Bekijk ExploreCatholic in de app! Openen
Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
Zaterdag 8 november vierde het Koptisch-Orthodox bisdom van Nederland feest omdat het veertig jaar geleden was dat de eerste kerk, de huidige Sint Mariakathedraal aan de Mosstraat in Amsterdam Noord werd gesticht. Intussen is de Koptisch Kerk een groeiende en krachtige gemeenschap geworden.
(Dit is een samenvatting. Lees het volledige artikel bij de bron.)
Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
Op vrijdagavond 27 februari 2026 vond in de Co-Kathedrale Basiliek van Sint-Nicolaas in Amsterdam de jaarlijkse Avond van de Martelaren plaats, georganiseerd door de internationale katholieke hulporganisatie Kerk in Nood. (Dit is een samenvatting. Lees het volledige artikel bij de bron.)
Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
Op- maandag 2 maart was de maandelijkse Willibrorddag van het Grootseminarie met de voortgezette vorming van de jonge priesters, de Willibrordlezing, Vespers, Eucharistie en maaltijd. De Willibrordlezing ging dit keer over Nicolaus Cusanus, een kardinaal die ook Heiloo en Haarlem bezocht. In de Eucharistieviering vond de aanstelling tot lector plaats van Marcel van Lochem. (Dit is een samenvatting. Lees het volledige artikel bij de bron.)
Een nieuw rapport van Caritas Europa pleit voor een structurele verschuiving om lokale actoren centraal te stellen in humanitaire actie. In een tijd waarin humanitaire financiering afneemt, stelt het rapport dat lokaal geleide actie, die is geworteld in sociale cohesie, moet worden beschermd en versterkt voor het algemeen belang.
Door Linda Bordoni
Een nieuw rapport van Caritas Europa dringt aan op een fundamentele herbalans van de macht binnen het humanitaire systeem, en roept lokale actoren op om van de marges van besluitvorming naar echte leiderschapsposities te verschuiven.
Het rapport, gelanceerd op maandag 2 maart, is getiteld "Lokaal leiderschap in humanitaire actie bevorderen: Vooruitgang, uitdagingen en kansen volgen".
Het bouwt voort op een rapport uit 2023 dat de kloof blootlegde tussen wereldwijde beloften en de werkelijkheid ter plaatse van lokale humanitaire organisaties.
In een interview met Vatican News wees Abriel Schieffelers, Humanitarian Advocacy Officer van Caritas Europa, erop dat ondanks jarenlange toezeggingen aan lokale aanpak, de vooruitgang ongelijk blijft.
"We zien nog steeds een afhankelijkheid van kortlopende, projectmatige subsidies, waarbij lokale organisaties voornamelijk worden gezien als uitvoerders en niet als leiders," zei ze. "Er is nog steeds een tendens om programma's niet samen te creëren en lokale organisaties geen besluitvormingsposities te geven."
Luister naar het interview met Abriel Schieffelers
Caritas Polska in Oekraïne
Tijdens de officiële lancering van het rapport eerder op de dag benadrukte Caritas Europa-president, monsignor Michael Landau, dat lokaal leiderschap intrinsiek is aan de sociale missie van de Kerk.
"Voor ons is lokaal leiderschap geen ambitie; het is een geleefde realiteit waarbij de menselijke persoon en hun intrinsieke waardigheid centraal moeten staan," zei hij.
Toch erkende hij dat dit principe binnen het bredere humanitaire systeem "nog te vaak niet volledig wordt erkend, niet adequaat wordt gefinancierd en niet voldoende vertrouwd wordt."
Het rapport komt op wat Landau beschreef als een "bijzonder moeilijk moment" voor humanitaire actoren. Wijdverspreide bezuinigingen - inclusief verminderingen geïnitieerd door USAID en gevolgd door verschillende Europese donoren - hebben verstrekkende gevolgen gehad.
"De analyse toont aan dat lokale en nationale actoren vaak de zwaarste lasten dragen," zei hij.
"Wanneer de financiering afneemt, riskeren partnerschappen meer transactioneel te worden, worden risico's naar beneden gedrukt, en wordt van lokale organisaties verwacht dat ze meer leveren met minder middelen en minder invloed. Dit is niet alleen onrechtvaardig; het is onhoudbaar."
In het interview merkte Schieffelers op dat lokale organisaties "de zwaarste gevolgen dragen van de afname van de humanitaire financiering" die ongeveer een jaar geleden begon.
"Dit laat lokale organisaties echt kwetsbaar achter, omdat de middelen afnemen," legde ze uit en verwees naar de toenemende concurrentie en verhoogde risico's voor nationale actoren in vergelijking met internationale organisaties, met name met betrekking tot organisatorische duurzaamheid.
Risicodeling en een rechtvaardige verdeling van overheadkosten blijven belangrijke hiaten.
"Als het gaat om de verdeling van overheadkosten, risicosharing, dat zijn enkele sleutelaspecten die nog niet aanwezig zijn in termen van lokaal leiderschap," zei ze.
Het Caritas Babyziekenhuis in Bethlehem
Hoewel lokale aanpak vaak wordt ingekaderd in termen van kosteneffectiviteit, stelt Caritas dat de kwestie fundamenteler is.
"Soms wordt lokaal leiderschap heel erg ingekaderd in dit kosteneffectiviteits- en effectiviteitsargument," merkte Schieffelers op, "Maar wat we echt willen promoten als Caritas is dat het veel meer fundamenteel is. Het is geworteld in rechtvaardigheid en zelfbeschikking en echt lokaal eigenaarschap."
Zorgen dat degenen die door crises worden getroffen, deelnemen aan beslissingen die hun leven vormgeven, is niet simpelweg een technische hervorming maar een kwestie van principe. Financiële stromen moeten de verschuivingen in leiderschap volgen, en hoewel dit kostenbesparend kan blijken, is dat niet de primaire motivatie.
Een van de concrete veranderingen die in het rapport worden voorgesteld, is de ontwikkeling van tweezijdige verantwoordingsmechanismen.
"We wilden de belangrijkheid illustreren van partners die de leiding hebben bij capaciteitsbeoordelingen en discussies rondom het herdefiniëren van de rol van internationale organisaties," zei ze. In dit model zouden internationale actoren een ondersteunende in plaats van dominante leiderschapsrol aannemen.
Lokale organisaties hebben consistent gerapporteerd dat de besluitvormingsmacht ongelijk blijft, waarbij partnerschappen vaak als hiërarchisch of transactioneel worden beschreven. "Het verschuiven van dat machtselement is zo fundamenteel en gaat veel verder dan zelfs de financieringsverschuivingen," voegde ze eraan toe.
Kijkend naar de toekomst roept Caritas op tot het beschermen van recente winsten terwijl systematische barrières die de vooruitgang belemmeren, worden aangepakt. Pilotinitiatieven en innovatieve modellen bestaan al, maar ze op te schalen, legt ze uit, zal essentieel zijn.
Dit omvat het verankeren van risicodelingspraktijken, het bevorderen van langdurige partnerschappen in plaats van kortlopende projectcycli, en het afstemmen van donorbeleid op verantwoordingsstructuren die structurele hervorming bevorderen, en "de sector kan echt werken aan die transformatieve benadering."
Commenterend op de impact van de herhaalde oproepen van de paus om vergeten crises en oorlogen niet te vergeten, zei Abriel Schieffelers dat ze aanzienlijk gewicht hebben.
"We weten zo vaak dat het een politieke beslissing is wanneer crises niet alleen worden vergeten maar verwaarloosd," zei ze. Humanitaire hulp alleen is onvoldoende in langdurige crises; diplomatiek engagement en vredesopbouwinspanningen zijn ook vereist.
In deze context benadrukte ze de waardevolle rol van lokale organisaties, met name geloofsgebonden actoren, bij het versterken van sociale cohesie op gemeenschapsniveau.
Monsignor Landau, herinnerde ze zich, gaf deze visie weer tijdens de lancering, waarbij hij benadrukte dat de Caritas-benadering is geworteld in solidariteit en subsidiariteit, principes die oproepen om beslissingen zo dicht mogelijk bij de getroffen personen te nemen.
Een Caritas-ontwikkelingsproject in Kaapverdië
Dank u voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u in te schrijven voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
Na de aanvallen van de VS en Israël op Iran, nodigt bisschop Martinelli de gelovigen uit om te bidden voor vrede en het welzijn van de mensen.
Door pater Mark Robin Destura, RCJ
Terwijl de Golfregio de gevolgen ondergaat van de bombardementen die door de Verenigde Staten en Israël op Iran zijn uitgevoerd, heeft bisschop Paolo Martinelli, apostolisch vicaris van Zuid-Arabië, een oproep gedaan aan de katholieke gemeenschappen die in de Verenigde Arabische Emiraten, Oman en Jemen wonen, om de rozenkrans te bidden voor "vrede en verzoening."
In een gesprek met Vatican News zei hij dat hij de regio heeft toevertrouwd aan de voorspraak van "Onze-Lieve-Vrouw van Arabië, waak over ons allen; dat onze patroonheiligen, Petrus en Paulus, ons beschermen; en dat de voorspraak van Sint Franciscus van Assisi ons vrede schenkt."
Tijdens de viering van de Eucharistie vroeg hij ook de gelovigen om te bidden "voor de vrede en veiligheid van alle volken van deze regio."
Luister naar bisschop Paolo Martinelli
Na de gezamenlijke aanvallen van de VS en Israël die zaterdag begonnen, lanceerde Iran vergeldingsaanvallen op verschillende gebieden in de Golfregio, waarbij luchthavens, gebouwen, havens en verschillende civiele structuren werden getroffen, met name in steden zoals Doha, Manama en Koeweit-Stad.
Tijdens het Angelus op zondag sprak paus Leo de gelovigen toe en riep hij op tot gebeden voor vrede in het Midden-Oosten.
Bisschop Martinelli zei: "De woorden die paus Leo gisteren uitsprak waren zeer belangrijk. We waren diep geraakt door zijn woorden omdat hij precies het punt aanstipte waarmee we te maken hebben."
Voor de bisschop bevatte de nadruk van de paus op het "goedaardig van het volk" "nauwkeurige en duidelijke woorden, met echt gewicht." Hij herhaalde de oproep van de paus "om opnieuw te beginnen met diplomatie en dialoog, zodat we alle obstakels voor ons kunnen verwijderen om de vrede en verzoening tussen de volken te bevorderen."
Reflecterend op het gewone leven en het welzijn van de mensen, richtte bisschop Martinelli zijn aandacht op "de mensen die elke dag met problemen te maken hebben. Ze moeten de vraag naar voedsel, de vraag naar school of werk, en het organiseren van het gezinsleven onder ogen zien."
Hij voegde daaraan toe: "Het is heel belangrijk voor ons om te blijven beseffen wat het dagelijks leven van de mensen is, het welzijn van mensen die verlangen naar een vredig bestaan dat op gerechtigheid is gebaseerd."
Met een voortdurende oproep aan de katholieke gemeenschappen drong bisschop Martinelli er bij hen op aan om verenigd te blijven in gebed. Hij nodigde "de gelovigen elke dag uit om de heilige rozenkrans te bidden, en altijd verenigd te blijven in gebed, ons niet alleen of geïsoleerd voelend."
Hij verzekerde hen: "We zijn altijd samen. We bidden samen. We werken samen."
Bisschop Paolo Martinelli (@VaticanNews)
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u in te schrijven voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
Aartsbisschop Eugene Nugent, Apostolisch Nuntius voor Koeweit, Bahrein en Qatar, spreekt met Vatican News over de wens van de lokale Kerk om te bidden en te vasten voor vrede, terwijl het geweld in het Midden-Oosten toeneemt.
Door Delphine Allaire
Vijf mensen zijn sinds zaterdag 28 februari omgekomen in de Golf, allemaal buitenlandse staatsburgers: één in Koeweit, drie in de Emiraten, en één in Bahrein.
Op maandag 2 maart werden er nieuwe explosies gehoord in Dubai, Abu Dhabi, Doha en Manama. In Koeweit steeg er dikke rook op uit de Amerikaanse ambassade.
Irakese aanvallen schudden deze staten van het Arabisch Schiereiland, die lange tijd als veilige havens werden beschouwd.
In het volgende interview met Vatican News beschrijft aartsbisschop Eugene Nugent, Apostolisch Nuntius voor Koeweit, Bahrein en Qatar, de situatie en de wens van de Kerk voor vrede.
Q: Wat is de huidige situatie in Koeweit, waar u is gevestigd?
De situatie is dramatisch en verslechtert van dag tot dag. We hebben de afgelopen nacht bijna niet geslapen vanwege een reeks explosies die vanaf 2:00 uur 's nachts te horen waren, gevolgd door onophoudelijke sirenes. Vanmorgen vernamen we dat de Amerikaanse ambassade hier in Koeweit aangevallen is door een drone. Gelukkig waren er geen doden, maar er was wel schade, waaronder een brand binnen de ambassade.
Opnieuw vanmorgen vernamen we dat twee Amerikaanse militaire vliegtuigen nabij de Amerikaanse luchtmachtbasis "Ali al Salem" zijn neergeschoten, die ik goed ken omdat ik daar regelmatig ga om de Mis op te dragen. Er is een Italiaans contingent vlak naast.
We proberen natuurlijk kalm te blijven, maar het is enigszins beangstigend, dat moet gezegd worden. Rondom de nuntiatuur hebben we geen schade gezien. We zijn de enige ambassade in de Shaab-buurt, een rustig deel van de stad.
Het diplomatieke district, waar ook de Iraanse ambassade is gevestigd, is vrij dichtbij, maar onze buurt is rustig. Militaire bases en luchthavens zijn de belangrijkste doelwitten, evenals Terminal 1 van de luchthaven van Koeweit, die op de allereerste dag door een drone werd geraakt.
Q: Bahrein en Koeweit worden getroffen door de oorlog. Hoe ervaren staten die gewoonlijk interreligieuze dialoog en vreedzame coexistentie bevorderen dit?
We zijn allemaal enigszins geschokt door wat er gebeurt. We hadden gehoopt dat de dialoog en onderhandelingen die aan de gang waren vruchten zouden afwerpen. We waren werkelijk verrast toen de oorlog op 28 februari uitbrak.
Gelukkig werd de boodschap van de Heilige Vader deze zondag tijdens de Angelus, en zijn oproep tot gebed voor vrede in deze regio, evenals voor dialoog en onderhandeling, hier goed ontvangen. We hebben deze boodschap breed gedeeld.
Hetzelfde geldt voor de boodschap van de Apostolische Vicaris van Noord-Arabië, bisschop Aldo Berardi, die mensen uitnodigde tot gebed en solidariteit in deze tijd, die ook goed werd ontvangen.
Q: Welke stem kan worden verheven in een tijd waarin aanvallen en vergeldingen minuut na minuut in elke richting evolueren?
We blijven in contact met de autoriteiten en ambassadeurs, tenminste om hen aan te moedigen alle mogelijke middelen te gebruiken om deze oorlog te beëindigen. Helaas, zodra een oorlog begint, weet niemand ooit wanneer het zal eindigen.
Alles versnelt, maar we moeten nog steeds elke weg proberen. Een langdurige oorlog biedt niemand voordelen en zal niemand voordelen bieden, vooral niet in een regio die al door veel conflicten is beproefd.
Q: Hoe kan diplomatie worden vernieuwd in het licht van verankerde vijandigheid?
Op dit moment maken de wapens het geluid. We moeten de traditionele middelen van diplomatie en onderhandeling proberen. We hopen dat, met de verklaring van president Donald Trump dat er gesprekken zouden zijn met het nieuwe regime in Iran, de dialoog kan beginnen.
We hopen op een redelijke dialoog met alle partijen. Voorlopig is dat best moeilijk omdat de situatie in Iran erg complex is. Er zijn veel facties binnen het land, en het is moeilijk om de geopolitieke dynamiek te begrijpen. We moeten op elk niveau proberen te dialogeren. Diplomatie is de enige manier om een einde te maken aan deze oorlog.
Q: In Bahrein in 2022 beschreef paus Franciscus de oorlog als "een dramatisch kinderlijk scenario", waarbij hij veroordeelde dat, "In de tuin van de mensheid, in plaats van het geheel te verzorgen, we met vuur spelen met missels en bommen." Hoe resoneren die woorden vandaag?
Ze lijken profetisch. Het zijn krachtige woorden die tot iedereen spreken. Al eeuwen engageert de mensheid zich in vele conflicten, maar uiteindelijk moeten we broederschap zoeken en vinden wat we gemeen hebben.
We leven al eeuwen in deze regio. Elk land is gebonden om vrede en harmonie te zoeken. We bidden hier veel voor. Afgelopen week vierden we de Mis in de kathedraal hier in Koeweit ter gelegenheid van de vierde verjaardag van de oorlog in Oekraïne. Vier dagen later brak hier de oorlog uit.
Alleen gebed-en, tijdens de vastentijd, vasten-zijn belangrijk. Het is ook Ramadan. Christenen en moslims zijn beide in een tijd van vasten en gebed. Laten we God smeken ons de gave van vrede te schenken.
Q: Welke steun kunt u bieden aan de lokale Kerk en aan de gelovigen die geschokt zijn?
Ik heb dagelijks contact met bisschop Aldo Berardi en met de parochiepriester in de drie landen waarvoor ik verantwoordelijk ben: Koeweit, Bahrein en Qatar. Ik probeer hen aan te moedigen en te steunen. Sommige kerken zijn nog open, maar anderen zijn gesloten, dus zijn er privé-missen.
Bij de nuntiatuur vieren we elke ochtend om 7:30 uur de Mis en in de middag, om 17:00 uur, bidden we de rozenkrans voor vrede. We hebben ook gebedsgroepen op WhatsApp. Ik moedig iedereen aan om kalm te blijven en te bidden tot de Maagd voor deze gave die we allemaal nodig hebben.
Q: Hoe belangrijk is de devotie tot Onze Lieve Vrouw van Arabië in zo'n context?
Onze Lieve Vrouw van Arabië is fundamenteel; onze gelovigen hebben een diepe devotie tot haar. Moslims hebben ook grote devotie voor Maryam, die verschillende keren in de Koran wordt genoemd.
In dit dramatische moment bidden we heel veel tot de Maagd, Koningin van de Vrede. Het is door haar voorspraak bij haar Zoon dat de oorlog zal eindigen.
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
De Missionarissen Zusters van het Meest Heilige Sacrament brengen de liefde van Jezus in de Eucharistie naar de armste gezinnen in de gemarginaliseerde wijk Baseco, in het havengebied van Manila, en zaaien hoop in het leven van velen die in absolute armoede leven.
Door Sr. María del Pino Rodríguez de Rivera Olives, MSS
De levens van de Missionarissen Zusters van het Meest Heilige Sacrament en de leken die hun charisma en missie delen, worden gekenmerkt door de Eucharistie, Mariale devotie en de missie.
De Eucharistie is het hart van alles wat zij doen en ervaren, een ervaring die wordt verlengd in Aanbidding en die in hun leven tot uiting komt door genereuze en vreugdevolle toewijding.
De Zusters werken elke dag in Baseco, in een poging om het leven van mensen die in zeer precarie omstandigheden leven, te verbeteren. Kindermalnutritie, slecht gezondheid, gebrek aan onderwijs en inadequate, soms onmenselijke huisvesting, maken allemaal deel uit van de harde realiteit waarin de mensen gedwongen zijn te leven.
Onder de projecten van de Zusters bevindt zich een "Voedingsprogramma", gericht op het voeden en onderwijzen van kinderen tussen de drie en tien jaar. Het programma leert de kinderen ook om te bidden en Jezus in de Eucharistie te aanbidden.
De Zusters zijn getuigen van hoe Eucharistische Aanbidding de motor kan worden die het leven van zowel de kinderen als hun families aandrijft.
Veel van de ongehoorde verhalen blijven in het hart van Jezus, waar Hij hen versterkt en aanmoedigt met zijn Aanwezigheid.
Sr. Lourdes leert kinderen schrijven
"Een van de mooiste momenten die we meemaken in onze missie is de viering van de zondagse Eucharistie," zegt Sr. Liliam María Taborda Viana.
Hoe mooi is het, voegt ze toe, "om de kinderen te zien die hun beste kleren voor de Mis dragen, schreeuwend terwijl ze zich voorbereiden, Tara, magmisa tayo! ("we gaan naar de Mis," in hun moedertaal, Tagalog)". De vreugde van de Heer vult hun levens, zelfs temidden van armoede.
Tijdens de collecte komt elke familie in een lange processie samen om de Heer de vruchten van hun offer en arbeid aan te bieden (twee nachten knoflook pellen, of kratten dragen op de straatmarkt).
"Ik geef toe dat ik altijd huil. Ze leven in armoede en geven de Heer het weinige dat ze hebben, zoals de weduwe in het Evangelie," zegt Sr. Liliam.
Rubi, Sr. Luz en Lucy bereiden een maaltijd voor het "Voedingsprogramma"
De Missionarissen Zusters begeleiden het dagelijks leven van de gemeenschap door gezinnen te bezoeken, naar hen te luisteren en hen veel liefde te geven. Ze helpen degenen die al hun bezittingen verliezen door tyfoons, die in het land zeer frequent zijn.
Een eenvoudig gebaar zoals een omhelzing, een glimlach of elkaars hand vasthouden is een licht van hoop temidden van hun lijden. "De armen zijn mijn vrienden," zei de Zalige Maria Emilia Riquelme, oprichtster van de Missionarissen Zusters van het Meest Heilige Sacrament.
Lucy, een van de vrijwilligers die momenteel verantwoordelijk is voor de Kapel van het Meest Heilige Sacrament, opgericht door de Missionarissen, arriveerde meer dan 15 jaar geleden in Baseco.
In het begin was ze een eenvoudige waarnemer van de missie. Ze bracht veel tijd door in haar huis. Ondergedompeld in haar gedachten en verslagen door verdriet, pelde ze knoflook van 3 uur 's ochtends tot 4 uur 's middags de volgende dag, zodat ze het kon verkopen en de kleine winst kon gebruiken om haar familie te voeden.
Na verloop van tijd ontdekte ze dat Gods liefde groter is dan haar lijden, en vandaag is ze een extra missionaris, een lid van de Missami-familie (zusters en leken die hun leven en charisma delen). Ze voert de missie samen met de andere vrouwen van de gemeenschap voort."
We voelden dat we door Jezus, door de Eucharistie, gezonden waren," zeggen de vrouwen. Ze koken voor het voedingsprogramma, onderwijzen kinderen, leiden de zondagse Eucharistie en bereiden de kinderen voor om de Sacramenten te ontvangen.
Sr. Liliam met een van de kinderen uit de gemeenschap van Baseco
In een gemarginaliseerde plaats waar menselijke hulpbronnen lijken te verminderen, komt Gods genade op een stille en effectieve manier in actie, door het geloof van de nederigen, in de zekerheid dat ondanks ziekte, dood, tyfoons en armoede, het wonder van het leven altijd overwint.
Wanneer iemand iets meer heeft dan normaal, deelt hij het met zijn buren en helpen ze elkaar te overleven. Samen vermenigvuldigen ze hoop omdat ze weten dat eenheid kracht is.
De Zusters in deze grensmissie vervullen de wensen van velen: gezien worden als mensen, gerespecteerd worden, dragers zijn van hun geloof, cultuur en tradities, die vaak niet gewaardeerd worden vanwege vooroordelen.
Met hun getuigenis schenken de Zusters hun leven voor het welzijn van de meest achtergestelden, en helpen ons de woorden van paus Leo XIV in zijn Apostolische Exhortatie Dilexit te te herinneren: "contact met degenen die laag en machteloos zijn, is een fundamentele manier om de Heer van de geschiedenis te ontmoeten. In de armen blijft Hij tot ons spreken."
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u in te schrijven voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
Een interreligieuze bijeenkomst in Lahore brengt christenen en moslims samen tijdens hun seizoenen van Vastentijd en Ramadan om te bidden voor een einde aan het grensgeweld tussen Pakistan en Afghanistan en om hun gezamenlijke toewijding aan vrede te vernieuwen.
Door Kielce Gussie
Terwijl voortdurende conflicten en geweld het dagelijks leven aan de grens tussen Afghanistan en Pakistan kenmerken, bracht een interreligieuze bijeenkomst in het "Vredescentrum" in Lahore, Pakistan, vertegenwoordigers van de christelijke en moslimgemeenschappen samen in de Badshahi Moskee-de koninklijke moskee van de stad-om voor vrede te bidden.
Fr. Asif Sardar, Vicaris-generaal van het aartsbisdom Lahore, legde uit dat de bijeenkomst "bedoeld is als een teken van vrede en eenheid, vooral temidden van de oorlog tussen Afghanistan en Pakistan."
Volgens het nieuwsagentschap Fides van het Vaticaan beschreef de Vicaris-generaal het evenement als een "droom" omdat hij "interreligieuze harmonie en vrede tussen de twee gemeenschappen" kon waarnemen. De bijeenkomst bracht deze moslim- en christelijke leiders samen tijdens de Vastentijd en Ramadan en omvatte een iftar, de maaltijd om de vasten te breken.
Fr. Sardar legde uit dat het evenement was gewijd aan het herbevestigen van de spirituele gemeenschap tussen de twee gemeenschappen en "gezamenlijke toewijding aan vrede in deze moeilijke tijd die door de oorlog rechtstreeks ons raakt." Hij merkte op dat de focus op vasten, gebed en liefdadigheid betekent dat men brood deelt met degenen die dat niet hebben, en het bevorderen van rechtvaardigheid, vrede en verzoening.
Mensen ontvangen gratis voedselpakketten uitgedeeld door Crescent Relief Australia, tijdens de heilige maand Ramadan van de moslims in het Khairpur-district, Pakistan (ANSA)
Tijdens de bijeenkomst deelde Fr. James Channan, een dominicaan en hoofd van het Vredescentrum in Lahore, deze toewijding met de imam van de moskee, Abdul Khabir Azad, om "de wortels van de relaties tussen christenen en moslims in Pakistan te verdiepen," "de gedeelde waarden van vasten, reflectie en opoffering die aanwezig zijn in zowel Ramadan als Vastentijd te leven," en "voor vrede te bidden, onze gebeden samen tot God op te heffen voor de stabiliteit van Pakistan en het einde van wereldwijde conflicten."
De dominicaanse priester herhaalde dat deze interreligieuze ontmoeting een concreet voorbeeld was van wederzijds respect. "We hebben een duidelijke boodschap gestuurd: geloof kan een brug van eenheid zijn en geen muur van verdeeldheid," vervolgde hij.
Dit was niet het enige moment van gebed en reflectie dat onlangs in Pakistan plaatsvond. De katholieke gemeenschap leidde ook een kaarsprocessie en gebedswake gewijd aan vrede aan de grens tussen Pakistan en Afghanistan. Religieuzen, parochianen van de Kerk van St. Pio van Pietrelcina, en andere leden van de gemeenschap baden de Kruisweg.
De katholieke gemeenschap in Lahore vierde een gebedswake voor vrede (AFP of licentianten)
Fr. Qaisar Feroz OFM Cap., uitvoerend secretaris van de commissie voor sociale communicatie van de Bisschoppenconferentie van Pakistan, en zuster Azmat, overste van de Karmelieten, leidden de ceremonie.
Fr. Feroz benadrukte dat de boodschap duidelijk was: zij veroordelen het geweld tussen de twee landen en blijven pleiten voor een wapenstilstand door middel van dialoog. "Het extremistische geweld van de Taliban is een destructieve ideologie," betoogde hij, "Een gezamenlijke toewijding van gelovigen is nodig om het te stoppen en te transformeren."
Bovendien herinnerde hij de internationale gemeenschap aan haar verantwoordelijkheid om te helpen het conflict te beëindigen en vrede te brengen. Hij verzocht dat "vrede het gemeenschappelijke doel en belang van de gehele mensheid moet zijn."
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u in te schrijven voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
Paus Leo XIV spreekt Italiaanse theologen van de Theologische Faculteit van Puglia en het Theologisch Instituut van Calabrië toe en benadrukt dat theologie moet werken om het Evangelie te verkondigen, het mysterie van het geloof te verdiepen en de verleiding te weerstaan om terug te keren.
Door Deborah Castellano Lubov
"Theologie dient de verkondiging van het Evangelie; daarom is het een integraal en fundamenteel onderdeel van de missie van de Kerk."
Paus Leo XIV sprak dit uit bij een ontmoeting met vertegenwoordigers van de Theologische Faculteit van Puglia en het Theologisch Instituut van Calabrië maandagochtend in het Vaticaan.
Bij het aanbieden van reflecties over het vormingspad dat door de respectievelijke instellingen wordt aangeboden, moedigde de paus hen aan om vooruit en achteruit te bewegen, en om samen theologie te bedrijven.
Wetend dat Puglia en Calabrië aan zee liggen, verwees paus Leo naar het moment waarop de overleden paus Franciscus de schrijvers van La Civiltà Cattolica in 2017 toesprak en zei: "Blijf op de open zee. De katholiek moet niet bang zijn voor de open zee; hij moet de schuilplaats van veilige havens niet zoeken."
Paus Leo zei dat er een grote behoefte is aan deze houding, vooral in de contexten waarin het geloof vandaag de dag moet worden verkondigd en ingekultiveerd. "Het gaat er niet om noties te verwerven om aan academische verplichtingen te voldoen," zei hij, "maar om een dappere navigatie te beginnen, een oversteek op de hoge zee."
Deze reis, zei de paus, beweegt in een tweevoudige richting.
"Aan de ene kant," zei hij, "is het een pad van afdaling in de diepten, het onderzoeken van de afgronden van het mysterie van God en de verschillende dimensies van het christelijk geloof."
"Aan de andere kant," vervolgde paus Leo, "is het een uitzetten in de diepte om verder te gaan, andere horizonten te verkennen en zo nieuwe vormen en nieuwe talen te vinden waarin het Evangelie in de verschillende situaties van de geschiedenis kan worden verkondigd."
De paus zei dat hij een "belangrijk punt" wilde herhalen, namelijk dat "theologie dient de verkondiging van het Evangelie; daarom is het een integraal en fundamenteel onderdeel van de missie van de Kerk."
In deze context herinnerde hij hen eraan dat theologische vorming "geen bestemming is voor een paar specialisten," "maar een oproep die aan allen is gericht," zodat iedereen het mysterie van het geloof kan verdiepen en de nuttige hulpmiddelen kan ontvangen om met passie de volhardende inzet van culturele en sociale bemiddeling van het Evangelie verder te voeren.
In dit perspectief zei de paus dat hij de waardevolle reis van eenheid wilde benadrukken die is begonnen in hun regio's, ook door de realiteiten, instituten en vormen van vorming te verenigen die voorheen autonoom verdergingen.
Paus Leo verwonderde zich dat dit werkelijk "een belangrijke synergie" is, die "een oprechte historische stap markeert waarvan zij de protagonisten worden," een stap die de gemeenschap onder de bisdommen bevordert, het overwinnen van oude lokale rivaliteiten aanmoedigt en vooral een kerkelijke reis bevordert die gekenmerkt wordt door eenheid en broederschap.
Langs deze weg, zei de paus, is het mogelijk om een gemeenschappelijke horizon van gedachten te bouwen en een convergentie te bereiken met betrekking tot pastorale uitdagingen en de eisen van evangelisatie.
Zo nodigde hij de theologen uit "samen theologie te bedrijven." Hij benadrukte dat een vorming die de verkondiging van het Evangelie dient, alleen samen mogelijk is, navigerend "op de open zee" maar niet als solistische navigators.
Deze inspanning, moedigde de paus aan, vereist "het verlaten van je veilige haven en het overschrijden van je eigen territoriale en kerkelijke grenzen, in ontmoeting en uitwisseling, in wederzijds luisteren en in dialoog, in die gemeenschap onder de Kerken die middelen, competenties en charismata met elkaar verbindt."
Door samen theologie te doen, reflecteerde hij, worden intellectuele, geestelijke en pastorale horizonten verbreed en met elkaar verstrengeld, wat gemeenschappelijke perspectieven en een meer geïncarneerde kerkelijke toewijding in het gebied genereert, en de mogelijkheid biedt om de stijlen en talen van het geloof te vernieuwen in de werkelijke context waarin zij zich bevinden.
Bovendien, door samen theologie te doen, vertelde hij hen dat ze een laboratorium zullen ontdekken dat toekomstige presbyters en pastorale werkers voorbereidt om kerkelijke relaties te leven in de synodale stijl, waarin de verschillende kerkelijke onderwerpen, diensten en charismata elkaar aanvullen, elke vorm van afsluiting overwinnen, en beter in staat zijn om de vragen en uitdagingen van de sociale en culturele context te verwelkomen.
De paus erkende dat de rijke geschiedenis en religiositeit van de regio helaas de talrijke sociale problemen niet uitwissen, en benadrukte dat de crisis van werkgelegenheid, het fenomeen van emigratie, en al die vormen van onderdrukking, slavernij en onrecht een nieuw bewustzijn en een gedurfde toewijding van iedereen vereisen.
Tenslotte benadrukte de Heilige Vader dat theologische vorming bijdraagt aan het genereren van een kritische en profetische gedachte, wat een cultureel investment voor de toekomst vertegenwoordigt dat in staat is om de logica van berusting en onverschilligheid te ontleden.
"Ik moedig jullie aan om dit project met enthousiasme, met vastberadenheid en zonder jezelf te laten verleiden door de verleiding om terug te keren verder te voeren."
Paus Leo concludeerde door degenen voor hem uit te nodigen te dromen van een Academische Gemeenschap waarin kandidaten voor de gewijde bediening, gewijde mannen en vrouwen, leken en leken gezamenlijk worden gevormd, en helpen om de christelijke gemeenschappen tekenen van het Evangelie en werkplaatsen van hoop te laten worden.
Een moment van de ontmoeting (@VATICAN MEDIA)
Dank u voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u aan te melden voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
