Mariabeeld in Virginia heeft duizend jaar christelijke geschiedenis
Catholic News Agency |
24 september 2025
Disclaimer: Samenvatting en vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
De Nationale Heiligdom van Onze Lieve Vrouw van Walsingham bevindt zich nabij het College of William and Mary in Williamsburg, Virginia. Op 24 september 2025 sprak Zuster Camilla Oberding, COLW, over de noodzaak van verandering in harten voor een vruchtbare pelgrimage naar het heiligdom in Engeland. Het heiligdom heeft een duizendjarige geschiedenis die teruggaat tot de 11e eeuw, toen de Maagd Maria verscheen aan de nobele vrouw Richeldis de Faverches. Na eeuwen van onderdrukking heeft de toewijding aan Maria in Walsingham een heropleving gekend in de 19e eeuw, die ook zijn weerslag had op het zusterheiligdom in Virginia, dat in 1942 werd opgericht door priester Thomas Walsh. Zuster Catherine Williams benadrukte de toewijding van de gemeenschap aan intensieve gebed en dienstbaarheid. De kleine gemeenschap is een “ecclesiaal gezin van gewijd leven” en heeft plannen om ook priesters en broeders te verwelkomen. Het dorp Walsingham is een ontmoetingsplaats voor verschillende denominaties en heeft ook een Anglicaans heiligdom. Zuster Camilla benadrukte dat iedereen die het heiligdom bezoekt geholpen wordt in hun nood, en dat christenen geroepen zijn om elke dag ja te zeggen tegen Gods liefde.
Twee christelijke scholen heropenen in Syrië na decennia van sluiting
Disclaimer: Vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
Twee scholen die worden geëxploiteerd door de Franciscanen van de Custodie van het Heilige Land zijn ingehuldigd in de gouverneurschap Idlib in Syrië.
Door Beatrice Guarrera
Twee scholen zijn heropend in de Syrische christelijke dorpen Knaye en Yacoubieh, na bijna zes decennia van sluiting.
De inauguratie van deze scholen door de Franciscanen van de Custodie van het Heilige Land op zondag 20 september vond plaats in aanwezigheid van lokale civiele en religieuze leiders.
Van vluchtelingenonderdak naar leercentrum
"De Franciscanen in het noordelijke Syrië, binnen de Orontes-missie, hebben altijd scholen geopend en de verantwoordelijkheid voor onderwijs in de dorpen genomen. De friars openden die school oorspronkelijk in 1958, maar deze werd in 1972 van ons afgenomen," vertelde pater Khukaz Mesrob, pastoor van Knaye, aan Vatican News.
Pater Mesrob heeft de herbouwinspanningen samen met pater Luai Bisharat, pastoor van Yacoubieh, geleid.
"Toen het leger zich uit het gebied terugtrok, werd de school tien jaar lang gebruikt als onderdak," legt pater Mesrob uit. Nadat hij naar zijn vaderland was teruggekeerd om zijn dorp te dienen, besloot hij 'een straal van hoop' onder de lokale bevolking te willen aanmoedigen. "We vroegen ons af: 'Waarom niet beginnen met het herstellen van deze gebouwen?'".
"We hebben altijd op het beste gehoopt," gaat de priester verder, "dat de kinderen uiteindelijk zouden terugkeren."
Leerlingen van de Terra Sancta scholen
Onderwijs voor herbouw
Een jaar later, na de val van de regering-Assad, vertrokken de resterende vluchtelingen eindelijk, waardoor grootschalige renovatiewerkzaamheden aan de onderwijsvoorzieningen op volle snelheid konden worden uitgevoerd. "Met de hulp van kerkelijke verenigingen, de NGO Pro Terra Sancta, de Custodie en de friars, zijn we erin geslaagd 80% van de scholen te herstellen, die beide de naam Terra Santa delen," zegt pater Mesrob.
De volledige schoolcyclus is nu verdeeld over de gebouwen in Yacoubieh-die kinderen van drie tot tien jaar onderdak bieden-en Knaye, dat studenten van tien tot zeventien herbergt. Het project genereerde ook vitale werkgelegenheid voor lokale gezinnen en jongeren, met bijna honderd mensen die in verschillende vakgebieden zijn aangenomen, waaronder elektriciens, timmerlieden, kunstenaars en algemene arbeiders.
Honderd mensen die werken betekent dat honderd gezinnen een stabiel inkomen hebben, merkt de priester op-een cruciale mijlpaal tijdens deze gevoelige fase van nationale reconstructie. "Na de oorlog," voegt hij eraan toe, "kwamen ook jonge afgestudeerde leraren terug naar Syrië. Tegenwoordig hebben we 25 actieve leraren die alles onderwijzen van Engels en wiskunde tot chemie en biologie, en zij zijn allemaal 'kinderen van de dorpen' en christenen."
Scholen open voor iedereen
Momenteel heeft de school 80 leerlingen, maar zodra de restauratie volgend jaar volledig is afgerond, zal het bijna 300 studenten kunnen verwelkomen, waaronder kinderen uit lokale moslimgezinnen. Dit zal de instelling in staat stellen nog effectiever te functioneren als een smeltkroes van dialoog, een kenmerk van de Franciscaanse missie in het Heilige Land.
"Dit is het hart van de Franciscaanse missie: evangeliseren door goede werken en vriendelijke woorden. Onze scholen in Syrië," gaat pater Mesrob verder, "zijn altijd open geweest voor iedereen."
Hij herinnert zich een ontmoeting na zijn terugkeer naar Syrië, toen hij de imam van een lokale moskee ontmoette die vertelde dat hij de Terra Santa school had bezocht voordat deze gesloten werd-met de vader van de Franciscanen die zijn acteur van de Engelse leraar was. Tegenwoordig keren veel moslims terug om les te geven aan de instituten na een uitzonderlijke opleiding onder de zorg van de friars.
"De Franciscaanse scholen bevorderen deze dialoog met moslimgezinnen en leren kinderen om voor anderen te zorgen, de mensheid te respecteren en liefdadigheid en burenhulp te tonen," zegt pater Mesrob.
Het wonder van wedergeboorte
De opening van de nieuwe faciliteiten heeft "zoveel vreugde, zoveel hoop en zoveel moed" gebracht. In een regio waar "we bijna dood en wanhopig waren", opnieuw beginnen en "wedergeboren worden" is "echt een wonder."
Tijdens de inauguratie observeerde de pastoor van Knaye: "met religieuze leiders, ambassadeurs en overheidsfunctionarissen, christenen en moslims, waren we als een mozaïek. Elke kleine steen in het beeld is belangrijk op zijn exacte plek en kleur, en niemand kan de plaats van een ander innemen als die ontbreekt. Wij zijn die stenen wanneer we allemaal samenkomen."
De handel in vrede
"School is de belangrijkste hoeksteen voor de herbouw van het land," vertelde bisschop Hanna Jallouf, apostolisch vicaris van Aleppo van de Latijnen, aan Vatican News. "Zonder onderwijs kan men geen toekomst hebben. Door jaren van oorlog hebben jongeren alleen de handel van oorlog geleerd. We moeten ervoor zorgen dat ze de handel van vrede en samenleven leren."
De Custos van het Heilige Land, pater Francesco Ielpo, die de opening bijwoonde, benadrukte het belang van het evenement: "Een school herbouwen betekent niet simpelweg een gebouw weer in elkaar zetten. Het betekent een plek herstellen voor kinderen om te groeien, te leren en te dromen. Dit is het mooiste gezicht van onze Franciscaanse aanwezigheid: dichtbij de mensen blijven, hun ontberingen delen en samen de hoop heropbouwen."
Leven met geloof en hoop
Tegenwoordig leven er rond de tweehonderd gezinnen in Knaye, Yacoubieh en de omliggende dorpen-dubbel zoveel als er tijdens de oorlog overbleven.
"Mensen zijn teruggekeerd, dank God. We waren uitgeput en wanhopig, maar het gaat nu beter. Als friars," besluit pater Mesrob, "werken we samen met alle goede doelen zodat iedereen zich kan vestigen. Mensen blijven leven en 'vechten', met geloof en met hoop."
Dank u voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier.
Amerikaanse theoloog ontvangt de Ratzingerprijs 2026
Disclaimer: Vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
De ontvanger van de Ratzingerprijs 2026 is de Amerikaanse theoloog Dr. John Cavadini, erkend voor de wetenschappelijke verdiensten van zijn onderzoek naar de patristiek, met name zijn studies over St. Augustinus. Paus Leo XIV zal de prijs op 19 december overhandigen aan Dr. Cavadini in het Apostolisch Paleis.
Door Daniele Piccini
De Ratzingerprijs van dit jaar is toegekend aan Dr. John C. Cavadini, professor in de theologie aan de Universiteit van Notre Dame (Indiana, VS), een geleerde die zich heeft gewijd aan de patristische studies en, in het bijzonder, het verdiepen van het begrip van de gedachte van de heilige Augustinus.
De ontvanger werd geselecteerd door de Wetenschappelijke Commissie van de "Joseph Ratzinger-Benedictus XVI Vaticaanse Stichting" en goedgekeurd door paus Leo XIV, die de prijs persoonlijk zal overhandigen in het Apostolisch Paleis op 19 december.
Dr. Cavadini sprak zijn dankbaarheid voor de prijs uit en zei: "Ik heb getracht mijn roeping als theoloog te leven volgens het model van Origenes van Alexandrië-een theoloog uit de derde eeuw die herhaaldelijk zijn verlangen verklaarde om een vir ecclesiasticus, een man van de Kerk, te zijn. Aan Notre Dame heb ik mijn roeping kunnen leven als zowel een man van de Kerk als een man van de academie. Ik ben bijzonder dankbaar voor deze prijs omdat deze deze twee aspecten van mijn roeping als theoloog erkent."
Van Patristiek tot Hedendaagse Theologie
De interesses van Dr. Cavadini strekken zich ook uit tot de hedendaagse theologie. Fr. Roberto Regoli, de voorzitter van de stichting, legde uit, "De Amerikaanse professor is vooral een expert op het gebied van de Kerkvaders, vooral de heilige Augustinus, maar hij heeft zich ook beziggehouden met de theologie van onze tijd. Hij heeft uitgebreid geschreven over Benedictus XVI en de theologie van Franciscus. Hij is een geleerde die de theologie van de Kerk heeft behandeld van de oudheid tot de 21e eeuw. Aan Notre Dame leidde hij het McGrath Instituut voor Kerkleven en wijdde hij zich aan het bevorderen van het theologisch leven en geloof in de Verenigde Staten en daarbuiten. Hij is een persoon die zowel intellectueel als pastorale diep betrokken is."
Dr. Cavadini is de 32e geleerde die de Ratzingerprijs ontvangt, die sinds 2011 wordt uitgereikt ter erkenning van wetenschappelijke prestaties op gebieden zoals dogmatische of fundamentele theologie, Heilige Schrift, patrologie, filosofie, recht, sociologie, of in de kunsten-waaronder muziek, architectuur en beeldhouwkunst.
Drie conferenties over Joseph Ratzinger in de VS en Afrika deze november
Het komende jaar, 2027, markeert de honderdste verjaardag van de geboorte van Joseph Ratzinger, die op 16 april 1927 in Marktl, Duitsland, werd geboren. Ter voorbereiding op de vieringen ter gelegenheid van deze verjaardag-die al in april van dit jaar zijn begonnen-organiseert de stichting drie conferenties.
De eerste zal een internationaal symposium zijn van 2 tot 4 november in de Verenigde Staten aan de Saint Mary's University of Minnesota, getiteld "Schoonheid zal ons Redden: Verwondering en Hoop in het Werk van Joseph Ratzinger-Benedictus XVI." "Deze conferentie herbezoekt een inzicht van Benedictus XVI dat door de jaren heen beslissend is gebleken: het gevaar van een kloof tussen technische mogelijkheden en morele energie," zei professor Pierluca Azzaro, de uitvoerend secretaris van de stichting.
Hij vervolgde: "We hebben vastgesteld dat veel Amerikaanse universiteiten-en veel wetenschappers aan de meest prestigieuze Amerikaanse universiteiten-zich goed bewust zijn van deze ontkoppeling en geloven dat het nodig is om de belangrijkste inzichten van Benedictus XVI met betrekking tot de aard en missie van de universiteit terug te vorderen. Dat wil zeggen, de fragmentatie van kennis te overwinnen en samen te komen-faculteiten en studenten gelijk-in een gedeelde zoektocht naar waarheid, als een enkel team of de bemanning van een enkel schip, zodat het zijn koers niet verliest."
De tweede conferentie, gepland van 4 tot 6 november 2026, wordt gesponsord door het bisdom Winona-Rochester (Minnesota) in samenwerking met de uitgeverij "Word on Fire" en zal het thema "Joseph Ratzinger en Zijn Bronnen" onderzoeken.
Het derde symposium, gewijd aan de figuur van Benedictus XVI, zal plaatsvinden van 18 tot 21 november 2026 in Nairobi, Kenia. Het wordt mede-sponsord door de Tangaza Universiteit en de Saint Mary's University of Minnesota en heeft als titel "Constellaties van Hoop: Afrika en de Vernieuwing van de Kerk in de Visie van Benedictus XVI." "Paus Ratzinger," vervolgde professor Azzaro, "was ervan overtuigd dat Afrika-met al zijn problemen en moeilijkheden-een reservoir van morele energie bezat en een model van de Kerk belichaamde dat als remedie kon dienen voor een nieuwe bloei van de Kerk en de samenleving in het Westen. Ook wij geloven diep in deze perspectieven."
Concerten en een Mis in St. Peter ter gelegenheid van de verjaardag
Ten slotte zal in 2027 een grote conferentie georganiseerd door de stichting worden gehouden in Rome ter gelegenheid van de honderdste verjaardag van de geboorte van Joseph Ratzinger. Deze zal primair betrekking hebben op de Pauselijke Gregoriaanse Universiteit, maar ook de deelname van de Pauselijke Universiteit van Thomas van Aquino (het Angelicum), LUMSA (Libera Università Maria Santissima Assunta) en de Katholieke Universiteit omvatten.
"We willen ook die interesses van Benedictus XVI benadrukken die verder gaan dan de theologie-zoals muzikale initiatieven," besloot professor Azzaro. "Volgend jaar zal een jaar zijn van grote concerten en significante liturgische vieringen. Op 16 april, de dag die de honderdste verjaardag van de geboorte van Benedictus XVI markeert, zal een grote Mis worden gehouden in de Sint-Pietersbasiliek."
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier.
Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
Dinsdag 22 september kreeg ik nog een reportage toegezonden van de foto's die fotograaf Niels Kuijper afgelopen zondag heeft gemaakt van de toediening van het heilig Vormsel en de traditionele Latijnse Mis (Tridentijnse Mis) in de Sint Agneskerk in Amsterdam.
(Dit is een samenvatting. Lees het volledige artikel bij de bron.)
Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
Op dinsdag 22 september kwamen de Bisschoppelijk Gedelegeerden voor het onderwijs bijeen voor hun vergadering. Zij vormen het "Officium educationis" van de katholieke kerk in ons land en houden contact met de instellingen van katholiek onderwijs. We mochten een nieuw lid begroeten!
(Dit is een samenvatting. Lees het volledige artikel bij de bron.)
Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
Maandag 21 september kwam de nieuwe priester voor de Koreaanse katholieke gemeenschap kennis maken. Die gemeenschap komt samen in Duivendrecht in de Sint Urbanuskerk.
(Dit is een samenvatting. Lees het volledige artikel bij de bron.)
Buitenlandse regeringen bereiden zich voor op mogelijke escalatie nu Iran waarschuwt tegen Amerikaanse acties
Disclaimer: Vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
Overheden in het Midden-Oosten bereiden zich voor op een mogelijke escalatie van de regionale spanningen, nadat Iran heeft beweerd dat het inlichtingen heeft verkregen die suggereren dat de Verenigde Staten een nieuwe bombardementscampagne tegen de Islamitische Republiek plannen.
Door Nathan Morley
Overheden in het Midden-Oosten bereiden zich voor op een mogelijke escalatie van de regionale spanningen, nadat Iran heeft beweerd dat het inlichtingen heeft verkregen die suggereren dat de Verenigde Staten een nieuwe bombardementscampagne tegen de Islamitische Republiek plannen.
De verhoogde bezorgdheid komt nadat de Amerikaanse president Donald Trump vroeg is teruggekeerd van een weekendbezoek aan het Camp David-presidentiële retraite. Er werd geen officiële verklaring gegeven voor de wijziging in het schema. Tegelijkertijd heeft het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken een nieuwe veiligheidswaarschuwing uitgegeven voor Amerikaanse burgers in het Midden-Oosten.
De Islamitische Revolutionaire Garde van Iran (IRGC) waarschuwde dat elke aanval op het land een brede militaire reactie zou uitlokken. Iraanse functionarissen zeiden ook dat wraakacties zich kunnen uitstrekken tot Amerikaanse marine-eenheden die in de Indische Oceaan opereren.
De laatste golf van retoriek en speculatie volgt op aanvallen op de Saoedische hoofdstad Riyadh door de door Iran gesteunde Houthi-rebellen uit Jemen, wat de vrees voor een bredere regionale confrontatie vergroot.
Separaat heeft een Onafhankelijke Internationale Feitenvindingmissie over Iran gerapporteerd dat burgers te maken hebben gehad met ernstige mensenrechtenschendingen en misdaden tegen de menselijkheid gepleegd door de Iraanse autoriteiten. De missie zei dat de doden onder de veiligheidstroepen tijdens de repressie van massaprotesten "op grote schaal" in alle provincies plaatsvonden.
Luister naar het rapport van Nathan Morley
In een rapport dat vorige week werd gepubliceerd, concludeerden onderzoekers dat de veiligheidstroepen verantwoordelijk waren voor wijdverbreide misbruiken tijdens pogingen om de demonstraties, die vorig jaar begonnen en dit jaar doorgingen, te onderdrukken.
De missie zei ook dat er redelijke gronden zijn om te geloven dat de Verenigde Staten oorlogsmisdaden hebben gepleegd in verband met het aanhoudende conflict met Iran.
Ondertussen heeft Iran voorgesteld om de Straat van Hormuz binnen zeven dagen te heropenen, als de Verenigde Staten de militaire druk verminderen en de beperkingen op Iraanse havens opheffen, volgens afzonderlijke rapporten van Reuters en de Japanse Kyodo News. Het aanbod is al via tussenpersonen aan de Verenigde Staten overgebracht, aldus een hoge Iraanse functionaris die door de twee nieuwsorganisaties is geciteerd.
De Straat van Hormuz, een van de belangrijkste energie transitroutes ter wereld, staat centraal in de toenemende spanningen, nu de bezorgdheid groeit over de mogelijke impact van elk conflict op de wereldwijde olievoorraad en de internationale scheepvaart.
Dank u voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier.
Haiti: Meer dan 250.000 kinderen gevangen in de greep van honger
Disclaimer: Vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
De laatste waarschuwing die gezamenlijk is uitgegeven door de Verenigde Naties, waaronder UNICEF, de FAO en het Wereldvoedselprogramma, schetst een angstaanjagend beeld: in Haïti wordt geschat dat 254.000 kinderen van 6 tot 59 maanden naar verwachting zullen lijden aan acute ondervoeding. De internationale gemeenschap getuigt van deze ellende met een inertie die organisaties ter plaatse als "onaanvaardbaar" beschouwen.
Door Francesco Citterich
Haïti stort in een afgrond van geweld en ontbering die dreigt een hele generatie uit te wissen. De laatste waarschuwing die gezamenlijk is uitgegeven door de Verenigde Naties, waaronder UNICEF, de FAO en het Wereldvoedselprogramma, schetst een angstaanjagend beeld: naar schatting zullen 254.000 kinderen van 6 tot 59 maanden lijden aan acute ondervoeding. Van hen worden ongeveer 94.000 al getroffen door de meest ernstige en dodelijke vorm van de aandoening (ernstige acute ondervoeding)-een toestand die de lichamen van de jongsten verzwakt en vitale functies stillegt zonder onmiddellijke therapeutische interventie.
Deze biologische catastrofe is niet het resultaat van een onvoorspelbare natuurramp, maar het directe en onmenselijke gevolg van een totale oorlog die in de straten door criminele bendes wordt gevoerd; deze groepen houden de uitgeputte bevolking als gijzelaar en verstikken de aanvoerlijnen naar de hoofdstad, Port-au-Prince, en de omliggende provincies.
Een ongekende ineenstorting
Deze tragedie ontvouwt zich tegen de achtergrond van een ongekende institutionele en sociale ineenstorting. Herhaalde geweldpleging door criminele bendes heeft het dagelijks leven in de Caribische natie omgevormd tot een hel van schietpartijen, ontvoeringen en afpersing, waardoor het aantal intern ontheemden is gestegen tot een recordhoogte van bijna 1,5 miljoen-waarvan ongeveer de helft kinderen is.
Hele families zijn gedwongen herhaaldelijk hun huizen te ontvluchten, waarbij ze hun schamele middelen van bestaan achterlaten om toevlucht te zoeken in geïmproviseerde centra die overvol zijn en gebrek hebben aan basis sanitaire voorzieningen. In buurten die kenmerkend zijn voor verval en verwaarlozing, zoals Cité Soleil en de nabijgelegen gemeente Cabaret, is de situatie verslechterd tot een "kritiek" niveau (niveau 4 van de 5 op de schaal van de Geïntegreerde Voedselzekerheidsfaseclassificatie voor acute ondervoeding). Dit betekent dat in de hardst getroffen gebieden bijna één op de 13 kinderen door ernstige verwaarlozing tot huid en botten is gereduceerd, in een regio waar zelfs het vinden van een stuk brood of een glas schoon water een onbetaalbare luxe is geworden.
Heftige onveiligheid
Het mechanisme waarmee georganiseerde misdaad honger creëert, is chirurgisch en meedogenloos. Door sleutelwegen te controleren, blokkeren gewapende groepen voedselgeladen vrachtwagens, plunderen markten en verhinderen ze de aankomst van internationale humanitaire hulp. Moeders kunnen de gezondheidscentra niet bereiken om hun kinderen te laten behandelen omdat reizen, zelfs enkele honderden meters, betekent dat ze zich blootstellen aan scherpschuttersvuur of het risico van systematische verkrachting-a tactic die door bendes wordt gebruikt om gemeenschappen te onderdrukken.
Vanwege de heftige onveiligheid zijn zelfs langjarige humanitaire organisaties zoals Artsen zonder Grenzen gedwongen om operaties in cruciale faciliteiten-zoals de verloskamer in het ziekenhuis van Cité Soleil-te staken, waardoor duizenden zwangere vrouwen en pasgeborenen zonder enige vorm van basisgezondheidszorg achterblijven. De weinige ziekenhuizen die nog open zijn, opereren onder een constante belegering, hebben voortdurend een tekort aan generatorbrandstof en missen de therapeutische melkvoorraden die nodig zijn om de meest kritieke patiënten te redden. Voedseltekorten hebben ervoor gezorgd dat de prijzen van basisbehoeften de pan uit rijzen tot niveaus die onbetaalbaar zijn voor een bevolking waarbij meer dan de helft van de burgers onder de extreme armoedegrens leeft.
De alarmerende situatie wordt verder verergerd door een terugkeer van cholera; de ziekte vindt vruchtbare grond in lichamen die verzwakt zijn door honger en in de totale afwezigheid van schoon water netwerken, waardoor een gemakkelijk te behandelen ziekte een snelle doodsverklaring voor duizenden kinderen wordt.
Een hulpoproep aan de wereld
De internationale gemeenschap getuigt van deze ellende met een inertie die organisaties ter plaatse beschrijven als "onaanvaardbaar." De hulpoproep die uit Haïti opklinkt, is niet slechts een verzoek om financiële middelen, maar een wanhopige oproep om de rechtsstaat te herstellen en veilige humanitaire corridors te creëren om voedselverdeling mogelijk te maken voordat het te laat is. Achter de kilheid van statistieken en prognoses voor de komende maanden ligt het gezicht van een miljoen kinderen gevangen in buurten van beton en golfplaten, beroofd van het recht om te spelen, te leren en van het leven zelf.
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier.
Regionale PMS Diocesane Directeuren ontmoeten elkaar voor een vormingscursus in Zimbabwe
Disclaimer: Vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
Pontificale Missiegezelschappen (PMS) Diocesane Directeuren uit Malawi, Zambia en Zimbabwe kwamen bijeen voor een Inductie- en Vormingscursus die werd gefaciliteerd door de Nationale Directeur van Missio Engeland en Wales. De cursus, bijgewoond door 19 Diocesane Directeuren, werd onlangs gehouden in het Hwange Marian Shrine Centre in het bisdom Hwange, Zimbabwe.
Fr. Wilbroad Musonda - Solwezi
In zijn presentatie over "De rolomschrijving van de PMS Diocesane Directeur" benadrukte Fr. Anthony Chantry, een Mill Hill Missionaris, dat een Diocesane Directeur een sterke missionaire geest nodig heeft om de missionaire activiteiten van de Kerk te bevorderen. "Idealiter moet een Diocesane Directeur een sterke missionaire geest hebben, het vermogen om de missionaire activiteit van de Katholieke Kerk te bevorderen, een goed begrip van de theologie van de missie met betrekking tot actuele pauselijke documenten, fondsenwervings-, organisatie- en communicatieve vaardigheden," legde Fr. Chantry uit.
Vier Pontificale Genootschappen en de Vier Pijlers
De Nationale Directeur van Missio Engeland en Wales introduceerde de deelnemers ook in de vier Pontificale Missiegezelschappen, namelijk de Genootschap voor de Propagatie van het Geloof, het Genootschap van de Heilige Kindertijd, het Genootschap van St. Petrus de Apostel, en de Pontificale Missionaire Unie (PMU).
Fr. Chantry benadrukte verder de vier pijlers van PMS - Gebed, Liefdadigheid, Vorming en Informatie - terwijl hij benadrukte dat de Pontificale Missionaire Unie de "ziel van PMS" is.
Hij merkte op dat zijn presentatie het recente beroep van paus Leo XIV op de Pontificale Missiegezelschappen tijdens hun Jaarlijkse Algemene Vergadering weerklonk, die deelnemers uit meer dan 120 landen aantrok, om de missionaire geest nieuw leven in te blazen en de mondiale gemeenschap te versterken.
School voor Missionaire Animatie in Zambia
Ondertussen presenteerde de PMS Zambia-delegatie, geleid door de nieuw aangestelde Nationale Directeur Fr. Alfred Macheleta, een landrapport getiteld, "Zambia, de Katholieke Kerk en PMS-activiteiten."
Het rapport merkte op dat het Nationale Kantoor alle elf bisdommen en aartsbisdommen blijft animmeren, deelneemt aan internationale PMS-bijeenkomsten en fondsen beheert en uitbetaalt vanuit het Universele Solidariteitsfonds zoals aangegeven door het Internationaal Secretariaat.
Het rapport benadrukte onder andere het Trainingsprogramma van de School voor Missionaire Animatie (SOMA), waardoor Heilige Kindertijd Animator, catechisten, parochiecoördinatoren en leraren worden uitgerust om kinderen en gemeenschappen te inspireren in missionaire spiritualiteit.
De Inductie- en Vormingscursus bracht 19 PMS Diocesane Directeuren uit Malawi, Zambia en Zimbabwe samen voor gebed, vorming en het delen van beste praktijken in missionaire animatie in hun respectieve landen.
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u in te schrijven voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier.
Zuid-Soedan: Onze wonden behoren tot onze geschiedenis; laat een erfenis van vrede achter
Disclaimer: Vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
Op de Internationale Dag van de Vrede riep bisschop Eduardo Hiiboro Kussala van Tombura-Yambio het volk van Zuid-Soeedan op om hun toewijding aan vrede, verzoening en gerechtigheid te vernieuwen. Hij drong er bij de politieke leiders, gemeenschappen, jongeren en religieuze leiders op aan om geweld te verwerpen en het vertrouwen te herbouwen te midden van de voortdurende uitdagingen in verband met conflict en ontheemding.
Sr. Christine Masivo - Vaticaanstad
"Vrede begint bij mij. Vrede begint bij jou. Vrede begint bij ons," verklaarde de bisschop van Tombura-Yambio, Eduardo Hiiboro Kussala.
Volgens een Agenzia Fides-rapport markeerde de bisschop met deze woorden de Internationale Dag van de Vrede, die op 21 september wordt gevierd. Als onderdeel van de herdenking deed bisschop Kussala een hartstochtelijke oproep voor een vernieuwde toewijding aan verzoening en vrede in Soedan en Zuid-Soeedan. Hij moedigde iedereen aan om in vrede te investeren, voor iedereen, overal, en elke dag.
Vrede is de sleutel.
Als president van de Commissie voor Gerechtigheid en Vrede van de Katholieke Bisschoppen Conferentie van Soedan/Zuid-Soeedan (SSSCBC) weerspiegelde bisschop Kussala het lijden van gemeenschappen die worden getroffen door conflict, ontheemding, verdriet en angst.
"Vrede is meer dan de afwezigheid van oorlog," zei de bisschop. "Het vereist gerechtigheid, waardigheid, veiligheid, verzoening en de moed om vertrouwen te herbouwen."
Hij erkende de diepe wonden die zijn achtergelaten door jaren van geweld. Hij wees op de veerkracht en hoop van het volk en vroeg om gebeden voor de slachtoffers van geweld, ontheemde families, vluchtelingen, kinderen die opgroeien te midden van onveiligheid, en allen die de wonden van conflict blijven dragen.
"Onze volken hebben te lang wonden gedragen," zei hij. "Maar onze wonden behoren tot onze geschiedenis; vrede is de erfenis die we aan onze kinderen moeten nalaten."
Laten we in plaats van confrontatie dialogeren.
De bisschop deed een appel op politieke leiders, burgers, religieuze en traditionele leiders, vrouwen en jongeren tegen de achtergrond van ernstige politieke instabiliteit waarmee zowel Soedan als Zuid-Soeedan worden geconfronteerd. Hij drong er bij gemeenschappen op aan om ervoor te zorgen dat verschillen geen bron van geweld worden en riep in plaats daarvan op tot dialoog, wederzijds respect en leiderschap dat gericht is op het algemeen welzijn.
"Laat onze verschillen nooit redenen voor geweld worden," zei hij. "Laat dialoog confrontatie vervangen, en laat openbaar gezag het algemeen welzijn dienen."
Met verwijzing naar de verkiezingsprocessen waar Soedan en Zuid-Soeedan zich op voorbereiden, benadrukte de bisschop het belang van het respecteren van de waardigheid en rechten van elke burger. Politieke deelname, zei hij, moet vreedzaam zijn en vrij van angst, intimidatie en geweld. "Politieke onenigheid mag nooit een buurman tot een vijand maken," zei hij.
Bouwers van vrede.
Bisschop Kussala drong verder aan op jongeren, die een belangrijke rol spelen in de toekomst van Zuid-Soeedan, om de verdeeldheid en haat van eerdere generaties niet te erven maar om dragers van verzoening te worden.
"Erf de haat van gisteren niet," drong hij aan. "Bouw bruggen tussen gemeenschappen en verschillen. Kies voor onderwijs, geloof, dienstbaarheid en verzoening boven geweld," pleitte de Zuid-Soeedanese prelaat.
Hij deed ook een beroep op families, kerken, moskeeën, traditionele leiders, en de media om hun verantwoordelijkheid voor het bouwen van vrede serieus te nemen. De woorden die door individuen en instellingen worden gesproken en de acties die worden ondernomen, kunnen bestaande wonden verdiepen of bijdragen aan genezing.
De bisschop vertrouwde de volken van Soedan en Zuid-Soeedan toe aan God, biddend voor degenen die rouwen; de gewonden en kwetsbaren; leiders, en allen die werken voor gerechtigheid en verzoening.
"Moge Soedan vrede vinden. Moge Zuid-Soeedan vrede vinden. Moge Afrika vrede vinden," bad hij. "Vrede begint bij mij. Vrede begint bij jou. Vrede begint bij ons. Moge de Heer ons instrumenten van Zijn vrede maken."
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier.
Paus Leo XIV vraagt in boodschap aandacht voor kwetsbare positie van minderjarige migranten
Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
In zijn boodschap voor de 112de Werelddag voor Migranten en Vluchtelingen, die op zondag 27 september 2026 wordt gevierd, vraagt paus Leo XIV bijzondere aandacht voor minderjarige migranten en vluchtelingen. Het thema van de dag luidt: “Ook slechts een van deze kleinen”, een verwijzing naar uitspraken van Jezus in het evangelie van Matteüs, waarin wordt opgeroepen kinderen te beschermen en op te nemen.
Volgens de paus zijn minderjarigen “de meest kwetsbaren binnen de migrantenstromen over de wereld”. Hij wijst erop dat ieder jaar miljoenen kinderen en adolescenten gedwongen worden hun land te verlaten als gevolg van “oorlogen, armoede, geweld, milieurampen en andere tragedies”. Daarbij benadrukt hij dat het gaat om “concrete personen, unieke geschiedenissen, die een beroep doen op ons geweten”.
Gevaren op de routes
De boodschap beschrijft de verschillende vormen van kwetsbaarheid waarmee jonge migranten geconfronteerd worden. De paus noemt onder meer “de dood op de routes van de migratie, mensenhandel en uitbuiting, rekrutering van minderjarigen voor de inzet bij gewapende conflicten, seksueel geweld, gedwongen huwelijken en de gruwelijkheden die op de weg worden beleefd of gezien”. Volgens de Heilige Vader wordt hun waardigheid “op te veel manieren” geschonden.
Tegelijkertijd wijst Leo XIV op initiatieven van solidariteit. Te midden van “zoveel duister” ontbreekt volgens hem “het licht van solidariteit” niet. Hij verwijst naar gezinnen die hun huis openstellen, opvoeders in opvangcentra en vrijwilligers die zich inzetten voor migrantenkinderen. “Met hun inzet getuigen zij ervan dat liefde onverschilligheid kan overwinnen”, schrijft de paus.
Kinderen zijn geen getallen of statistieken
Een centrale boodschap van de tekst is dat minderjarige migranten niet als statistieken mogen worden gezien. “Het is niet een kwestie van getallen of statistieken”, schrijft de paus. “Ieder kind, iedere mens bezit een oneindige waardigheid.” Daarom roept hij op om ieder kind eerst te zien als persoon en niet uitsluitend als migrant.
Daarnaast vraagt de paus aandacht voor de bescherming van fundamentele rechten. Hij noemt onder meer “rechten op leven, opvoeding, een niveau van bestaan dat het hem mogelijk maakt te groeien en zich ten volle te ontwikkelen vanuit fysiek, geestelijk, spiritueel, moreel en sociaal standpunt”.
In parochies en andere katholieke gemeenschappen
Ook kerkelijke gemeenschappen worden aangesproken. Volgens de boodschap mag opvang niet beperkt blijven tot een abstract ideaal, maar moet zij uitgroeien tot “een stabiele pastorale praktijk”. De paus pleit ervoor vluchtelingen en migranten te integreren en te waarderen “als volle leden van de kerkelijke familie” en benadrukt het belang van ontmoeting, wederzijds respect, solidariteit en vriendschap tussen plaatselijke jongeren en migrantenjongeren.
De boodschap werd gepubliceerd vanuit het Vaticaan op 11 augustus 2026 en is bestemd voor de jaarlijkse Werelddag voor Migranten en Vluchtelingen van de Rooms-Katholieke Kerk.
