Disclaimer: Vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
Antonio Korkuvi uit Ghana roept de wereld op om de morele oproep van Laudato si’ te eren en de gemeenschappen te steunen die al de gevolgen van een crisis ondervinden die zij niet hebben veroorzaakt, terwijl de laatste uren van de onderhandelingen op COP30 zich ontvouwen.
Door Francesca Merlo – Belém, Brazilië
In Belém draagt de stem van een jonge Ghanese onderhandelaar het gewicht van een heel continent. Antonio Jayaraj Korkuvi, die de Internationale Federatie van Katholieke Parochiale Jeugdbewegingen vertegenwoordigt, spreekt niet alleen voor Ghana, maar voor Afrika – de enige jonge leider die is gekozen om een regio te vertegenwoordigen die al de gevolgen van een crisis ondervindt die het weinig heeft veroorzaakt.
“Wij dragen slechts vier procent bij aan de wereldwijde emissies,” zegt hij tegen Vatican News aan de zijlijn van de Klimaatconferentie van de VN, “maar wij dragen de zwaarste lasten van klimaatverandering.”
Antonio woont aan de kust van Ghana, waar de zee elk jaar verder het land op stijgt. Hij beschrijft de zeer tastbare gevolgen. “Mensen verliezen hun huizen, hun land – alles wat hen aan hun geschiedenis bindt,” legt hij uit. “Wanneer de zee dat wegneemt, neemt het een deel van wie ze zijn weg.”
Dit, zegt hij, is niet alleen fysiek verlies. Het is psychologisch, spiritueel, generationeel. Hij beschrijft het als een breuk in de draad die Afrikaanse gemeenschappen verbindt met het verhaal van hun volk.
En zo heeft hij op COP30 en in de onderhandelingsruimten deze realiteit naar voren gebracht voor allen die het minder begrijpen.
Het aanpakken van de ongelijkheid
“Deze COP werd de ‘Adaptatie COP’ genoemd,” merkt Antonio op. “Maar degenen die het probleem hebben veroorzaakt – het Global North – zijn aarzelend om zelfs maar de financiering te bieden die nodig is voor gemeenschappen om zich aan te passen.”
Er is een sterke ongelijkheid aan de orde op COP, waarin klimaatinvesteringen nog steeds mitigatie prioriteit geven – langdurige emissiereducties – terwijl degenen die al lijden, om onmiddellijke steun roepen om simpelweg de volgende storm of de volgende droogte te overleven.
Antonio beschrijft de spanning die hij heeft ervaren in de onderhandelingsruimten. Landen van het Global North beschermen hun posities terwijl landen van het Global South wachten.
De behoefte aan rechtvaardigheid
Het woord dat het meest resoneert met Antonio is rechtvaardigheid. Hij merkt op dat er een decennium is verstreken sinds Laudato si’ de wereld opriep om de schepping als “ons gemeenschappelijk huis” te erkennen. Meer recent, voegde hij eraan toe, heeft Laudate Deum die oproep met profetische urgentie vernieuwd.
“Deze documenten zijn morele compassen,” zegt hij. “Maar veel landen handelen niet vanuit moraal.” Hij herinnert zich de oproep van paus Franciscus in de Democratische Republiek Congo tijdens zijn Apostolisch Reis, waarin hij zei: “Handen af van Afrika.” Deze oproep, merkte Antonio op, was niet alleen voor bescherming tegen conflict en uitbuiting, maar ook tegen de milieurechtsongelijkheden die nu de toekomst van het continent bedreigen.
“Het is tijd voor het Global North om te luisteren,” zegt hij, “zodat landen die de verwoestende effecten van klimaatverandering ondervinden veerkracht kunnen opbouwen.”
Met nog maar een paar uren van de COP-onderhandelingen te gaan, draagt Antonio de duidelijke boodschap uit dat zorg voor de schepping onlosmakelijk verbonden is met zorg voor de armen terwijl hij niet alleen om beleid vraagt, maar om bekering – “een ecologische bekering,” sluit hij af.
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
© Dicastery for Communication – Vatican News
