Bekijk ExploreCatholic in de app! Openen
Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
Tijdens de Bisdomdag voert Leo Fijen – bekend van zijn boeken en televisieprogramma’s over geloof maar ook columnist van bisdomblad SamenKerk – geloofsgesprekken.
(Dit is een samenvatting. Lees het volledige artikel bij de bron.)
Aartsbisschop Paulus Budi Kleden, SVD, van Ende in Indonesië spreekt met Vatican News over de lopende aardbevinghulpinspanningen en hoe de banden van geloof en solidariteit de mensen verenigen. Hij vraagt om gebeden terwijl de mensen beginnen aan hun reis naar genezing en herstel.
Door Fr. Kasmir Nema, SVD
ENDE, Indonesië - In de nasleep van de verwoestende aardbeving die het overwegend katholieke eiland Flores in Indonesië trof, zegt aartsbisschop Paulus Budi Kleden, SVD, dat één afbeelding hem bijblijft: huizen gereduceerd tot puin, maar gemeenschappen die weigeren het lijden hun geloofs- en solidariteitsbanden te laten verbreken.
"Temidden van de ruïnes is hun liefde niet gebroken," zei de aartsbisschop van Ende tegen Vatican News twee dagen na de krachtige aardbeving met een magnitude van 7.7 die grote delen van het eiland verwoestte.
De aardbeving, die in de vroege uren van 15 augustus plaatsvond, heeft tientallen levens geëist, honderden verwond, duizenden mensen ontheemd en huizen, kerken, scholen en openbare gebouwen in verschillende districten van de provincie Oost-Nusa Tenggara ernstig beschadigd.
Toch zegt aartsbisschop Kleden dat hij te midden van verdriet en onzekerheid buitengewone tekenen van medemenselijkheid en veerkracht onder de mensen heeft waargenomen.
Gemeenschap in Flores Indonesië samengekomen
Volgens het Nationaal Rampenmanagementagentschap van Indonesië (BNPB) was het dodental op 17 augustus gestegen tot 68, terwijl 213 mensen gewond waren geraakt.
Het regentschap Manggarai registreerde het hoogste aantal dodelijke slachtoffers, met 26 doden, gevolgd door Oost-Manggarai met 24, Nagekeo met acht, Sikka met vier en Ende, West-Manggarai en Ngada met ieder twee doden.
Meer dan 5.000 mensen blijven ontheemd in verschillende regentschappen. Sikka heeft het grootste aantal ontheemden gerapporteerd, met meer dan 3.300 mensen die in tijdelijke schuilplaatsen en evacuatiecentra verblijven.
De aardbeving vond plaats om 4:58 uur lokale tijd, met het epicentrum ongeveer 68 kilometer noord-noordwest van Ende. Hoewel de autoriteiten later de tsunamiwaarschuwing opschortten, veroorzaakte de waarschuwing wijdverbreide paniek, vooral onder de gemeenschappen die langs de noordkust van Flores wonen.
Sinds de hoofdschok hebben meer dan 300 naschokken het eiland blijven schudden, wat de angsten van de mensen vergroot en veel gezinnen verhindert om naar hun huizen terug te keren.
Als reactie op de ramp heeft de provinciale regering van Oost-Nusa Tenggara van 15 tot 28 augustus een staat van erfgoed uitgeroepen.
Aartsbisschop Kleden was in Roe, nabij Mbay, toen de aardbeving toesloeg. Hij had daar de nacht doorgebracht na deelname aan de zilveren jubileumviering van een medepastoor en was van plan om later die dag een bevestigingsmis te vieren.
"We waren allemaal in paniek," herinnerde hij zich. Na de tsunamiwaarschuwing vluchtten veel inwoners meteen naar hogere grond.
Binnen enkele uren begon de aartsbisschop ontheemde gezinnen te bezoeken. Reizend per motorfiets langs beschadigde wegen, eerst met een dorpsleider en later met zijn diocesane chauffeur, kwam hij mensen tegen die langs de wegen, in bossen en op open plekken bij huizen en scholen schuilden. Hij keerde later die middag terug naar dezelfde gemeenschappen en opnieuw in de avond.
Reflecterend op wat hij had gezien, zei aartsbisschop Kleden dat twee contrasterende beelden diep in zijn geheugen zijn gegrift. "Ten eerste zag ik de paniek en de angst van de mensen omdat ze niet wisten wanneer ze naar huis konden terugkeren. Het was pijnlijk om te zien," zei hij. "Maar ik zag ook een buitengewone solidariteit onder de gelovigen."
Gemeenschap in Flores, Indonesië, die helpt bij de hulpinspanningen
Gezinnen die in relatief veiligere gebieden woonden, bouwden spontaan tijdelijke schuilplaatsen en deelden voedsel en andere benodigdheden met degenen die hun huizen hadden verloren, ook al waren veel van hun eigen huizen ook beschadigd. "Het huis was gebarsten, maar hun liefde was niet gebroken," zei hij.
Een bijzondere ontmoeting maakte een blijvende indruk op de aartsbisschop. Toen hij van Aeramo naar Danga reisde, merkte hij een moeder op die op een motorfiets met haar drie kinderen reed. Een van de kinderen hield een klein kruis. "Voor mij was dat een diepgaande uitdrukking van geloof," zei hij. "Dat kind droeg de gekruisigde Heer midden in hun eigen kruisweg."
Terwijl gemeenschappen op Flores blijven rouwen om hun verliezen, heeft paus Leo XIV zijn nabijheid betuigd aan degenen die door de tragedie zijn getroffen. In een telegram gericht aan aartsbisschop Paulus Budi Kleden heeft de Heilige Vader zijn oprechte deelneming overgebracht aan de families die dierbaren hebben verloren en iedereen die getroffen is verzekerd van zijn geestelijke solidariteit.
De paus zei dat hij "diep verdrietig" was over het verlies van levens en de wijdverbreide vernietiging veroorzaakt door de aardbeving. Hij vertrouwde de slachtoffers toe aan Gods liefdevolle genade en bood gebeden aan voor de doden, de gewonden en iedereen die deelneemt aan reddings- en hulpinspanningen.
Het pauselijke bericht werd met dankbaarheid ontvangen door lokale katholieken, velen van hen blijven samenkomen voor gebed ondanks de vernietiging van kerken en parochiegebouwen.
In zijn eigen boodschap aan de gelovigen moedigde aartsbisschop Kleden de mensen aan om zich niet aan wanhoop over te geven. "Als gelovigen vertrouwen we erop dat we in een situatie als deze niet alleen zijn. God heeft ons niet verlaten," zei hij. "Met dit geloof helpen we onszelf en helpen we anderen. Solidariteit is de sleutel in een situatie als deze."
Ondanks de wijdverspreide vernietiging hebben priesters in het aartsbisdom Ende de eucharistie buiten blijven vieren, volgens de instructies van de aartsbisschop. De gelovigen, merkte hij op, blijven samenkomen voor gebed en aanbidding, ook terwijl ze in tijdelijke schuilplaatsen verblijven.
Volgens aartsbisschop Kleden hebben priesters, religieuzen en leken-katholieken onmiddellijk gereageerd na de aardbeving, zelfs voordat er een formeel diocesaan noodprogramma was opgezet. "Dit is Caritas in zijn puurste zin," zei hij.
Het aartsbisdom Ende heeft sindsdien een coördinatieteam opgericht dat nauw samenwerkt met Caritas Indonesië om noodhulp te organiseren voor getroffen gemeenschappen. Een van de onmiddellijke prioriteiten is het bieden van psychologische en trauma-herstellende ondersteuning, vooral voor kinderen en gezinnen die blijven vrezen terwijl de naschokken aanhouden.
De kerkelijke leiders zijn ook begonnen met het plannen van het lange en moeilijke proces van het herstellen van huizen, kerken, scholen en openbare infrastructuur. De omvang van de vernietiging is enorm. Zelfs de residentie van de aartsbisschop heeft aanzienlijke structurele schade geleden.
"We werken samen met de overheid, NGO's en alle mensen van goede wil," zei aartsbisschop Kleden, "om op te bouwen uit het puin dat de aardbeving heeft achtergelaten." Hij vroeg ook katholieken over de hele wereld om door te gaan met bidden voor de mensen van Flores terwijl ze beginnen aan hun reis naar genezing en herstel.
Dank u voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier.
Paus Leo XIV's oproep over het Midden-Oosten tijdens de Angelus in Castel Gandolfo op 16 augustus is de nieuwste uiting van de langdurige steun van de Heilige Stoel voor een twee-statenoplossing als de enige weg naar een "rechtvaardige en blijvende" vrede voor Israël en Palestina.
Door Salvatore Cernuzio
De "twee-staten" oplossing is, en blijft, de enige mogelijke weg naar vrede tussen Israël en Palestina. Paps hebben veranderd, evenals de situatie in het Midden-Oosten, waar geweld en verdeeldheid dramatisch zijn toegenomen sinds 7 oktober 2023. Toch is de diplomatieke positie van de Heilige Stoel al bijna tachtig jaar onverzettelijk gebleven: "twee staten" als het enige perspectief dat in staat is om gerechtigheid en een rechtvaardige en blijvende vrede te garanderen. Paus Leo XIV is de laatste die deze historische positie krachtig bevestigt, die door de decennia heen is volgehouden ondanks de vastberaden afwijzing ervan door de Israëlische regering.
"Ik doe een dringende oproep aan de internationale gemeenschap om te werken aan de bevordering van de twee-statenoplossing, voor een rechtvaardige en blijvende vrede," zei paus Leo tijdens de Angelus in Castel Gandolfo op zondag 16 augustus, na het veroordelen van de misbruiken en het geweld waar Palestijnen op de Westelijke Jordaanoever mee te maken hebben. De paus riep op tot hernieuwde vaart zodat dit project - dat voor het eerst formeel werd uiteengezet in 1947 in het plan dat door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties werd aangenomen om Mandaat Palestina in twee staten te verdelen - eindelijk werkelijkheid kan worden.
Beginnend met de oproep tot internationalisering van de heilige plaatsen van Jeruzalem in 1947, werd de twee-statenoplossing vanaf de jaren tachtig een hoeksteen van de diplomatieke positie van de Heilige Stoel over het Israëlisch-Palestijnse conflict. Het is een standvastige houding, niet gevormd door emotionele reacties op herhaalde escalaties, maar stevig geworteld in de geschiedenis en consistent versterkt door opeenvolgende pausen.
De eerste uitspraken dateren uit 1948, toen Pius XII in de encycliek In multiplicibus curis opriep tot "een orde die de veiligheid van bestaan kan garanderen en tegelijkertijd de morele en fysieke levensvoorwaarden die bevorderlijk zijn voor geestelijk en materieel welzijn" voor elk van de partijen in het conflict.
In de volgende encycliek Redemptoris nostri cruciatus uit 1949, bezorgd dat de heilige plaatsen die verbonden zijn met het leven van de Verlosser de verwoestingen van de oorlog zouden lijden, drong paus Pius XII er bij de gelovigen op aan "elke legitieme manier" te gebruiken om wereldleiders te overtuigen Jeruzalem en de omgeving "een juridische status" te verlenen waarvan de stabiliteit adequaat kon worden gegarandeerd door de gezamenlijke inspanningen van vredelievende naties.
Paulus VI, de eerste paus die in 1964 naar het Heilige Land reisde, sprak expliciet over de legitieme rechten van het Palestijnse volk op de vooravond van de Zesdaagse Oorlog in 1967, waarbij hij de kwestie herformuleerde van een humanitaire noodsituatie naar een fundamentele politieke vraag.
In een hartelijke boodschap aan de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, U Thant, deed paus Paulus VI namens de gehele christelijke wereld een oproep om "elke inspanning" te leveren om ervoor te zorgen dat Jeruzalem, "vanwege zijn bijzonder heilige en heilige karakter," zou worden verklaard "een open en onschendbare stad," vrij van militaire operaties en gespaard van de gevolgen van oorlog.
De beslissende impuls kwam echter van Johannes Paulus II, de eerste paus die krachtig opriep tot het recht van de Palestijnen op een onafhankelijk thuisland, terwijl hij tegelijkertijd het recht van Israël om in veiligheid te leven bevestigde.
Deze dubbele oproep werd vastgelegd in de apostolische brief Redemptionis anno uit 1984.
"Voor het Joodse volk dat in de staat Israël leeft en dat in dat land zulke kostbare getuigenissen van hun geschiedenis en hun geloof behoudt, moeten we vragen om de gewenste veiligheid en de verdiende rust die de prerogatief is van elke natie en voor elke samenleving van levensomstandigheden en vooruitgang," zei de paus.
"Het Palestijnse volk, dat zijn historische wortels in dat land vindt en dat decennialang is verspreid, heeft het natuurlijke recht in gerechtigheid om opnieuw een thuisland te vinden en in vrede en rust met de andere volkeren van het gebied te kunnen leven."
Hij herhaalde dezelfde boodschap in 2000 tijdens zijn pelgrimstocht naar het Heilige Land - niet de eerste door een paus, maar een die werd geprezen als "historisch" vanwege de betekenis ervan.
Negen jaar later zette een andere paus voet in het heilige maar gewonde land van Jezus. Het was mei 2009, toen Benedictus XVI naar het Midden-Oosten reisde.
In de voetsporen van zijn voorganger benadrukte hij dat de "twee-staten" formule geen utopische visie was, maar een noodzakelijke voorwaarde voor het beëindigen van de spiraal van geweld en het waarborgen van een toekomst voor de regio.
"De Heilige Stoel steunt het recht van uw volk op een soeverein Palestijns thuisland in het land van uw voorouders, veilig en in vrede met zijn buren, binnen internationaal erkende grenzen," zei paus Benedictus.
Hij drong er bij de Palestijnen op aan "de vlam van hoop levend te houden, hoop dat er een manier kan worden gevonden om te voldoen aan de legitieme aspiraties van zowel Israëli's als Palestijnen naar vrede en stabiliteit."
Onder paus Franciscus kreeg deze inzet een meer internationale en formele uitstraling. Het werd versterkt door diplomatieke initiatieven - waaronder de ondertekening in 2015 van de Alomvattende Overeenkomst die de staat Palestina officieel erkent - evenals door meer pastorale gebaren, zoals het gebed voor vrede in de Vaticaanse tuinen in 2014 met de Israëlische president Shimon Peres en de Palestijnse president Mahmoud Abbas.
Die bijeenkomst was een van de vruchten van paus Franciscus' reis naar het Heilige Land eind mei, waarin Jorge Mario Bergoglio ondubbelzinnig verklaarde: "De tijd is gekomen voor iedereen om de moed te vinden om genereus en creatief te zijn in de dienst van het algemeen welzijn, de moed om een vrede te smeden die berust op de erkenning door iedereen van het recht van twee staten om te bestaan en in vrede en veiligheid binnen internationaal erkende grenzen te leven."
In de jaren die volgden, tot zijn dood, zocht paus Franciscus naar manieren om meer diplomatiek en symbolisch momentum te geven aan de uitvoering van de oplossing. Zijn woorden en gebaren werden consistent ondersteund door verklaringen van de Permanente Missies van de Heilige Stoel bij internationale organisaties en door kardinaal staatssecretaris Pietro Parolin, die herhaaldelijk benadrukte dat de "twee volken, twee staten" oplossing het meest urgente politieke pad is om te volgen.
Deze erfenis ligt nu in handen van paus Leo XIV, die vanaf het begin het twee-statenkader opnieuw in het centrum van het wereldwijde debat heeft geplaatst.
Bijzonder memorabel waren zijn opmerkingen aan boord van de vlucht van Istanbul naar Beiroet, tijdens zijn apostolische reis naar Turkije en Libanon: "De Heilige Stoel heeft verschillende jaren publiekelijk de voorstellen van een twee-statenoplossing gesteund. We weten allemaal dat Israël dit moment deze oplossing nog steeds niet accepteert, maar we zien het als de enige oplossing die - laten we zeggen - een oplossing kan bieden voor het conflict dat zij continu ervaren."
Hij herhaalde deze positie tijdens zijn toespraak tot het diplomatiek corps op 9 januari 2026: "In het bijzonder blijft de twee-statenoplossing het institutionele perspectief voor het tegemoetkomen aan de legitieme aspiraties van beide volken."
De oproepen van paus Leo en zijn voorgangers wachten nog steeds op een reactie. Oorlog blijft volken verwoesten, terwijl de weg naar vrede steeds neveliger lijkt. Toch doen politieke stilstand en humanitaire tragedie de oplossing voor paus en de Heilige Stoel niet teniet; integendeel, ze tonen de urgentie ervan aan. Dit is de urgentie die paus Leo XIV heeft benadrukt door de internationale gemeenschap op te roepen haar verantwoordelijkheid te nemen.
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt up-to-date blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier.
Zes mensen zijn gedood en vier gewond geraakt bij Oekraïense raketinslagen in de Russische regio Belgorod gedurende de nacht.
door Nathan Morley
Zes mensen zijn gedood en vier gewond geraakt bij Oekraïense raketinslagen in de Russische regio Belgorod gedurende de nacht.
Oekraïense autoriteiten meldden twee doden bij Russische dronesaanvallen in de regio Sumy, nabij de grens.
De aanvallen volgden op wat Russische functionarissen beschouwden als de grootste dronesaanval van Oekraïne van het jaar. Ten minste zeven mensen zijn zaterdagavond gedood, waarbij Rusland meldde dat Oekraïne meer dan 800 drones richting zijn grondgebied had gelanceerd, waaronder ongeveer 600 gericht op Moskou.
Russische aanvallen in heel Oekraïne hebben diezelfde nacht ten minste zeven mensen gedood en meer dan 39 gewond, volgens Oekraïense functionarissen.
De grootschalige invasie van Rusland begon in februari 2022; Moskou houdt momenteel ongeveer één vijfde van Oekraïne in handen.
Elders arriveerde de Midden-Oosten gezant van de Amerikaanse president Donald Trump, Jared Kushner, voor gesprekken met premier Benjamin Netanyahu in Jeruzalem na zeldzame gesprekken met Hamas over het door de VS gesteunde vredesplan voor Gaza.
De Raad van Vrede van president Trump zei vorige maand dat het overeenstemming had bereikt over de "volledige ontwapening" van Hamas en andere gewapende groepen. Israël verwierp het voorstel van 15 punten vorige week.
Acht landen - Egypte, de VAE, Qatar, Saoedi-Arabië, Jordanië, Turkije, Pakistan en Indonesië - zeiden zondag dat de afwijzing door Israël de diplomatieke inspanningen van Trump in gevaar brengt.
Een staakt-het-vuren dat in oktober begon, blijft formeel van kracht, hoewel Israëlische aanvallen bijna dagelijks doorgaan.
Meer dan 1.200 mensen zijn sindsdien gedood, volgens het door Hamas geleide ministerie van Gezondheid van Gaza. UNICEF meldt dat ten minste 300 kinderen onder de doden zijn.
De VN schat dat 1,9 miljoen mensen - ongeveer 90% van de bevolking van Gaza - zijn ontheemd.
In Libanon zei UNIFIL dat zijn blauwhelmen essentieel blijven in het zuiden.
Woordvoerder Kandice Ardiel zei dat de missie doorgaat met het ondersteunen van de uitvoering van Resolutie 1701 van de VN-Veiligheidsraad en de inspanningen om de aanwezigheid van het Libanese leger te versterken.
Luister naar het rapport van Nathan Morley:
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier.
Terwijl Athletica Vaticana zich voorbereidt om deel te nemen aan de Mediterrane Spelen, uit paus Leo XIV zijn hoop dat het evenement dat in Zuid-Italië wordt gehouden, sport kan bevorderen als een "profetie van vrede en broederschap."
door Devin Watkins
Vier atleten van Athletica Vaticana zijn klaar om deel te nemen aan de 20ste Mediterrane Spelen, die van 21 augustus tot 3 september in de Zuid-Italiaanse stad Taranto worden gehouden.
Ongeveer 4.000 atleten uit 26 landen in Afrika, Azië en Europa, allemaal verbonden door de Middellandse Zee, zullen in 33 verschillende sporten concurreren.
De leden van de sportvereniging van de Heilige Stoel die aan de Spelen zullen deelnemen, zijn Fabrizio Peloni en Tiziano Lucarelli in de mannen padel dubbel, Daniele Fontana in het schermen met de épée, en Emiliano Morbidelli in het wielrennen.
Voorafgaand aan het evenement uitte paus Leo XIV zijn hoop dat de Mediterrane Spelen van 2026 de wereld een zichtbaar teken van vrede en ontmoeting kunnen bieden.
"Deze week beginnen de Mediterrane Spelen in Taranto," zei hij tijdens de Angelus-toespraak op zondag. "Ik hoop dat dit sportevenement een profetie van vrede en broederschap kan zijn tussen de volken van deze regio en van de hele wereld."
Paus Leo heeft vaak gezegd dat sport zijn diepste betekenis bereikt wanneer competitie ontmoeting wordt en atleten elkaar herkennen als leden van dezelfde menselijke familie.
Op de eerste dag van de Mediterrane Spelen zal aartsbisschop Ciro Miniero van Taranto de mis in de kathedraal van de stad leiden, samen met bisschop Paul Tighe, secretaris van het Dicasterie voor Cultuur en Onderwijs, om het Kruis van de Atleten te verwelkomen.
Volgens een persbericht zal het Kruis tijdens de Spelen in de kathedraal blijven als een spiritueel referentiepunt en de atleten begeleiden, zoals het dat heeft gedaan op internationale sportevenementen sinds de Olympische en Paralympische Spelen van Londen 2012.
Aartsbisschop Miniero zei dat sport een nuttige gelegenheid biedt voor professionals en amateurs, inclusief kinderen, om voorbij sociale verschillen te kijken en broederschap te bevorderen.
"In een wereld die lijdt onder oorlog en de klimaatnoodtoestand," zei hij, "hebben we de kans om te tonen dat vrede mogelijk is en dat de atleten die afkomstig zijn uit 'tegenovergestelde facties' in plaats daarvan vrouwen en mannen zijn die gedreven worden door een oprechte geest van broederschap, voorbij hun geboorteplaats of geloof."
Cardinaal José Tolentino de Mendonça, prefect van het Dicasterie voor Cultuur en Onderwijs, zei dat de aanwezigheid van Athletica Vaticana een significant gebaar van broederschap biedt.
Hij noemde het Kruis van de Atleten "een woordeloos bericht" dat bevestigt dat elk leven, zelfs door zweet en lijden, liefde en respect verdient.
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik gewoon hier.
