DNA-onderzoek werpt nieuw licht op de complexe geschiedenis Lijkwade Turijn

Disclaimer: Samenvatting en vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.

Een nieuwe studie heeft aangetoond dat de lijkwade van Turijn, die volgens de overlevering werd gebruikt om Jezus Christus na zijn kruisiging te begraven, sporen bevat van verschillende geografische gebieden verspreid over meerdere eeuwen. Het onderzoek, geleid door verschillende genetici, waaronder Dr. Gianni Barcaccia van de Universiteit van Padua, onthulde dat DNA-testen niet definitief de datering van de lijkwade konden vaststellen, maar wel aangaven dat het doek door vele mensen is aangeraakt. De onderzoekers beschrijven het als een “divers mozaïek van genetische sporen”, met invloeden uit het Middellandse Zeegebied, India en zelfs Noord-Amerika. Ze concluderen dat de lijkwade mogelijk uitgebreid is blootgesteld aan verschillende omgevingen en bevolkingsgroepen, waaronder het Midden-Oosten, Europa, Amerika en Azië. De lijkwade, die al eeuwen door christenen wordt vereerd, heeft onderwerp van wetenschappelijk debat over zijn authenticiteit en band met Christus. In 1988 werd het teruggevoerd naar middeleeuwse oorsprong rond 1350, wat twijfels opriep over de vraag of het werkelijk de begrafeniskleed van Christus was. Ondanks deze twijfels beweren de onderzoekers dat de aanwezigheid van H33, een zeldzame genetische stamboom, hun claim ondersteunt dat het relikwie ooit door het Midden-Oosten is gereisd. De H33-haplogroep komt tegenwoordig voornamelijk voor in het Nabije Oosten, vooral onder de Druzen. De Katholieke Kerk heeft geen officiële positie over de authenticiteit van het relikwie, dat momenteel is gevestigd in de Kathedraal van Sint-Jan de Doper in Turijn, Italië.

(foto credit: Diocese of Orange)