In een uitgebreid interview met het Vaticaanse Media roept kardinaal Blase Cupich, aartsbisschop van Chicago, op tot terughoudendheid om onnodige militaire escalatie in het buitenland te vermijden en te voorkomen dat dingen snel uit de hand lopen. Hij dringt er ook op aan de polarisatie te overwinnen en de menselijke waardigheid van alle mensen in de Verenigde Staten te beschermen, op een manier die ervoor zorgt dat wet en mensenrechten niet tegenovergesteld zijn, maar verenigd.
Door Deborah Castellano Lubov
Zodra je de deur opent met aanvallen, is het heel moeilijk om die weer te sluiten, en dingen kunnen heel snel uit de hand lopen.
In een uitgebreid interview met het Vaticaanse Media gaf kardinaal Blase Cupich, aartsbisschop van Chicago, deze waarschuwing, terwijl hij reflecteerde op spanningen in het buitenland en binnenlands.
Na de gezamenlijke aanvallen van de VS en Israël die op zaterdag Teheran en verschillende Iraanse steden troffen, lanceerde Iran vergeldingsaanvallen op verschillende gebieden in de Golfregio, waarbij luchthavens, gebouwen, havens en verschillende burgerlijke structuren werden getroffen, met name in steden zoals Doha, Manama en Koeweitstad. Tijdens de Angelus op zondag zei paus Leo XIV dat "geconfronteerd met de mogelijkheid van een tragedie van enorme proporties," hij een oprechte oproep deed aan de betrokken partijen "om de morele verantwoordelijkheid op zich te nemen om de spiraal van geweld te stoppen voordat het een onherstelbare afgrond wordt!"
Tijdens het gesprek reflecteert kardinaal Cupich op de dramatische gebeurtenissen in het Midden-Oosten en de wereld in het algemeen, en de kracht van de stem van de paus en de oproep tot morele verantwoordelijkheid. Hij reflecteert ook op verdeeldheid en de ontvangst van de paus en zijn vermogen om thuis in de Verenigde Staten te verenigen, temidden van andere uitdagingen, vooral aan de grenzen. Tenslotte reflecteert de kardinaal aartsbisschop van Chicago op wat het voor Chicago betekent dat de Windy City de wereld zijn eerste paus biedt en het effect dat dit heeft op de Kerk.
****
Vaticaans Nieuws: Uw Eminentie, wat is de bijdrage van paus Leo aan de vrede? De Heilige Vader deed een gepassioneerde oproep op zondag tijdens de Angelus-toespraak. Hoe significant is zijn stem in de huidige wereldwijde spanningen?
Kardinaal Blase Cupich: Wat de Heilige Vader doet, is eenvoudigweg de principes herinneren waarover landen sinds de Tweede Wereldoorlog hebben ingestemd om om te gaan met spanningen, conflicten en geschillen. Gedurende deze periode van tachtig jaar hebben we een manier en de mogelijkheid gehad, via de Verenigde Naties en andere organen, om mensenrechten te respecteren, maar ook de soevereiniteit van landen, terwijl geschillen op verschillende manieren worden behandeld. Wat de Heilige Vader doet, is ons proberen terug te herinneren aan dat, zodat we dat niet verloren gaan. In feite is er een dreiging dat we die consensus verliezen. Dat is een belangrijke rol die hij hier speelt. Ik denk dat hij spreekt namens veel mensen die zich zorgen maken over wat er gebeurt wanneer die consensus stukloopt.
Met de recente gebeurtenissen in het Midden-Oosten beleeft de wereld dagen van grote spanning en grote angst. Hoe ervaart u deze dagen? Wat is uw gebed in deze tijd?
Wel, ik werkte samen met kardinaal [Joseph] Tobin [aartsbisschop van Newark] en kardinaal [Robert] McElroy [van Washington D.C.] aan een verklaring over deze zeer kwesties in de tijd waarin de Verenigde Staten actie ondernamen of dreigden actie te ondernemen, bijvoorbeeld in Groenland en wat ze in Venezuela deden. We voorspelden dat, in feite, er meer zou gebeuren als we het roer niet omgooiden. En het heeft impact op het leven van mensen. Bijna duizend mensen zijn nu omgekomen in deze laatste interventie met Iran. We zien ook het gebruik van wapens als een manier waarop we onze moeilijkheden oplossen. Wanneer we beginnen die benadering aan te nemen, gaan we een weg in die heel moeilijk terug te keren is. We zien dat steeds meer in dit specifieke moment. Dus ik denk dat mensen bang zijn. Ze hebben geen idee hoe dit zal eindigen en zaken kunnen heel snel uit de hand lopen.
En zoals u al aangaf, vandaag de dag accepteren misschien veel mensen dat oorlog weer enigszins een normale manier is geworden om internationale geschillen op te lossen. Wat zou u tegen deze mensen zeggen?
Ik zou zeggen dat we als wereld in het verleden al die weg zijn gegaan. Laten we ons herinneren dat de Eerste Wereldoorlog begon met de moord op de aartshertog in Sarajevo. Toen explodeerde het in een grote oorlog toen Franz Josef namens het Oostenrijks-Hongaarse Rijk de oorlog verklaarde. Hij dacht dat het een zeer snelle oplossing voor een probleem zou zijn. Welnu, het bleek jaren van vreselijk conflict te zijn waarin miljoenen mensen omkwamen. Dus zodra je die deur opent, is het heel moeilijk om die weer te sluiten.
Wat is uw mening, Uw Eminentie, is het legitiem om militaire aanvallen uit te voeren op een soeverein land en onder welke voorwaarden?
Ik denk dat het zeer twijfelachtig is waarom we dat zouden doen als er geen onmiddellijke dreiging is die moet worden geneutraliseerd. Voor zover ik begrijp en gezien heb, was er geen onmiddellijke dreiging die deel uitmaakte van wat er in dit land gebeurde. We zijn verteld dat de nucleaire capaciteiten van Iran, de Iraanse regering zijn geneutraliseerd door een bombardement dat maanden geleden plaatsvond. En dus is de soevereiniteit van een natie zeer belangrijk. We hebben hetzelfde probleem met betrekking tot de oorlog in Oekraïne. Wanneer dat principe van de soevereiniteit van een natie wordt geschonden, kunnen we elke excuus maken om oorlog te voeren. Dat is een principe dat we moeten beschermen en een deel van de consensus die we sinds de Tweede Wereldoorlog hebben gehad.
Tien dagen nadat paus Leo XIV zijn toespraak tot het Diplomatiek Corps gaf, zoals u noemde, hebben u en twee andere Amerikaanse kardinalen die gezamenlijke verklaring afgelegd waarin oorlog wordt verworpen en de Amerikaanse buitenlandse politiek wordt aangespoord om gebaseerd te zijn op vrede, menselijke waardigheid en religieuze vrijheid. De brief stelde dat de gebeurtenissen in Venezuela, Oekraïne, Groenland fundamentele vragen oproepen over militaire kracht en de betekenis van vrede. Met de laatste aanvallen in het Midden-Oosten, welke rol zou de Katholieke Kerk moeten spelen bij het bevorderen van diplomatie boven escalatie?
We hebben natuurlijk een volledige diplomatieke inspanning die plaatsvindt via onze diplomatieke posten over de hele wereld, en dat is heel belangrijk. Niet alleen in termen van mensen bijeenbrengen, maar ook ons informatie verschaffen, informatie uit de eerste hand, die in feite cruciaal is nu. En de Heilige Vader noemde dit in zijn toespraak tot het Diplomatiek Corps op 9 januari. In het hart daarvan, in de kern, was die zin waarin hij zei dat we een periode van relativisme binnengaan waarin waarheid nu dan een kwestie van mening wordt. Het is gereduceerd tot mening. En als we niet echt toegewijd zijn om te zeggen wat waar is, dan denk ik dat we in een wereld van illusie zullen leven. En dus kan het Heilige Stoel, de Heilige Vader de rest van de wereld oproepen om te erkennen wat hier echt waar is in plaats van te gaan naar mening of nepnieuws, zoals mensen het noemen.
De Amerikaanse samenleving en zelfs de Kerk lijken vrij gepolariseerd. Hoe kan de Kerk een kracht voor eenheid worden in plaats van verdeeldheid? En helpt paus Leo bij het bevorderen van grotere eenheid?
Ik denk dat dat een heel belangrijke vraag is. De drie kardinalen, toen we eerder dit jaar onze verklaring deden, hebben we besloten dat we in feite onze mensen de taal wilden geven om te begrijpen wat er aan de hand is. Ik denk dat de Heilige Vader dat ook doet. Want zodra je begint om feitelijk gewoon persoonlijkheden of individuen aan te vallen, verlies je die grond. Wat we kunnen doen als een dienst aan onze mensen is om hen te helpen begrijpen wat er gaande is, hen de taal te geven waarmee ze kunnen zien en begrijpen waar deze kwesties over gaan, en wat er op het spel staat wanneer we de principes van leven in deze wereld voor het gemeenschappelijk welzijn negeren. Dan, in feite, als we dat allemaal kunnen doen en onze mensen dit geven, kunnen we vooruitgang boeken. En ik denk dat we door die polarisatie heen kunnen breken. Het is een kwestie van onze mensen helpen begrijpen wat er echt aan de hand is. Dat is een belangrijke bijdrage.
In de afgelopen maanden heeft de Amerikaanse Kerk zich vaak moeten bemoeien met het migratiebeleid van de Amerikaanse regering en haar stem verheffen ter verdediging van migranten. Welke principes wilt u bevestigen?
Wel, in het centrum ligt iets waar u al naar verwees, en dat is respect voor menselijke waardigheid. Dat is het kernprincipe. Menselijke waardigheid moet worden gerespecteerd niet alleen op de manier waarop mensen worden opgepakt, maar menselijke waardigheid is een kwestie wanneer je gezinnen uit elkaar haalt, wanneer je het feit niet respecteert dat mensen die al vele jaren in de Verenigde Staten zijn zonder documenten, op veel manieren hebben bijgedragen aan de levensonderhoud, niet alleen van hun gezin maar van de samenleving, waarin je hen ook kleineren met een taal die hen dehumaniseert. Dan schend je de menselijke waardigheid en daarom hebben we onze stem verheven. Er was een zin in het novemberverklaring van onze Bisschoppenconferentie dat wij ons verzetten tegen de willekeurige massadeportatie van mensen. Dat trok de aandacht van de wereld en hielp onze mensen begrijpen wat er hier op het spel stond, omdat dat was wat er aan de hand was: de willekeurige massadeportatie van mensen wanneer je in feite geen rekening houdt met de verschillende omstandigheden die mensen hierheen brachten en het feit dat wij als land al te lang de noodzaak voor aanzienlijke immigratiehervormingen hebben genegeerd.
Migratiebeleid is een politiek vraagstuk dat de publieke opinie diep verdeelt. Wat is het pad om respect voor de wet en respect voor de rechten van de persoon samen te houden?
We hebben altijd gezegd dat een natie de verplichting en het recht heeft om zichzelf te verdedigen, om zijn grenzen te verdedigen, en om zijn grenzen te beveiligen. Dat is nooit een probleem geweest voor de Kerk. Maar tegelijkertijd kan het niet gedaan worden ten koste van de waardigheid van mensen. Die twee kunnen worden vastgehouden. Ze staan niet tegenover elkaar. Ze kunnen samen worden gehouden. En dat hebben we in het verleden gedaan. We kunnen ervoor zorgen dat de rechten van mensen niet worden geschonden, dat we niet in angst hoeven te leven, zoals we hebben gezien in de Verenigde Staten, waar gemeenschappen uit elkaar worden getrokken, zoals we zagen in Minnesota en waar mensen opstaan en zeggen dat dit verkeerd is, tot het punt dat we dan beginnen te hebben met maatschappelijke onrust in onze steden. Er is een betere manier om dit te doen en daarom hebben we consequent opgeroepen tot de wetgevers en de regering om significante immigratiehervormingen door te voeren. We kunnen dit probleem aanpakken als zij in feite hun werk doen.
Hoe moeten katholieken zich vandaag engageren in de politiek, vooral in een klimaat waarin geloof vaak op partijdige manieren wordt gebruikt?
Ik denk dat we ervoor moeten zorgen dat niemand het Evangelie compromitteert voor een politieke partijdige visie. Wat we echter meebrengen, zijn de waarheden van het Evangelie. En zoals ik eerder zei, wat wij als leiders van de Kerk moeten doen, is onze mensen helpen te weten wat de taal is waarin zij deze kwesties moeten bespreken. Als ze de taal van partijdige politiek of zelfs van een overheid gebruiken die een bepaald beleid wil veiligstellen, zijn we verloren. Ik denk dat we naar deze kwesties moeten kijken door de lens van wat het Evangelie ons vertelt. Dat is de taak van de Bisschoppen, van de leraren van de Kerk, om de mensen eraan te herinneren wie we zijn, waarom we zeggen wat we doen, waarom we doen wat we doen als christenen op basis van de kernwaarden van het Evangelie.
Kardinaal Cupich, u bent de kardinaal aartsbisschop van Chicago, de stad waar paus Leo XIV is geboren en een deel van zijn leven heeft doorgebracht. Wat betekent het voor Chicago om een paus te geven aan de Universele Kerk? En hoe heeft de stad, de Windy City, dit eerste jaar min of meer van zijn pontificaat ervaren?
Wel, ik denk dat er een rechtvaardige trots is dat we kunnen zeggen dat we een paus hebben voortgebracht. Het is niet alleen het feit dat hij uit Chicago komt, maar zijn leven is op de een of andere manier gevormd door de cultuur van Chicago, waar mensen hard werken. Ze houden van hun gezinnen. Ze waarderen de internationale sfeer van de stad zelf. Bijvoorbeeld, we vieren de Mis in 26 talen in Chicago. Dat alles maakt deel uit van wie de Heilige Vader is. Ik denk dat we daar grote trots op hebben. We hadden op 14 juni een viering in het stadion van de Chicago White Sox. Duizenden mensen kwamen opdagen, sommigen waren niet eens katholiek, gewoon om trots te uiten over de verkiezing van de Heilige Vader. In veel opzichten heeft het ook mensen gegeven, vooral jonge mensen, omdat hij jongeren aansprak in een video die hij produceerde die we toonden, om te kijken naar waar hun geloof om draait. We zagen bijvoorbeeld tijdens het rite van verkiezing deze afgelopen week in de vier ceremonies die we hadden, een toename van 20 procent in jonge mensen van 20 tot 35 jaar die tot de Kerk komen, ervoor kiezen om gedoopt te worden of volledig in gemeenschap met de Kerk te komen. Dus er is iets aan het borrelen in mensen. Het is de Heilige Geest, maar ik denk ook dat het de verkiezing van de Heilige Vader is.
Is er nog iets anders dat u zou willen toevoegen, Uw Eminentie?
Ik zou gewoon willen zorgen dat we als wereld, als christenen in de wereld, dicht bij het Evangelie blijven in deze zeer turbulente tijden. Dat zal het licht voor ons zijn. We weten misschien niet of we misschien in de war zijn over wat de weg vooruit is, maar we moeten ons herinneren dat Jezus zegt: "Ik ben de weg." En dus moeten we aandacht besteden aan wat hij hier te zeggen heeft, niet aan partijdige politiek, niet aan de tirade van een bepaalde agenda van een land, maar dicht bij te blijven wat het Evangelie ons vertelt. Dat is ons werk als leden van de hiërarchie om onze mensen te vertellen wat we echt geloven en waarom we dat geloven. Maar we kunnen invloed uitoefenen op de wereldpolitiek, op wereldacties als we in feite dicht bij het Evangelie blijven.
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u in te schrijven voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik gewoon hier
