijven de lokale kerken nauw verbonden met de wereldwijde missie van de Katholieke Kerk.
In een Pastoraal Brief aan de gelovigen benadrukte Bisschop Wanok dat gebed centraal zal staan in de pelgrimstocht van de Oegandese Bisschoppen. Bij de graven van de Apostelen Petrus en Paulus zullen de bisschoppen de Heilige Mis vieren en bidden voor de gelovigen die aan hun pastorale zorg zijn toevertrouwd.
Bisschop Wanok verzekerde de gelovigen van het bisdom Lira dat hij hen in geest met zich mee zou dragen - op deze pelgrimstocht. Hij bevestigde dat hij persoonlijk aan de Heer de gezinnen van het bisdom, hun hoop, strijd en het geloof dat de Kerk in het bisdom blijft ondersteunen, zou presenteren.
Het bezoek biedt de bisschoppen verder een kans voor reflectie en vernieuwing. Het stelt elke bisschop in staat om zijn verantwoordelijkheid als herder van God's volk te verdiepen en versterkt en bevestigd door de opvolger van de Apostel Petrus terug te keren.
Bisschop Wanok heeft alle gelovigen in Oeganda uitgenodigd om de bisschoppen in gebed te begeleiden. Hij heeft sindsdien de reis toevertrouwd aan de voorspraak van Sint Petrus, de Apostel Sint Paulus en de Heilige Maagd Maria, biddend dat hun gebeden het geloof van het volk mogen ondersteunen en gezinnen in de gehele Lango Sub-regio en heel Oeganda mogen begeleiden.
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt up-to-date blijven door u aan te melden voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
Margaret Karram is herbenoemd tot president van de Focolarebeweging voor een tweede termijn van vijf jaar (2026-2031). Fr Roberto Almada is de nieuwe co-president.
Vaticaans Nieuws
Margaret Karram is tijdens de Algemene Vergadering van de Internationale Focolarebeweging op 12 maart herbenoemd tot president, waar ze meer dan twee derde van de stemmen ontving van de 261 stemgerechtigde deelnemers, die Focolare-gemeenschappen uit alle vijf continenten vertegenwoordigden.
"Met de genade van God en met uw hulp, accepteer ik," zei Karram kort na de verkiezing. Verwijzend naar Psalm 94 van de liturgie van de dag, voegde ze toe: "Luister vandaag naar de stem van de Heer, verhard uw harten niet. Bij deze nieuwe oproep vernieuw ik mijn 'ja', mijn volledige toewijding aan God samen met jullie allemaal, in dienst van de Kerk, de Beweging en de mensheid."
De Vergadering koos ook de Argentijnse priester Roberto Almada als de nieuwe co-president van de Beweging, ook met een meerderheid van twee derde. Hij volgt Jesús Morán op, die zijn tweede en laatste mandaat heeft voltooid in overeenstemming met het decreet van het Dicasterium voor Leken, Gezin en Leven, uitgegeven op 11 juni 2021.
"Met de genade van God en onder de bescherming van Onze Lieve Vrouw, accepteer ik deze verkiezing," zei Almada, en voegde eraan toe dat hij "kracht, intelligentie en hart" aan zijn nieuwe verantwoordelijkheid zou wijden.
De verkiezingen werden bevestigd door het Dicasterium voor Leken, Gezin en Leven, de bevoegde autoriteit van de Heilige Stoel, volgens de Statuten van de Focolarebeweging.
Margaret Karram is de derde president van de Focolarebeweging na haar oprichter Chiara Lubich. Ze nam de rol voor het eerst op zich in 2021, ter opvolging van Maria Voce, die op 20 juni 2025 overleed.
Als christelijke Arabische vrouw geboren in Haifa, Israël, groeide Karram op in een multireligieuze omgeving en ontwikkelde ze een sterke toewijding aan de dialoog tussen culturen en religies. Ze studeerde het jodendom aan de American Jewish University in Los Angeles en bekleedde later verantwoordelijkheden binnen de Beweging in het Heilige Land, terwijl ze 14 jaar werkte op het Italiaanse Consulaat-Generaal in Jeruzalem.
Internationaal erkend voor haar bijdrage aan de interreligieuze dialoog, ontving ze de Mount Zion-prijs (2013) en de Santa Rita-prijs (2016). In 2014 nam ze deel aan het Gebed voor Vrede in de Vaticaanse Tuinen met Paus Franciscus en de presidenten van Israël en Palestina.
Sinds ze in 2021 president is geworden, heeft ze de toewijding van de Beweging aan oecumenische en interreligieuze dialoog bevorderd. In 2023 werd ze benoemd tot lid van het Dicasterium voor Leken, Gezin en Leven en heeft ze veel gereisd door Azië, de Amerika's, Europa en de Stille Oceaan om Focolare-gemeenschappen en organisaties die zich met dialoog bezighouden te ontmoeten.
Roberto Almada is een Argentijnse Focolarepriester, psychiater en psychotherapeut, en heeft een doctoraat in de filosofie. Hij hielp de School voor Logotherapie in Uruguay en Paraguay te bevorderen en heeft gewerkt in spirituele en psychologische begeleidingsprogramma's die verbonden zijn met het Sophia Universiteitsinstituut voor Latijns-Amerika en het Caribisch gebied en het Logos Instituut in Caserta, Italië.
Zijn pastorale werk heeft zich vooral gericht op gezinsdiensten via de Nieuwe Gezinnenbeweging, ter ondersteuning van koppels en gemeenschappen. Hij heeft ook priesters, religieuze gemeenschappen en katholieke opvoeders in verschillende Latijns-Amerikaanse landen begeleid.
De Algemene Vergadering van Focolare, die van 1 tot 21 maart loopt, zal de komende dagen doorgaan met de verkiezing van de Algemene Raadsleden van de Beweging en besprekingen over mogelijke amendementen op de statuten.
Op 21 maart zullen deelnemers en waarnemers van de Vergadering in een privé-audience door paus Leo XIV worden ontvangen.
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
In een boodschap ter gelegenheid van de eeuwfeest van de Franse Beweging van Christelijke Ondernemers en Leiders (EDC), verzameld in Lyon, Frankrijk, herinnert paus Leo XIV aan de bijzondere verantwoordelijkheid van christelijke ondernemers in een wereld die ingrijpende economische en sociale veranderingen ondergaat.
Door Augustine Asta
Paus Leo XIV heeft Franse ondernemers en bedrijfsleiders aangemoedigd om het algemeen welzijn na te streven, in een boodschap die is verzonden ter gelegenheid van het eeuwfeest van de Franse Beweging van Christelijke Ondernemers en Leiders (EDC), verzameld in Lyon, Frankrijk.
De brief werd namens de paus verzonden door de staatssecretaris van de Vaticaan, kardinaal Pietro Parolin.
In de tekst erkende de paus "het pad dat is afgelegd" door de beweging in de afgelopen eeuw en nodigde de leden uit om hun inzet voor de dienst van het algemeen welzijn te vernieuwen.
"Een eeuw geschiedenis toont aan hoe het christelijk geloof, geleefd in de wereld van de economie en het bedrijfsleven," zei hij, "verantwoordelijkheid, creativiteit en respect voor de menselijke waardigheid kan bevorderen," terwijl hij suggereerde dat de omwentelingen van vandaag deze getuigenis bijzonder noodzakelijk maken.
De Heilige Vader benadrukte ook de specifieke roeping van christelijke leiders, die zijn geroepen om de samenleving te dienen.
"De roeping van de christelijke leider," zei de paus, "zou moeten worden begrepen als een dienst aan het algemeen welzijn en de integrale ontwikkeling van de persoon."
Hij benadrukte ook dat de economie niet mag worden gereduceerd tot louter financiële logica. "Economische activiteit," merkte hij op, "kan niet worden beperkt tot het louter beheer van middelen of de simpele zoektocht naar winst."
"Bedrijven en de economie, wanneer ze trouw zijn aan hun ware roeping, kunnen niet louter worden gezien als instrumenten van productie of accumulatie, maar," betoogde hij, "betreffen ze gemeenschappen van mensen die samen moeten groeien."
De paus benadrukte ook de oecumenische dimensie van de beweging, en merkte op dat het Evangelie kan dienen "als een ferment van eenheid en verzoening, zelfs in de economische wereld."
"Het is vanuit dit perspectief dat de leer van de encycliek Rerum Novarum wordt geplaatst, die ondernemers oproept om de waardigheid van elke werknemer te respecteren en de meest kwetsbaren te beschermen," vervolgde de paus, en voegde eraan toe: "Deze oproep blijft vandaag de dag relevant."
Met dit gevoel moedigde de Heilige Vader aan om het succes van een bedrijf niet alleen in economische termen te evalueren, maar ook naar "zijn vermogen om wat menselijk is te bevorderen, de samenleving te verenigen en de Schepping te respecteren."
De paus stelde ook voor dat de sociale verantwoordelijkheid van een bedrijf niet alleen wordt gemeten aan de hand van "onmiddellijke resultaten" maar ook aan de hand van het vermogen om naar de toekomst te kijken en blijvende kansen te creëren.
"Vertrouwen op nieuwe generaties en hen kansen bieden, door stabiele en zinvolle werkgelegenheid te creëren," voegde hij eraan toe, "is niet alleen een economische keuze maar een daad van verantwoordelijkheid en hoop, in staat om uitsluiting en marginalisering te voorkomen."
"Christelijke leiders," nodigde de paus uit, "zijn dus geroepen om een economie te bevorderen die efficiëntie met menselijkheid combineert, en jongeren niet alleen banen biedt maar ook paden voor groei, opleiding en verantwoordelijke deelname, in staat om authentiek menselijk ontwikkeling te genereren."
Bij het vernieuwen van zijn waardering voor het werk dat door de EDC wordt verricht in dienst van de Kerk en de samenleving, moedigde de paus hen aan om hun missie "met moed en vastberadenheid voort te zetten, je deel voelend van de ecclesiale gemeenschap en betrokken bij de dagelijkse opbouw van het Koninkrijk van God."
"Zoals de parabel van de talenten leert," herinnerde paus Leo XIV, "is elke ontvangen gave bedoeld om vruchten te dragen voor het goed van allen. Ga met vertrouwen vooruit, bewust dat jullie inzet hoop inspireert en blijvende vruchten voor de samenleving voortbrengt."
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u in te schrijven voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik gewoon hier
Tijdens hun eerste vergadering van 2026 komen de bisschoppen van de Salomonseilanden samen met seminaristen en formatoren in het Holy Name of Mary Seminary, waar vijf studenten hun soutanes ontvangen.
Door Fr. Mark Robin Destura, RCJ
De drie bisschoppen van de Salomonseilanden: aartsbisschop Christopher Cardone, OP van Honiara, bisschop Peter Houhou van Gizo, en bisschop Jacob Aba van Auki, hielden hun eerste vergadering van 2026 op 10 maart in het Holy Name of Mary Seminary.
Tijdens de bijeenkomst bespraken de bisschoppen onderling de pastorale prioriteiten voor het komende jaar. Ze ontmoeten ook seminariedocenten, de rector en seminaristen uit de drie bisdommen.
Het bezoek concludeerde met de viering van de Eucharistie, waarin vijf seminaristen in hun spirituele jaar hun soutanes ontvingen, wat een belangrijke mijlpaal markeert op hun weg naar het priesterschap.
De mis werd gevierd door bisschop Jacob Aba, met aartsbisschop Cardone en bisschop Houhou als concelebranten naast de priesters van het seminarie.
In zijn homilie daagde bisschop Aba de seminaristen uit om diep na te denken over hun roeping.
"Als je een priester wilt worden voor de macht of autoriteit, ben je misleid," zei hij. "Echt priesterschap draait om het vormen van je leven voor de hemel en het dienen van de verlossing van Gods volk. De Kerk heeft je nodig om Christus naar anderen te brengen."
Hij herinnerde hen eraan dat priestelijke vorming niet gaat om het verkrijgen van een titel, maar om het groeien in heiligheid en het leven van een leven geworteld in de liefde van God.
Terwijl hij de seminaristen toesprak die hun soutanes ontvingen, benadrukte bisschop Aba dat het kledingstuk een verbintenis vertegenwoordigt om trouw te leven volgens hun roeping.
"Heb je Gods vergeving ervaren?" vroeg hij. "Je vorming is niet slechts om de titel van priester te dragen, maar om een leven van heiligheid te leven. Laat je soutane een teken zijn van je toewijding aan God, niet om te showen."
Hij herinnerde hen ook eraan dat de wijding zelf geen garantie voor de verlossing biedt, maar moet worden geleefd door liefde voor God en dienst aan anderen.
Bisschop Aba moedigde de seminaristen aan om de uitdagingen van de vorming te omarmen als voorbereiding op missionaire dienst.
Door hun leven, zei hij, zal Christus aanwezig worden onder de gelovigen die ze zijn geroepen om te dienen.
De soutane ceremonie, een belangrijke stap in de vorming van het seminarie, symboliseert de toewijding van de seminaristen aan God en aan de dienst van de Kerk.
De vergadering van de bisschoppen richtte zich ook op pastorale initiatieven voor het komende jaar, waaronder het versterken van de priestelijke vorming, het aanpakken van de pastorale behoeften van hun bisdommen en het bevorderen van de missie van de Kerk in de Salomonseilanden.
Door samen te komen met seminaristen en formatoren bevestigden de bisschoppen het belang van het voorbereiden van toekomstige priesters die de Kerk zullen dienen met nederigheid, geloof en missionaire ijver.
Bedankt voor het lezen van ons artikel. Je kunt op de hoogte blijven door je in te schrijven voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik gewoon hier
Paus Leo XIV, die wiskunde en natuurkunde doceerde, stuurt een boodschap ter gelegenheid van de Internationale Dag van de Wiskunde, en herhaalt dat veel kennis niet genoeg is als we niet weten wie we zijn of wat de betekenis van het leven is.
Door Deborah Castellano Lubov
Let op de morele dimensie van opkomende technologieën, drong paus Leo XIV aan in een boodschap die op vrijdag werd verzonden ter gelegenheid van de Internationale Dag van de Wiskunde.
In de boodschap, verzonden aan professor Betül Tanbay, voorzitter van de Internationale Dag van de Wiskunde, en ondertekend door kardinaal staatssecretaris Pietro Parolin, bood de paus hartelijke groeten aan iedereen die deelnam aan het webinar over het thema "Wiskunde en Hoop."
In het kader van de veelzijdige uitdagingen waarmee de menselijke familie wordt geconfronteerd, "niet in het minst de snelle technologische ontwikkeling met al zijn potentieel voor goed of kwaad," moedigde de paus de deelnemers aan om na te denken over hoe wiskundigen hoopvolle tekens voor de bredere wereld kunnen zijn.
In dit verband suggereerde paus Leo dat een bijzonder vruchtbaar onderzoeksgebied het gebruik van algoritmes is, met name in kunstmatige intelligentie.
"Zo'n taak," zei hij, "vereist niet alleen intellectuele inspanning en vindingrijkheid, maar een integrale groei van de hele persoon, om de morele dimensie van deze opkomende technologieën te omvatten."
Terwijl hij terugdacht aan zijn eigen tijd als leraar wiskunde en natuurkunde, herhaalde paus Leo XIV dat veel kennis niet genoeg is als we niet weten wie we zijn of wat de betekenis van het leven is.
De Heilige Vader bad dat iedereen die bij het evenement betrokken is, attent zou blijven op de diepgaande spirituele behoeften van het menselijke hart, manieren zoekend om de digitale sfeer te humaniseren en deze te vormen als een kans voor broederschap en creativiteit.
Hij moedigde hen ook aan om profeten van hoop, waarheid en goedheid in de wereld te zijn.
Paus Leo concludeerde met een oproep tot overvloedige goddelijke zegeningen van wijsheid, vreugde en vrede over alle deelnemers aan de Internationale Dag van de Wiskunde van dit jaar.
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
Mozart's Requiem in D mineur weerklinkt door de Basiliek van Sint-Maria-Major, in een uitvoering van het Koor en Orkest van de Warschau Kameropera. Ontdaan van overmatige interpretatieve zwaarte, komt het werk naar voren met vernieuwde helderheid, en onthult de natuurlijke menselijkheid van een meesterwerk dat mediteert over leven, dood en hoop.
Door Marco Di Battista
Mozart's Requiem in D mineur weerklonk donderdagavond door de Pauselijke Basiliek van Sint-Maria-Major, in een uitvoering van het Koor en Orkest van de Warschau Kameropera.
Lacrimosa, Requiem van Mozart door het Koor en Orkest van de Warschau Kameropera
Gegeven tijdens de vastentijd, droeg de uitvoering symbolisch gewicht. De vastentijd is traditioneel een periode van reflectie over menselijke kwetsbaarheid. Het presenteren van Mozart's laatste compositie in een van de meest significante basilieken van het christendom benadrukte de universaliteit van het werk en onderstreepte de spirituele band tussen het Poolse volk en de Romeinse liturgische traditie.
Ambassadeur Adam Kwiatkowski van de Ambassade van Polen bij de Heilige Stoel verwelkomt de gasten
Onder de baton van Adam Banaszak bood het ensemble een interpretatie aan die zich richtte op de essentie van het werk. Het gebruik van historische instrumenten hielp de klankwereld van Wolfgang Amadeus Mozart te herstellen, en onderstreepte de intieme, contemplatieve natuur van de compositie. In plaats van een monumentaal relikwie van de muziekhistorie, verscheen het Requiem als een levend werk-direct, menselijk en diep expressief.
Bezoekers van het concert
Weinig werken kunnen concurreren met de legendarische status van het Requiem. De dramatische reis begon in 1791, toen Franz von Walsegg Mozart opdracht gaf om zijn overleden vrouw te eren. Al vermoeid van het componeren van De Toverfluit en La clemenza di Tito, werkte Mozart gretig maar stierf op 5 december 1791 op 35-jarige leeftijd, waardoor het onbeëindigd bleef. Zijn leerling Franz Xaver Süssmayr voltooide het stuk aan de hand van Mozart's schetsen.
Concertbezoekers en performers
De uitvoering bracht een uitgebalanceerd en expressief vocaal kwartet samen: sopraan Aleksandra Olczyk, mezzosopraan Joanna Motulewicz, tenor Adrian Domarecki, en bas Artur Janda. Vergezeld door koor en orkest gaven zij stem aan wat vaak wordt gezien als Mozarts geestelijk testament-muziek die de tijd overstijgt en rechtstreeks tot hedendaagse luisteraars spreekt.
Kardinaal Rolandas Makrickas, aartspriester van de Pauselijke Basiliek van Sint-Maria-Major en Alicja Węgorzewska-Whiskerd, directeur van de Warschau Kameropera.
Het evenement werd ondersteund door de Ambassade van Polen bij de Heilige Stoel, geleid door ambassadeur Adam Kwiatkowski, samen met Adam Struzik, voorzitter van Mazovië, en Alicja Węgorzewska-Whiskerd, directeur van de Warschau Kameropera. Het concert werd gehouden in samenwerking met kardinaal Rolandas Makrickas, aartspriester van de Pauselijke Basiliek van Sint-Maria-Major.
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u in te schrijven voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
De katholieke bisschoppen van Ethiopië veroordelen geweldplegingen tegen burgers in verschillende delen van het land en doen een oproep aan mannen en vrouwen van goede wil om haat te weerstaan en pogingen om verdeeldheid in de samenleving te creëren af te wijzen.
Vaticaans Nieuws
Met leedwezen worden de gewelddaden en misdaden tegen burgers in verschillende delen van Ethiopië veroordeeld door de katholieke bisschoppen van het land, die waarschuwden dat dergelijk geweld niet kan worden gerechtvaardigd door religieuze leerstellingen, cultuur of politieke redenen.
In een verklaring waarin het aanhoudende geweld wordt veroordeeld, benadrukten de bisschoppen de aanvallen die door de militanten van het Oromo Vrijheidsleger in de Arsi Zone van de Oromia-regio zijn uitgevoerd, waarbij tientallen mensen aan het eind van februari zijn gedood, gewond, ontheemd en ontvoerd.
De CBCE is "diep bedroefd door de afschuwelijke en onmenselijke moorden en de vernietiging van eigendommen gericht tegen onschuldige mensen in verschillende delen van ons land, en vooral de terugkerende wreedheid in de Arsi Zone," zei de voorzitter van de Bisschoppenconferentie, kardinaal Berhaneyesus, in de verklaring.
De kardinaal herhaalde de sterke veroordeling van de Kerk van "dit onmenselijke gedrag" en riep de regering op "alle noodzakelijke maatregelen te nemen om de rechtsstaat te handhaven."
Lokale persberichten signaleren een escalatie van geweld en catastrofale niveaus van mensenrechtenschendingen in het gebied, waarbij burgers worden geconfronteerd met executies, verwondingen, grootschalige vernietiging van eigendommen en gedwongen ontheemding.
In het rapport van maart 2026 documenteerde de Ethiopische Mensenrechtencommissie deze wreedheden, waarbij een reeks systematische aanvallen werd onthuld en werd genoteerd dat recentelijk 34 orthodoxe christenen zijn gedood, waardoor het totale aantal slachtoffers alleen al in het Shirka-district dit jaar op 164 komt.
Getuigen beschrijven voortdurend terrorisme, gezinnen die hun huizen ontvluchten, en de humanitaire crisis die verergert, met duizenden ontheemden en lokale economieën verlamd door angst en vernietiging.
De golf van onrust en geweld in de staat Oromia die in 2025 begon, heeft naar verluidt meer dan 1.244 levens van burgers geëist.
De bisschoppen herhaalden hun veroordeling van elke vorm van geweld tegen onschuldigen en werken samen met de Ethiopische Orthodoxe Tewahedo Kerk, de Ethiopische Islamitische Zaken Hoge Raad en alle mensen van goede wil.
"We roept alle Ethiopiërs op om haat te weerstaan, deze tragische gebeurtenissen niet te volgen en elke poging om verdeeldheid in onze samenleving te creëren af te wijzen," doen ze appel.
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u aan te melden voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
In een verklaring zegt de Cubaanse regering dat de beslissing om in de komende dagen tientallen gevangen te vergeven is genomen in de geest van goede wil en vloeibare diplomatieke relaties met de Heilige Stoel en samenvalt met de nabijheid van de Vieringen van de Heilige Week.
Vaticaans Nieuws
Als antwoord op vragen van journalisten bevestigde Matteo Bruni, directeur van het persbureau van de Heilige Stoel, vrijdag dat er recente gesprekken zijn geweest tussen de Heilige Stoel en Cubaanse autoriteiten "over de vrijlating van gevangenen" in de Caribische eilandstaat.
Dit volgt op een verklaring die donderdag door Cubaanse functionarissen is vrijgegeven waarin staat: "In een geest van goede wil en van de nauwe en vloeibare relaties tussen de Cubaanse staat en het Vaticaan - relaties waardoor de communicatie historisch is onderhouden met betrekking tot herzieningsprocessen en de vrijlating van personen die van vrijheid zijn beroofd - heeft de regering van Cuba besloten om in de komende dagen 51 mensen die gevangenisstraf uitzitten, vrij te laten."
De verklaring merkt ook op dat het allemaal gedetineerden zijn die "een aanzienlijk deel van hun straf hebben uitgezeten en zich goed hebben gedragen in de gevangenis."
De regering legt verder uit dat meer dan 9.900 gevangenen sinds 2010 hebben geprofiteerd van gratie.
Daarnaast voegt men eraan toe dat "in de afgelopen drie jaar, als onderdeel van de Cubaanse praktijk en in overeenstemming met de wettelijke bepalingen, nog eens 10.000 mensen die gevangenisstraf uitzitten, zijn vrijgelaten via verschillende vormen van juridische voordelen."
Tenslotte legt de verklaring uit dat de beslissing een gebruikelijke praktijk binnen het Cubaanse strafrechtingssysteem vormt, "en de humanitaire trajectie van de Revolutie weerspiegelt, die in dit geval samenvalt met de nabijheid van de religieuze vieringen van de Heilige Week."
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
De prediker van het pauselijk huis, fr. Roberto Pasolini, levert zijn tweede vastenmeditatie aan de Romeinse Curie, met paus Leo aanwezig, en reflecteert op de genade en verantwoordelijkheid van gemeenschap, gebruikmakend van de inzichten van de heilige Franciscus dat relaties met anderen een kans zijn om de logica van het evangelie te leren.
Door Edoardo Giribaldi
De prediker van het pauselijk huis, vader Roberto Pasolini, hield de tweede van de vier vastenmeditaties in de Paus Paulus VI-hal in het Vaticaan, in het bijzijn van paus Leo XIV.
De meditaties zijn elke vrijdag gepland tot 27 maart en zijn gericht op het thema "Als iemand in Christus is, is hij een nieuwe schepping"-de kapucijnenbroeder reflecteerde op "Broederschap - De genade en verantwoordelijkheid van broederlijke gemeenschap."
Broederschap, zei fr. Pasolini, is geen accessoire van het spirituele leven, noch slechts een gunstige context waarin men gemakkelijker in genade kan groeien. Het is de plaats waar echte bekering plaatsvindt, het meest serieuze toetsingsveld, en tegelijkertijd het meest sprekende teken van wat het evangelie in ons leven kan bereiken."
In zijn reflectie herinnerde fr. Pasolini zich het leven van de vroege franciscaanse gemeenschappen, die heilige Franciscus van Assisi wilde laten bestaan zonder machts- of superioriteitsrelaties, vergelijkbaar met de eerste christelijke gemeenschappen. De pauselijke prediker stelde voor dat dit geen ruimtes waren "om te vluchten om rustig te leven," maar contexten die mensen terugleiden "in de diepten van hun eigen hart," met al hun schaduwen en angsten.
"Broeders zijn een gift van de Heer," zei hij. "Maar precies om deze reden hebben ze niet eenvoudigweg de functie om ons te helpen of te steunen op de weg: ze zijn aan ons toevertrouwd zodat ons leven kan veranderen."
Reflecterend op de etymologische betekenis van het woord broer-adelphós, letterlijk "de gene die uit dezelfde schoot komt"-merkt de prediker van het pauselijk huis op dat broeders niet eenvoudigweg bevestigen "wat we zijn," maar ons oproepen tot transformatie.
In hun diversiteit, hun beperkingen, en soms zelfs in hun strijd, suggereerde fr. Pasolini, worden ze de concrete ruimte waarin God aan onze menselijkheid werkt, onze starheid loslaat en ons leert te leven met een waarachtig hart, dat meer in staat is tot liefde.
Een van de verhalen die deze weerstanden het beste beschrijft, is de "pijnlijke relatie" tussen Abel en Kaïn. De kapucijnenbroeder stelde verder voor dat de breuk voortkomt uit "een probleem van perspectief."
In het scheppingsverhaal biedt de eerste broer het eerstgeborene van zijn kudde aan, een offer dat God "met genade aanschouwt," terwijl de tweede simpelweg enkele vruchten van de grond aanbiedt.
Het verschil ligt, zei hij, niet zozeer in de kwaliteit van het offer als wel in de vraag of wat wordt aangeboden werkelijk het leven van de persoon vertegenwoordigt.
"Om deze reden accepteert God het geschenk van Kaïn niet, niet om hem te veroordelen, maar om hem uit te dagen," merkte de pauselijk prediker op.
"Het accepteren van dat gebaar," voegde hij eraan toe, "zou betekenen dat we hem laten blijven geloven dat hij werkelijk niets goeds te bieden heeft. In plaats daarvan lijkt God te willen helpen hem te laten geloven dat ook zijn leven een gift kan worden."
Vanuit dit episode nodigt fr. Pasolini luisteraars uit om zich af te vragen, met de vraag "wie is Kaïn binnenin ons," opdat we onszelf kunnen afvragen hoeveel ruimte wrok in het hart van iedere persoon in beslag neemt.
De bitterheid die ontstaat, erkende hij, wordt vaak gevoed door ons besef dat "we niet alleen zijn" en "we niet alles zijn."
"Wanneer we geen vrede kunnen maken met deze werkelijkheid," zei hij, "kan de aanwezigheid van de ander ondraaglijk worden."
Voor heilige Franciscus, redeneerde fr. Pasolini, was broederschap geen probleem om op te lossen maar een kans om de genadige logica van het evangelie te leren voor een buur die fouten maakt. Een soortgelijke dynamiek, voegde de pauselijke prediker eraan toe, kan ook worden gevonden in de korte maar intense brief aan Filemon geschreven door de heilige Paulus.
"Wanneer relaties barsten en de gemeenschap verwond is," merkte fr. Pasolini op, "suggereert het evangelie niet eerst om de eigen rechten te verdedigen. In plaats daarvan dringt het aan op het zoeken naar het grootste en altijd mogelijke goede: het goede dat ons in staat stelt in de ander niet langer een tegenstander of een schuldenaar te herkennen, maar een broer geliefd door de Heer."
De pauselijke prediker erkende dat deze werkelijkheid misschien ver weg lijkt van het dagelijks leven, maar het wordt tastbaar wanneer relaties zijn gebaseerd op "een band van vrijheid," niet op sympathie of affiniteit, maar op het feit dat God ons heeft gekozen en ons heeft geroepen om samen in de Kerk als broers en zussen te leven.
"Pasen is begonnen met in ons te werken op het moment dat we ontdekken dat we anderen kunnen verwelkomen, zelfs als ze ons verwonden, teleurstellen of zich als tegenstanders gedragen," verwonderde fr. Pasolini zich. "Niet omdat we sterker of deugdzamer zijn geworden, maar omdat er iets binnenin ons al is gestorven en er iets nieuws is begonnen te leven."
Het inzicht van heilige Franciscus, vervolgde fr. Pasolini, is om bekering te zien voortkomen uit wat anderen ons aandoen, zelfs als ze ons pijn doen of ons op de proef stellen.
Dit, merkte hij op, verbreedt onze perspectief aanzienlijk.
Aangezien de worstelingen van broederschap in het dagelijks leven zwaar kunnen zijn, gaf de priester toe: "Precies om deze reden mogen we de horizon nooit uit het oog verliezen."
"Wanneer we het perspectief van het eeuwige leven verliezen," waarschuwde hij, "worden bepaalde moeilijkheden volkomen onaanvaardbaar."
Geloof, benadrukte fr. Pasolini, scheidt niet maar herinnert ons eraan dat "niemand kan worden uitgesloten uit onze harten." Door de opstanding van Jezus worden we bevrijd, niet van de inspanning die nodig is in relaties, maar van de achterdocht dat die inspanning nutteloos is.
"Om deze reden, tijdens deze dagen van de vasten, terwijl de geschiedenis van de wereld blijft gekenmerkt door verdeeldheid, oorlogen en conflicten," drong fr. Pasolini aan, "kunnen wij christenen ons niet beperken tot het spreken over broederschap als een ideaal dat moet worden bereikt." "We zijn geroepen om het te ontvangen als een geschenk, en tegelijkertijd," drong hij aan, "moeten we het opnemen als een zeer ernstige en urgente verantwoordelijkheid."
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u in te schrijven voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik gewoon hier
