Honderden vermist na dodelijke overstromingen nabij de grens tussen Nepal en Tibet
Vatican News |
26 augustus 2026
Disclaimer: Vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
Ten minste twintig lichamen zijn recovered na flash flooding in Nepal, met het dodental dat naar verwachting dramatisch zal stijgen nu honderden mensen, waaronder veel toeristen, vermist blijven.
Een muur van modder en rots leek in te storten in een rivier op de Himalaya-grens van Nepal en het Tibet van China op woensdag, wat catastrofale flooding aan de Nepali kant teweegbracht die minstens 20 mensen doodde en honderden toeristen vermiste.
In een nog steeds zich ontvouwende ramp toonden geverifieerde video’s tientallen mensen die werden meegesleurd bij de grens, terwijl autoriteiten aan beide zijden vrezen voor veel hogere slachtoffers en enorme verwoestingen.
Huizen, wegen en energieprojecten werden weggespoeld in Nepal, terwijl functionarissen in Tibet zeiden dat ze vreesden voor “ernstige slachtoffers” met sommige vermisten in de provincie Gyirong nadat een modderstroom een grensovergang had getroffen.
Eerste rapporten suggereerden dat een aardbeving in het gebied mogelijk een lawine had kunnen triggeren en de overstromingen had veroorzaakt, zei de Nepalese minister van Buitenlandse Zaken Shisir Khanal woensdag tegen het parlement van het land, aldus lokale media.
Minstens 384 reizigers, waaronder 105 Indiërs, 93 Nepalezen, drie Amerikaanse burgers en 12 Britse staatsburgers werden vermist uit de regio, zei de Nepalese toerismeautoriteit.
Het Zuid-Koreaanse nieuwsagentschap Yonhap meldde afzonderlijk dat ongeveer acht van zijn staatsburgers ook als vermist werden opgegeven in Nepal.
Overstromingswaarschuwingen werden uitgegeven in de dichtbevolkte noordelijke Indiase staten Uttar Pradesh en Bihar, aangezien ze aan Nepal grenzen en verschillende rivieren de bergen in hun vlaktes afstromen.
[Bron: Reuters]
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier.
Het avontuur van de vertaling van de relieken van St. Monica
Disclaimer: Vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
De stoffelijke resten van Sint Monica, de moeder van Sint Augustine, werden in de 15de eeuw ontdekt nabij de kerk van Sant'Aurea, dicht bij de ruïnes van Rome's oude rivierhaven Ostia. Ze werden met toestemming van paus Martinus V door de Augustijnse broeders naar de hoofdstad overgebracht en zijn nu vereerd in de Romeinse basiliek van Sint Augustine in Campo Marzio, in een speciale kapel.
Door Josef Sciberras Secretaris van het Historisch Instituut van de Orde van Sint Augustine
In het jaar 387 overleed Sint Monica, een buitengewone figuur van het vroegechristendom en moeder van Sint Augustine, in Ostia Tiberina. Gedurende eeuwen bleef haar graf in Ostia. Het meest waardevolle archeologische bewijs uit die periode is de metrische lofrede (een lofrede in vers) geschreven door de consul Anicius Auchenio Basso. Een fragment werd in 1945 ontdekt op een grafsteen in de binnenplaats naast de huidige kerk van Sant'Aurea in Ostia, waar het mogelijk was hergebruikt in een middeleeuwse begrafenis. Deze ontdekking bevestigde de feitelijke oorspronkelijke locatie van het graf van de heilige in datzelfde begraafplaatsgebied.
De ontdekking van de relieken
In tegenstelling tot het graf van Sint Monica, heeft haar relieken een geheel andere geschiedenis. Met de locatie van het graf die vergeten was, en een twijfelachtige vertaling van de relieken in de 12de eeuw door een kanunnik uit Arrouaise - die naar verluidt het lichaam had gestolen en naar Frankrijk had gebracht - die uitgesloten was, kwam het echte historische kantelpunt in april 1430. De monniken van de Orde van de Hermieten van Sint Augustine, gesteund door de humanist Andrea Biglia en dankzij de steun van de pauselijke sacristan Pietro Assalhit, een Augustijn, verkregen toestemming van paus Martinus V van Genazzano om de overblijfselen van de heilige te zoeken en te recupereren.
Een groep broeders reisde dus naar Ostia, waar ze, dankzij de begeleiding van een lokale bewoner, de resten onder het altaar van de kerk van Sant'Aurea lokaliseerden, en de Orde verzocht om hun overbrenging naar Rome. Op Palmzondag 1430 arriveerden de resten van Monica in Rome te midden van wonderen en uitingen van grote devotie. In eerste instantie werden ze geplaatst in de kerk van San Trifone, de oorspronkelijke Augustijnse vestiging in het Campo Marzio gebied. Daar verbleven ze twintig jaar, onder toezicht van het licht van zilveren lampen die gedoneerd waren door de devotie van de eerste Augustijnse Tertiaries, vrome vrouwen die inspiratie putten uit Monica, de moeder van Sint Augustine.
De vertaling naar de Romeinse Basiliek van Sint Augustine
Hun laatste rustplaats werd vastgesteld in 1455, onder paus Callistus III, toen de relieken plechtig werden overgebracht naar de Basiliek van Sint Augustine. Maffeo Vegio leidde het project, financierde de kapel en het funerair monument gesculptuurd door Isaia da Pisa. Het oorspronkelijke monument bestond uit een marmeren sarcofaag met vergulde reliëfs die de vertaling van de relieken weergaven, bekroond door het schitterende liggende beeld van de heilige, dat vandaag de dag nog steeds te zien is op de linkerwand van de kapel.
Een diepe devotie bloeide rond dit altaar, vooral gevoed door de "cinturate" van de Confraterniteit van de Ceintuur - dat wil zeggen, leken mannen en vrouwen die zich geestelijk verenigden met de Orde van de Hermieten, en die als teken van deze unie de lange leren riem droegen die deel uitmaakt van de habijt van de Augustijnse broeders en zusters - die een schitterend zilveren relikwieënkopje versierd met kostbare stenen doneerden, dat helaas verloren ging tijdens de Napoleonische confiscaties.
De erkenning van de stoffelijke resten
Een andere belangrijke mijlpaal vond plaats tussen 1758 en 1760, toen het interieur van de Basiliek van Sint Augustine ingrijpende restauratiewerkzaamheden onderging, geleid door Luigi Vanvitelli. Dit werk vereiste de ontmanteling van de vijftiende-eeuwse sarcofaag en de verplaatsing van Monica's lichaam onder een nieuw altaar.
Bij deze gelegenheid, op 1 augustus 1760, werd een plechtige en gedocumenteerde notariële inspectie van de relieken uitgevoerd, in aanwezigheid van kardinaal vicaris Antonio Maria Erba Odescalchi en Don Agostino Onorante, bewaker van de heilige relieken. Het opgestelde rapport beschrijft de uitgevoerde handelingen in detail. Toen de oude walnootkist werd geopend, merkten de aanwezigen op dat er twee aparte lagen binnenin waren. In de eerste laag werden de botten van verschillende heilige lichamen gevonden; echter, toen ze de bodem van de kist bereikten, onder een kostbaar stof bedekt met as en versierd met banden van turquoise, kwam de tweede laag tevoorschijn. Hier, in rust gelegd naast een vierkante plaat en een loden medaillon met de naam 'Monica' in Romeinse en Gotische schrift gegraveerd, lagen de resten van de Heilige.
De Kapel van Sint Monica
De kostbare relieken werden weer samengevoegd, gewikkeld in doek en geplaatst in een nieuwe loden kist bekleed met messing, met een gedenkinscriptie erop gesoldeerd en verzegeld met was door kardinaal Odescalchi. De broeders en de kardinaal vicaris, die de liturgische hymnen voor de feestdag van de heilige zongen, droegen de urn naar het nieuwe altaar van de Kapel van Sint Monica.
De kist werd geplaatst in een peperino urn ingelegd met groene patina, bekroond met een marmeren deksel met het opschrift: Hic iacet corpus s. matris Monicae - "Hier ligt het lichaam van de heilige moeder Monica". Boven het altaar hing het nieuwe schilderij van de Faenza kunstenaar Giovanni Gottardi, dat de Madonna della Cintura of della Consolazione afbeeldt - de hemelse patrones van de Hermietenorde - terwijl ze de heilige ceintuur aan Augustine en Monica uitreikt, afgebeeld aan de rechter- en linkerzijde van de Madonna die met het Kind is gezeten.
'Moeder' van de Orde van Sint Augustine
De vertaling van de relieken naar Rome was niet slechts een blijk van filiale plicht van de Augustijnen. Door de resten van de moeder van hun geestelijke vader in hun zorg te nemen, kon de Orde zichzelf voor de hele wereld proclameren als de legitieme erfgenaam en 'zoon' van de man uit Hippo; en Monica, verheven tot 'heilige moeder' van de Orde, werd het middelpunt van intense pastorale en devotionele activiteit, die het ideale model van vrouwelijke heiligheid belichaamde, vooral voor degenen die haar verering levend hielden. Zoals pater Robert Prevost, toen Prior Generaal van de Orde van Sint Augustine, herinnerde in een preek in Košice op 27 augustus 2005, "Sint Monica gaf haar hart aan haar zoon Augustine en, door haar voorbeeld en haar gebed, speelde zij een essentiële rol in Augustine's eigen bekering tot het katholieke geloof".
Vandaag de dag, staande voor haar graf in de Romeinse basiliek, vereren de gelovigen-die ook uitgenodigd worden om hun eigen harten als geschenk aan te bieden-niet alleen een Moeder van de Vroege Kerk, maar het kloppende hart van een spirituele familie die, eeuwenlang, in haar een wortel van haar identiteit heeft erkend en, door haar, een bron van genade in de persoon van de grote Vader Augustine, die zelf door haar gebeden en tranen was bekeerd.
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier.
Nepal: Climatoloog waarschuwt voor de mogelijkheid van toekomstige aardverschuivingen
Disclaimer: Vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
Een update over de natuurramp die plaatsvond op de grens met Tibet, en de waarschuwing van climatoloog Cat Berro van de Italiaanse Meteorologische Vereniging: "Globaal gezien is de kans groter dat zich op grote schaal aardverschuivingen voordoen, die invloed kunnen hebben op gletsjers. De terugtrekking van gletsjers en het dooien van permafrost leiden tot een algemene destabilisatie van hooggebergtegebieden."
Door Davide Dionisi
Het Himalaya-gebergte is zeer gevoelig voor instabiliteit die verband houdt met de aanwezigheid van gletsjers, en dit is altijd een grote zorg geweest - en des te meer in de laatste jaren die gekenmerkt worden door klimaatverandering, versnelde opwarming van de aarde en gletsjerteruggang. Zozeer zelfs dat in 2025, ter gelegenheid van het Internationale Jaar van Gletsjerconservatie, de Verenigde Naties het vroegtijdige waarschuwingssysteem voor deze categorie fenomenen hebben versterkt, die vaak gevarieerd en veelzijdig van aard zijn.
Een sneeuwbaleffect
"In het geval van de catastrofale gebeurtenis van gisteren in Nepal, is er nog steeds geen definitief en duidelijk verslag van wat er is gebeurd. Maar de opeenvolging van gebeurtenissen begint zich af te tekenen en onderzoekers zijn het er grotendeels over eens dat het om een enorme aardverschuiving ging die van een berg op een gletsjer neerstortte, deze overspoelde en daardoor de gletsjer deed instorten," zei Daniele Cat Berro, een climatoloog, journalist en wetenschapscommunicator van de Italiaanse Meteorologische Vereniging.
"Dit veroorzaakte een enorme mix van water, gebroken rotsen, verschillende sedimenten, modder en puin die, terwijl het de vallei afdaalde, duidelijk in omvang groeide," voegde hij toe.
Hij legde uit dat "een deel van dit water afkomstig kan zijn van het zeer snelle, bijna onmiddellijke smelten van enorme volumes ijs die door de aardverschuiving werden meegesleurd. Een deel van het water kan ook afkomstig zijn van water dat aanwezig is in de sedimenten: de Himalayaregio heeft de zomer-monsun in de afgelopen maanden ervaren, die zijn oorsprong vindt in de Indische Oceaan en aanzienlijke neerslag meebrengt. Er viel gisteren geen neerslag, maar de rotsmassa's en sedimenten kunnen verzadigd zijn geweest met water van eerdere neerslag. Dit is nog steeds een voorlopige reconstructie, die verder verfijnd, bevestigd en bestudeerd moet worden."
Een van de meest kwetsbare gebieden ter wereld
Nepal en Tibet behoren tot de meest kwetsbare gebieden ter wereld voor deze fenomenen. Toen hem werd gevraagd of er adequate vroegtijdige waarschuwingssystemen bestaan en wat er ontbreekt, antwoordde Cat Berro: "Vroegtijdige waarschuwingssystemen beginnen zich te vestigen, maar ze zijn nog steeds duidelijk onvoldoende in een gebied dat aan de ene kant zo kwetsbaar is en aan de andere kant zo complex."
"Denk alleen al aan de omvang van de Himalaya (en laten we ook het Karakoram-gebergte in het westen erbij betrekken), met bergen die 7.000-8.000 meter bereiken, meer dan 8.000 meter, honderden valleien en duizenden gletsjers. Het is in wezen onmogelijk om ze allemaal adequaat te monitoren."
Hij wees erop dat "satellieten vandaag de dag zeker veel hulp bieden, maar er is nog een lange weg te gaan in het uitbreiden en verbeteren van vroegtijdige waarschuwingssystemen voor de bevolking. Dit moet een belangrijk doel zijn voor de komende jaren, en het wordt ook nagestreefd door de Wereld Meteorologische Organisatie in het algemeen voor alle soorten extreme weersomstandigheden die de wereld beïnvloeden, en in het bijzonder bergachtige gebieden."
Het risico van soortgelijke gebeurtenissen
Toen hem werd gevraagd of we in de komende jaren en decennia soortgelijke gebeurtenissen als die in Nepal moeten verwachten, antwoordde de climatoloog: "Potentieel, ja." Hij legde uit: "Ten eerste omdat het dooien van permafrost op grote hoogte - het substraat dat permanent of bijna permanent op diepte bevroren is - geleidelijk rotsmassa's destabiliseert naarmate het dooit. Er is dus, algemeen gesproken, wereldwijd - en ook in de Alpen - een grotere kans op aardverschuivingen, inclusief grootschalige, die soms gletsjers kunnen beïnvloeden en erbij betrokken kunnen worden. De terugtrekking van gletsjers en het dooien van permafrost leiden dus tot een algemene destabilisatie van hooggebergtegebieden."
Van Azië naar de rest van de wereld
Specifiek verwijzend naar de incidenten die in de Alpen hebben plaatsgevonden, merkt Cat Berro op:
"We hebben ook soortgelijke gevallen in de Alpen gezien, gelukkig met heel andere gevolgen dan die van gisteren in Nepal. Het geval van Blatten komt in gedachten: de catastrofale rots- en ijsschoen die op 28 mei 2025 het Zwitserse dorp volledig buriedde. Terwijl de dynamiek en de schaal anders waren, kunnen we zeggen dat het een vrij vergelijkbare gebeurtenis was. Het verschil is dat in Zwitserland die berg al meerdere jaren werd gemonitord, en deze monitoring maakte het mogelijk om een vroegtijdige waarschuwing aan de bevolking te geven, die twee weken van tevoren volledig werd geëvacueerd. Er was slechts één fataal slachtoffer, vergeleken met de honderden, misschien zelfs duizenden, van gisteren in Nepal."
"Het andere evenement," concludeert de onderzoeker van de Italiaanse Meteorologische Vereniging, "ook in Zwitserland, dateert uit 2017: de enorme instorting van de noordwand van Pizzo Cengalo, die in dat geval ook over de gletsjer hieronder raasde, wat leidde tot een enorme puinstroom naar het dorp Bondo aan de onderkant van de vallei, wat resulteerde in de verdwijning van acht wandelaars die nog steeds vermist worden langs de paden. Een ander evenement van dezelfde categorie."
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier.
Paus Leo XIV over Wereldgebedsdag voor de Schepping: zwaarden omsmeden tot ploegscharen
Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
Paus Leo XIV roept in zijn boodschap voor de 11e Wereldgebedsdag voor de Zorg voor de Schepping op tot een nauwere verbinding tussen vrede, rechtvaardigheid en zorg voor het milieu. Volgens de paus zijn oorlog, sociale ongelijkheid en ecologische achteruitgang niet los van elkaar te zien, maar vormen zij samen een wereldwijde crisis die vraagt om zowel maatschappelijke als persoonlijke verandering.
De boodschap voor de gebedsdag die op 1 september 2026 wordt gevierd, draagt als titel: “Dan smeden zij hun zwaarden om tot ploegscharen en hun speerpunten tot sikkels” naar de bekende Bijbeltekst van de profeet Jesaja (2,4). De paus vraagt om middelen van vernietiging om te vormen tot instrumenten die het leven ondersteunen.
Niet alleen menselijke slachtoffers
Leo XIV stelt dat gewapende conflicten niet alleen menselijke slachtoffers veroorzaken, maar ook langdurige schade toebrengen aan samenlevingen en ecosystemen. Volgens de Heilige Vader versterken oorlog en milieuschade elkaar. Hij schrijft dat de wisselwerking tussen conflicten en ecologische achteruitgang leidt tot vervuiling van lucht en water, aantasting van voedselzekerheid en toenemende armoede en ongelijkheid.
De oorzaken voor deze crisis liggen volgens de paus dieper dan bij politieke of economische systemen alleen. Zij zijn verbonden met morele en spirituele vraagstukken. Wat nodig is, is een bekering van het hart, die moet leiden tot meer respect voor mensen en voor de schepping: “De genoemde crises vragen niet alleen om verantwoordelijkheid, maar ook om een bekering van het hart die vrucht draagt in een diepere trouw aan God, in wederzijdse liefde en een respect voor de gave van de schepping.”
Een appèl gericht tot iedereen
Daarnaast onderstreept paus Leo XIV dat duurzame vrede alleen mogelijk is wanneer ook individuen veranderen: “De profetische oproep om ‘zwaarden tot ploegscharen om te smeden’ (Jes. 2, 4) is daarom niet alleen maar een droom voor de naties, maar een appèl dat gericht is tot ieder individu.”
Aan het einde van zijn boodschap noemt Leo XIV waarheid, dialoog, geduld, gerechtigheid en liefde als de belangrijkste instrumenten voor vrede: “De echte instrumenten om de vrede op te bouwen zijn niet de wapens van de verwoesting, maar veeleer de waarheid, de dialoog, het geduld, de goedheid, de gerechtigheid, de barmhartigheid, het begrip, de zorg en de liefde.”
De Wereldgebedsdag voor de Zorg voor de Schepping wordt jaarlijks op 1 september gehouden en richt zich op bewustwording rond ecologische verantwoordelijkheid en de relatie tussen geloof, mens en milieu.
Filipijnse theologen onderzoeken hoe de Kerk op AI zou moeten reageren
Disclaimer: Vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
Aangezien kunstmatige intelligentie steeds meer de manier waarop mensen werken, communiceren, leren en beslissingen nemen vormgeeft, nodigen twee Filippijnse Dominicanen theologen de Katholieke Kerk uit om verder te kijken dan de technologie zelf en een diepere vraag te stellen: Hoe kan AI worden ontwikkeld en gebruikt op manieren die de menselijke waardigheid waarborgen en het algemeen welzijn dienen?
Door Fr. Kasmir Nema, SVD, en Sr. Helen Ann Palacay, FMIJ - Manilla
Een nieuw boek, Kunstmatige Intelligentie en de Katholieke Kerk: Uitdagingen, Onderscheid en Hoop in een Digitale Tijd, verkent de ethische, theologische en pastorale vragen die worden opgeworpen door de snelle uitbreiding van AI in de samenleving en in het leven en de missie van de Kerk.
Gepubliceerd door Claretian Communications, is de bundel geschreven door Leo-Martin Angelo R. Ocampo, OP, en Ivan Efreaim A. Gozum, OP, beide faculteitsleden van het Instituut voor Religie en onderzoeksassociates van het Centrum voor Theologie, Religiewetenschappen en Ethiek aan de Pontificale en Koninklijke Universiteit van Santo Tomas in Manilla.
Putend uit de theologie, ethiek en sociale wetenschappen, benaderen de auteurs AI niet alleen als een technologische innovatie maar als een ontwikkeling die menselijke relaties, werk, onderwijs, communicatie, bestuur en sociaal leven transformeert.
Voorbij angst en fascinatie
Het boek verschijnt terwijl de Katholieke Kerk haar reflectie over de kansen en uitdagingen die kunstmatige intelligentie biedt, blijft verdiepen.
In zijn Encyclieke Brief Magnifica Humanitas plaatst paus Leo XIV AI en andere opkomende technologieën onder de bepalende "nieuwe dingen" van het huidige tijdperk. Hij roept op tot wijsheid en gedeeld onderscheid, zodat technologische ontwikkeling gericht blijft op menselijke waardigheid en het algemeen welzijn.
De paus waarschuwt zowel voor onkritisch enthousiasme voor technologie als voor ongegronde angst ervoor. In plaats daarvan roept hij op tot een benadering die geworteld is in menselijke waardigheid, de voorkeur voor de armen, zorg voor de schepping en de zoektocht naar vrede.
Centrale vraag in dit onderscheid is een fundamentele vraag: Hoe kan de mensheid volledig menselijk blijven in een steeds technologische wereld?
Ocampo en Gozum pakken deze vraag door het hele boek heen op. In plaats van simpelweg te vragen of AI moet worden geaccepteerd of verworpen, onderzoeken ze hoe het kan worden ontworpen, bestuurd en gebruikt op manieren die mensen en gemeenschappen dienen.
Hun discussie overweegt vragen over vrijheid en verantwoordelijkheid, menselijke relaties, onderwijs en werkgelegenheid, communicatie, bestuur en het algemeen welzijn. Ze onderzoeken ook de implicaties van AI voor religieus onderwijs, pastorale bediening, evangelisatie en theologische reflectie.
Voor de auteurs is AI dus niet alleen een technische kwestie. De ontwikkeling ervan roept fundamentele vragen op over wat het betekent om mens te zijn en over het soort samenleving dat de mensheid wil opbouwen.
'Wijsheid, morele helderheid en evangelische hoop'
In het voorwoord van het boek beschrijft Cardinaal José F. Advincula, aartsbisschop van Manilla, kunstmatige intelligentie als "een van de belangrijkste transformaties van onze tijd."
AI, merkt hij op, verandert snel hoe mensen werken, communiceren, besturen, leren en zichzelf begrijpen. Voor de Kerk roept deze transformatie niet op tot terugtrekking maar tot betrokkenheid.
De Kerk, schrijft de kardinaal, wordt geroepen om de uitdagingen van kunstmatige intelligentie "met wijsheid, morele helderheid en evangelische hoop" tegemoet te treden.
Hij prijst de auteurs voor het laten zien hoe de Kerk de mensheid trouw kan begeleiden terwijl AI steeds meer verweven raakt in het dagelijks leven.
De bundel heeft ook positieve beoordelingen ontvangen van theologen buiten de Filipijnen.
Fr. Daniel Patrick Huang, SJ, coördinator van de Specialisatie in Missiologie aan de Pontificale Gregoriaanse Universiteit in Rome, beschrijft het boek als een waardevolle inleiding tot kunstmatige intelligentie op een moment dat de impact ervan op het menselijk leven steeds duidelijker wordt.
Hij benadrukt de aandacht van de auteurs voor zowel de mogelijkheden als de risico's van AI, evenals wat hij beschrijft als hun benadering van "realistische hoop", die hij associeert met de Dominicanen intellectuele traditie.
Stephan van Erp, OP, hoogleraar Fundamentale Theologie aan KU Leuven en Professorial Fellow aan de Australian Catholic University, beschrijft de bundel ook als "een tijdige en goed geïnformeerde inleiding tot kunstmatige intelligentie."
Hij benadrukt vooral de verkenning van de implicaties van AI voor onderwijs en de economie, evenals de betrokkenheid bij vragen van waarheid, rechtvaardigheid, menselijke waardigheid en hoop.
Een Filippijnse stem in een wereldwijde conversatie
Voor Ocampo en Gozum kan de conversatie over kunstmatige intelligentie uiteindelijk niet worden gescheiden van de missie van de Kerk om menselijke waardigheid te verdedigen en mensen te begeleiden te midden van snelle sociale veranderingen.
Hun werk weerspiegelt ook de groeiende betrokkenheid van katholieke theologen in de Filipijnen bij vragen die voortkomen uit de digitale transformatie van de samenleving.
Nu AI steeds meer ingebed raakt in het dagelijks leven, is de uitdaging niet langer simpelweg te begrijpen wat de technologie kan doen. Het gaat ook om te onderscheiden wat mensen ermee moeten doen - en welke waarden die keuzes moeten begeleiden.
De nieuwe bundel voegt een Filippijnse theologische stem toe aan deze wereldwijde conversatie, waarbij gepleit wordt voor technologische vooruitgang die in dienst blijft van de menselijke persoon, menselijke relaties en het algemeen welzijn.
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u aan te melden voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier.
Paus Leo bidt voor slachtoffers van verwoestende overstromingen in Nepal
Disclaimer: Vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
Paus Leo XIV drukt zijn verdriet uit over het verlies van levens veroorzaakt door catastrofale flashoverstromingen in Nepal, en verzekert de getroffenen van zijn spirituele nabijheid en bidt voor de redders die naar honderden vermisten zoeken.
Vaticaans Nieuws
Paus Leo XIV heeft zijn diepgevoeld verdriet geuit over het verlies van levens en de wijdverspreide verwoesting veroorzaakt door flashoverstromingen in Nepal.
In een telegram dat op donderdag werd verzonden en werd ondertekend door kardinaal staatssecretaris Pietro Parolin, prees de paus de zielen van degenen die overleden zijn "aan de clementie van de Almachtige" en bood hij zijn oprechte medeleven aan de rouwenden aan.
Hij verzekerde ook alle getroffenen van de ramp van zijn spirituele nabijheid en bad voor het noodpersoneel dat betrokken is bij de lopende zoek- en reddingsoperaties.
Het telegram eindigde met de gebeden van de paus voor Gods hulp en bescherming voor de mensen van Nepal.
Honderden doden of vermisten
Meer dan 350 mensen zijn omgekomen in Nepal, terwijl meer dan 900 nog vermist zijn na een verwoestende stroom van water, modder en puin die door gemeenschappen nabij de noordelijke grens met China raasde. Helaas wordt verwacht dat het dodental zal stijgen naarmate lichamen worden geborgen uit het puin.
Honderden anderen worden vermist in buurland Tibet, waardoor het totale aantal vermisten in het getroffen gebied op bijna 1.500 komt.
De ramp wordt verondersteld te zijn veroorzaakt door de instorting van een deel van een Himalayagletsjer, die een plotselinge stroom naar een riviersysteem langs de Nepal-China-grens stuurde. Wetenschappers zeiden dat de kracht van de instorting zo groot was dat de resulterende schokken aanvankelijk werden aangezien voor een aardbeving.
Hele nederzettingen werden overstroomd, terwijl wegen, bruggen, energie-installaties en andere essentiële infrastructuur werden verwoest of ernstig beschadigd. De overstromingen troffen ook een belangrijke grensovergang, waardoor transport- en handelsroutes werden afgesloten.
Veel van de vermisten zijn buitenlandse bezoekers die naar de regio waren gereisd op pelgrimage naar de Kailashberg en het Mansarovarmeer, plaatsen die als heilig worden beschouwd door hindoes, boeddhisten, jains en volgers van de Bon-religie.
Reddingsoperaties gaan door
Duizenden soldaten, politieagenten en noodwerkers zijn naar de getroffen gebieden gestuurd. Helikopters worden gebruikt om afgelegen gemeenschappen te bereiken, overlevenden te evacueren en voedsel, medische benodigdheden en andere vormen van noodhulp te leveren.
De operaties worden bemoeilijkt door beschadigde wegen, moeilijk bergachtig terrein en het voortdurende gevaar van aardverschuivingen en verdere overstromingen.
Internationale hulp is begonnen te arriveren, met buurlanden, de Verenigde Naties en humanitaire organisaties die personeel, voorraden en financiële hulp aanbieden.
De tragedie heeft ook de zorgen over de groeiende bedreiging van gletsjerinstabiliteit in de Himalaya vernieuwd, waar stijgende temperaturen het smelten en terugtrekken van gletsjers versnellen.
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u in te schrijven op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier.
Paus: Kerk moet gebroken gezinnen helpen genezen van drugsverslaving
Disclaimer: Vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
Bijeenkomst met de Pauselijke Commissie voor Latijns-Amerika, moedigt paus Leo XIV de kerk in Latijns-Amerika aan om gezinnen te begeleiden die lijden onder de pijn van middelenmisbruik, geweld of armoede.
Door Devin Watkins
Paus Leo XIV ontmoette op donderdag deelnemers aan een bijeenkomst gepromoot door de Pauselijke Commissie voor Latijns-Amerika, die zich richtte op het onderwerp "Verslaving in Latijns-Amerika."
In zijn toespraak begroette de paus de vele mensen van geloofsgerelateerde centra die zich inzetten voor de begeleiding, preventie, herstel en integratie van jongeren die door drugs zijn getroffen.
Reflecterend op de impact van middelenmisbruik merkte hij op dat "lijden en hoop geen grenzen kennen," aangezien de deelnemers afkomstig waren uit Azië, Afrika, Europa en de Amerika's.
Paus Leo wees vervolgens op vier "bruggen" die samenkwamen tijdens de bijeenkomst, die vier paden van samenwerking vertegenwoordigden.
Eerst zei hij dat de kerk nauw samenwerkt met internationale organisaties om het middelenmisbruik te bestrijden.
Hij merkte op dat de Commissie samenwerkt met de Organisatie van Amerikaanse Staten (OAS) en de Raad van Bishops van Latijns-Amerika en het Caribisch gebied (CELAM), die helpen mensen op te leiden voor geloofsgebonden gemeenschapsorganisaties.
Tweede zei de paus dat wetenschap en geloof een andere brug vormen, aangezien de kerk niet wil concurreren met neurowetenschappen, psychiatrie of volksgezondheid.
"Integendeel, zij tracht het licht van het Evangelie erop te laten schijnen door middel van een integrale opvatting van de menselijke persoon," zei hij.
Derde fungeert de kerk als een brug tussen alle continenten, aangezien mensen met gemeenschappelijke doelen samenkomen om "hun lijden, hoop en pastorale enthousiasme te delen."
Vierde gebruiken de kerk en andere ecclesiale gemeenschappen het geloof als een gemeenschappelijke taal om concrete liefde te praktiseren voor degenen die lijden aan verslaving.
Paus Leo ging verder met het benadrukken van de centraliteit van het gezin, en noemde het de "gezinskerk" die door elk aspect van de inspanningen om middelenmisbruik te bestrijden loopt.
Het gezin, zei hij, "is de plek waar het leven wordt gekoesterd, verzorgd en richting krijgt. Er is geen betere bescherming tegen drugs dan een goed gezin."
Zoals paus Franciscus zei, probeert de kerk "de menselijke ellende te raken, het lijdende vlees van anderen te raken."
"Vandaag," klaagde paus Leo, "bidden we de lijden van vele gebroken gezinnen, of het nu vanwege druggebruik, geweld, de criminele werving van een kind, armoede of het gebrek aan kansen is die mensen naar de randen duwt."
Ter afsluiting moedigde paus Leo XIV het werk van de Pauselijke Commissie voor Latijns-Amerika en alle mensen die op het gebied van verslaving werken aan.
"Moge de kerk de familie zijn van allen die langs de kant van de weg zijn achtergelaten," zei hij. "Laten we een kerk bouwen die stopt, dichterbij komt, zich laat bewegen door medelijden, wonden zalft, voedsel verstrekt en een thuis wordt."
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u in te schrijven voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier.
kardinaal Pizzaballa: De Westelijke Jordaanoever is een ‘wetteloze land
Disclaimer: Vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
De Latijnse Patriarch van Jeruzalem sprak op de laatste dag van de Rimini Meeting en riep op tot een grotere diplomatieke betrokkenheid van het Westen om het escalerende geweld in het Midden-Oosten te stoppen. Hij herhaalde ook de noodzaak om hoop op te bouwen en interreligieuze dialoog van de grond af te bevorderen, en wees de dehumanisering van de ander af, terwijl hij de twee-statenoplossing steunde.
Vaticaanse Nieuws
De Westelijke Jordaanoever is nu "een wetteloze land" geworden en de spanningen tussen kolonisten en de Palestijnse bevolking blijven stijgen. De situatie gaat door "zonder enige effectieve beveiliging of juridische beperkingen."
"Het feit dat er een situatie van voortdurende agressie door kolonisten bestaat, is goed vastgesteld." Kardinaal Pierbattista Pizzaballa, Latijnse Patriarch van Jeruzalem, sprak op de laatste dag van de Meeting voor Vriendschap Tussen Volkeren in Rimini, eerst in gesprek met journalisten en vervolgens in dialoog met een groep jongeren.
Kardinaal Pierbattista Pizzaballa, Patriarch van Jeruzalem, op de bijeenkomst in Rimini, 26 augustus 2026. (ANSA)
"Het Westen moet helpen om zijn blik iets te verhogen, perspectieven te creëren, en ook helpen deze voortdurende neerwaartse spiraal te kalmeren door steeds grotere diplomatieke inspanningen," benadrukte de Kardinaal. Hij wees op diplomatie, ondanks "al zijn zwakheden," als "de enige manier om te proberen het conflict op te lossen terwijl men het gebruik van wapens, geweld en militaire kracht vermijdt."
De Patriarch richtte ook zijn aandacht op Gaza, waar de situatie "enorm verslechterd is" en blijft "zeer verwoest vanuit menselijk perspectief." Desondanks merkte hij op, is het "vanuit een bepaald perspectief meer stabiel; politiek is er veel discussie."
Toch gaf kardinaal Pizzaballa een waarschuwing: "We mogen hoop niet verwarren met 'alles komt goed' of met een politieke oplossing. Hoop is iets anders." Het ontstaan, legde hij uit, "van binnenuit," door ontmoetingen en door mensen - "Israëli's en Palestijnen, Joden, moslims en christenen" - net zoals tijdens de bijeenkomst gebeurde. Dit zijn mensen die ervoor kiezen om zichzelf in de waagschaal te stellen "om iets moois te doen, om te helpen, om te steunen, of zelfs gewoon om te weigeren de ander te dehumaniseren."
De twee-statenoplossing, waarbij Israël en Palestina zijn betrokken, die door de paus is herbevestigd, "is de enige manier om het recht van Israëliërs en Palestijnen te erkennen om een thuis te hebben in hun eigen land," zei hij. "Vroeg of laat zal de paus naar het Heilige Land komen - het is slechts een kwestie van tijd. Ik denk dat het noodzakelijk is om de voorwaarden voor dit bezoek voor te bereiden zodat het werkelijk vruchten kan afwerpen. We zullen hier samen met de Heilige Vader aan werken, maar ik geloof dat we niet moeten haasten, en we moeten ook spectaculaire gebaren vermijden die gewoon geïsoleerde gebeurtenissen blijven. Het bezoek moet deel uitmaken van een betekenisvol proces."
De dehumaniserende logica van oorlog
Tijdens een evenement aan het einde van de dag, getiteld "Kijkend naar de lucht van Jeruzalem," beantwoordde de Kardinaal vragen van een student uit Milaan, een jonge man uit de Verenigde Staten, en een middelbare scholier van Oekraïense afkomst die in Rimini woont. Hun vragen putten uit thema's uit de pastorale brief van de Kardinaal, Ze keerden met grote vreugde naar Jeruzalem terug, die afgelopen april werd gepubliceerd en gericht is aan zijn bisdom, dat Israël, Palestina, Jordanië en Cyprus omvat.
Als reactie op de Oekraïense student zei kardinaal Pizzaballa dat het noodzakelijk is om te voorkomen dat de dehumaniserende logica van oorlog "jouw manier van denken, van overleven" wordt, omdat "oorlog de mooiste jaren van het leven van jongeren steelt, als het hen niet helemaal het leven afneemt. Dit geldt voor Oekraïne, maar ook voor het Midden-Oosten. Oorlog heeft zijn eigen dynamiek, en zij maken je brutaal. De andere persoon wordt gebannen, want als de ander menselijk en dichtbij je is, wordt het moeilijk om hen te slaan."
"Oorlog steelt de mooiste jaren van het leven van jongeren..."
De dynamiek van oorlog, benadrukte hij, "mag het geweten niet in bezit nemen."
Vrede is geen slogan
Wat nodig is, vervolgde kardinaal Pizzaballa, is "om te voorkomen dat vrede wordt gereduceerd tot een slogan, evenals naïeve benaderingen van een complexe realiteit" zoals die van het Midden-Oosten en daarbuiten. Vrede vereist politieke actie, die zijn eigen dynamiek heeft. Politiek wordt bovendien gevormd door evenwichten, belangen en machtsverhoudingen. Het probleem doet zich voor wanneer het wordt gereduceerd tot partijbelangen en machtsbalansen, "en de gevolgen zijn zichtbaar."
Wat nodig is, is iemand die zijn stem verheft, "die ons herinnert aan wat het algemeen welzijn is," omdat het "niet verwaarloosd of vergeten mag worden." In het Midden-Oosten is de zin van het algemeen welzijn verloren gegaan, merkte de Patriarch op. Het lijkt erop dat instellingen worden geleid door wat goed voor henzelf of voor hun eigen politieke kant is. Religieuze leiders moeten de mensen hieraan herinneren. Politiek heeft ook betrekking op de burgermaatschappij, en in een tijd waarin politieke instellingen zwakte en een onvermogen tonen om voor het algemeen welzijn te werken, is er behoefte aan verandering van de gebruikte taal.
Er zijn voor anderen in tijden van lijden
Kardinaal Pizzaballa werd ook gevraagd hoe men kan omgaan met lijden en standvastig kan blijven in een realiteit zoals die van het Midden-Oosten. Zijn antwoord was om naar het Kruis te kijken, "de plaats waar Jezus menselijk faalt, maar die voor ons de bron van de verlossing is," en waaruit de Opstanding voortkomt.
Het lijden in de regio, legde hij uit, is het lijden van verbroken relaties en het geweld dat mensen getuige zijn, van degenen die er niet meer zijn, en van de ontoereikendheid die men voelt in het aangezicht van verschillende situaties. "Omdat je niet alles kunt doen": je kunt niet iedereen bereiken of zoveel hulp bieden als je zou willen. Gebed is daarom de plaats waar men zijn hulpeloosheid kan toevertrouwen, zei de Patriarch. Wanneer men valt, wanneer men denkt dat men niet meer verder kan, moet men naar Christus kijken en "opnieuw beginnen." In tijden van lijden is het belangrijk om degenen die lijden niet alleen te laten; belangrijker dan veel woorden is gewoon aanwezig zijn.
Hoop wordt geboren in het hart
Maar hoe kan hoop levend gehouden worden?
In een Midden-Oosten "zo verscheurd, belast door haat, wrok en ontberingen," is het niet gemakkelijk om hoop te cultiveren. De Kardinaal benadrukte dat hoop "geen oplossing is voor de problemen." Bovendien is er nog geen oplossing zichtbaar aan de horizon.
"We moeten realistisch zijn omdat de situatie verslechterd is," erkende hij, en legde uit dat hoop "niet wachten is op iets dat van buiten moet komen. Het wordt geboren in het hart; het is het kind van geloof; het is het besef dat we niet alleen zijn. In het geloof is het de aanwezigheid van een ontmoeting met Christus in de mensen, in de gezichten, in de verenigingen en gemeenschappen die zichzelf in de waagschaal stellen om samen iets te doen."
Kardinaal Pizzaballa wees op de jongeren aan de openbare universiteit van Gaza met wie hij recentelijk ontmoette, vol vitaliteit en de wens om te leven. "Dat is een bron van hoop," zei hij, wijzend op het feit dat zij het erover eens waren dat geweld moet worden verworpen.
Echt interreligieuze dialoog vindt plaats tussen mensen
Onder de vragen die aan de Kardinaal werden gesteld, was er een over interreligieuze dialoog. Deze ontwikkelt zich wanneer mensen niet "bang zijn om de ander te ontmoeten," wanneer zij zich veilig voelen in hun eigen geloof en zich daarom niet bedreigd voelen door anderen, en hen "zonder vooroordelen" benaderen.
Kardinaal Pizzaballa legde uit dat hij de voorkeur geeft aan de uitdrukking "interreligieuze dialoog" boven "dialoog tussen religies," omdat het gelovigen zijn die met elkaar spreken, startend vanuit hun eigen ervaringen van geloof. Het zijn gemeenschappen die in dialoog gaan.
Tot nu toe, merkte hij op, heeft de dialoog tussen Joden, Christenen en Moslims voornamelijk plaatsgevonden onder elites. In plaats daarvan moet de dialoog groeien tussen gewone mensen. "Na de oorlog in Gaza kunnen we niet terugkeren naar hoe het was; er zijn zoveel wonden en misverstanden geweest," merkte hij op. Wat nodig is, zijn daarom "mogelijkheden op lokaal niveau" waar dialoog kan groeien, "want daar wordt iets moois en anders geboren en gecreëerd."
Om de ander positief te zien, moedigde kardinaal Pizzaballa mensen aan om elkaar te ontmoeten en te leren kennen in plaats van hen te categoriseren. "Iedereen in het Heilige Land voelt zich als een slachtoffer, en het enige slachtoffer, en dit is een vicieuze cirkel. De ander wordt een vijand. Het eerste geweld begint in het hart en in woorden," benadrukte de Kardinaal.
"Iedereen in het Heilige Land voelt zich als een slachtoffer, en het enige slachtoffer, en dit is een vicieuze cirkel. De ander wordt een vijand. Het eerste geweld begint in het hart en in woorden"
Hij drong er bij mensen op aan om anderen te ontmoeten met hun eigen verhalen, emoties en relaties. "Dit helpt ons om niet te generaliseren." Wat nodig is, vatte hij samen, zijn "getuigen binnen onze gemeenschappen die kunnen helpen de grenzen te overwinnen die bestaan, maar die niet ondoordringbaar mogen zijn - we hebben mensen nodig die openingen creëren."
Het is noodzakelijk om uit de vicieuze cirkel te breken van het zien van zichzelf als het enige en enige slachtoffer en anderen als daders te beschouwen.
Luisteren naar meerdere stemmen
Om de gebeurtenissen van vandaag te begrijpen en te beoordelen, te midden van zoveel polarisatie en zoveel gefingeerde nieuwsberichten, gelooft kardinaal Pizzaballa dat het noodzakelijk is om "meerdere stemmen te luisteren." Algoritmen veroorzaken vaak dat mensen alleen zien wat hen interesseert, waardoor het belangrijk is om zelfs te luisteren naar stemmen "waarmee we het niet eens zijn" en om te weten hoe we de taal die anderen gebruiken moeten beoordelen - om te erkennen of deze agressief en dehumaniserend is en daarom niet gevolgd moet worden.
"Dit is een taak die voortdurend in het Midden-Oosten moet worden uitgevoerd," zei hij, waar "niets is zoals het lijkt en alles zeer gecompliceerd is."
Het zuiveren van herinneringen
Een ander thema uit de pastorale brief van de Patriarch dat tijdens het gesprek werd verkend, was de "zuivering van herinneringen." Voor de Latijnse Patriarch van Jeruzalem betekent dit "niet het verleden vergeten," maar eerder weigeren "de ervaring van pijn en onrecht" de toekomst te laten bepalen en de interpretaties van de geschiedenis te vormen.
Er zijn verschillende narratieven in het Midden-Oosten, merkte hij op, en ze worden mogelijk niet door iedereen gedeeld. Maar men kan de manier waarop anderen de feiten begrijpen niet ontkennen, en verdraaide interpretaties van de geschiedenis mogen niet worden gebruikt om wrok onder toekomstige generaties te rechtvaardigen.
"We moeten een verlossend verleden aan nieuwe generaties doorgeven," concludeerde de Kardinaal. "Dit is noodzakelijk en bepalend op elk niveau: in universiteiten, scholen, moskeeën, kerken en gezinnen."
Tot slot, in het licht van onverschilligheid, "wat nodig is, is passie, die aanstekelijk is," samen met "vreugde en vriendschap."
"Wat nodig is, is passie, die aanstekelijk is."
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier.
Kardinaal Bo tegen wetgevers: Werk aan een ban op autonome dodelijke wapens
Disclaimer: Vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
Tijdens een keynote-toespraak tot Christelijke wetgevers en politieke leiders die bijeen kwamen in Assisi, waarschuwde kardinaal Charles Maung Bo, aartsbisschop van Yangon, tegen het toestaan van algoritmen die "systematisch hele samenlevingen infantiliseren."
Door Deborah Castellano Lubov
"Door algoritmen toe te staan discreet voor te bereiden wat onze burgers lezen, kopen, geloven en waarderen, infantiliseren we systematisch hele samenlevingen."
Kardinaal Charles Maung Bo, aartsbisschop van Yangon en voorzitter van de Bisschoppenconferentie van Myanmar, gaf deze waarschuwing in zijn keynote-toespraak tot Christelijke wetgevers en politieke leiders die op maandag in Assisi samenkwamen voor het evenement "De Dringende Oproep aan Christelijke Leiders om Effectieve Vredestichters te zijn."
De keynote van kardinaal Bo richtte zich op "De Dringende Oproep aan Christelijke Leiders om Christus-gecentreerde Vredestichters te zijn in het Digitale Tijdperk," en bracht de thema's van menselijke waardigheid, kunstmatige intelligentie en vrede samen.
De kardinaal waarschuwde voor de psychologische gevolgen van een ongeguided technologische overgang, en zei dat de samenleving "het risico loopt een hele generatie te conditioneren om rationele, morele oordelen te vervangen door verslavende, voorspellende feedbackloops."
"Dit is een gevaarlijk pad dat leidt naar een winter van de democratie en de opkomst van autocratie met catastrofale gevolgen," zei hij.
Automatisering van oorlog verwerpen
Kardinaal Bo deed een oproep tot een volledige afwijzing van oorlog en de automatisering van slachtpartijen, en waarschuwde dat kunstmatige intelligentie het morele drempel voor geweld kan verlagen.
Machines, zei hij, "kunnen de juiste intentie niet bezitten of verdriet, genade of de heilige waarde van het menselijk leven begrijpen," en benadrukte dat ze "alleen statistische optimalisatie kunnen uitvoeren."
"Het automatiseren van het slagveld," zei hij, "is de morele drempel voor geweld verlagen, waardoor conflicten ontdaan worden van menselijke bewustzijn en onze zonen, dochters en burgers veranderen in bloeddeloze datapunten."
"Daarom is, als vertegenwoordigers van het volk," zei hij, "uw mandaat duidelijk: u moet pleiten voor een onmiddellijke, bindende internationale ban op volledig autonome dodelijke wapens."
In een tijd die uniek verstoord wordt door wereldwijde oorlog, burgerlijke onrust en economische omwenteling, zei kardinaal Bo dat Christelijke leiders worden opgeroepen om een alternatieve weg te volgen die gericht is op vrede en gerechtigheid.
"Vrede is niet slechts de afwezigheid van oorlog; zoals paus Leo XIV prachtig zegt, 'vrede is rechtvaardigheid in actie,'" zei hij.
Welvaart en menselijke waardigheid
Tot slot identificeerde kardinaal Bo welvaart voor iedereen als een ander essentieel doel, en benadrukte dat technologie de mensheid moet dienen in plaats van hen te reduceren tot goederen.
Ware welvaart, zei hij, "vraagt dat technologie de menselijke creativiteit verhoogt en gevaarlijk werk verlicht zonder mensen tot wegwerpartijen te maken."
De kardinaal merkte ook op dat veel AI-technologiebedrijven op zoek zijn naar begeleiding en zelfs vangrails.
"Dat is onze taak," zei hij.
In een moment van opmerkelijke nederigheid zei hij dat sommige technologie-uitvoerders "openlijk de morele interventie van de Kerk hebben verwelkomd" en "op zoek zijn naar buitenstaanders-fellow filosofen, geestelijke leiders, en meest van al, naar u, de gekozen wetgevers-om de strenge morele grenzen te trekken die ze wettelijk en commercieel niet voor zichzelf kunnen trekken."
Technologie leiders op zoek naar begeleiding
De architecten van de digitale toekomst, zei kardinaal Bo, vragen om governance en erkennen dat terwijl ze de technologie begrijpen, ze niet alle antwoorden hebben met betrekking tot menselijke waardigheid.
"Als u weigert te reguleren, als u de mythe van technologische onvermijdelijkheid accepteert, abdiceert u uw soevereine plicht aan de mensen die u hebben gekozen."
Kardinaal Bo drong er bij wetgevers op aan om op te staan als ware leiders, en hen aan te sporen "bindende wettelijke vangrails vast te stellen, transparantie van bedrijven te eisen, de automatisering van menselijke slachtpartijen te verwerpen, en ervoor te zorgen dat technologie volledig ondergeschikt blijft aan de prachtige menselijkheid die God aan onze zorg heeft toevertrouwd."
Dank u voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik gewoon hier.
VS: Moslim senaatskandidaat krijgt kritiek vanwege vergelijking van sharia met canoniek recht
Disclaimer: Samenvatting en vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
Michigan's Democratische U.S. Senaatskandidaat Abdul El-Sayed ondervindt kritiek na opmerkingen die hij maakte over de vergelijkingen tussen de islamitische sharia en de katholieke canonwet tijdens een interview op Fox News. In een verhitte discussie met Jesse Watters, werd El-Sayed gevraagd of hij denkt dat de oppositie tegen sharia gelijk staat aan "witte suprematie". Hij verwees naar een eerdere toespraak waarin hij een wet in Oklahoma die sharia verbiedt vergeleek met de schade die white supremacists toebrachten aan de zwarte gemeenschap. El-Sayed benadrukte de vrijheid van godsdienst en dat het verbieden van sharia schijnbaar gericht is op de moslimgemeenschap. Verder bespraken ze onderwerpen zoals immigratie, het milieu, transgenderzorg en de economie. Sharia regelt islamitische praktijken en governancesystemen, terwijl canonwet enkel interne katholieke zaken reguleert. Critici, zoals Michael Knowles en Kyle Shideler, wezen op misleidende vergelijkingen en de conflicten die sharia kan veroorzaken met Amerikaanse wetten. El-Sayed, geboren uit Egyptische ouders, zou bij verkiezing de eerste moslim en Egyptisch-Amerikaan in de Senaat zijn.
(foto credit: Finn Gomez/Getty Images)
Handelaars in Los Angeles proberen een groot kruis en een kerststal in het historische centrum van de stad te redden
Disclaimer: Samenvatting en vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
Een groep handelaren in Los Angeles wil deelnemen aan een federale rechtszaak ter verdediging van een historische kruis- en kerststal-inrichting in het bijna 300 jaar oude centrum van de stad. De betwiste publieke displays bevinden zich in het El Pueblo de Los Angeles, een historisch monument ter herdenking van de oprichting van de stad in 1781. Het kruis staat het hele jaar door aan het begin van Olvera Street, terwijl de kerststal tijdens het kerstseizoen in een prieel in het plein wordt getoond. Jack Gerritsen, een inwoner van Los Angeles, heeft de stadsregering aangeklaagd omdat hij beweert dat de displays in strijd zijn met de oprichtingsclausule van de Amerikaanse grondwet. Gerritsen voelt zich als niet-gelovige uitgesloten door deze displays. Een rechtbank heeft aanvankelijk tegen hem beslist, waarna hij in beroep ging. De Becket Fund for Religious Liberty heeft gevraagd om de handelaren op Olvera Street toe te laten treden als gedaagden in de zaak. De handelaren hebben een значительная en juridisch beschermde interesse in het behoud van het historische en culturele erfgoed van El Pueblo. Ze benadrukken dat het kruis en de kerststal belangrijke aantrekkingskracht hebben op bezoekers. De verzoekschrift wijst op de rijke historische bronnen in de omgeving en de culturele diversiteit in de wijk. De verzender suggereert dat, volgens bestaande rechtspraak, het kruis en de kerststal mogelijk niet voldoende "gevestigd" zijn om in strijd te zijn met de oprichtingsclausule. De "historische aard van het kruis en de kerststal" weerspiegelt de belangen die de handelaren willen beschermen.
(foto credit: Becket)
