Paus tegen religieuzen in Libanon: Geloof moet een dienst en verantwoordelijkheid zijn

Vaticaans Nieuws

Op de tweede dag van zijn apostolische reis naar Libanon, ontmoette paus Leo XIV bisschoppen, priesters, gewijde personen en pastorale medewerkers in het Heiligdom van Onze Lieve Vrouw van Libanon in Harissa.

Bij het openen van zijn opmerkingen benadrukte de paus de relevantie van het motto van het bezoek, “Zalig zijn de vredestichters”, door de woorden van heilige Johannes Paulus II te herinneren, toen hij zei dat de kerk in Libanon de verantwoordelijkheid draagt om hoop te blijven ondersteunen.

Hij merkte op dat de getuigenissen die hij zojuist had gehoord, van vier verschillende mensen, aantonen dat aan deze verwachtingen op concrete manieren blijft voldaan.

Kracht uit het geestelijke erfgoed van Libanon

De paus wendde zich vervolgens tot wat hij de wortels van de christelijke getuigenis van Libanon noemde, die zijn weerslag vindt in het stille gebed van heilige Charbel en in de betekenis van het Harissa-heiligdom als een punt van eenheid voor het Libanese volk.

Hij benadrukte dat volharding in moeilijke omstandigheden vaak voortkomt uit gebed – “de onzichtbare brug die harten verbindt” – en uit het nabij zijn van Christus, zelfs temidden van het “geluid van wapens” en dagelijkse ontberingen.

Paus Leo ontmoette geestelijken, gewijde personen en pastorale medewerkers in Libanon (@Vaticaans Media)

Paus Leo benadrukte ook het anker dat in het logo van de reis is afgebeeld. Citerend de late paus Franciscus, legde hij uit dat geloof, als een anker in de hemel, richting en stabiliteit biedt.

Om vrede te bouwen, zei hij, is het noodzakelijk om gefocust te blijven op die horizon, door liefde en vrijgevigheid te kiezen boven de angst voor verlies.

Voorbeelden van samenleven en solidariteit

De getuigenissen die door pastorale medewerkers werden gedeeld, vormden een groot deel van de reflectie van de paus. Hij verwees naar het voorbeeld van het dorp Debbabiyé, beschreven door vader Youhanna – een van de mensen die hun getuigenis gaven – waar christenen en moslims, Libanese burgers en vluchtelingen ondanks bombardementen en schaarste samenleven.

De afbeelding van een Syrische munt geplaatst tussen Libanese in de armenbox van de parochie, zei hij, illustreert hoe elke persoon de capaciteit heeft om in goedheid bij te dragen en te ontvangen.

Bij het terugkijken op het bezoek van paus Benedictus XVI aan Libanon in 2012, bevestigde paus Leo XIV dat de christelijke reactie op crises is om vergeving boven wraak, eenheid boven verdeeldheid, en dienstbaarheid boven overheersing te prioriteren.

Hij merkte echter op dat velen nog steeds te maken hebben met onrecht en uitbuiting, vooral degenen die het gevoel hebben geen alternatieven te hebben.

In deze context onderstreepte hij het belang van het bieden van echte kansen aan jongeren, ook binnen de kerkelijke structuren, zodat zij “concrete en haalbare groeivooruitzichten” kunnen vinden.

Migranten, onderwijs en gevangenisdienst

De paus wendde zich vervolgens tot de getuigenis van Loren, een immigrant die werkt om degenen te steunen die gedwongen zijn hun thuis te verlaten vanwege conflict of noodzaak.

Het verhaal dat zij deelde, zei hij, weerspiegelt de zware gevolgen van oorlog op het leven van burgers en daagt gemeenschappen uit om niet onverschillig te blijven. Hij herhaalde dat migranten die bij de kerk aankomen zich nooit afgewezen moeten voelen, maar welkom.

Hij erkende ook zuster Dima, die ervoor koos om haar school open te houden tijdens uitbraken van geweld, en deze omvormde tot een ruimte voor leren, onderdak en het opbouwen van gemeenschap.

Onderwijs, zei de paus, is al lange tijd een prioriteit voor de kerk in Libanon en moet doorgaan, vooral voor degenen in extreme situaties. “Onze eerste school,” zei hij, “is het Kruis, en onze enige leraar is Christus.”

De paus benadrukte de relevantie van het motto van het bezoek, “Zalig zijn de vredestichters” (@Vaticaans Media)

De ervaring van vader Charbel in de gevangenisdienst illustreerde verder de noodzaak om de waardigheid van elke persoon te erkennen. Zelfs op plaatsen die gekenmerkt worden door lijden en mislukking, zei de paus, is de kerk geroepen om tekenen van Gods genade en de mogelijkheid van vernieuwing te zien.

Een oproep tot eenheid in het dagelijks leven

Voordat hij een Gouden Roos aan het Heiligdom presenteerde, legde de paus uit dat het gebaar de oproep symboliseert om de “geur van Christus” te zijn door dagelijkse keuzes die geworteld zijn in liefdadigheid en eenheid. Deze “geur”, voegde hij eraan toe, is iets dat gedeeld en toegankelijk is, niet voorbehouden aan een selecte groep.

Met het afsluiten van zijn toespraak moedigde paus Leo de kerk in Libanon aan om vrede te blijven bevorderen door standvastig geloof, inclusieve gemeenschapsleven en praktische solidariteit, en legde uit dat deze essentieel blijven voor het herbouwen van vertrouwen en hoop in de toekomst van het land.

Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier