Disclaimer: Vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
Aartsbisschop Rudelli uit zijn dankbaarheid over zijn benoeming door paus Leo XIV en belooft zijn nieuwe missie op te nemen in de geest van Praedicate evangelium, en vertrouwt zich toe aan de voorspraak van paus St. Jan XXIII.
Vaticaans Nieuws
Aartsbisschop Paolo Rudelli, vandaag, 30 maart, benoemd door paus Leo XIV als de nieuwe Substitute van het Secretariaat van Staat, heeft gezegd dat “de oproep van de Heilige Vader Leo om nauw samen te werken bij de uitoefening van zijn hoogste missie … een gebaar is van onverdiente vertrouwens, dat mij diep eert.”
De aartsbisschop zei dat hij “de goddelijke hulp” aanroept en zich “vooral toevertrouwt aan de voorspraak van St. Jan XXIII,” een paus uit de 20e eeuw die, net als hij, afkomstig was uit de noordelijke Italiaanse regio Bergamo.
Een voormalige nuntius in Colombia, aartsbisschop Rudelli vervangt de Venezolaanse aartsbisschop Edgar Peña Parra, die is benoemd tot nuntius in Italië en de Republiek San Marino, als opvolger van aartsbisschop Petar Rajič.
“Geanimeerd door het geloof in het ministerie van de opvolger van de apostel Petrus,” zegt de nieuwe Substitute dat hij zich voorbereidt om “deze dienst op te nemen in de geest zoals aangegeven door de apostolische grondwet Praedicate evangelium,” en met het besef “op de leiding van de kardinaal-secretaris van Staat en de samenwerking van de assessor en al het personeel van de Sectie voor Algemene Zaken te kunnen rekenen.”
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u in te schrijven voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Gewoon hier klikken
Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
“Bedankt voor die bloemen” is sinds veertig jaar een begrip in heel Nederland. Met deze woorden bedankte paus Johannes Paulus II ons land voor de bloemversiering op het Sint-Pietersplein bij de paasviering. In het Nederlands wenste hij ons ieder jaar weer een Zalig Pasen en bedankte daarbij voor de bloemenpracht rondom het altaar en op het balkon.
(Dit is een samenvatting. Lees het volledige artikel bij de bron.)
Brengt godsdienst narigheid? Moet religie achter de voordeur?
Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
De Paaswake is de viering van de overgang van dood naar leven, van kruisdood naar verrijzenis, van leven zonder toekomst naar een leven met uitzicht op het eeuwig leven. Maar waarom is er dan zoveel lijden en ellende op de wereld? En brengen de religies niet juist veel van die ellende? We stonden er bij stil in deze Paaswake in de kathedraal in Haarlem, waar een flinke groep jonge mensen het heilig doopsel en vormsel ontving.
(Dit is een samenvatting. Lees het volledige artikel bij de bron.)
Bisdom Sokoto, Nigeria, wijst beweringen van aanval op kathedraal van de hand
Disclaimer: Vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
In reactie op valse berichten over een aanval op de residentie van de bisschop, de kathedraal en het pastoraal centrum, geeft het bisdom Sokoto een officiële ontkenning uit waarin de claims worden ontkend.
Vaticaanse Nieuws
Het bisdom Sokoto, Nigeria, heeft een officiële ontkenning gepubliceerd waarin de claim dat de residentie van de bisschop, de kathedraal en het pastoraal centrum van het bisdom zijn aangevallen, wordt verworpen.
De verklaring, ondertekend door de directeur communicatie, pater Pascal Salifu, beschreef een valse nieuwsvideo die viraal ging. De diocesan verklaring verduidelijkte dat alle faciliteiten veilig, intact en volledig operationeel zijn en dat deze claims volkomen onwaar zijn.
De katholieke kerk in Nigeria heeft herhaaldelijk benadrukt hoe desinformatie wordt gebruikt om het land te verdelen. De oproep is daarom om altijd nieuws te verifiëren om geen nepnieuws te verspreiden dat woede en willekeurige geweld kan veroorzaken.
De verduidelijking van het nepnieuws volgde in plaats daarvan een echt nieuwsverhaal van afgelopen Palmzondag toen er een aanval plaatsvond in Jos-een stad ver van Sokoto-waarbij 27 mensen werden gedood. In een interview met Vatican News gepubliceerd op 4 april, vertelde de bisschop van Sokoto, Matthew Hassan Kukah, over het belang van het behouden van een houding van hoop te midden van het voortdurende geweld in het land. Tegelijkertijd veroordeelde hij de aanvallen en moedigde hij de mensen aan om niet "toe te geven aan angst maar in plaats daarvan op God te vertrouwen en standvastig te blijven."
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u aan te melden voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik gewoon hier
Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
De paaswake begint buiten het kerkgebouw in de duisternis van de nacht: “Broeders en zusters, in deze heilige nacht waarin onze Heer Jezus Christus van de dood naar het leven is overgegaan, nodigt de Kerk alle gelovigen over heel de wereld uit bijeen te komen om te waken en te bidden.
(Dit is een samenvatting. Lees het volledige artikel bij de bron.)
Heerlijk Dag Reflectie: ‘Vervuld door Wat Ontbreekt
Disclaimer: Vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
Terwijl de Kerk Pasen viert op zondag, biedt pater Marion Nguyen, OSB, zijn gedachten over de liturgische lezingen van de dag aan onder het thema: "Vervuld door wat ontbreekt."
Door pater Marion Nguyen, OSB*
"Op de eerste dag van de week, terwijl het nog donker was…" (Joh 20:1). Het Evangelie begint met duisternis, verwarring en afwezigheid, niet met helderheid en vreugde.
Maria Magdalena komt naar het graf niet omdat ze het begrijpt, maar omdat ze houdt. De steen is weggerold, het lichaam is verdwenen, en wat ze verwachtte te vinden is er niet.
Hier ontmoeten we Pasen voor het eerst-niet in triomf, maar in de desoriëntatie van een liefde die nog niet kan zien.
Als we de vastentijd serieus hebben genomen, is dit moment ons niet vreemd. Vasten heeft onthuld hoe weinig macht we hebben over onze verlangens. Gebed heeft ons ongemak met stilte blootgelegd, waar de "niet-dringende" maar essentiële vragen van het hart naar de oppervlakte komen. Almsgiving heeft onthuld hoe diep we vasthouden aan veiligheid, comfort en controle.
We beginnen te zien dat datgene waar we het meest naar verlangen-om vrij te houden, om heel te zijn, om volledig aan God te behoren-juist buiten ons bereik blijft. En zo komen we, zoals Maria, bij het graf terwijl het nog donker is.
Heilige Gregorius de Grote bied wijsheid aan: de afwezigheid van Christus is niet betekenisloos, het is genezend. God laat zich afwezig lijken om het verlangen te verdiepen. "Heilige verlangens groeien door vertraging" (Homiliae in Evangelia, 25).
We ontdekken, misschien pijnlijk, dat we alleen echt vinden wat we eerst hebben geleerd te missen. Het lege graf is dan ook niet alleen een teken van de opstanding, het is ook een school van verlangen.
In het Evangelie rennen Petrus en Johannes naar het graf, zien de begrafenisdoeken en keren naar huis terug. Ze waarnemen iets, geloven in een eerste zin, maar blijven niet.
Maria, aan de andere kant, blijft. Ze begrijpt niet meer dan zij; in feite is ze meer in de war. Maar ze weigert te vertrekken. Ze staat buiten het graf te huilen.
Gregorius ziet hierin een waarheid voor elke discipel: het niet onmiddellijk vinden betekent niet dat je faalt-het is een test van liefde. Er is een soort geloof dat snel, efficiënt is en beslissend beweegt zodra het genoeg bewijs heeft verzameld.
Maar er is een andere soort-de intuïtieve en affectieve soort-die blijft hangen, die wacht, die huilt, die weigert de plaats te verlaten waar God voor het laatst is ontmoet. "Ze zocht hem die ze niet had gevonden; ze huilde terwijl ze zocht." Haar tranen zijn geen teken van zwakte, maar van volharding.
Veel mensen vandaag voelen dat "het graf leeg is"-dat geloof leeg lijkt, dat God afstandelijk is, dat gebed weinig troost oplevert.
Aan deze mensen spoort Gregorius aan: verlaat niet te vroeg. Blijf. Verblijf. Laat de afwezigheid je verlangen rekken in plaats van het te doven. Want als het verlangen vervaagt, was het misschien nog niet het diepe verlangen dat God wenste te zuiveren.
Christus staat soms toe om gemist te worden, zodat Hij werkelijker kan worden gevonden, en vastgehouden met een greep die een toevallige zoeker nooit zou kunnen kennen.
Pasen is objectief reëel: Christus is opgestaan, of we het voelen of niet. Maar subjectief, existentieel, ontvouwt Pasen zich in ons met een snelheid buiten onze controle.
Het komt wanneer het hart, gezuiverd door verlangen, in staat wordt om Hem te herkennen. En deze herkenning wordt gegeven aan degenen die analyseren en vertrekken, maar aan degenen die houden en blijven.
Maria Magdalena onthult dat volharding in de duisternis al een deelname aan het licht is. De opstanding zal komen-op Gods tijd.
Onze rol is eenvoudiger, en misschien moeilijker: om bij het graf te blijven, te zoeken zelfs wanneer we niet kunnen zien, en het verlangen te laten groeien tot de afwezigheid zelf de drempel van de aanwezigheid wordt.
* Abt van de Sint Martinus Abdij-Lacey, Washington
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik gewoon hier
Myanmar: Paaswake voor het eerst in 3 jaar gevierd in Loikaw
Disclaimer: Vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
Na jaren van militaire bezetting is de Christ the King Kathedraal in Loikaw, Myanmar, teruggegeven aan de gelovigen en priesters, die nu samen de Paaswake kunnen vieren-een symbool van hoop in een land dat wordt geteisterd door een langdurig conflict.
Door Paolo Affatato
De Paaswake wordt voor het eerst in drie jaar gevierd in de kathedraal van Loikaw, in het oosten van Myanmar. Voor de lokale katholieke gemeenschap is dit een diepgaande bron van troost en een teken van licht en hoop-tegen de achtergrond van het burgerconflict dat het land verscheurt.
In november 2023 werd het complex van de Christ the King Kathedraal in de hoofdstad van de Kayah State bezet door het leger, dat het gebruikte als basis om de verzetskrachten te bestrijden. Het pastorale centrum werd gebombardeerd, waardoor bisschop Celso Ba Shwe, samen met priesters, religieuzen en 80 gelovigen die in de kerk onderdak hadden gezocht, moest vluchten en een leven in ballingschap moest beginnen, ver van de episcopale zetel.
Sindsdien heeft de lokale Kerk groot lijden doorgemaakt, en de gemeenschap loopt het risico te disperseren, aangezien veel kerken en parochies in het bisdom Loikaw gesloten waren door de afwezigheid van de gelovigen-allen die in de bossen waren gevlucht om de strijd te ontlopen.
Bij de mensen blijven
"Vandaag de dag blijft de situatie extreem kritiek, gekenmerkt door aanhoudend gewapend conflict en een ernstige humanitaire noodsituatie," zei pater Paul Tinreh, een van de katholieke priesters in Loikaw, in een gesprek met Vatican News.
De katholieke gemeenschap heeft echter de terugkeer van het katholieke complex verwelkomd, nadat het leger het had verlaten. Twee priesters hebben de kerk en het pastorale centrum in bezit genomen, en voor het eerst in drie jaar hebben priesters, religieuzen en gelovigen zich met vreugde en emotie verzameld voor de Paasvieringen.
De priester benadrukte hoe het "Volk van God vrede, verlossing en bevrijding kan inroepen, net als het volk van Israël. Onze hoop voor Pasen", vervolgde hij, "is overwinning op de dood, duisternis en wanhoop, voor al ons volk, in vereniging met de opgestane Christus."
Bisschop Celso Ba Shwe viert ondertussen Pasen met de mensen die ontheemd zijn.
De bisschop, die nog steeds in het dorp Soudu verblijft, blijft dichtbij de vele katholieke gezinnen die in schrijnende omstandigheden leven en getuigen van een diep geloof. "Ik sta aan hun zijde en, samen met andere priesters en religieuzen, maken we onze solidariteit kenbaar aan deze gelovigen. We ondersteunen het geloof van het volk en, samen met hen, vieren we Pasen, de overgang van duisternis naar licht. We vragen God om een tijd van vrede en verzoening," vertelde hij.
Bijna vier miljoen ontheemden
De Kayah State is een van de gebieden waar het burgerconflict de gebieden heeft aangestoken, in de staten Kachin, Shan, Chin en Rakhine, evenals in de regio Sagaing. Het totale aantal ontheemden in Myanmar is inmiddels meer dan 3,6 miljoen, en volgens waarnemers wordt verwacht dat het binnenkort vier miljoen zal overschrijden.
Geloof en veerkracht van het volk
In deze periode van politieke overgang, in de steden van Myanmar-zowel die onder controle van de regering als die in conflictgebieden-"vullen de mensen de kerken; de gelovigen zijn niet bang om naar de kerk te gaan voor de Paasvieringen," legde Joseph Kung, een katholieke leek en docent in Yangon, uit.
"Het is een teken van groot geloof en veerkracht, een teken van hoop voor ons allemaal. We versterken elkaar, we gaan bidden en de sacramenten ontvangen omdat we weten dat het kwaad het laatste woord niet heeft, en Christus heeft de overwinning behaald op de dood," zei hij.
Vrede kan niet alleen worden gebouwd
Tijdens de Heilige Donderdagmis in de kathedraal van Yangon deed kardinaal Charles Maung Bo, aartsbisschop van Yangon, een oproep voor "een Pasen van vrede en verzoening."
Hij benadrukte dat "als we alleen lopen, als we egoïstisch aan alleen onszelf denken, we geen vrede bouwen." De kardinaal herinnerde de gemeente eraan dat "vrede voortkomt uit het ontmoeten en accepteren van de ander als een broeder en een gave van God."
"Als we naar vrede streven," vervolgde hij, "moeten we met elkaar verbinding maken, naar elkaar toe komen, elkaar de hand schudden, en ons inzetten voor degenen die in nood en verdriet verkeren."
Ons laten raken en transformeren door de genade van de opgestane Heer, voegde hij toe, en stuurde een boodschap naar de natie: "Pasen is een kans om vrede te maken."
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
Soedanese Bisschop: In oorlog ervaren we eenheid onder Christenen
Disclaimer: Vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
De bisschop van El Obeid-een regio gekenmerkt door het voortdurende conflict dat 60.000 mensenlevens heeft eisna-legt uit dat, ondanks het geweld, "we geloven in de dag die volgt op de dood en ons bevrijdt."
Door Ilaria De Bonis
Voor het bisdom El Obeid, Soedan, is de Heilige Week van dit jaar een van "werkelijke passie" aangezien de uitnodiging om deel te nemen aan Christus' lijden een tastbare realiteit voor hen is. Het land is nog steeds verscheurd door een oorlog-hoewel het geen burgeroorlog is-die drie jaar geleden begon, op 15 april 2023, door twee rivaliserende legers.
In een telefoongesprek vanuit El Obeid in de regio Noord-Kordofan legde bisschop Yunan Tombe Trille, geboren in 1964, uit dat de gemeenschap "onze eigen passie viert samen met die van Jezus."
Het dodental in het hele land is de 60.000 mensen gepasseerd, waaronder duizenden kinderen. Voor de bisschop heeft de maand april een dubbele betekenis, aangezien hij op 23 april 2017 werd aangesteld als bisschop om het enorme bisdom te leiden.
"We bereiden ons voor op de vieringen in de parochies samen met de hele pastorale raad van de verschillende centra van het bisdom, vol hoop," vervolgde hij. "Maar de realiteit is dat we in een belegerde stad leven. We horen het geluid van drones en vliegtuigen. De mensen van El Obeid zijn deze geluiden bijna gewend geraakt-ze maken deel uit van ons dagelijks leven. Ze zijn er altijd."
Solidariteit en gemeenschap in het aangezicht van angst
De drones zijn een teken dat de oorlog nog niet voorbij is; in plaats daarvan is deze geconcentreerd in Kordofan, in het centrum van het land. El Obeid is een strategische stad die meerdere keren van eigenaar is veranderd. De bisschop spreekt van de dagelijkse realiteit van conflict-niet van "normalisatie"-en van het leven dat ondanks alles moet doorgaan.
"Er zijn verschillende graden van angst," legde hij uit. "We leven in hetzelfde land, maar angst is niet overal hetzelfde, noch is het voor iedereen in Soedan hetzelfde."
Het feit dat katholieke priesters op hun plek zijn gebleven, en dat hij zelf dicht bij de gemeenschap is gebleven ondanks de mogelijkheden om naar een veiliger gebied te verhuizen, "heeft geholpen-en blijft helpen-mensen zich minder alleen en gesteund te voelen. Het geeft hen moed en maakt dat we ons als één lichaam voelen."
Monsignore Tombe merkt ook op dat het niet alleen de katholieke kerk is. "Alle andere christelijke kerken staan dicht bij elkaar."
Nog geen onderhandelingen
In zekere zin maakt de oorlog de verschillen smaller en brengt mensen dichter bij elkaar. "We zijn allemaal neutraal in Soedan; we kiezen geen kant-wij zijn simpele mensen. Mensen die het kruis dragen te midden van oorlog: we zijn geliefden, huizen, land-alles verloren."
De bisschop benadrukte dat er geen verschillen in status zijn. "De oorlog heeft ons allemaal gelijk getroffen," merkte hij op. "In deze omstandigheden krijgt de opstanding van Jezus een nog diepere betekenis omdat het ons de hoop geeft dat wij ook tot nieuw leven kunnen opstaan zoals Hij deed."
En toch, alleen een diepgeworteld geloof maakt het mogelijk om een weg vooruit te zien. Op dit moment zijn er geen aanwijzingen voor een pad naar vrede of zelfs concrete onderhandelingen tussen de leiders van het reguliere leger en de paramilitaire Rapid Support Forces. Toch blijft bisschop Tombe er zeker van "dat de vrede zal komen en het lot van het land zal veranderen. Ondanks de dood geloven wij in de dag die volgt op de dood en ons bevrijdt."
Een jaar sinds de brute aanval op het Zamzam-kamp
Het huidige moment in Soedan is er een van Calvarie. April markeert ook een andere pijnlijke "verjaardag": op 11 april 2025 lanceerden de Rapid Support Forces een brute aanval op het Zamzam-vluchtelingenkamp, dat op dat moment ongeveer een half miljoen mensen huisvestte. Een recent rapport van Artsen zonder Grenzen herinnert aan getuigenissen van extreme geweld: honderden werden gedood, en honderden vrouwen werden verkracht.
"We zagen heel vreselijke dingen in Zamzam. Soldaten namen de dochters van mensen in het kamp gevangen en vielen hen aan," vertelde een getuige de organisatie.
Al drie jaar herdenkt Soedan de verjaardagen van vernietiging. "Oorlog is nooit goed-nooit, om welke reden dan ook, en voor niemand," herinnerde de bisschop zich. "Niet eens voor degenen die het voeren."
De aanstaande apostolische reis van paus Leo naar Afrika is een bron van grote hoop voor de Soedanese gemeenschap. "We delen in de vreugde van onze broeders en zusters in West-Afrika die de paus zullen ontvangen," zegt bisschop Tombe. "Hij zal niet naar Soedan komen, maar hij zal dichter bij ons komen-en wij zullen ook verrijkt worden door deze reis, daar ben ik zeker van."
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
Cardinaal Pizzaballa: ‘Het Woord van God klinkt harder dan enige stilte
Disclaimer: Vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
Tijdens de Paaswake in de Basiliek van het Heilig Graf zegt kardinaal Pizzaballa dat "Jeruzalem, een stad gemarkeerd door de herinnering aan de dood, en vandaag door zoveel verdeeldheid, de plaats wordt waar het leven wordt verkondigd."
Door Beatrice Guarrera
"Pasen begint niet met een proclamatie van overwinning, maar met het luisteren naar een verhaal: een verhaal dat de dood confronteert om het leven te bereiken."
Met deze woorden herinnerde de Latijnse patriarch van Jeruzalem, kardinaal Pierbattista Pizzaballa, aan de doorgang door de duisternis die nodig is om de Verrijzenis te bereiken, in zijn homilie voor de Paaswake viering die hij op de ochtend van zaterdag 4 april in de Basiliek van het Heilig Graf voorstond.
Vanwege veiligheidsbeperkingen namen slechts enkele mensen deel aan de liturgie, waaronder de franciscaner broeders van de Custodie van het Heilige Land. Zij wonen in het klooster van het Heilig Graf, dat door lokale christenen "de Kerk van de Verrijzenis" wordt genoemd.
God neemt alle dimensies van het menselijke bestaan op zich
"De deuren zijn nog steeds gesloten. De stilte is bijna absoluut, misschien doorbroken door het verre geluid van wat oorlog blijft zaaien in dit heilige en verscheurde land," begon kardinaal Pizzaballa, en voegde eraan toe dat op deze plek "het Woord van God luider weerklinkt dan welke stilte ook."
De kardinaal legde uit dat het geloof van de christelijke gemeenschap in het Heilige Land "een fragiel geloof is dat op de proef is gesteld, misschien moe... maar nog steeds staande," niet vanwege hun eigen kracht maar "omdat Iemand ons hier ondersteunt."
"God heeft geen vluchtweg gekozen," zei hij, "maar besloot de menselijke conditie binnen te treden in zijn meest diepgaande realiteit, waarbij Hij alle dimensies van het menselijke bestaan op zich nam, inclusief datgene wat we helaas vandaag vaak op een gewelddadige manier ervaren: pijn en dood."
De Paaswake in de Basiliek van het Heilig Graf
"Wie zal de steen voor ons wegrollen?"
De Patriarch merkte op dat de lange Liturgie van het Woord de gelovigen, stap voor stap, naar het evangelie van Matteüs leidde, waar de engel des Heren de steen wegrolt na een grote aardbeving.
Dit is het "hart van een passage die de hele wereld schudt: een steen die niet door menselijke kracht is verwijderd, maar door goddelijke macht," benadrukte hij.
"Op dit moment," vervolgde de Patriarch, "lijkt het alsof er niemand is die de stenen van de graven van lijden continu kan wegrollen, die door oorlog steeds weer worden opgegraven. Maar juist om deze reden luisteren we met grotere urgentie naar de vraag die de vrouwen in hun harten droegen: "Wie zal de steen voor ons wegrollen?"
Dit is een vraag "in het hart van elke zoektocht naar hoop wanneer het lijkt alsof er niets meer te doen is."
De kardinaal drong erop aan dat "vandaag deze vraag in het hele Heilige Land wordt gesteld, en vanuit iedere plaats in de wereld gemarkeerd door geweld."
"En het antwoord," vervolgde hij, "is geen lege proclamatie, maar een echte gebeurtenis: de steen is weggerold. Niet door onze eigen kracht, maar door de kracht van Gods liefde, die sterker is dan de dood."
God wacht niet tot onze oorlogen eindigen om het leven te herstellen
Dezelfde vraag weerklinkt in "de kreet die oprijst uit onze huizen, omdat om ons heen de stenen weer op hun plaats zijn gelegd. En toch, vandaag zijn we hier: in een graf dat eens en voor altijd is geopend."
De kardinaal benadrukte dat de steen werd verwijderd terwijl het nog donker was, toen nog niemand geloofde dat het mogelijk was, en dat dit de eerste Paasproclamatie is.
"God wacht niet tot onze oorlogen eindigen voordat hij begint het leven te herstellen. Hij begint in de duisternis. Hij begint in de stilte. Hij begint in het graf dat nog steeds verzegeld is."
"Pasen is niet het resultaat van onze pogingen om vrede te bereiken, hoe noodzakelijk ze ook mogen zijn," maar eerder "het is de basis die elke inspanning mogelijk maakt," benadrukte de kardinaal.
"Als het graf leeg is, dan is er werkelijk niets gezegd en gedaan. Geen land is voor altijd in geschil, geen wond is voor altijd ongeneeslijk, geen herinnering is voor altijd gevangen in haat," zei hij.
"Niet omdat het gemakkelijk is - we weten hoe moeilijk het is - maar omdat de richting van de geschiedenis is veranderd. We wandelen niet meer naar de dood: uit dit graf is de dood achter ons. En zelfs als oorlog ons lijkt te vertellen dat het anders is, zijn wij degenen die de steen verwijderd hebben gezien."
In het lege graf, het mysterie van vernieuwd leven
Tegelijkertijd lijkt het evangelie "een andere steen weg te rollen," die van de angst, aangezien de eerste Paasboodschap simpelweg en ontwapenend "Wees niet bang" is." (vgl. Mt 28:5), benadrukte hij.
"Dit lege graf binnengaan-zelfs zonder medepelgrims, alleen, ondanks de oorlog-betekent geconfronteerd te worden met het mysterie van leven dat vernieuwd wordt," zei hij.
"Het lege graf is geen leegte die de geschiedenis wist. Het vertelt ons niet dat lijden niet bestaat of dat het zal ophouden. Het verrees lichaam van Christus, zoals de evangeliën ons herinneren, is niet vrij van de sporen van de Passie. Maar die wonden zijn geen tekenen van nederlaag: het zijn het zegel van een leven dat de dood heeft overwonnen, door het binnen zich te dragen."
"Dit is het hart van Pasen: God wist onze geschiedenis niet uit; hij transfigureert het, door het in het licht te brengen" en dat "de realiteit zelf kan worden getransformeerd door de kracht van God," drong de Patriarch aan.
Waar er ooit een definitieve steen was, is er nu een drempel, zei kardinaal Pizzaballa, en voegde eraan toe dat "Jeruzalem, een stad gemarkeerd door de herinnering aan de dood, en vandaag door zoveel verdeeldheid, de plaats wordt waar het leven wordt verkondigd."
Hoop is een stap die moet worden gezet
Verwijzend naar de evangelielezing "Hij gaat u voor naar Galilea" (Mt 28:7), legde de kardinaal uit dat voor het Heilige Land Galilea overeenkomt met "de moed om opnieuw te beginnen, om te geloven dat een andere weg mogelijk is. En als de Verrezene 'vooruitgaat', dan is hoop geen gevoel: het is een stap die gezet moet worden."
Christenen zijn daarom geroepen om "het teken van een leeg graf te dragen: een teken dat de geschiedenis niet ontkent maar opent naar hoop."
In het bijzonder drong hij er bij hen op aan om "de steen van berusting, van wrok, van wantrouwen" weg te nemen. Hij besloot zijn homilie met een "Paasboodschap" vanuit het Heilig Graf: "Sta niet stil voor de stenen van de wereld, maar laten we worden-voor zover we kunnen-"levende stenen," tekenen van verzoening, ambachtslieden van hoop, getuigen van een leven dat de dood niet langer kan doven."
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u aan te melden voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
Aartsbisschop van Toledo deelt tien kenmerken van zijn bloeiende seminarie
Disclaimer: Samenvatting en vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
De aartsbisschop van Toledo en primaat van Spanje, Francisco Cerro, benadrukt dat de populariteit van zijn seminarie te danken is aan een combinatie van geloof, bevestiging door de Kerk, en een diepgaand menselijk inzicht. Hij steunt op een cultuur van roeping die gebaseerd is op de woorden van God en de levens van heiligen, en benadrukt het belang van een transformatie van het hart. Het seminarie biedt een solide vorming en is gericht op de hedendaagse realiteit, met een sterke nadruk op broederschap en eenheid in diversiteit. Daarnaast plaatst Cerro het seminarie onder de bescherming van Maria en vraagt hij om de tussenkomst van heiligen en martelaren voor heilige roepingen binnen de Kerk.
(foto credit: Archdiocese of Toledo)
Microbrouwerij van Bisdom Litoměřice wint medailles op internationale competitie voor bier
Disclaimer: Samenvatting en vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
LITOMĚŘICE, Tsjechië - Een microbrouwerij eigendom van het bisdom van Litoměřice heeft gouden en diamanten medailles gewonnen op een internationale bierwedstrijd in Brno. De amber lager, Jezule 15%, won goud, terwijl de Děkan 11% de hoofdprijs ontving in de categorie Tsjechische lichte lagers, samen met een diamanten medaille. Enkele dagen later won de paasstout van de brouwerij een gouden medaille op een internationaal bierfestival in Litoměřice, alsook de hoofdprijs voor het beste bier onder microbrouwerijen in de regio Ústí nad Labem. Aartsbisschop Stanislav Přibyl zegende de paasstout enkele dagen voor de vijfde zondag van de vastentijd. Hoofdbrouwer Robert Kříž verklaarde dat de keuze om een stout te brouwen bewust was, om iets anders te doen dan de gebruikelijke groene bieren voor Pasen. De Czech Brew Star competitie had 113 brouwerijen uit zes landen en 444 inzendingen. De naam Jezule is geïnspireerd door een kinderboek en de Děkan lager kan bijna altijd worden geproefd in het brouwerijrestaurant. De brouwerij werd in 2015 opgericht en is een van de weinige door de kerk geëigende brouwerijen in Europa.
(foto credit: Diocese of Litoměřice)
