Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
Op de 22e zondag door het jaar was de TV Mis uit de sint Bavokathedraal in Haarlem. Als we op een verjaardag of feest komen, zijn de beste plaatsen meestal het eerst bezet. Dat was in Jezus’ tijd niet anders. We zijn geneigd het beste en voornaamste voor onszelf te reserveren, maar Jezus beveelt bescheidenheid en nederigheid aan. Wat zegt Jezus daarover? Deze zondag stonden we stil bij Lc. 14, 1. 7-14.
(Dit is een samenvatting. Lees het volledige artikel bij de bron.)
Actie Kerkbalans lanceert nieuwe website: informatie, campagnematerialen en geven nog toegankelijker
Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
Actie Kerkbalans lanceert een volledig vernieuwde website op kerkbalans.nl. Voor plaatselijke organisatoren van de actie wordt de website nog meer een plek waar zij alles kunnen vinden wat nodig is om een goede lokale campagne te kunnen voeren. Actie Kerkbalans is de grootste financiële inzamelingsactie voor kerken in Nederland.
De actieperiode van Actie Kerkbalans 2027 loopt van zaterdag 16 januari tot zaterdag 30 januari en wordt gehouden onder leden van de Rooms-Katholieke Kerk, de Protestantse Kerk in Nederland, de Oud-Katholieke Kerk van Nederland en de Evangelische Broedergemeente. Leden van deze kerkgenootschappen geven een bijdrage om het werk in hun kerkelijke gemeente of parochie mogelijk te blijven maken.
Gemakkelijker De nieuwe website kerkbalans.nl staat al online, zodat lokale organisatoren vanaf september goed kunnen starten met de voorbereidingen voor de nieuwe campagne. “De nieuwe website maakt onze jaarlijkse actie nog gemakkelijker,” zegt Anna Kruse, woordvoerder van Actie Kerkbalans. “Organisatoren in kerkelijke gemeenten en parochies kunnen sneller informatie en campagnematerialen vinden die ze nodig hebben, bezoekers ontdekken eenvoudig wat Actie Kerkbalans is, waarom geven belangrijk is en hoe zij kunnen bijdragen. Dat laatste is natuurlijk van groot belang, omdat een plaatselijke kerk alleen bestaat dankzij de bijdragen van leden.”
Gebruikersonderzoek Het nieuwe digitale platform is ontstaan na een gebruikersonderzoek naar behoeften van gebruikers en knelpunten in de vorige website. De website biedt onder meer een duidelijkere structuur en een kerkzoeker waarmee bezoekers gemakkelijk een gemeente of parochie in de buurt kunnen vinden die deelneemt aan Actie Kerkbalans. Ook voor organisatoren in het land biedt de site goede campagnematerialen, een duidelijke uitleg en herkenbare voorbeelden om een eigen actie op touw te zetten. Ook maakt het nieuwe platform het mogelijk om sneller in te spelen op nieuwe ontwikkelingen binnen de campagne. De vernieuwde website is te bekijken via kerkbalans.nl.
Nieuwe generaties Een belangrijk aandachtspunt voor de komende jaren is het betrekken van nieuwe, jongere generaties bij kerk en geven. Samen met een aantal pilotkerken onderzoekt Actie Kerkbalans hoe jongeren van 18-35 jaar meer betrokken kunnen worden. De ervaringen uit deze pilots worden gebruikt om de aanpak van Actie Kerkbalans de komende jaren verder te ontwikkelen.
Disclaimer: Vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
"Binnen uw poorten: Het Forum voor de Universele Roeping van Jeruzalem" is geboren, een nieuw interdisciplinair forum gepromoot door kardinaal Pierbattista Pizzaballa, Latijnse patriarch van Jeruzalem, en ontwikkeld in samenwerking met het academische centrum van de Universiteit van Notre Dame.
Door Alessandra Buzzetti *
De weg is lang en moeilijk, maar noodzakelijk - en niet onmogelijk of zonder hoop: om een alternatieve narratief te bouwen, serieus en solid, gedeeld door de verschillende religieuze tradities, om de authentieke en universele missie van Jeruzalem te herontdekken.
De richting van deze reis werd gisteren duidelijk aan het academische centrum van de Universiteit van Notre Dame in de stad. Op het podium engageerden een Israëlische Joodse professor en een moslimprofessor zich in dialoog, startend vanuit de visie die kardinaal Pierbattista Pizzaballa uitdrukt in zijn brief aan het bisdom, "Ze keerden met vreugde terug naar Jeruzalem."
"Ieder van ons voelde dat er iets in onze zielen was gestorven. De uitnodiging van kardinaal Pizzaballa was in de eerste plaats om diep en medelevend naar anderen te luisteren, zonder een houding van morele superioriteit, maar om van hen te leren," legt Daniel Schwake uit, directeur van Notre Dame Jeruzalem en van de Adviescommissie van Binnen uw poorten. "Zo is het platform ontstaan. Het is niet bedoeld om extra institutionele ruimtes in te nemen, maar om processen te starten en tools te bieden voor diepere studie en reflectie voor iedereen. We hebben geen enkele stem, noch zijn we geïnteresseerd in het voorstellen van politieke oplossingen. Onze interesse ligt in het samen zoeken naar de waarheid, geworteld in de realiteit en geschiedenis van alle betrokken partijen."
Dit is waarom het eerste onderwerp van discussie en dialoog in de afgelopen maanden de taal is geweest: het kan een dodelijk wapen van verdeeldheid en totale sluiting zijn, of een hulpmiddel voor wederzijds begrip en openheid. Het kan niet voor granted worden genomen dat christenen, joden en moslims die in Jeruzalem leven, de historische en religieuze betekenis die anderen aan dezelfde plaatsen hechten begrijpen - of zelfs kennen - waar elke steen betwist wordt.
"Jeruzalem is voor mij een dilemma. Ik weet niet of ik van het hou of niet, of mijn hechting eraan gezond is of niet. Ik worstel constant met mijn gevoelens," geeft Sari Nusseibeh toe. "Ik denk niet dat het Jeruzalem dat ik wil het Jeruzalem is dat ik geërfd heb. Ik denk dat het Jeruzalem dat ik wil een Jeruzalem is dat beloofd is voor de toekomst. We moeten samenwerken om het te bouwen. Het was in het verleden mogelijk, en het feit dat we nu opnieuw in duisternis zijn betekent niet dat we het licht niet kunnen zien. Ik heb veel geleerd van de discussies en workshops waarin ik heb deelgenomen via 'Binnen uw poorten'. We hebben misschien verschillende visies, maar we delen dezelfde spirituele belangen."
Luister naar Sari Nusseibeh, de voormalige president van de Al-Quds Universiteit
Het is nog niet tijd voor de zuivering van de herinnering die kardinaal Pizzaballa in zijn pastorale brief en in zijn opmerkingen vanaf het podium heeft voorgesteld. Maar er moet gewerkt worden om verschillende, maar vreedzame settings te creëren waar al deze diverse posities en perspectieven elkaar op een nieuwe manier kunnen ontmoeten.
"We moeten naar iedereen luisteren en verankerd blijven in deze pijnlijke realiteit, maar ook rijk aan mogelijkheden. We zullen de samenleving niet veranderen; we zullen niet alles veranderen," legt de patriarch uit. "Maar we willen onze bijdrage leveren en een discrete, duidelijke aanwezigheid zijn - een ongemakkelijke, indien nodig - die iedereen herinnert dat dit land van iedereen is."
Dit is de gedeelde aspiratie van de Stuurgroep en de Adviescommissie van 'Binnen uw poortens', die gisteren achter gesloten deuren vergaderde voor het openbare evenement. In Jeruzalem waren aanwezig Ninive Sandouka, een Palestijnse activist uit Oost-Jeruzalem die de Alliance for Middle East Peace coördineert - een netwerk van organisaties waarin Israëliërs en Palestijnen samenwerken; Margaret Karram, geboren in Haifa en langdurig woonachtig in Jeruzalem, nu president van de Focolare-beweging; en Sarah Stroumsa, een Israëlische geleerde in de islam en Arabische studies en voormalig rector van de Hebreeuwse Universiteit van Jeruzalem.
"Ik voel me sterk aangetrokken tot het idee om nieuwe manieren te vinden, door middel van publiek debat, om mensen te bereiken. In de afgelopen jaren zijn dezelfde formules keer op keer herhaald," zegt Sarah Stroumsa. "Ik zie in het 'Binnen uw poorten' platform een kans voor een ander narratief - een dat de aandacht van mensen trekt en hen in staat stelt na te denken over wat er gebeurt."
Luister naar Sarah Stroumsa, een Israëlische geleerde in de islam en Arabische studies en voormalig rector van de Hebreeuwse Universiteit van Jeruzalem.
Het is een open eindig werk in uitvoering - zonder geforceerde mijlpalen - dat andere geleerden en opvoeders, evenals geschiedkundigen en filosofen uitnodigt om deel te nemen. Internationale organisaties in Italië en de Verenigde Staten zijn al betrokken bij deze eerste fase van de reis. Want dit is de authentieke missie van Jeruzalem: een stad te zijn met open poorten.
*Journalist en Midden-Oosten correspondent voor Tv2000 en InBlu2000
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u in te schrijven voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier.
Kardinaal Bo: ‘We hebben een nieuw paradigma nodig’ voor vrede
Disclaimer: Vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
Sprekend op een internationale conferentie in Rome, roept de kardinaal van Myanmar op tot geweldloosheid als nieuw kader voor legitieme verdediging, terwijl de deelnemers een boodschap en zegen ontvangen van paus Leo XIV.
Door Vatican News
Kardinaal Charles Maung Bo van Myanmar pleitte voor een vernieuwd begrip van vrede en legitieme verdediging terwijl hij sprak op een internationale conferentie in Rome die de benadering van de katholieke kerk tot evangelische geweldloosheid onderzocht.
Sprekend tot de deelnemers van de conferentie Gewapend en Ontwapend Vrede: Het Opkomende Paradigma van de Kerk naar Evangelische Geweldloosheid, benadrukte kardinaal Bo dat geweldloosheid niet begrepen moet worden als passiviteit of als een terugtrekking van de verantwoordelijkheid om mensen te beschermen.
Echter, zei hij, kunnen geweldloze strategieën een effectieve reactie bieden op geweld in een wereld die steeds meer gekenmerkt wordt door gewapende conflicten en nieuwe militaire technologieën.
Georganiseerd door het Katholiek Instituut voor Geweldloosheid, een project van Pax Christi, werd de boodschap van de kardinaal uitgezonden naar deelnemers die deelnemen aan een 10-daagse internationale initiatief dat op 11 september zal eindigen met een pelgrimstocht naar Assisi, geïnspireerd door St. Franciscus en St. Clara.
"Geweldloze strategieën zijn geen gebrek aan verdediging; ze zijn een effectievere vorm van verdediging," zei kardinaal Bo in zijn boodschap, waarbij hij wees op op burger gebaseerde verdediging, ongewapende burgerbescherming en actieve geweldloze weerstand als manieren om legitieme verdediging in de praktijk te brengen.
Investeren in vrede
De kardinaal pleitte voor een grotere investering in diplomatie, herstelrecht, vroegtijdige waarschuwingsnetwerken voor vrede en systematische de-escalatie. Dergelijke benaderingen kunnen, volgens hem, de menselijke waardigheid beschermen zonder de logica van geweld te reproduceren.
"Echte legitieme verdediging moet ongewapend zijn in zijn methoden en ontwapenend in zijn effecten," legde hij uit.
Dit vertegenwoordigt volgens hem een bredere uitdaging voor de Kerk om geweldloosheid verder te brengen dan de status van een optionele of secundaire roeping en het in het hart van het katholieke leven en de leer te plaatsen.
'Vrede is mogelijk'
Bazend op de ervaringen van de Kerk in Myanmar, sprak kardinaal Bo over een volk dat, ondanks jaren van conflict en verhuizing, blijft verkondigen dat "Vrede mogelijk is" en "Vrede is de enige weg."
Hij benadrukte dat geweldloosheid niet betekent dat je je terugtrekt in het aangezicht van gevaar of onrecht accepteert. "Het is veeleer een weigering om het kwaad na te volgen dat we trachten te verdrijven," zei hij, eraan toevoegend dat kiezen voor geweldloosheid moed vereist.
"Geweldloosheid is niet voor lafaards," zei kardinaal Bo.
De kardinaal koppelde ook de oproep tot geweldloosheid aan de evangelische getuigenis van Jezus en de erfenis van figuren zoals Mahatma Gandhi en Martin Luther King Jr. en benadrukte dat het opbouwen van vrede zowel structurele verandering als een innerlijke transformatie van de mens vereist.
"Een ongewapende vrede in de samenleving is onmogelijk zonder een ontwapenende vrede in de ziel," zei hij, waarbij hij opriep tot de afwijzing van angst, haat, dehumanisering en de wens naar wraak die cycli van geweld kunnen bestendigen.
Zegen van paus Leo XIV
De deelnemers aan de conferentie in Rome ontvingen ook een boodschap en zegen van paus Leo XIV, bezorgd door aartsbisschop Giovanni Ricchiuti, voorzitter van Pax Christi Italië.
De bijeenkomst brengt theologen, pastorale leiders, vredesbouwers, opvoeders en praktijkmensen samen om te overwegen hoe evangelische geweldloosheid naar het centrum van het katholieke leven en de leer kan bewegen.
De conferentie van twee dagen, georganiseerd door het Katholiek Instituut voor Geweldloosheid, een project van Pax Christi International, gaat door tot 10 september met een intensief opleidingsprogramma dat deelnemers uit verschillende landen en conflictgebieden samenbrengt.
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u in te schrijven voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier.
Mozambique: Bisschoppen wachten op officiële reactie over de dood van bisschop Osorio
Disclaimer: Vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
Bisschoppen in Mozambique reflecteren op de gewelddadige dood van bisschop Osorio Citora Afonso, de gewone bisschop van Quelimane en apostolisch administrator van het aartsbisdom Beira. De bisschoppen betreuren het gebrek aan duidelijkheid over de omstandigheden van de dood van de prelaat.
Rogerio Maduca - Beira
In een verklaring die is afgelegd aan het einde van de Buitengewone Plenaire Vergadering van de Bisschoppelijke Conferentie van Mozambique (CEM), die van 2 tot 4 september werd gehouden in het St. Augustine Interdiocesane Grote Filosofische Seminarie in Matola, in het aartsbisdom Maputo, zeggen de bisschoppen dat ze precies willen weten wat er is gebeurd. Ze moedigen voortdurende inspanningen aan om antwoorden en duidelijkheid te zoeken.
Kerk zoekt antwoorden
In de verklaring gericht aan de christelijke gemeenschappen en aan alle mannen en vrouwen van goede wil, zeggen de bisschoppen dat de katholieke kerk in Mozambique en over de hele wereld blijft leven met diepe droefheid en bezorgdheid over deze ongekende moord in de geschiedenis van het land. Ze betreuren ook dat, ondanks de tot nu toe ondernomen inspanningen, de bevoegde autoriteiten geen informatie hebben verstrekt over wat er is gebeurd.
Vragen zoals: "Wie heeft bisschop Osorio precies vermoord? Wie waren de morele en materiële sponsors van deze gewelddadige dood? Wat kunnen de motieven achter de moord zijn geweest?" - al deze vragen blijven onbeantwoord, drie maanden na de tragische dag.
Waarheid en gerechtigheid
De Bisschoppelijke Conferentie van Mozambique moedigt de rechterlijke autoriteiten aan hun inspanningen voort te zetten om de waarheid te onderzoeken, waarbij ze benadrukken dat de zoektocht naar waarheid niet mag stoppen, zodat een pad van hoop, verzoening en reiniging kan worden gevolgd-een pad dat in staat is om deze schandelijke wond te helen.
Als blijk van solidariteit en nabijheid met het bisdom Quelimane, en in erkenning van de pastorale complexiteit, heeft de CEM twee bisschoppen aangesteld om de apostolisch administrator van Quelimane, bisschop Estevao Angelo Fernando, broederlijk bij te staan.
Versterk relatie met God
Volgens de bisschoppen onthult de dood van bisschop Osorio de kwetsbaarheid van de menselijke natuur binnen de kerk, die altijd behoefte heeft aan vernieuwing. Ze spreken ook over interne uitdagingen en situaties waarin de lokale katholieke kerk zichzelf moet beproeven.
De Mozambikaanse bisschoppen hebben een oproep gedaan aan iedereen om na te denken over de basis van het leven en de missie. Ze verduidelijken dat het opbouwen van een leven gericht op het algemeen welzijn iedereen vereist-bisschoppen, priesters, religieuze broeders en zusters, seminaristen en leken-om hun relatie met God te versterken.
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier.
Oekraïne: ‘Uitputting, maar ook veerkracht’ te midden van toenemende aanvallen
Disclaimer: Vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
Als Oekraïne een andere winter van oorlog nadert, beschrijft Henry Wilson-Smith van CAFOD een bevolking die onder bijna constante luchtalarmwaarschuwingen leeft, zich voorbereidt op stroomuitval en vertrouwt op lokale humanitaire netwerken om levens die door jaren van conflict zijn beschadigd, weer op te bouwen.
Door Linda Bordoni
Voor Oekraïners is het geluid van een luchtalarm onderdeel van het dagelijkse leven.
Echter, in de afgelopen maanden hebben de frequentie en intensiteit van Russische raket- en drone-aanvallen een al verwoestende realiteit nog moeilijker te verdragen gemaakt.
Juli was de dodelijkste maand voor burgers in Oekraïne sinds de vroege maanden van Rusland's grootschalige invasie in 2022, volgens de VN Mensenrechtenmonitoringmissie, met honderden doden en duizenden gewonden.
In Kyiv alleen al werden bewoners geconfronteerd met herhaaldelijke aanvallen en bijna tien luchtalarmwaarschuwingen per dag tijdens een recente week. In een gesprek met Vatican News, Henry Wilson-Smith, Programma Manager voor het Noodhulpprogramma in Oekraïne bij CAFOD, de Katholieke Agentschap voor Buitenlandse Ontwikkeling, dat deel uitmaakt van het wereldwijde Caritas-hulpprogramma en het officiële hulploket voor de Katholieke Kerk in Engeland en Wales, zei dat burgers momenteel te maken hebben met steeds verslechterende omstandigheden ter plaatse.
"Je kunt je voorstellen dat je je kinderen naar school probeert te brengen of naar je werk gaat, en een luchtalarm gaat af op je telefoon, en je moet kiezen," vertelde hij aan Vatican Radio.
"Ga je verder met het risico voor je leven of laat je alles vallen en zoek je onderdak?"
Hij legde uit dat voor degenen die dichter bij de frontlinies leven, zulke onderbrekingen een permanent kenmerk van het leven zijn geworden. In Charkov, in het oosten van Oekraïne, voegde hij eraan toe, hebben de autoriteiten beschermende netten boven delen van de stad geïnstalleerd in een poging mensen te beschermen tegen kleine explosieve drones.
"Het geeft je gewoon een idee van de soort dagelijkse realiteit waarmee normale mensen in het hele land worden geconfronteerd," zei Wilson-Smith.
Luister naar het interview met Henry Wilson-Smith
Vermoeidheid en veerkracht
En de gevolgen van de oorlog gaan verder dan het onmiddellijke gevaar van bombardementen. Jaren van aanvallen hebben gezinnen ontheemd achtergelaten, huizen verwoest en essentiële diensten herhaaldelijk verstoord. Toch zegt Wilson-Smith dat hij naast diepe vermoeidheid, nog steeds een buitengewone vastberadenheid om te overleven tegenkomt.
"Ik bedoel, er is een ongelooflijk gevoel van vermoeidheid, maar ook een soort veerkracht," zei hij.
Hij herinnerde zich een recent bezoek aan de regio Charkov waar hij een ouder echtpaar, Ihor en Ruslana, ontmoette, wiens huis was verwoest door gevechten. Ze kozen ervoor om te blijven, wonend in een schuur achter hun beschadigde huis terwijl ze het "steen voor steen" weer opbouwen.
"Ondanks deze vermoeidheid is er nog steeds deze ongelooflijke veerkracht van mensen in het hele land om te overleven onder deze omstandigheden," zei Wilson-Smith.
Een Caritas-maatschappelijk werker deelt vuurwerk uit aan lokale gezinnen (Credit @CAFOD)
Voorbereiden op nog een winter
De komende winter wordt verwacht opnieuw een grote beproeving te zijn, omdat Russische aanvallen herhaaldelijk de energie-infrastructuur van Oekraïne hebben getroffen, waardoor gezinnen zonder elektriciteit en verwarming zijn komen te zitten.
"Helaas verwachten we weer een ongelooflijk moeilijke winter," zei Wilson-Smith, opmerend dat CAFOD en haar Oekraïense partners al voorbereidingen treffen door verwarmers, powerbanks en dekens uit te delen aan gezinnen in frontlinies.
En bijna vijf jaar na de grootschalige oorlog gaat de humanitaire respons steeds meer over meer dan alleen overleving.
CAFOD, legde hij uit, gaat de uitdaging aan door samen te werken met Oekraïense organisaties waarvan het personeel vaak afkomstig is uit de gemeenschappen die zij bedienen.
"Dit zijn hulpverleners die zelf ontheemd zijn geweest, verlies hebben ervaren, de trauma's van de oorlog hebben doorgemaakt," zei hij. "En dus zijn ze echt het beste geplaatst om anderen te ondersteunen die nu door die ervaringen gaan."
Onder de organisaties waarmee CAFOD samenwerkt zijn Caritas Oekraïne, Caritas Spes en andere geloofsgebonden partners. Ze werken samen en coördineren niet alleen om voedsel, water, kleding en noodopvang te bieden, maar steeds meer om gezinnen te helpen weer aan het werk te gaan, kinderen weer naar school te laten gaan en mensen toegang te geven tot psychologische ondersteuning.
Ze repareren ook beschadigde huizen en helpen ontheemde mensen bij het terugvinden van essentiële documenten die ze tijdens de chaos van de oorlog zijn kwijtgeraakt.
Sociale keuken in Kyiv (Credit @CAFOD)
'Een gevoel van niet alleen zijn'
Maar voor Wilson-Smith is humanitaire hulp slechts een deel van wat mensen ondersteunt.
Paus Franciscus heeft herhaaldelijk zijn nabijheid betuigd aan wat hij "gemarteld Oekraïne" noemde, terwijl paus Leo XIV is doorgegaan met oproepen tot vrede en het uiten van zijn solidariteit met degenen die lijden onder de oorlog.
Die boodschappen, zei de noodprogramma manager, worden gehoord: "Ze bereiken absoluut mensen ter plaatse."
De solidariteit die wordt uitgesproken door gebed en humanitaire hulp, voegde hij eraan toe, kan net zo belangrijk zijn als de materiële steun zelf.
"De Oekraïners met wie ik in het hele land heb gesproken, zijn zich zo bewust van die solidariteit, dat gebed, dat gevoel van niet alleen zijn," zei hij.
Gebed en actie
Gevraagd wat mensen buiten Oekraïne kunnen doen, wijst Wilson-Smith op drie dingen: gebed, praktische ondersteuning en goed geïnformeerd blijven.
"Mensen op straat kunnen helpen en kunnen hoop opbouwen door gebed en door actie," zei hij.
Hij moedigde mensen aan om humanitaire hulp te ondersteunen via het Caritas-netwerk en ook goed geïnformeerd te blijven door naar verhalen te zoeken die door Oekraïners zelf zijn geschreven.
"Probeer perspectieven en artikelen te vinden die door Oekraïners zelf zijn geschreven, die hun verhaal van hun ervaringen ter plaatse vertellen," zei hij.
Bovenal, zegt hij, wordt hij geïnspireerd door de Oekraïense humanitaire werkers die hij ontmoet. Velen, merkte hij op, zijn zelf ontheemd, hebben familieleden verloren of hebben familieleden die in het leger dienen. Toch blijven ze zorgen voor anderen.
"Ondanks alles wat ze hebben doorgemaakt, hebben ze gekozen, terwijl ze hun eigen leven weer opbouwen, om anderen te dienen," zei Wilson-Smith.
"En daarom voel ik dat het onze verantwoordelijkheid is om naast hen te staan in die missie."
Klik hier om meer te weten te komen over de aanwezigheid van CAFOD in Oekraïne en om een donatie te doen ter ondersteuning van de noodhulp.
In de rij staan om hulp te ontvangen van CAFOD-partners in Oekraïne (Credit @CAFOD)
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier.
Parlement van Liechtenstein steunt abortusinitiatief, maar prins heeft het laatste woord
Disclaimer: Samenvatting en vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
Hoewel het parlement van Liechtenstein vorige week een initiatief heeft goedgekeurd om electieve abortus in de eerste 12 weken van de zwangerschap toe te staan met een stem van 13-12, is de wet nog niet van kracht, aangezien erfprins Alois eerder zijn veto heeft aangekondigd. Bisschop Benno Elbs uitte bezorgdheid over de situatie waarin vrouwen in buurlanden medische zorg zoeken om te bevallen, terwijl er tegelijkertijd wordt gesproken over abortusmogelijkheden in het eigen land. De initiatiefnemers pleiten voor de legalisering van electieve abortus, opheffing van het informatieverbod voor artsen en vergoeding van kosten door zorgverzekeraars. De Landtag verwierp ook een voorstel voor een referendum over de maatregel. De erfprins heeft zes maanden om de wet te ondertekenen, maar heeft nog geen formeel veto uitgesproken. Hij benadrukt dat de wetgeving betreffende levensbescherming een stevige basis moet hebben. Bisschop Elbs vraagt om meer ondersteuning voor zwangere vrouwen en jonge gezinnen, waarbij hij pleit voor een samenleving die het leven ondersteunt en niet alleen de abortusdiscours behandelt.
(foto credit: Arnold Petersen/Shutterstock)
Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
Op woensdag 9 september was ik in Bosbeek in Heemstede bij de zusters die daar wonen, vooral bij de zusters Ursulinen van Bergen, die daar sinds een jaar zijn komen wonen. Na vele jaren in Bergen, waar het moederhuis was en de zusters de laatste tientallen jaren in een nieuw zorgklooster woonden, was de tijd gekomen om die vertrouwde plek te verlaten. Het is begrijpelijk dat veel zusters tegen de verhuizing opzagen, maar het is goed om nu te kunnen constateren dat ze al goed gewend zijn in Heemstede. De dag begon met de viering van de H. Eucharistie.
(Dit is een samenvatting. Lees het volledige artikel bij de bron.)
Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
Het is een jaarlijkse traditie: ieder jaar, meestal aan het begin van het "werkjaar" gaat de REA (de Raad voor Economische Aangelegenheden) van het bisdom Haarlem-Amsterdam op kerkenpad, dat wil zeggen: ze bezoeken één van de kerken, meestal een locatie waar de REA-leden ook vanuit hun functie mee te maken hebben. Dit jaar was "De Boom" aan de buurt.
(Dit is een samenvatting. Lees het volledige artikel bij de bron.)
Scholas Chairs Congress: AI moet bevrijden, niet enslaven
Disclaimer: Vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
De Dicasterie voor Interreligieuze Dialoog nam deel aan de bijeenkomst in Indonesië, georganiseerd door Scholas Occurrentes en United in Diversity. Naast de herdenking van de tweede verjaardag van de apostolische reis van paus Franciscus naar Zuidoost-Azië en de ondertekening van de Istiqlal-interreligieuze verklaring, reflecteerde het evenement op thema's uit de encycliek "Magnifica humanitas" en het "verstandige" gebruik van technologie.
Door Vatican News
Een topontmoeting over "Kunstmatige Intelligentie en Menselijk Gevoel", gehouden op de United in Diversity (UID) campus in Bali als onderdeel van het 11e Internationale Congres van Scholas Chairs, werd op 6 september afgesloten. Gedurende drie dagen hebben meer dan 200 academische en sociale leiders, religieuze autoriteiten, ondernemers, politici en jongeren uit 35 landen een onverwachte uitdaging gepresenteerd te midden van de technologische revolutie: om te stoppen met alleen maar te vragen wat Kunstmatige Intelligentie kan doen, en te beginnen vragen wat mensen ermee willen doen.
Een bron voor vrijheid
Deelnemers aan het Congres, een initiatief van Scholas Occurrentes, omvatten monsignor Indunil Janakaratne Kodithuwakku Kankanamalage, secretaris van de Dicasterie voor Interreligieuze Dialoog van de Heilige Stoel, wiens aanwezigheid werd aangevuld door Alaa Murabit, een activiste en oprichter van "The Voice of Libyan Women".
Monseigneur Indunil merkte op dat "Kunstmatige Intelligentie moet bevrijden, niet enslaven," en benadrukte dat educatie de innerlijke capaciteit voor oordeelsvorming moet cultiveren en moet leiden van virtuele verbinding naar menselijke gemeenschap; hij benadrukte verder dat het onderwijzen van jongeren om AI kritisch, verantwoord en creatief te gebruiken een taak is die iedereen aangaat.
Deelnemers aan het Scholas Chairs Congres
De woorden van de monsignor werden weerklonken door het diep ontroerende getuigenis-afgeleverd met tranen-van Ataxia, een 20-jarige Indonesische vrouw: "Kunstmatige Intelligentie heeft op zichzelf geen betekenis; het is aan de mensen om het betekenis te geven."
Opgezet door Scholas als een "Forum van Forums", paste de top zijn pedagogie van luisteren, creëren en vieren toe, gebruikmakend van de "Agora" methodologie om een van de grote vragen van onze tijd aan te pakken: Wat gebeurt er met menselijke betekenis wanneer algoritmen een steeds significantere rol spelen in onze beslissingen, relaties, werk en manieren van leren? Het programma bevatte plenaire sessies, een Jeugd Forum, zeven Dialoog Agora's, ervaringsgerichte workshops en cross-sectorale rondetafelgesprekken over identiteit, onderwijs en wijsheid, geestelijke gezondheid, de toekomst van werk, democratie en vrede, AI-governance, en menselijke betekenis.
"De uitdaging van onze tijd," zei María Paz Jurado, uitvoerend directeur van Scholas Occurrentes, "is niet slechts te vragen wat technologie kan doen, maar wat voor soort menselijkheid we willen opbouwen met het. Bij het presenteren van Magnifica humanitas nodigde Leone XIV ons uit om te waken over wat geen enkele machine kan vervangen: geweten, vrijheid, medeleven en de ontmoeting met de ander. Daarom hebben we een opleiding nodig die zowel menselijke als kunstmatige intelligentie kan begeleiden, en ervoor zorgt dat vooruitgang de waardigheid, broederschap en vrede versterkt."
Twee jaar sinds het bezoek van paus Franciscus
De top herbezocht de "cultuur van ontmoeting" en "algor-ethiek" [de ethische ontwikkeling van algoritmen] die door paus Franciscus wordt gepromoot, ter gelegenheid van de tweede verjaardag van zijn apostolische reis naar Indonesië en de ondertekening van de Istiqlal-verklaring.
Het had ook betrekking op Magnifica humanitas-de encycliek van Leo XIV over het beschermen van de menselijke persoon in het tijdperk van AI-en omarmde het Balinese concept van "Tri Hita Karana", dat geworteld is in harmonie tussen mensheid, natuur en het goddelijke. Tijdens de conferentie identificeerden de deelnemers vijf grote uitdagingen die door kunstmatige intelligentie worden gesteld: het bevorderen van wijsheid; het cultiveren van gezonde emotionele intelligentie; het aanmoedigen van actieve burgerschap dat betrokken is bij actuele uitdagingen; zich voorbereiden op banen die nog niet bestaan; en het opleiden van leiders voor een nieuw model van wereldwijde governance.
Volgende stop: Brazilië in 2027
Aan het einde van de conferentie kondigde Broeder Paulo Fossati, de vertegenwoordiger voor katholiek onderwijs in Brazilië, aan dat het gesprek niet in Bali zou eindigen: "We zullen allemaal samen verdergaan met deze discussie in Brazilië in september 2027."
Brazilië zal dus de volgende wereldcongres huisvesten, waarmee een reis wordt voortgezet die begon in Vaticaanstad in 2014.
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u in te schrijven voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik gewoon hier.
De Poolse oogsttraditie die door paus Leo werd genoemd
Disclaimer: Vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
Een blik op de traditionele oogst dankvieringen in Polen, bekend als "dożynki", waarover paus Leo reflecteerde tijdens de Algemene Audiëntie.
Door Fr. Łukasz Bankowski
Vieringen die het einde van het oogstseizoen markeren, bestaan in veel landen, maar de Poolse "dożynki" hebben hun eigen karakteristieke tradities. Luxe kransen worden geweven van korenaren, bloemen, kruiden en fruit, terwijl brood wordt gebakken van het nieuw geoogste graan. Voordat de muziek, het dansen en de festiviteiten beginnen, worden de vruchten van de oogst voor het altaar gebracht ter dankzegging.
Tijdens de Algemene Audiëntie verwees paus Leo XIV precies naar deze dimensie van de vieringen.
"Laten we het werk van de boeren, dankzij wie we ons dagelijks brood niet ontbreken, aan de Heer toevertrouwen," zei hij. "Moge Maria, de schoonste onder de bloemen van de aarde, over jullie gezinnen en jullie velden waken."
In Boekovina, Roemenië, beginnen Polen hun oogstviering met een mis en de zegen van de opbrengsten. (Parrocchia Nowy Sołoniec)
Oogstkransen gebracht naar Jasna Góra
Een van de belangrijkste bestemmingen voor Polen's oogstvieringen is het heiligdom van Jasna Góra in Częstochowa, het belangrijkste Mariaheiligdom van het land. Elk jaar reizen boeren vanuit heel Polen daarheen met oogstkransen die hun steden en regio's vertegenwoordigen.
Tijdens de vieringen van dit jaar vertelde bisschop Krzysztof Nitkiewicz de verzamelde gelovigen dat de kransen spreken van het geloof en het werk van hele families die, bij het verzamelen van de oogst, samenwerken met de Schepper.
"De aarde moet met respect worden behandeld, zoals een moeder," benadrukte hij.
Een traditie die met Polen meereist
De traditie is ook de grenzen van Polen overgestoken. In Boekovina, Roemenië, de thuisbasis van een historische Poolse gemeenschap, beginnen Polen in het dorp Nowy Sołoniec hun oogstviering met een mis en de zegen van de opbrengsten. Regionale gerechten, muziek en optredens van Poolse folkgroepen volgen, wat helpt om de Poolse cultuur te behouden en door te geven aan nieuwe generaties.
Een nog ongebruikelijker voorbeeld is de Poolse Katholieke Missie in Koblenz, Duitsland. De gelovigen zijn voornamelijk Poolse economische migranten, zonder boeren onder hen. Toch wordt elk jaar de kerk versierd voor de oogstviering, en worden er gebeden aangeboeden voor boeren en voor de opbrengsten van het jaar.
"Polen hebben een diepgeworteld overtuiging dat we God moeten danken voor de vruchten van de aarde en voor het goede dat we ontvangen," vertelde Fr. Tomasz Świątek, parochiepriester in Koblenz, aan Vatican News.
Daar wordt misschien het blijvende karakter van "dożynki" bijzonder duidelijk: een traditie die is geboren in het Poolse platteland heeft overleefd, zelfs zonder velden of boeren. Zoals paus Leo XIV suggereert, achter ons dagelijks brood staan de aarde, menselijke arbeid en Gods zegen.
Traditionele oogst dankvieringen (Parrocchia Nowy Sołoniec)
Dank u voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u in te schrijven voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier.
