Bekijk ExploreCatholic in de app! Openen
Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
In het kader van het Jubeljaar 2025 wordt een Bisdomdag georganiseerd op zaterdag 4 oktober. Deze ontmoeting zal plaatsvinden in en rond de Bavokathedraal te Haarlem.
(Dit is een samenvatting. Lees het volledige artikel bij de bron.)
In samenwerking met het digitale platform "Selfiestreet" is het Dicasterie voor Communicatie van plan om officiële Vaticaanse beelden en multimedia-inhoud uit te zenden op gigantische digitale schermen op prominente locaties in Rome en Milaan.
Vaticaans Nieuws
Het Dicasterie voor Communicatie heeft een nieuw initiatief aangekondigd om officiële inhoud met betrekking tot de Heilige Stoel te verspreiden via het digitale schermnetwerk dat wordt beheerd door het Italiaanse digitale platform Selfiestreet.
Vanaf 17 mei zal het project dagelijks afbeeldingen, video's en speciale uitzendingen bevatten op zeer zichtbare openbare plekken in Rome en Milaan.
Het initiatief is bedoeld om de stem en activiteiten van de Heilige Stoel naar een breder publiek te brengen via hedendaagse vormen van digitale communicatie.
In de komende maanden wordt verwacht dat het project geleidelijk zal uitbreiden naar extra schermen in andere Italiaanse steden, waardoor het bereik van Vaticaanse inhoud verder wordt uitgebreid buiten traditionele mediaplatforms.
De samenwerking bouwt voort op een eerdere visuele communicatiecampagne die werd gepromoot tijdens het kerstseizoen van 2025, toen geselecteerde beelden van paus Leo XIV en boodschappen geïnspireerd door Kerstmis werden getoond op gigantische digitale schermen nabij de Sint-Pietersbasiliek.
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u in te schrijven voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
Na twee jaar dienst als vertegenwoordigers bij de Heilige Stoel, ontvangt een groep ambassadeurs een van de hoogste diplomatieke onderscheidingen van het Vaticaan.
Vaticaans Nieuws
Traditionele onderscheidingen werden gisteren, 12 mei, in het Vaticaan uitgereikt aan een groep ambassadeurs die zijn geaccrediteerd bij de Heilige Stoel en die minstens twee jaar in deze rol hebben gediend.
Tijdens de ceremonie, gehouden op de verjaardag van de verkiezing van de Paus, overhandigde aartsbisschop Paolo Rudelli, plaatsvervangend voor Algemene Zaken bij het Staatssecretariaat, insignes en officiële perkamenten aan 13 diplomaten.
De ambassadeurs kregen de titel van Ridder of Dame Grootkruis van de Orde van Pius IX, een van de hoogste onderscheidingen van de Heilige Stoel voor diplomatiek dienst.
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
Het Katholieke Bisdom van Kafanchan in Nigeria kondigt de vrijlating aan van pater Nathaniel Asuwaye, die op 7 februari 2026 uit zijn parochiewoning in de staat Kaduna werd ontvoerd.
Vaticaans Nieuws
In een verklaring, uitgegeven op 12 mei, sprak het Katholieke Bisdom "diepe dankbaarheid aan God" uit voor de veilige terugkeer van pater Nathaniel Asuwaye na drie maanden in gevangenschap.
"We zijn verheugd u te kunnen meedelen dat de pater nu veilig is en de noodzakelijke medische zorg ontvangt," aldus de verklaring. "Zijn toestand is stabiel, hij is in goede stemming, en hij bedankt u voor uw gebeden en steun."
Pater Nathaniel, parochiepriester van de Heilige Drie-eenheidkerk in Karku, Kaura County van de staat Kaduna, werd in de vroege uren van 7 februari ontvoerd toen gewapende aanvallers het rectoraat binnenvielen. Volgens meldingen op dat moment werden ook tien parochianen ontvoerd tijdens de aanval, terwijl minstens drie mensen om het leven kwamen.
Bij het terugdenken aan de maanden na de ontvoering zei het bisdom dat het de gelovigen voortdurend had aangespoord om te bidden voor de vrijlating van de priester.
"Aan het eind van april hebben we mei aan God gewijd door middel van vurige gebeden tijdens onze jaarlijkse Marian devoties en andere gebeden, vooral de Heilige Mis," aldus de verklaring, toevoegend "God, die degenen die Zijn naam dragen en Hem aanroepen niet in de steek laat, heeft onze gebeden gehoord en de veilige terugkeer van pater Nathaniel verleend."
Bisschop Julius Yakubu Kundi, samen met de priesters en gelovigen van het bisdom Kafanchan, toonde ook dankbaarheid aan iedereen die de Kerk tijdens de moeilijke periode heeft ondersteund, vooral aan degenen die voor de familie van de priester zorgden en de gemeenschap door middel van gebed en solidariteit bijstonden.
"Terwijl we ons verblijden over dit moment van verhoorde gebeden, laten we standvastig in het geloof blijven, verenigd als één gezin, en elkaar ondersteunen," zei het bisdom, terwijl het de gelovigen aanmoedigde waakzaam en medelevend naar elkaar te blijven.
De vrijlating van de priester komt midden in voortdurende bezorgdheid over de ontvoering van geestelijken en onveiligheid in verschillende delen van Nigeria. Fides meldde dat ten minste twee katholieke priesters nog in gevangenschap zijn: pater Joseph Igweagu van het bisdom Aguleri in de staat Anambra, ontvoerd op 12 oktober 2022, en pater Emmanuel Ezema van het bisdom Zaria in de staat Kaduna, ontvoerd op 2 december 2025.
De Katholieke Kerk in Nigeria heeft herhaaldelijk gepleit voor sterkere veiligheidsmaatregelen en vernieuwde inspanningen om het menselijk leven te beschermen en vrede te herstellen in gemeenschappen die door geweld en criminele aanvallen zijn getroffen.
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u in te schrijven voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
Te midden van bendegeweld, wijdverbreide armoede en een ongekende institutionele en politieke crisis doet bisschop Pierre-André Dumas van het bisdom Anse-à-Veau-Miragoâne en vicevoorzitter van de bisschoppelijke conferentie van het land een oproep aan de internationale gemeenschap om de lijdende mensen van de Caribische natie te helpen.
Door Federico Piana
Vernederd door iedereen ligt de hoop van Haïti in gebed, volgens bisschop Pierre-André Dumas van het bisdom Anse-à-Veau-Miragoâne. In een gesprek met Vatican News benadrukte de bisschop, ook vicevoorzitter van de bisschoppelijke conferentie, vaak de nood aan gebedssteun. Terwijl zijn stem een toon van diepe bezorgdheid draagt, heeft hij ook hoop op solidariteit uitgesproken: "Ons volk lijdt al jaren zonder dat iemand zich lijkt te bekommeren. Daarom moet de wereld geholpen worden om een gevoel van concrete solidariteit met Haïti te herontdekken door middel van gebed. Het zou heel mooi zijn om te zien hoe individuen, parochies, instellingen, families en religieuze gemeenschappen samenkomen voor een wereldwijde dag van gebed."
Jarenlang heeft de lokale Kerk wanhopige oproepen gedaan aan de internationale gemeenschap die niet zijn beantwoord. Volgens de bisschop heeft het bendegeweld dat dagelijks tientallen levens eist, de extreme armoede en de chronische politieke instabiliteit die onrecht en ongelijkheid genereert, niet weten door te dringen tot de prioriteiten van de internationale regeringen die ergens anders gefocust zijn.
Maar bisschop Dumas weigert op te geven en blijft luider dan ooit roepen: "Ik geloof dat binnen de familie van volken, de sterkere broeder de zwakkere en gewonde broeder niet kan vergeten. De internationale gemeenschap moet zich laten uitdagen door wat er in Haïti gebeurt. Mijn land ligt slechts een uur van de Verenigde Staten, de machtigste natie ter wereld. Toch geeft het enorme sommen uit aan oorlogen terwijl wij er naast lijden. Haïti vraagt niet om oppervlakkig medelijden, maar om concrete broederschap."
Wereldleiders zijn zich, zegt hij, goed bewust van het lijden van het Haïtiaanse volk aangezien dit al jaren aanhoudt, altijd hetzelfde. En bisschop Dumas herinnert opnieuw hoe "het geweld van gewapende bendes blijft angst, dood en vernietiging verspreiden. Het merendeel van de hoofdstad, Port-au-Prince, wordt gecontroleerd door bendes. Duizenden gezinnen zijn gedwongen hun huizen te ontvluchten, die vaak zijn verbrand of vernietigd. Kinderen en jongeren leven getraumatiseerd in een permanent klimaat van onveiligheid."
Dan is er de humanitaire crisis. Meer dan vijf miljoen mensen riskeren te sterven van de honger. Een groot deel van de bevolking heeft geen toegang tot basisgezondheidszorg omdat sommige ziekenhuizen zijn bezet door bendeleden, terwijl veel scholen zijn gesloten en duizenden studenten het recht op onderwijs wordt ontzegd.
De politieke en institutionele dimensie is eveneens in een ongekende crisis beland. "Er is," verkondigt bisschop Dumas, "een extreme kwetsbaarheid in de staatsinstellingen, waarvoor wijdverspreid wantrouwen bestaat, diepgewortelde publieke corruptie en ongezonde overheidsinstabiliteit. Haïti is een wond in de zij van de wereld die ieders geweten zou moeten schudden."
Bisschop Dumas weet goed dat een dergelijke bezorgdheid niet als vanzelfsprekend moet worden beschouwd. Daarom bedankt hij de Heilige Stoel voor haar voortdurende steun aan zijn geliefde volk. "De ontmoeting tussen paus Leo XIV en de staatssecretaris, kardinaal Pietro Parolin, met de Haïtiaanse regeringsdelegatie een paar dagen geleden stelt voor ons een concrete inspanning voor vrede voor. Tenslotte was het de Heilige Stoel die als eerste de onafhankelijkheid van onze staat erkende."
In het hart van de bisschop van Anse-à-Veau-Miragoâne - die momenteel herstelt in Florida na te zijn overleefd een aanval door bendes die zich verzetten tegen zijn pogingen om vrede te bemiddelen tussen de regering en gewapende groepen - is er een andere wens. Hij noemt het een droom: "Om de paus ooit Haïti te zien bezoeken. Ik ben ervan overtuigd dat zijn aanwezigheid, als een licht maar krachtig schaduw, diepe vrede zou kunnen brengen."
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
Op woensdag 8 april 2026 kwamen de leden van de Contactraad voor Interreligieuze Dialoog (CID) en hun islamitische gesprekspartners samen in Rotterdam. De bijeenkomst ging van start met een gezamenlijke maaltijd. Mgr. Woorts, bisschopreferent voor de interreligieuze dialoog en voorzitter van de CID, opende daarna de vergadering met enkele zinnen uit de Ramadanboodschap die tijdens de vastenmaand van moslims verzonden is vanuit het Vaticaan.
“Wij zijn niet alleen verenigd door onze gemeenschappelijke ervaring van beproeving, maar ook door de heilige taak om vrede terug te brengen in onze gewonde wereld. Wij zitten werkelijk “allen in dezelfde boot” (Fratelli Tutti, 3 oktober 2020, nr. 30).
Na de opening van de vergadering volgde een kennismakingsronde, aangezien er verschillende nieuwe leden van het CID waren waaronder de secretaris Marie-Heleen Lüchinger. Tijdens het vervolg van het overleg werd stilgestaan bij wat er speelt in de interreligieuze dialoog.
Er werd gesproken over de toegenomen spanningen wereldwijd en ook in Nederland en over de vraag wat christenen en moslims daarin zouden kunnen betekenen. Aan de orde kwamen onder andere de tendens tot radicalisering, onrust en angst voor de toekomst. Tegelijkertijd kwam ook naar voren dat het belang van samen optrekken des te belangrijker is en dat het ook de vraag met zich meebrengt hoe dit concreet vorm te geven. Verschillende initiatieven werden genoemd. Van het bezoeken van elkaars maaltijden, bijvoorbeeld in de gezamenlijke vastenperiode van moslims en christenen, het beschermen van elkaars gebedshuizen tot samen breien, waardoor gesprek ontstaat. “Zo moet het steeds weer beginnen”, werd geconstateerd.
Projecten waarbij jongeren elkaar ontmoeten
Ook werd gezegd dat het erom gaat dat “we iets kunnen laten zien van wat ons verbindt, ook los van religieuze binding. Hoe kunnen wij dit soort situaties faciliteren?” Mgr. Woorts noemt het voorbeeld van jonge mensen die zich voorbereiden op het initiatieritueel in de katholieke Kerk van het Heilig Vormsel. “Als voorbereiding doen jongeren soms een bepaald project waarbij ze ervaren dat ze echt verschil maken, bijvoorbeeld door vrijwilliger te zijn in een verpleeghuis. Dit zou als inspiratie kunnen dienen voor gemeenschappelijke projecten waarbij jongeren met een verschillende (religieuze) achtergrond elkaar ontmoeten”.
Verder werd gesproken over de noodzaak om te komen tot een efficiënte manier om ‘best practices’ delen. Er is immers al heel veel gedaan om interreligieuze ontmoetingen te faciliteren. Als voorbeeld wordt het project ‘iftarmee’ genoemd, waarbij islamitische families anderen uitnodigen voor een gemeenschappelijke maaltijd. Op dit soort initiatieven willen de deelnemers aan het overleg graag voort bouwen: “Daarmee leveren wij niet alleen een bijdrage aan goede verhoudingen met andersgelovigen maar wordt ons eigen geloof ook verdiept en verrijkt.”
Verslag en foto: Marie-Heleen Lüchinger, beleidsadviseur Interreligieuze dialoog
Lees ook:
Boodschap R.-K. Kerk voor Ramadan en ‘Id al-Fitr: “Vrede vinden door ons te richten op God”
Het bericht Katholieken en moslims: inspiratie en lichtpuntjes voor een gewonde wereld verscheen eerst op Rooms-Katholieke Kerk Nederland.
Aartsbisschop Luis Marín de San Martín spreekt met Vatican News over zijn eerste twee maanden als Prefect van het Dicasterie voor de Diakonie.
Door Benedetta Capelli
Er staat altijd een rij bij de Apostolische Almonerij, het bureau van de paus dat aan liefdadigheid is gewijd, gelegen nabij de Sant'Anna-poort van Vaticaanstad, op een paar meter van het Sint-Pietersplein.
De binnenplaats is versierd met bloemen en de sculptuur 'Homeless Jesus' van de Canadese kunstenaar Timothy Schmalz. Deze toont een arme man die op een bank slaapt, met de wonden van de Kruisiging zichtbaar op zijn voeten, wat zijn identiteit onthult.
Er is constante beweging rond het "Huis van Zacheüs," zoals de plaats informeel wordt genoemd, dat tegenover de ingang van het Dicasterie voor de Diakonie (de Apostolische Almonerij) ligt.
Hier verwelkomen verschillende diakenen van maandag tot zaterdag mensen en luisteren naar hun verzoeken. De rijen bij de balies van de Almonerij zijn vooral lang in mei, wanneer velen hun Eerste Communie vieren. Mensen wachten om formulieren in te vullen voor een apostolische zegen ter nagedachtenis aan belangrijke momenten in het leven, zoals jubilea, doopsel of huwelijken.
In de afgelopen twee maanden zijn deze kamers ook de thuisbasis geweest van de Augustijnse aartsbisschop Luis Marín de San Martín, die op 12 maart door paus Leo werd benoemd tot Prefect van het Dicasterie voor de Diakonie.
V: Twee maanden geleden koos paus Leo u om het Dicasterie voor de Diakonie te leiden. Wat herinnert u zich nog van dat moment?
Zeker emotie, maar bovenal zou ik zeggen vreugde. Vreugde omdat deze rol mij in direct contact brengt met het Evangelie en met concrete liefdadigheid; het maakt mij tot een herder, ik ben een bisschop, dus een minister, een dienaar.
Ik zou ook zeggen dat ik een diep gevoel van dankbaarheid heb voor het vertrouwen dat de paus in mij heeft gesteld door mij te benoemen voor zo'n groot en belangrijk Dicasterie, dat zo openstaat voor elke soort behoefte.
In deze twee maanden heb ik ook een groeiend verantwoordelijkheidsgevoel ontwikkeld om mijn beste beentje voor te zetten in de directe dienst aan de armen. Zij zijn het centrum, het referentiepunt.
Ik blijf volledig beschikbaar voor de Heilige Vader en de Kerk, want dit is mijn leven en mijn bediening: dienen. Hier kan ik de Kerk werkelijk dienen door de armsten en meest behoeftigen.
V: De Apostolische Almonerij is vaak beschreven als de "spoedeisende hulp van de liefdadigheid." Het Dicasterie heeft vele verschillende dimensies…
Ja. Sinds Praedicate Evangelium, is de Almonerij een Dicasterie geworden - het Dicasterie voor de Diakonie. Het is enorm en zeer breed in scope.
Het bekendste gebied is dat gewijd aan apostolische zegeningen: een klein geschenk dat direct ten goede komt aan de armsten. Wie om een zegen vraagt, draagt bij aan de dienst van de liefdadigheid.
Dan is er het medische en gezondheidszorggebied, met twee klinieken op het Sint-Pietersplein die aan de behoeftigen zijn gewijd, vaak mensen zonder papieren. Het personeel bestaat uit 120 vrijwilligersartsen en is uitgerust om gespecialiseerde diagnostische onderzoeken voor de armen uit te voeren.
Er is ook het hygiëne- en sanitaire gebied, inclusief de douches op het Sint-Pietersplein, evenals de gastvrijheidsdiensten in de Domus Mariae, beheerd door de Missionarissen van de Liefde; Palazzo Migliori, beheerd door de Gemeenschap van Sant'Egidio; en een onderkomen.
Alles draait om zorg voor de meest kwetsbaren door gezondheidszorg, maaltijden, hygiëne diensten en onderdak aan te bieden.
Twaalf diakenen vanuit het Bisdom Rome komen hier en helpen ons enorm door verzoeken vanuit parochies te ontvangen, meestal ondersteund door parochiepriester. We helpen ook parochies aan de rand van de stad met voedsel, medicijnen en veel andere noodzaken.
Dan is er de internationale liefdadigheid: hulp voor Oekraïne, Gaza, Libanon en Afrika. Dit alles wordt gecoördineerd via de nuntius en apostolische nuntiaties.
Dus het is een gigantisch Dicasterie, rijk aan kansen en vol schoonheid, met veel medewerkers en vrijwilligers. Het is werkelijk prachtig. Ik heb goede mensen ontmoet, capabele mensen, diep betrokken, genereuze en beschikbare mensen.
De activiteiten van het Dicasterie voor de Diakonie
V: Wat zijn de uitdagingen voor de toekomst van het Dicasterie?
De uitdagingen worden altijd vertegenwoordigd door de armsten. Zij zijn ons referentiepunt: de uitgeslotenen en gemarginaliseerden.
We moeten begrijpen hoe we deze uitdagingen het hoofd kunnen bieden, wat precies de armsten vragen, welke structuren nodig zijn. Vervolgens moeten we samenwerken, samen met al onze medewerkers, naar elkaar luisteren en vooral luisteren naar degenen die het meest in nood zijn.
Dit zijn praktische uitdagingen van dienstverlening, en zij vertegenwoordigen de ware betekenis en missie van dit Dicasterie.
V: In Dilexi Te, de apostolische aansporing van paus Leo, herinnert de paus ons eraan dat geloof niet kan worden gescheiden van liefdadigheid en liefde voor de armen. Als de aalmoezenier van de paus, hoe heeft dit u uitgedaagd? En hoe bent u van plan de woorden van de paus te bevorderen?
Ik heb de bedoeling om ze met al mijn kracht te bevorderen. Het centrum van het christelijke leven is liefdadigheid. God is liefde.
Ik koos als mijn bisschoppelijk motto Deus caritas est omdat het voor mij het essentiële referentiepunt lijkt. God is liefdadigheid. God is liefde.
Het centrum van het christelijke leven is liefde, die groter, sterker, belangrijker is dan geloof. Van de drie deugden, geloof, hoop en liefde, is de grootste liefde. Daar moeten we beginnen.
Maar wat betekent dit? Enerzijds moeten we Christus naar de armen brengen, de liefdadigheid die Christus is, God-met-ons aanbieden. Christus roept de armen en de uitgeslotenen; zij zijn de voorkeuroptie. Het is de optie van het Evangelie, geldig voor alle christenen.
Maar we moeten ook Christus in de armen vinden. Zij zijn het gezicht van Christus. Het is Christus die door hen tot ons spreekt. De armen evangeliseren ons, en dit is het pad: wij geven Christus, wij bieden Christus aan, en wij ontvangen Christus terug. Het is mooi. Dit is het christelijke leven.
We moeten de liefdadigheid centraal stellen - niet theoretische liefdadigheid, maar praktische liefdadigheid. Het is het leven zelf. Het leven zou liefdadigheid moeten worden. Pas dan zullen we de betekenis van het leven en de betekenis van het geloof vinden.
De Apostolische Almonerij - Dicasterie voor de Diakonie
V: Tijdens deze tijd, terwijl u de armen, de gemarginaliseerden en de kwetsbaren ontmoette, heeft u zich uitgedaagd gevoeld in uw geloof?
Zeker. Absoluut.
Het helpt me omdat het mijn christelijke roeping, mijn religieuze roeping en mijn priestelijke roeping verdiept.
Soms spreken we over "de armen" als een categorie, maar we moeten daar verder voorbij gaan. Het is de arme persoon, met een gezicht en een verhaal. Het is de individuele persoon die arm is.
We moeten naar hen toe gaan, ze in de ogen kijken en bij hen blijven. We bewegen van de abstracte categorie van "de armen" naar de echte arme persoon, en op deze manier vinden we Christus.
Christus is een concrete persoon. Christus is levend. Hij is niet slechts een theorie, een idee of een pagina in een boek. Hetzelfde geldt voor de armen.
Ik zou iedereen om hulp vragen - voor gebeden - zodat we deze prachtige en buitengewone dienst van liefdadigheid in dit Dicasterie kunnen voortzetten.
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u in te schrijven voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
De Rooms-Katholieke Diocesane van Solwezi heeft onlangs de training van 57 animatoren van de Heilige Kindertijd (PMS) afgesloten, met de nadruk op het uitrusten van hen om het geloof en het welzijn van kinderen te bevorderen.
Fr. Wilbroad Musonda - Solwezi
Het eenweekse PMS-programma Solwezi eindigde met een diplomauitreiking in de St. Paul Parochie, Mutanda.
Bij het toespreken van de afgestudeerden van de School voor Missionaire Animatie (SOMA 1), riep het hoofd van het Mumbezhi-dekenaat, Fr. Vincent Chola, de animatoren van de Heilige Kindertijd - waaronder vertegenwoordigers uit Angola, de Democratische Republiek Congo en Rwanda - op om hun training toe te passen om het missionaire werk voor kinderen in hun thuisparochies te bevorderen.
"Nu jullie zijn uitgerust met de noodzakelijke kennis en vaardigheden, roepen we jullie, met de begeleiding van jullie kerkelijke leiders in jullie verschillende parochies, op om gepassioneerd de inhoud van missionaire animatie en vorming over te brengen aan de kinderen die onder jullie pastorale zorg staan," zei Fr. Chola.
De Pontificale Sociëteit voor de Heilige Kindertijd moedigt het idee aan van "Kinderen bidden voor kinderen, kinderen evangeliseren kinderen, kinderen helpen kinderen wereldwijd."
Fr. Chola, die eerder als directeur van PMS in het bisdom Solwezi diende, bad ervoor dat de parochie, leiders van Kleine Christelijke Gemeenschappen (SCC) en ouders de animatoren van de Heilige Kindertijd zouden ondersteunen in hun nobele werk van missionaire animatie en vorming van kinderen.
Fr. Chola, die ook parochiepriester is van de Heilige Familieparochie, voegde eraan toe dat de animatoren van de Heilige Kindertijd de geest van missionaire samenwerking moeten omarmen en volwassenen in parochies moeten beïnvloeden, die vervolgens als rolmodellen voor kinderen kunnen dienen. Kinderen in het programma van de Heilige Kindertijd, benadrukte hij, moeten worden aangemoedigd om evangelisten voor hun leeftijdsgenoten te worden.
Ter conclusie bad Fr. Chola voor het succes van het bidden van de Missionaire Rozenkrans met kinderen, en droeg de inspanning op aan de Heilige Maagd Maria.
De training van de School voor Missionaire Animatie (SOMA 1) in de St. Paul Parochie, Mutanda, verzamelde 57 deelnemers - 35 vrouwen en 22 mannen - voor gerichte vorming. Onderdanen van Angola, de Democratische Republiek Congo en Rwanda namen ook deel aan het programma.
Het opleidingsprogramma omvatte catechisten, schoolleraren, religieuze vrouwen, seminaristen en jongeren, afkomstig uit de parochies van het Mumbezhi-dekenaat.
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u in te schrijven voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
