Bekijk ExploreCatholic in de app! Openen
Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
Het oecumenisch Concilie van Nicea, dat van 20 mei tot en met 25 juli 325 in Nicea (nu: Iznik, Turkije) samen kwam, is van grote betekenis voor vrijwel alle tweeënhalf miljard christenen in de wereld.
(Dit is een samenvatting. Lees het volledige artikel bij de bron.)
Op 11 juli vond het Laudato Si' Groene Festival plaats op de Holy Cross Lake View Senior Secondary School, Wanyange, Jinja - een stad aan de oever van het Victoriameer. Pater Peter Caxton Mayanja, de provinciaal van Oost-Afrika van de religieuze congregatie van de Heilige Kruismissionarissen, vierde de Laudato Si' Groene Festivalmis.
Sr. Stella Watsema, OLGC - Vaticaanstad.
Georganiseerd onder het thema van dit jaar "Milieuconservatie voor Vrede en Duurzame Ontwikkeling," werd het Groene Festival georganiseerd door de Laudato Si Club van de Holy Cross Lake View Senior Secondary School, Wanyange, onder het Laudato Youth Initiative. Het initiatief is een door jongeren geleid klimaat- en ecologische actieprogramma dat is geworteld in de katholieke sociale leer en geïnspireerd door de ecologische encycliek van paus Franciscus uit 2015: Laudato Si'.
Holy Cross Lake View Senior Secondary School is een gemengde dag- en internaatschool voor O- en A-niveaus in Wanyange, Jinja. De school is eigendom van de Congregatie van het Heilige Kruis in de Provincie Oost-Afrika en heeft als doel holistische, waardegebaseerde educatie te bieden.
Het Laudato Si' Groene Festival
De levendige Eucharistische viering, geleid door pater Mayanja, werd bijgewoond door verschillende onderwijsinstellingen onder leiding van de Heilige Kruismissionarissen, overheids-scholen en particuliere instellingen in het district. Lokale en nationale regeringsleiders waren ook aanwezig. De gastspreker op het kleurrijke festival was de Ugandese minister van ICT en Nationale Richtlijnen, Justine Kasule Lumumba.
De Eucharistische viering was op zichzelf de culminatie van verschillende activiteiten en evenementen van die dag. In totaal omvatten de activiteiten een Groene Wandeltocht; evenementen die het goede gebruik van technologie bevorderden; bomen planten en het uitdelen van boomstekken. Er was ook ruimte voor eco-exposities door studenten en verhalen vertellen als een belangrijk instrument voor integrale ecologie.
In zijn homilie zei pater Peter Caxton Mayanja dat het niet herkennen van Christus de mens blind maakt voor de verantwoordelijkheden die de Schepper hen heeft gegeven. Putten uit zijn persoonlijke ervaringen met verhalen vertellen en lezen, sprak pater Mayanja over het belang van verhalen vertellen voor ecologisch bewustzijn.
Ugandese minister, Justine Kasule Lumumba bij een van de exposities
Pater Peter zei dat de boodschappen op de spandoeken voor de Groene Wandeltocht zijn aandacht trokken en hem aanzette tot reflectie.
Een "Groene Wandeltocht" is een geloofswandeling waarin studenten, schoolhoofden, religieuze leiders en leden van de gemeenschap van Wanyange samen marcheren om bewustzijn te creëren over het zorgen voor de schepping.
Het Laudato Si' Groene Festival is een van de vele evenementen en initiatieven die de religieuze Congregatie van het Heilige Kruis, via haar instelling - de Holy Cross Lake View Senior Secondary School, Wanyange, gebruikt om leerlingen en jongeren aan te moedigen actie te ondernemen en het milieu te beschermen. De school is niet alleen een bewijs van de erfenis van paus Franciscus' Laudato Si', maar ook een die tracht zijn doeleinden te concretiseren: geesten onderwijzen, harten raken en levens transformeren.
Dank u voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u in te schrijven voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier.
Tijdens de Global Nobel Laureates Assembly in Castel Gandolfo waarschuwt ICAN-uitvoerend directeur Melissa Parke dat kunstmatige intelligentie de risico's van nucleaire wapens vergroot en roept op tot een vernieuwde inzet voor dialoog, ontwapening en internationaal recht.
Door Francesca Merlo
Terwijl conflicten zich vermenigvuldigen en de nucleaire retoriek terugkeert naar de internationale politiek, dringt Melissa Parke, uitvoerend directeur van de International Campaign to Abolish Nuclear Weapons (ICAN), er bij wereldleiders op aan om af te zien van afschrikking ten gunste van dialoog, diplomatie en ontwapening.
In een gesprek met Vatican News aan de zijlijn van de Global Nobel Laureates Assembly on Artificial Intelligence and Nuclear War in het Borgo Laudato Si' in Castel Gandolfo, stelt Parke de grondslagen van nucleaire afschrikking in twijfel en betoogt dat blijvende vrede niet kan worden gebouwd op de dreiging van massavernietiging.
"Ik denk dat het inherent is aan het woord afschrikking, waarvan de wortel het woord 'terror' is," zegt ze. "Is dat de manier waarop we willen leven? Willen we leven in een oorlogsvormige wereld? Of willen we leven in een wereld die draait om liefde, samenwerking en goed met elkaar omgaan? Want dat is de ware basis van de mensheid, denk ik."
Parke betoogt dat recente conflicten de grenzen van afschrikking als veiligheidsstrategie hebben aangetoond. Terwijl ze verwijst naar de oorlogen in Oekraïne en Iran, zegt ze dat nucleaire wapens "geen vrede hebben gebracht" en "oorlog niet hebben voorkomen."
"Ze zijn strategisch irrelevant geweest, extreem gevaarlijk en extreem duur, maar strategisch irrelevant," zegt ze. Toch waarschuwt ze dat ze "achter in de achtergrond blijven zitten en een existentiële bedreiging voor de mensheid creëren voor elke moment dat ze blijven bestaan."
Volgens Parke wordt het huidige wereldwijde veiligheidsklimaat gekenmerkt door "een absolute gebrek aan vertrouwen", met conflicten tussen nucleaire staten die zich ontvouwen naast de ineenstorting van ontwapeningsakkoorden, hernieuwde nucleaire dreigingen en een nieuwe nucleaire wapenwedloop.
"Wat we zien is dit zeer hoge risico van het gebruik van nucleaire wapens," zegt ze, terwijl ze waarschuwt dat de integratie van kunstmatige intelligentie in militaire systemen dat gevaar verergert. In plaats van verder te gaan langs een pad van militarisering, roept ze op tot "een nieuwe manier van denken" gebaseerd op "dialoog in plaats van confrontatie, diplomatie in plaats van militarisering, en ontwapening in plaats van proliferatie."
Reflecterend op de conflicten van vandaag, waaronder de oorlogen in Oekraïne en Iran, zegt Parke dat burgers steeds meer de gevolgen van geweld ondervinden, waarbij aanvallen op civiele infrastructuur en de middelen waarop mensen afhankelijk zijn om te overleven steeds gebruikelijker worden.
Ze waarschuwt ook dat moderne oorlogsvoering steeds vaker "verkrachting als een methode van oorlog" omvat. Tegelijkertijd merkt ze op dat sociale media en directe communicatie de realiteiten van conflict zichtbaarder hebben gemaakt dan ooit tevoren, waardoor mensen over de hele wereld getuige kunnen zijn van de menselijke kosten van oorlog terwijl deze zich ontvouwt.
"De les van wat we zien is dat we alles moeten doen wat we kunnen om het te voorkomen," zegt ze.
Met deze realiteit in gedachten beschrijft Parke de Global Nobel Laureates Assembly in Castel Gandolfo als een kans om "de mensheid centraal te stellen" door Nobelprijswinnaars, wetenschappers, geloofsleiders en vertegenwoordigers van de maatschappelijke middenveld samen te brengen in de zoektocht naar alternatieven voor confrontatie. Ze betoogt dat de discussies de noodzaak van ethisch leiderschap naast politieke en wetenschappelijke expertise weerspiegelen bij het aanpakken van de huidige mondiale veiligheidsuitdagingen.
Voor Parke is de campagne om nucleaire wapens af te schaffen en de risico's van kunstmatige intelligentie aan te pakken niet slechts een politiek of veiligheidsprobleem, maar fundamenteel een moreel probleem.
Ze beschrijft nucleaire ontwapening en het bestuur van AI als "een morele grens" die vergelijkbaar is met de afschaffing van de slavernij en de aanvaarding van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, en betoogt dat de mensheid een bepalende keuze moet maken over of technologische vooruitgang het leven zal dienen of het zal bedreigen.
"Doorgaan met het toewijden van onze beste geesten en grootste middelen aan de kunst van massamoord en AI-dominantie," zegt ze, "is het verspillen van het erfgoed en de spirituele erfenis van de mensheid."
Toen haar werd gevraagd wat wereldleiders het komende jaar konden doen om de wereld veiliger te maken, wijst Parke op één praktische maatregel: toetreden tot het Verdrag inzake de Verbod op Nucleaire Wapens.
Ze merkt op dat de Heilige Stoel de eerste staat was die bij het verdrag toetrad, dat volgens haar nu ongeveer 100 ondertekenaars heeft, en beschrijft het als een concreet voorbeeld van internationale samenwerking in de zoektocht naar een wereld vrij van nucleaire wapens.
Voor Parke toont het verdrag aan dat dialoog, multilaterale samenwerking en internationaal recht - geworteld in respect voor mensenrechten en menselijke waardigheid - een geloofwaardig alternatief bieden voor militaire escalatie en nucleaire afschrikking.
"Dat is hoe we vooruitgaan," zegt ze. "Via dialoog, multilaterale samenwerking, internationaal recht en respect voor mensenrechten en menselijke waardigheid."
Dank u voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u in te schrijven voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier.
Het IOR kondigt de benoeming aan van Giovanni Boscia als de volgende Directeur-Generaal, waarbij de nieuwe leider in oktober aan de slag gaat als Gian Franco Mammì zijn mandaat afrondt.
Door Vatican News
Het Instituut voor Religieuze Werken (IOR) maakte woensdag bekend dat Giovanni Boscia is benoemd tot de komende Directeur-Generaal en de functie op 1 oktober zal aannemen.
Boscia zal Gian Franco Mammì opvolgen, die na elf jaar dienst zijn termijn zal afsluiten bij het bereiken van de verplichte pensioenleeftijd.
Mammì blijft in functie tot 30 september 2026.
De benoeming is besloten door de Raad van Toezicht van het Instituut en goedgekeurd door de Commissie van Toezicht van de Kardinalen van het IOR, en zoals vermeld in de persverklaring van het IOR die de benoeming aankondigde, "reflecteert het een bestuursstructuur gebaseerd op een duidelijke differentiatie tussen toezicht-, bestuurs- en managementverantwoordelijkheden, ontworpen om transparantie en stabiliteit te waarborgen."
Giovanni Boscia, 55, trad in 2019 toe tot het IOR als Hoofd Financiën en CFO. In 2021 nam hij ook de leiding over Vermogensbeheer als Hoofd Investeringen, en sinds 2023 fungeert hij als Adjunct-Directeur-Generaal.
Hij heeft dertig jaar ervaring in internationale financiële markten bij toonaangevende instellingen, waaronder Salomon Brothers, Citigroup, RBS en Credit Suisse First Boston.
Zijn carrière heeft zich voornamelijk in Londen afgespeeld, waar hij werkte bij vooraanstaande investeringsbanken en later diende als Senior Portefeuillebeheerder voor alternatieve fondsen.
Voordat hij bij het IOR kwam, was Boscia Hoofd Vaste Inkomen & Krediet bij Quaestio Capital SGR. Hij is met onderscheiding afgestudeerd aan de Bocconi Universiteit en heeft een Master in Financiën en een Executive MBA van de London Business School, naast professionele kwalificaties waaronder CFA, CAIA en FRM.
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u in te schrijven voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier.
Op de derde dag van zijn missie in het door oorlog getroffen Oekraïne, nam de voorzitter van de Italiaanse Bisschoppenconferentie, kardinaal Matteo Maria Zuppi, deel aan de vieringen in Kyiv ter gelegenheid van de Oekraïense Staatsheiddag, die samenvalt met de herdenking van de Doop van Kyivan Rus'.
Salvatore Cernuzio
Met zijn blik gericht op de lucht waaruit opnieuw raketten op de civiele infrastructuur waren neergestort tijdens de nacht, bood kardinaal Matteo Maria Zuppi een gebed in het Oekraïens aan "Almachtige God" voor "Oekraïne", en vroeg om zijn zegen en bescherming:
"Verleen een rechtvaardige vrede. Mogen gevangenen terug naar huis komen, mogen kinderen hun families weer omhelzen, mogen de vermisten worden gevonden, en mogen allen kunnen rouwen om het lichaam van hun geliefde die is gevallen. Inspireer in ieder van ons de moed en wijsheid om bouwers van vrede te worden..."
Vandaag, 15 juli, markeert de derde dag van de missie van de voorzitter van de Italiaanse Bisschoppenconferentie in Oekraïne. Hij arriveerde in het land op de avond van 13 juli, reizend vanuit de regio Lviv voordat hij gisteravond Kyiv bereikte.
Het doel van zijn bezoek is om de nabijheid van paus Leo XIV over te brengen en om de contacten en communicatielijnen te versterken die tijdens zijn eerste missie in 2023, die aan hem werd toevertrouwd door paus Franciscus, zijn gelegd ter ondersteuning van de humanitaire inspanningen van de Heilige Stoel.
Die inspanningen richten zich op het vergemakkelijken van uitwisselingen van krijgsgevangenen, het veiligstellen van de terugkeer van kinderen waarvan Oekraïne zegt dat ze gedwongen naar Rusland zijn gebracht, en het repatriëren van de lichamen van degenen die zijn omgekomen in het conflict.
Tijdens de middag staat er een ontmoeting gepland van kardinaal Zuppi met vertegenwoordigers van verenigingen en lokale NGO's die in deze gebieden werken, samen met institutionele vertegenwoordigers. Voor vandaag staat er geen officiële ontmoeting met de Oekraïense president Volodymyr Zelenskyy op de agenda. De twee ontmoetten elkaar tijdens de missie van de kardinaal drie jaar geleden.
In de ochtend, na de Mis in de Apostolische Nuntiatuur waar hij verbleef, gevierd door aartsbisschop Visvaldas Kulbokas, nam kardinaal Zuppi deel aan de vieringen ter gelegenheid van de Doop van Kyivan Rus'.
Elk jaar op 15 juli wordt de verjaardag herdacht van de christianisering van het land in 988 door prins Volodymyr de Grote, die door zowel de Katholieke als de Orthodoxe Kerken als een heilige wordt vereerd en wiens erfgoed wordt geassocieerd met de historische en spirituele wortels van Oost-Europa.
De dag is zowel een burgerlijke als religieuze observantie. Het is ook officieel aangewezen als Oekraïense Staatsheiddag, volgens een decreet uit 2021 dat door president Zelenskyy is ondertekend en het aan de nationale kalender heeft toegevoegd.
Onder de aanwezigen bij de ceremonie in Kyiv waren vertegenwoordigers van verschillende religieuze gemeenschappen, de aartsbisschop Sviatoslav Shevchuk van de Oekraïens Griekse Katholieke Kerk, en de voorzitter van de Europese Commissie Ursula von der Leyen, die haar elfde bezoek aan Oekraïne brengt sinds het uitbreken van de oorlog.
Kardinaal Zuppi en andere religieuze leiders in Kyiv
Kardinaal Zuppi nam deel aan de ceremonie op St. Michael's Square, voor het Gouden Koepel Klooster, dat, zoals de Italiaanse krant Avvenire die de missie begeleidt, opmerkt, sinds de eerste dagen van de grootschalige invasie door Rusland als een gedenkteken voor degenen die in de oorlog zijn omgekomen dient.
Tijdens een processie met president Zelenskyy en andere deelnemers langs de laan naast de Geheugenmuur, waar foto's van degenen die tijdens de oorlog zijn omgekomen zijn te zien, droeg de kardinaal een boeket rode rozen, dat hij later ter nagedachtenis aan degenen die op het slagveld hun leven hebben verloren neerlegde.
Lezend uit een tekst die in het Oekraïens was geschreven, bad de aartsbisschop van Bologna voor een "rechtvaardige vrede" voor het land, dat paus Franciscus herhaaldelijk als "gemarteld" heeft beschreven. Hij droeg deze intentie op aan God en aan de voorspraak van heilige Volodymyr, en merkte op dat de heilige zijn naam deelt met zowel de president van Oekraïne als de president van Rusland.
"Moge heilige Volodymyr de harten en geesten van de twee staatshoofden verlichten en paden openen voor gerechtigheid en vrede," bad hij.
Kardinaal Zuppi in Kyiv
Het gebed van kardinaal Zuppi voor vrede vormde ook het programma van zijn vorige dag in Oekraïne.
Zijn eerste stop was de Zakhid-1 strafkolonie in de regio Lviv, nabij de Poolse grens, waar krijgsgevangenen die op het slagveld zijn gevangen genomen worden vastgehouden.
Later in Lviv ontmoette kardinaal Zuppi Maksym Kozytskyi, hoofd van de regionale militaire administratie, die hem bedankte voor de inspanningen van de Heilige Stoel om de terugkeer van krijgsgevangenen en kinderen te vergemakkelijken, evenals om te helpen bij het opsporen van degenen die als vermist zijn gemeld. Kozytskyi stelde ook gebieden voor van samenwerking tussen de regio Lviv en de instellingen van de Heilige Stoel en Italië.
Het laatste evenement van de dag was een bezoek aan het hoofdkantoor van de Gemeenschap van Sant'Egidio in Lviv. Vergezeld door Yuriy Lifanse, hoofd van de Oekraïense tak van de Gemeenschap, ontmoette kardinaal Zuppi leden van de lokale katholieke gemeenschap, waaronder intern ontheemden die hulp ontvangen van Sant'Egidio. Hij bood woorden van bemoediging aan en droeg de nabijheid van paus Leo XIV over.
Dank u voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier.
De Apostolische Nuntius in Syrië, aartsbisschop Luigi Roberto Cona, bezoekt drie historische christelijke dorpen in de provincie Idlib van het land en biedt aanmoediging aan gemeenschappen die gekenmerkt zijn door jaren van oorlog, ontheemding en aardbevingsschade.
Door Antonella Palermo
De Apostolische Nuntius in Syrië, aartsbisschop Luigi Roberto Cona, bezocht van 26 tot 28 juni de christelijke dorpen Yaqubie, Knaye en Ghassanieh in het noordwesten van Syrië.
De Nuntius ontving een warm welkom van gemeenschappen die jaren van oorlog, ontheemding en, meer recentelijk, de verwoestende aardbeving hebben doorstaan.
Tijdens zijn bezoek luisterde aartsbisschop Cona naar de angsten en hoop van lokale bewoners en moedigde hij de gelovigen aan om hun vertrouwen in God te stellen, zelfs temidden van de onzekerheden van de huidige situatie.
De dorpen, gelegen in de landbouwheuvels van de provincie Idlib, ooit een bolwerk van de zogenaamde Islamitische Staat, herbergen een van de oudste christelijke gemeenschappen van Syrië.
Het bezoek werd mogelijk gemaakt door de aanwezigheid van de Franciscanen, die de lokale kerken blijven dienen, het geloof behouden en hoop bieden temidden van de ontberingen van de afgelopen jaren.
De Nuntius bezocht ook gemeenschapsfaciliteiten die door de broeders worden ondersteund, waaronder educatieve en gezondheidsinitiatieven, en hoorde getuigenissen van bewoners wiens leven diep is beïnvloed door de conflicten en de aardbeving.
Onder degenen die hun ervaringen deelden, waren mensen die vervolging, geweld en verlies van huizen en middelen van bestaan hadden doorstaan.
Hun verhalen weerspiegelen zowel het lijden van deze gemeenschappen als hun vastberadenheid om geworteld te blijven in hun voorouderlijke landen.
Aartsbisschop Cona hoorde ook de zorgen van jongere mensen, die spraken over de behoefte aan opleiding, werkgelegenheid en ondersteuning om een toekomst voor de dorpen te garanderen.
Onder de besproken ideeën was de restauratie van traditionele gebouwen om toerisme aan te moedigen en de lokale economie nieuw leven in te blazen.
Naast het ontmoeten van lokale bewoners, voerde aartsbisschop Cona gesprekken met verschillende overheidsofficieren, waaronder plaatsvervangend minister van Binnenlandse Zaken Abdel Qader Tahan, Ahmad Hassinat van het Secretariaat Generaal voor Politieke Zaken, parlementslid Mustafa Moussa, directeur van het Al-Shughur-district Abdel Razzaq Alloush en Ahmad Ghandour, directeur van het Al-Rahma Ziekenhuis in Darkush.
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u subscribe naar onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier.
Save the Children klaagt dat juni 2026 het grootste aantal kinder slachtoffers heeft gezien sinds de eerste maanden van de grootschalige oorlog, en merkt op dat steeds krachtigere raketten gemakkelijk hele secties van appartementen verwoesten.
Door Deborah Castellano Lubov
"We kunnen de wereld niet toestaan om de ogen van de kinderen in Oekraïne af te wenden. We hebben dringende actie nodig om hen te beschermen en deze ernstige schendingen een einde te maken."
De directeur van Save the Children in Oekraïne, Sonia Khush, deed deze uitspraak als reactie op het laatste rapport van het Kantoor van de Hoge Commissaris voor de Mensenrechten van de Verenigde Naties, gepubliceerd op dinsdag, en benadrukte dat het aantal kinder slachtoffers het hoogst is sinds april 2022.
Save the Children, een internationale humanitaire organisatie die zich inzet voor het helpen van kinderen en het beschermen van hun rechten, is sinds 2014 actief in Oekraïne.
Waar 209 kinderen toen werden gedood of gewond, tonen nieuwe gegevens van de VN-kinderrechtenorganisatie 123 kinder slachtoffers in juni 2026, met zeven doden en 116 gewonden.
Daarom klaagde de officiële van Save the Children dat "de oorlog in Oekraïne de levens van kinderen verscheurt.
"In kleuterscholen, woningen of op straat," betreurde ze, "is er niet langer een veilige plek voor hen."
Save the Children heeft zijn operaties dramatisch opgeschaald sinds de grootschalige oorlog uitbrak. Sinds februari 2022 heeft het team van de organisatie in Oekraïne meer dan 4,7 miljoen mensen bereikt, waaronder meer dan 1,9 miljoen kinderen, van wie 448.000 onderwijs steun hebben gekregen.
Mevrouw Khush erkende dat "wij allemaal in Oekraïne hebben gevoeld hoe veel erger de situatie recent is geworden. Ons personeel zegt dat dit een van de moeilijkste periodes is sinds de grootschalige oorlog meer dan vier jaar geleden begon, met aanvallen die frequenter, intenser en steeds onvoorspelbaarder zijn."
Mensen in Oekraïne hebben jarenlang de 'twee-murenregel' gevolgd, door te blijven in plaatsen beschermd door ten minste twee binnenmuren om het risico op verwondingen door drukgolven of vliegend puin te verminderen.
Maar nu, betreurde ze, vernietigen steeds krachtigere raketten "hele secties van appartementen, doorboren huizen, en raketten raken ondergrondse parkeergarages waar mensen vroeger naartoe gingen voor beschutting."
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier.
Colombia staat voor een van de wereld's ernstigste, maar vaak over het hoofd geziene verdringingscrisissen, waarbij hele plattelandsgemeenschappen zijn gevangen door gewapende groepen en beroofd van vrijheid van beweging en toegang tot voedsel, gezondheidszorg en onderwijs.
Door Francesco Citterich
De verdringingscrisis in Colombia is vandaag de dag een van de ernstigste, maar minst zichtbare humanitaire noodgevallen ter wereld.
Ondanks de omvang staat het Zuid-Amerikaanse land op de derde plaats in de jaarlijkse lijst van verwaarloosde verdringingscrisissen van de Noorse Vluchtelingenraad (NRC), die situaties belicht waarin miljoenen ontheemde mensen weinig media-aandacht, onvoldoende financiering en beperkte internationale politieke betrokkenheid ontvangen.
Colombia heeft meer dan zes decennia van interne gewapende conflicten doorstaan, een van de langste oorlogen in Latijns-Amerika.
Zelfs na de vredesovereenkomst in 2016 met de Revolutionaire Gewapende Krachten van Colombia (FARC) is het geweld niet verdwenen.
Overgebleven gewapende groepen, criminele organisaties en dissidente guerrillafractionen blijven strijden om controle over uitgestrekte plattelandsgebieden.
Dit heeft chronische instabiliteit gecreëerd, die vooral de afgelegen regio's treft waar de aanwezigheid van de Staat beperkt en vaak fragiel blijft. Volgens de NRC zijn miljoenen mensen gedwongen hun huizen te verlaten, en velen leven nog steeds in situaties van interne verdringing zonder uitzicht op een veilige terugkeer.
De crisis strekt zich verder uit dan alleen de intern ontheemde mensen. Colombia is ook een belangrijk doorvoer- en gastland voor een zeer groot aantal Venezolaanse migranten en vluchtelingen, wat bijdraagt aan een al kwetsbare bevolking.
Dit legt enorme druk op openbare diensten, lokale gemeenschappen en humanitaire hulpsystemen.
Een van de meest dramatische aspecten van de situatie is het fenomeen dat bekend staat als "gedwongen opsluiting." In veel plattelandsgebieden zijn hele gemeenschappen niet in staat om hun dorpen te verlaten omdat gewapende groepen de wegen, toegangsroutes en hulpbronnen controleren.
Dit betekent dat mensen niet alleen ontheemd zijn, maar in sommige gevallen ook "gevangen" raken in hun eigen gebieden, beroofd van vrijheid van beweging en toegang tot voedsel, gezondheidszorg en onderwijs.
Inheemse en Afro-Colombiaanse gemeenschappen behoren tot de zwaarst getroffen, vaak omdat ze leven in strategisch belangrijke gebieden rijk aan natuurlijke hulpbronnen of langs illegale smokkelroutes.
Het NRC-rapport benadrukt dat de crisis in Colombia bijzonder complex is omdat het gewapend conflict, georganiseerde misdaad, langdurige ongelijkheden en de zwakke aanwezigheid van Staatsinstellingen in perifere regio's combineert. Het is daarom geen enkele, lineaire crisis, maar een mozaïek van overlappende lokale crisissen die elkaar versterken.
Inspanningen om de vrede te versterken blijven obstakels ondervinden, aangezien de fragmentatie van gewapende groepen een stabiel en duurzaam onderhandelingsproces moeilijk maakt.
Vanuit een humanitair perspectief zijn de behoeften enorm en multidimensionaal. Ontheemden hebben veilige onderkomens, toegang tot schoon water, gezondheidszorg en psychologische ondersteuning nodig, evenals juridische bescherming tegen ontruiming en verder geweld.
De Noorse Vluchtelingenraad opereert in verschillende delen van het land via programma's die onderwijs voor ontheemde kinderen, ondersteuning van levensonderhoud, distributie van noodhulp en juridische bijstand omvatten. De schaal van de behoeften overstijgt echter ver de beschikbare middelen.
Een belangrijke reden waarom de crisis als "vergeten" wordt beschouwd, is het gebrek aan internationale aandacht. Meer zichtbare mondiale noodsituaties trekken vaak middelen en politieke focus weg van langdurige crisissen zoals die in Colombia, waardoor ze chronisch onderfinancierd blijven.
Als gevolg hiervan voldoet de humanitaire respons niet aan de werkelijke behoeften van de getroffenen. Het rapport merkt op dat de combinatie van beperkte media-aandacht, onvoldoende financiële steun en zwakke diplomatieke betrokkenheid bijdraagt aan het in stand houden van miljoenen mensen in omstandigheden van onzichtbaarheid.
Een andere bepalende factor is de geografie van het conflict. Veel van de zwaarst getroffen gebieden zijn afgelegen regio's in de Amazone en langs de Pacifische kust van Colombia die moeilijk bereikbaar zijn en vaak onder controle staan van gewapende groepen.
Dit compliceert gegevensverzameling, humanitaire toegang en de bescherming van burgers. In dergelijke contexten wordt zelfs het registreren van gevallen van verdringing moeilijk, wat verder bijdraagt aan het feit dat de crisis grotendeels onzichtbaar blijft.
In de afgelopen jaren hebben periodes van hoop elkaar afgewisseld met nieuwe golven van geweld. Tijdelijke verminderingen in verdringing, gekoppeld aan lokale wapenstilstanden of dialoogprocessen tussen de Staat en bepaalde illegale gewapende groepen, hebben niet geleid tot duurzame stabiliteit.
Integendeel, nieuwe dynamieken van territoriale controle door deze groepen hebben geleid tot verdere bevolkingsverdringing, wat de fragiliteit van de algehele situatie benadrukt.
De verdringingscrisis in Colombia is daarom het resultaat van een langdurig conflict dat in de loop van de tijd is geëvolueerd, terwijl het blijft voortduren en diepgaande gevolgen heeft voor de burgerbevolking.
De ranglijst van het land als de derde meest verwaarloosde verdringingscrisis op de NRC-lijst is niet slechts een statistiek. Het weerspiegelt een realiteit waarin miljoenen mensen leven in omstandigheden van extreme kwetsbaarheid zonder de aandacht te ontvangen die ze nodig hebben van de internationale gemeenschap.
De belangrijkste uitdaging blijft deze "onzichtbare" crisis om te zetten in een mondiale prioriteit, zowel op humanitair vlak als op politiek niveau.
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier.
