Californische grootmoeder streeft naar 10.000 handtekeningen tegen 2e trimester-abortussen
Catholic News Agency |
27 maart 2026
Disclaimer: Samenvatting en vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
Mary Waldorf, zonder ervaring met het organiseren van petities, voelde de drang om in actie te komen toen ze vernam dat medewerkers van het Enloe Medical Center in Chico, Californië, gedwongen werden om deel te nemen aan abortussen in het tweede trimester. Dit ziekenhuis is het enige in de grote regio en veel mensen zijn afhankelijk van de diensten. Na de onthulling over de abortussen, die haar diep raakte, organiseerde Waldorf een vreedzame protestactie voor het ziekenhuis. Veel personeel was zich niet bewust van deze praktijken. Lokale media hebben de controverse genegeerd, wat Waldorf als een “media blackout” beschrijft. Ze besloot om een petitie te starten en streeft naar 10.000 handtekeningen. Volgens Waldorf hebben sommige medewerkers aangegeven dat ze niet mochten afzien van deelname aan abortusprocedures. Ze runt ook een lokale tak van 40 Days for Life, waarbij ze bidt voor vrouwen die abortussen overwegen. Waldorf gelooft dat het belangrijk is om de waardigheid van het menselijke leven te respecteren en dat vrouwen een “ware keuze” moeten hebben.
Bisschoppen schrijven brief over vrede en gerechtigheid in deze tijden van onrust en conflicten
Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
De Rooms-Katholieke Bisschoppen van Nederland publiceerden op 15 april een brief met de titel ‘Vrede en Gerechtigheid. Houvast in onzekere tijden’. Zij adresseren hierin de huidige onrust in een veranderende wereld. ‘De veranderingen van de wereldorde leiden tot onrust, instabiliteit en conflicten. Ook in Nederland merken we de gevolgen daarvan, voor onze vrijheid, welvaart en veiligheid.’ Het geloof biedt in tijden als deze houvast, zeggen de bisschoppen.
‘Te midden van alle veranderingen vinden we houvast, richting, hoop en troost in ons geloof dat oproept te bidden voor en te werken aan vrede en gerechtigheid.’ De oproep aan gelovigen om mee te bidden voor vrede en gerechtigheid gebeurt in eenheid met de voortdurende aandacht die paus Leo XIV vraagt voor ongewapende en ontwapenende vrede langs de weg van dialoog en gebed.
Legeraalmoezeniers
De brief van de bisschoppen past in de lijn van het overleg dat zij recent voerden met twee legeraalmoezeniers en diakens, J.P. Thöni en E. Sengers van het militair ordinariaat (of legerbisdom). Zij spraken met de bisschoppen over hoe de huidige onrust in de wereld in het leger wordt gevoeld en ook wat het betekent voor geloofsvragen waar veel militairen juist ook in tijden van spanning mee bezig zijn. De vraag naar geestelijke bijstand neemt toe met de toenemende dreiging.
Wat wordt er van kerken en gelovigen gevraagd?
Ook werd besproken wat de bisdommen en de parochies kunnen betekenen in het gebed voor en de omgang met katholieke militairen. De dreiging werd actueel genoemd maar niet acuut. Kerken kunnen bijdragen bij het weerbaarder maken van de samenleving als er sprake is van een ramp of crisis. Daarbij is het ondersteunen en bijstaan van mensen in nood voor de Rooms-Katholieke Kerk een vanzelfsprekende taak. Eerder namen de bisschoppen al kennis van het advies van het Interkerkelijk Contact in Overheidszaken (CIO) hieromtrent en zij adviseren ook parochies om daar kennis van te nemen. In afstemming met wat de aalmoezeniers hebben gedeeld levert dat direct een aantal concrete aanbevelingen op voor gelovigen en parochies:
Individueel
Veiligheid en weerbaarheid is niet iets wat alleen defensie doet, maar gaat de hele samenleving aan. Iedereen is opgeroepen bij te dragen aan het welzijn van anderen, en daarmee aan de vrede en veiligheid van anderen. Iedereen kan zich dus ook persoonlijk afvragen wat de beste plek is voor hem of haar om anderen te dienen. Gebed voor vrede en gerechtigheid en voor de militairen wordt aan iedereen gevraagd.
Parochies en geloofsgemeenschappen
De bisschoppen roepen hun parochies en geloofsgemeenschappen van harte op acties rond weerbaarheid en veerkracht vanuit de kracht van de kerk vorm te geven: zingeving, gemeenschap en omzien naar elkaar. Vanuit die kracht gezien kan de volgende vraag worden beantwoord: welke rol kan de parochie/geloofsgemeenschap vervullen wanneer er een ramp of crisis zich voordoet en welke voorbereidingen zijn daarvoor nodig? Wat is haalbaar voor en passend bij onze parochie/geloofsgemeenschap?
Concreet kan worden gedacht aan extra inzet op het opbouwen van contacten in de eigen omgeving. Het gaat hier om contact met andere (maatschappelijke) organisaties maar met nadruk ook met de lokale gemeentelijke overheid. Een visie over hoe de kerkelijke gebouwen gebruikt kunnen worden in geval van grootschalige nood, bijvoorbeeld als Rode Kruispost, is een ander beslispunt. Allereerst kunnen kerken een plek zijn waar troost en aandacht gegeven wordt, een kaarsje kan branden en ruimte is om te bidden en hoop te putten.
‘Samen met u sluiten wij ons van harte aan bij het vredesgebed van de paus. Zijn oproep te bidden voor en te blijven werken aan vrede en gerechtigheid is een houvast in veranderende tijden. Nu wij onderweg zijn naar Pinksteren, moge de Heilige Geest ons die vrede schenken’, zo besluiten de bisschoppen hun brief.
Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
De pastorale zone Midden Brabant heeft een nieuwe naam. Voortaan zal de zone verdergaan onder de naam Emmaüs. De pastorale zone bestaat uit de vijf parochies Sint Franciscusparochie (Rucphen), Parochie Christus Koning (Zundert), H. Mariaparochie (Etten-Leur), H. Bernardus van Clairvauxparochie (Oudenbosch) en de Immanuelparochie (Zevenbergen). Deze parochies werken in het kader van de Missionaire Parochie […]
Het bericht Pastorale zone Midden Brabant krijgt nieuwe naam verscheen eerst op Bisdom Breda.
(Dit is een samenvatting. Lees het volledige artikel bij de bron.)
Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
Is zelfredzaamheid wel zo wenselijk als we denken? Een beschouwing over afhankelijkheid, rijkdom en autonomie, die laat zien waarom mens-zijn begint bij samenleven in plaats van alleen overeind blijven.
Zelfredzaamheid is een verwarrend begrip. Het wordt veel gebruikt in de ouderenzorg. Daar staat het begrip tegenover zorgafhankelijkheid. Het is inderdaad heel prettig om zelf naar het toilet te kunnen gaan en niet afhankelijk te zijn van een zorgmedewerker die daarbij moet helpen. Toch bekruipt me het gevoel dat dit ook economische begrippen zijn. Voor de ene patiënt, met zoveel zelfredzaam-punten, krijgt men minder geld of zorgtijd dan voor de andere patiënt, die veel minder zelfredzaam-punten heeft gescoord. Daar komt bij dat zelfredzaamheid er heel anders uitziet als je arm bent of rijk.
Voor mij als theoloog en filosoof hebben zulke woorden nog een hele andere lading. Zelfredzaamheid lijkt mij eerder een begrip dat niet over mensen gaat. Zijn mensen niet vooral samenlevers? Zeker, er bestaan kluizenaars. En ja, er zijn mensen die schijnbaar heel goed in hun eentje kunnen leven. Toch vormen deze kluizenaars en succesvolle alleen-levers een heel klein aantal.
Afhankelijk vanaf het begin
Tijdens de zwangerschap is er een 100% afhankelijkheid in het leven van elke beginnende mens. Sterft in die eerste maanden de moeder, dan sterft ook het kind. Mochten we ooit een machine uitvinden die ons nageslacht negen maanden kan dragen tot de geboorte, dan verandert dat natuurlijk niets aan onze afhankelijkheid. Na de geboorte duurt die afhankelijkheid van onze ouders in steeds wisselende vormen voort tot ver voorbij onze puberteit.
Die afhankelijkheid gaat nooit voorbij. Wie zou ik zijn zonder huisarts? Zonder supermarkt? Zonder vakkenvullers in de supermarkt. Wie zou ik zijn zonder vrienden, of zonder les te krijgen? Kunnen we zonder metselaar of stratenmaker? Kijkend naar mijn professie: kan een mens leven zonder betekenis te vinden in zijn bestaan? Zonder mensen die die betekenis stukje bij beetje helpen oplichten?
Daarom zou ik liever spreken van een ‘samenredzaamheid’ of beter nog van samenleven. We zijn als mensen ontworpen om met elkaar te leven, niet alleen. Neem onze mond: we ademen, eten, drinken, zoenen en praten met onze mond. En elk van die dingen is van levensbelang. We kunnen niet zonder zuurstof, evenmin zonder eten, niet zonder drinken, niet zonder aanraking. En ook niet zonder uitwisseling van gedachten.
Arm en rijk
Een verhaal over twee leeftijdgenoten, de heren x en y. Ze beschikken over dezelfde talenten. Allebei goed in dezelfde dingen. En allebei talentloos op dezelfde terreinen. Er is één verschil: meneer x is een rijk man, meneer y knoopt met de grootste moeite de financiële eindjes net niet aan elkaar.
Als het gaat om dingen die persoon x niet goed zelf kan, zal hij die, omdat hij rijk genoeg is, inkopen. Hij huurt een tuinman in, of een loodgieter. Iemand die de auto repareert. Of die kan adviseren over een verzekering. Hij is de klant en voelt zich de koning. Hij is de werkgever en voelt zich de baas. Zelfs de zorg voor zijn kind kan hij inkopen. De mensen om meneer x heen zien in hem iemand die al die dingen naar zijn hand kan zetten. Een succesvol en machtig man, onafhankelijk en autonoom.
Persoon y is dus net zo talentloos in bovengenoemde dingen maar arm. Hij kan zulke hulp niet inkopen maar moet alles zelf doen. En omdat persoon y die taken net zo slecht kan als meneer x wordt het niet bijzonder succesvol. Het tuinpad ligt ongelijk. De afvoer blijft lekken. Bankzaken verlopen klungelig en omgaan met de overheid rampzalig. Persoon y voelt zich gestrest en altijd de Sjaak, een armoedzaaier en afhankelijk van hulp. Mensen om hem heen zeggen: ‘het wordt nooit wat met zo’n vent. Hij is bepaald niet zelfredzaam en voor zijn kind kan hij ook niet goed zorgen, moeten we Veilig Thuis niet bellen?’
Als we dit woord zelfredzaamheid gebruiken in onze omgang met arme mensen vragen we dingen van hen die we nooit vragen van een rijke. De overheid stuurt naar alle burgers onbegrijpelijke brieven die een rijke meteen doorstuurt naar zijn advocaat of zijn belastingadviseur omdat hij er zelf niets mee kan. Zo loopt hij geen meevaller mis. De arme kan ook niets met de brief, legt hem terzijde en krijgt een boete wegens wanbetaling.
Autonomie
Autonomie is daarmee vooral voor rijke mensen en betekent een soort ‘onafhankelijkheid’. Iedereen moet voor zichzelf opkomen, tot zijn/haar recht kunnen komen, eigen keuzes kunnen maken en streven naar zijn eigen welzijn en welvaart. Een begin van mensen die met de ruggen naar elkaar hun eigen ding doen en vanuit hun eigen bubbel niet begrijpen waar anderen mee bezig zijn.
Samen leven
Alleen leven hoort niet bij mensen. Het wordt tijd dat we ons overnieuw realiseren dat we niet zelfredzaam hoeven te zijn. Dat we samen onze levens pas echt succesvol kunnen leven. Dat we elkaar mogen zien, mogen horen en waarderen. Dat we onze talenten kunnen inzetten voor elkaar. Dat we elkaar om hulp mogen vragen. Dat is niet zwak, maar eerlijk en menselijk. Ons leven is leven met afhankelijkheid en kwetsbaarheid, twee ingrediënten van liefde.
Auteur: Piet Timmermans is theoloog en filosoof en werkzaam als diocesaan diaconaal werker
Aartsbisdom Dubuque stopt weekendmis in 84 parochies in Iowa, VS
Disclaimer: Samenvatting en vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
Het aartsbisdom van Dubuque (Iowa, VS) stopt deze zomer met weekendmissen in meer dan 80 parochies als onderdeel van een grootschalige reorganisatie. Door een ernstig tekort aan priesters en een sterke daling van het aantal kerkgangers worden de parochies samengebracht in 24 “pastoraten” (samenwerkingsverbanden van parochies die middelen en taken delen).
De parochiegebouwen zelf worden voorlopig niet gesloten en blijven beschikbaar voor begrafenissen, huwelijken, doopsels en weekmissen. Het aartsbisdom telt ongeveer 182.000 katholieken, maar heeft slechts 85 actieve priesters – gemiddeld één priester per twee parochies. Het doel is om priesterburn-out te voorkomen.
Aartsbisschop Thomas Zinkula noemt de maatregelen “moedige eerlijkheid” tegenover de realiteit: het misbezoek is in 20 jaar met 46% gedaald, katholieke huwelijken met meer dan 50% en doopsels met 22%. Hij benadrukt dat dit geen falen is, maar een teken van verandering.
Veel parochianen reageren geschokt en verdrietig. Pastor Aaron Junge van de Immaculate Conception-kerk in Cedar Rapids spreekt van shock en rouw, maar ziet ook hoop en bereidheid om mee te werken aan de nieuwe situatie.
De aartsbisschop roept op tot eenheid en vertrouwen: de offers van vorige generaties mogen niet verloren gaan, maar moeten worden voortgezet in de nieuwe missionaire structuur.
(foto credit: Photo courtesy of the Archdiocese of Dubuque)
Helsinki Commission: Paus Leo XIV kiest voor waarheid en menswaardigheid
Disclaimer: Samenvatting en vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
De U.S. Helsinki Commission heeft onderzocht hoe de Heilige Stoel diplomatie bedrijft te midden van toenemende wereldwijde polarisatie en oorlogen, op dezelfde dag dat president Donald Trump paus Leo XIV veroordeelde. In reactie op Trumps sociale mediabericht over Leo als "verschikkelijk voor het buitenlands beleid", zei Alexander John Paul Lutz van de Helsinki Commission dat Leo's boodschap uniek is vergeleken met andere wereldmachten. Hij benadrukte dat de Heilige Stoel haar diplomatie baseert op de onschendbaarheid van menswaardige en het heiligheid van leven, wat altijd belangrijker is dan nationale belangen. Lutz merkte op dat de Heilige Stoel elk beleid, ook dat van de Verenigde Staten, aan morele en intellectuele normen onderwerpt en altijd de waarheid zegt, zelfs als dat leidt tot misverstanden. Victor Gaetan van de National Catholic Register ondersteunde Lutz' verklaring en gaf context aan de diplomatie van de Heilige Stoel, die bilaterale betrekkingen heeft met 184 landen en 124 nunciaturen wereldwijd beheert. Gaetan legde uit dat de diplomatie van het Vaticaan vier dimensies heeft: representatie, bemiddeling, behoud en evangelisatie, waarbij bemiddeling het belangrijkste element is. Hij verwees ook naar Leo's pleidooi voor vrede, wat is geworteld in de prioriteiten van zijn voorgangers. Gaetan verduidelijkte dat de paus' kritiek op oorlogen niet politiek bedoeld is, maar theologisch van aard is, gebaseerd op de 'rechtvaardige oorlog theorie' van St. Augustinus. Andere panelleden bij de briefing waren Peter G. Martin en Jackie Aldrette van een humanitaire hulporganisatie.
(foto credit: Vatican Media)
Grens-czar Tom Homan roept kerkleiders op om ‘buiten de politiek te blijven’
Disclaimer: Samenvatting en vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
Grens-czar Tom Homan heeft gezegd dat leiders van de Rooms-Katholieke Kerk "buiten de politiek moeten blijven" na vragen over de kritiek van president Donald Trump op paus Leo XIV. Homan, zelf katholiek, merkte op dat de Kerk zich moet concentreren op interne problemen en dat een veilige grens levens redt. Trump had de paus "zwak" genoemd op het gebied van criminaliteit en "vreselijk" voor het buitenlands beleid. Diverse Amerikaanse katholieke bisschoppen hebben Trumps opmerkingen verdedigd en paus Leo XIV gesteund, waarbij ze zijn oproepen voor vrede en menselijkheid benadrukten. Bisschop Robert Barron noemde de opmerkingen van Trump "respectloos" en riep de president op tot verontschuldigingen, terwijl andere bisschoppen vergelijkbare boodschappen van steun voor de paus verspreidden.
(foto credit: EWTN News “The World Over with Raymond Arroyo”/Screenshot)
Reizende expositie Catholic Charities USA toont transformerende kracht van dienstverlening
Disclaimer: Samenvatting en vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
Het reizende "People of Hope Museum" van Catholic Charities USA deelt de transformerende kracht van christelijke dienstverlening via een uitgebreide tour door het land. De tour voor 2026-2027 werd in april 2025 aangekondigd na ontvangst van een subsidie van $5 miljoen van de Lilly Endowment. De verhalen die verteld worden zijn gebaseerd op de ervaringen van medewerkers en vrijwilligers binnen het netwerk van Catholic Charities en benadrukken de impact van hun dienst aan anderen. Het museum, dat in een omgebouwde vrachtwagen is ondergebracht, bevat 42 verhalen over de invloed die mensen hebben gehad op de medewerkers. Daarnaast is er een "armoede-simulator" waarmee deelnemers de beslissingen van mensen aan de rand van de samenleving kunnen ervaren, wat hen helpt om inzicht en empathie voor hen te ontwikkelen. Het museum bevat ook een interactieve gegevenswand over armoede en andere uitdagingen en een opnamecabine. Het zal door 21 staten reizen, voornamelijk in het oosten van de Verenigde Staten, en is gepland om eind dit jaar klaar te zijn.
(foto credit: Jemal Countess/Getty Images)
Pro-life activist Mark Houck krijgt ruim $1 miljoen schadevergoeding van DOJ
Disclaimer: Samenvatting en vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
Na bijna vier jaar heeft de katholieke vader van zeven en pro-life activist Mark Houck samen met zijn vrouw een schikking van meer dan $1 miljoen toegewezen gekregen van het Amerikaanse ministerie van Justitie (DOJ). Op 23 september 2022 werd hun huis in Pennsylvania door 20 gewapende federale agenten overvallen, waarbij Houck voor zijn gezin werd gearresteerd en zes uur lang werd ondervraagd. In november 2023 dienden de Houcks, na Houcks vrijspraak in januari, een rechtszaak in tegen de DOJ en de FBI. Houck was beschuldigd van vermeende schendingen van de Freedom of Access to Clinic Entrances (FACE) Act, na een incident in oktober 2021 waarin hij zijn 12-jarige zoon verdedigde. De Houcks stelden dat ze en hun kinderen leden aan post-traumatische stress, economische schade en reputatieverlies, evenals andere ernstige gevolgen. Twee organisaties vieren deze schikking als een overwinning voor de pro-life beweging en de vrijheid van meningsuiting. Ze benadrukken dat de rechtszaak een belangrijke stap is tegen intimidatie vanuit de overheid tegen pro-life activisten.
(foto credit: Thomas More Society)
Het heroïsche leven van de pauselijke biograaf Vittorio Messori
Disclaimer: Samenvatting en vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
De Spaanse redacteur van de Italiaanse schrijver en apologeet Vittorio Messori, die op Goede Vrijdag overleed, onthulde de sleutels tot zijn literaire succes en het geheim achter een heroïsch leven dat in het teken stond van de liefde voor de Kerk. Het begon in 1993 toen redacteur Álex del Rosal de idee kreeg om "Planeta Testimonio" op te richten om katholieke boeken te verzamelen. Na contact met Messori resulteerde dit in de bestseller "Black Legends of the Church." Messori interviewde later kardinaal Joseph Ratzinger, dat gepubliceerd werd als "The Ratzinger Report," en had ook een goedgekeurde lange interview met paus Johannes Paulus II in "Crossing the Threshold of Hope."
Del Rosal, die Messori gedurende meer dan drie decennia kende, onthulde een minder bekend aspect van Messori's leven: zijn langdurige strijd om zijn eerste huwelijk ongeldig te laten verklaren, wat twee decennia duurde. In die tijd leefde hij met Rosanna Brichetti in kuisheid. Ondanks zijn literaire successen, was zijn grootste eigenschap de immense heldhaftigheid die hij toonde in zijn liefde voor de Kerk, volgens del Rosal.
Messori was een van de meest succesvolle katholieke auteurs, met wereldwijd tussen de 30 en 40 miljoen verkochte exemplaren. Hij had de filosofie dat "de meester van een schrijver zijn lezers zijn" en beantwoordde persoonlijk elke brief die hij ontving. Hij richtte zich niet alleen tot overtuigde katholieken, maar ook tot zoekenden. Zijn benadering combineerde reden met geloof, waarbij hij geloofsverkondiging zonder eerst de basis van het geloof te presenteren, afwees.
(foto credit: Public domain)
Priester van Chicago treedt af nadat aartsbisdom misbruik van parochiefondsen ontdekt
Disclaimer: Samenvatting en vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
Een priester in Chicago heeft zijn ontslag ingediend nadat het aartsbisdom had ontdekt dat hij parochiefondsen had misbruikt voor "persoonlijke uitgaven." Dit werd meegedeeld door kardinaal Blase Cupich aan de parochianen van St. John Henry Newman Parish. De financiële situatie van de parochie werd op 30 maart herzien wegens "ernstige vragen" over het fiscaal beheer. Het onderzoek onthulde dat pater Kenneth Anderson meerdere belangrijke beleidsregels van het aartsbisdom had geschonden, waaronder het openen van een aparte bankrekening waarin hij substantiële parochiefondsen deponeerde. Een deel van deze middelen werd gebruikt voor kosten die niet gerelateerd waren aan de parochie, waaronder zijn persoonlijke uitgaven. Anderson diende zijn ontslag in na het krijgen van de onderzoeksresultaten en stemde in met het terugbetalen van de fondsen die voor zijn persoonlijke uitgaven waren gebruikt. Het aartsbisdom gaf niet meteen commentaar op het totale bedrag dat misbruikt was. Pater Wayne Watts, de pastoor van een naburige parochie, hield toezicht op de financiële administratie van St. John Henry Newman tijdens het onderzoek. Cupich heeft gevraagd om tegen 1 juli een nieuwe pastoor voor de parochie aan te bevelen, terwijl gepensioneerde priester Gerald Gunderson als parochieadministrator zal dienen totdat een nieuwe pastoor is aangesteld. De parochie werd opgericht in 2022 na de samenvoeging van Sts. Athanasius en Joan of Arc parochies.
(foto credit: Mihai_Andritoiu/Shutterstock)
