Bekijk ExploreCatholic in de app! Openen
Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
Hoogtepunt van de Bisdomdag vanwege het Heilig Jaar 2025 op zaterdagmiddag 4 oktober in de St.-Bavokathedraal in Haarlem is de pontificale Eucharistieviering om 16.16 uur. Hoofdcelebrant is mgr. Jan Hendriks met alle aanwezige misdienaars en acolieten, pastoraal werkenden en catechisten, diakens en priesters. Voor kinderen is er Kinderwoorddienst.
(Dit is een samenvatting. Lees het volledige artikel bij de bron.)
Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
In en rond Sotto il Monte in het bisdom Bergamo zijn vele plaatsen die herinneren aan paus Johannes XXIII. Dinsdag 25 augustus vierden we de heilige Mis in het heiligdom van de H. Maagd Maria delle Caneve met familieleden van paus Johannes en woensdag 26 augustus vierden we de H. Alexander, patroon van het bisdom en de stad Bergamo in de kerk waar paus Johannes is gedoopt. (Dit is een samenvatting. Lees het volledige artikel bij de bron.)
Van 25 tot 27 augustus komen vertegenwoordigers uit Latijns-Amerika en het Caribisch gebied, samen met deelnemers met ervaring uit Azië, Afrika en Europa, bijeen om te bespreken hoe ze verslaving en de criminele rekrutering van jongeren kunnen voorkomen, herstellen en sociale integratie kunnen bevorderen, en om een reactie voor te stellen die is gebaseerd op gemeenschap, geloof en gedeelde verantwoordelijkheid.
Door Sebastián Sansón Ferrari
Het gaat ons niet alleen om het praten over drugs. We hebben het ook niet alleen over degenen die ze gebruiken. In het Vaticaan heeft de internationale dialoog over een geloofsgerichte respons op drugs en de criminele rekrutering van jongeren een dieperliggende vraag opgeworpen: wat voor soort gemeenschappen zijn nodig zodat adolescenten en jongeren een gevoel van verbondenheid, zorg, waardigheid en een doel kunnen vinden voordat anderen deze rol op zich nemen?
"Wat voor soort gemeenschappen zijn nodig zodat adolescenten en jongeren een gevoel van verbondenheid, zorg, waardigheid en een doel kunnen vinden voordat anderen deze rol op zich nemen?"
Van 25 tot 27 augustus nemen vertegenwoordigers uit Latijns-Amerika en het Caribisch gebied, samen met deelnemers uit Azië, Afrika en Europa, deel aan de bijeenkomst "Geloofsgerichte Respons op Drugs en de Criminele Rekrutering van Jongeren: Een Dialoog van Latijns-Amerika en het Caribisch gebied naar de Wereld."
Het evenement wordt gepromoot door het Latijns-Amerikaans en Caribisch Bisschoppenconferentie (CELAM) Latijns-Amerikaanse ministerie voor begeleiding en preventie van verslavingen (PLAPA), de Pauselijke Commissie voor Latijns-Amerika (CAL) en de Inter-Amerikaanse Commissie voor Drugsbestrijding (CICAD) van de OAS. Met de methode van Gesprekken in de Geest creëert de bijeenkomst ruimtes voor luisteren, reflectie, resonantie en collectieve afstemming om gemeenschappelijke uitdagingen en mogelijke antwoorden te identificeren. Het congres zal eindigen met een audiëntie bij de Heilige Vader, Paus Leo XIV, aan wie de deelnemers de conclusies van het evenement zullen presenteren.
Het initiatief heeft zijn wortels in een ervaring die begon in Argentinië toen Jorge Mario Bergoglio Aartsbisschop van Buenos Aires was. De Familia Grande del Hogar de Cristo bood hulp aan jongeren die door verslaving waren getroffen en begeleidde hen bij hun sociale re-integratie. Van daaruit begon de ervaring zich door Latijns-Amerika te verspreiden en ontwikkelde het zich vervolgens tot een partnerschap met de OAS. Het resultaat van dit proces is een begeleidingsmethode die nu probeert zijn reikwijdte te verbreden door middel van een gezamenlijk ontwikkeld handboek.
Een van de momenten van de bijeenkomst, geleid door Vader Carlos Olivero
Voor Emilce Cuda, secretaris van de Pauselijke Commissie voor Latijns-Amerika, is het belangrijkste punt het besef dat herstel niet eindigt wanneer iemand stopt met het gebruiken van drugs. De uitdaging is om terugval te voorkomen en de relaties te herstellen die het mogelijk maken om opnieuw als onderdeel van een gemeenschap te leven.
"Wat redt is de familie," legt ze uit. Wanneer iemand worstelt met verslaving, beschouwen hun eigen familieleden hen vaak als ziek, straffen hen of voelen zich beschaamd over hen. Om deze reden probeert de "methode" ervoor te zorgen dat begeleidingscentra ook een familie kunnen worden voor degenen die hun eigen familie hebben verloren. Een tweede dimensie komt dan naar voren: sociale integratie. Het herstellen van vertrouwen en zelfrespect, het verwerven van vaardigheden en toegang krijgen tot werk maakt allemaal deel uit van hetzelfde proces, omdat, zoals Cuda benadrukt, werk helpt om de waardigheid van iemand te bevestigen.
Het verschil tussen deze en andere benaderingen ligt niet in het ontkennen van de bijdrage van de geneeskunde of wetenschap, maar in het toevoegen van een andere dimensie. De methode die in Rome wordt gepresenteerd wordt gedefinieerd als een geloofsgerichte respons - het begint met het benaderen van de persoon, het verdienen van hun vertrouwen, het staan naast hen en het begeleiden van hen binnen een gemeenschap.
Vader Carlos Olivero, coördinator van het Ecclesiaal Netwerk van Georganiseerde Gemeenschappen (RECOR) van CELAM, waarvan PLAPA deel uitmaakt, plaatst de uitdaging vanuit een pastorale invalshoek. De Kerk, betoogt hij, is geroepen om de "familie van degenen die het meest gebroken zijn" te zijn, van degenen die "aan de kant zijn achtergelaten," en om zorg te dragen voor jongeren zodat zij niet van haar worden weggenomen.
Voor Vader Olivero is een van de grootste obstakels die moeten worden overwonnen het idee dat verslaving uitsluitend een kwestie is voor specialisten. Neurowetenschappers, psychologen en psychiaters hebben natuurlijk een fundamentele rol te spelen. Maar de Kerk heeft een andere rol: die van een gemeenschap, het omarmen van het leven en het begeleiden ervan.
In zijn woorden vereist de uitdaging een "pastorale bekering": begrijpen dat het Evangelie niet beperkt is tot aanbidding of moraal, maar elke dimensie van de menselijke bestaan raakt, inclusief de manier waarop gemeenschappen zijn georganiseerd.
Een tweede woord loopt ook door zijn reflectie: synodaliteit.
"Niemand wordt alleen gered," herhaalt hij. Een parochie die ontdekt dat jongeren die ooit naar haar catechese lessen gingen, drugs gebruiken of zelfs gerekruteerd zijn door criminele groepen, heeft andere organisaties, gemeenschappen en ervaringen nodig om te reageren. Samen op weg gaan, van elkaar leren en elkaar ondersteunen verhoogt de mogelijkheid om een werkelijkheid aan te pakken die door geen enkele actor alleen kan worden opgelost.
Het handboek van PLAPA, ontwikkeld door een proces waarin meer dan 300 mensen uit 18 landen in Latijns-Amerika en het Caribisch gebied betrokken waren, heeft precies als doel een gemeenschappelijke taal en kader te bieden. Vader Olivero ziet het zowel als een eindpunt als een startpunt: een brede kaart die spirituele, ecclesiale, gemeenschaps-, psychologische en neurobiologische dimensies samenbrengt zodat degenen die in verschillende gebieden werken in dezelfde richting kunnen bewegen.
Het doel is ook om een eerdere bron bij te werken. In 2001 presenteerde de Pauselijke Raad voor Pastorale Bijstand aan Gezondheidswerkers het handboek Kerk, Drugs en Verslaving. Het Latijns-Amerikaanse initiatief wil nu een proces van bijwerking en het toevoegen van een internationale visie starten die praktische hulpmiddelen kan bieden voor het aanpakken van een werkelijkheid die is veranderd.
Vanuit Mexico brengt Ana Paula Hernández Romano, nationale coördinator van de Nationale Dialoog voor Vrede, naar de bijeenkomst een overtuiging die door het hele initiatief heen loopt: niemand kan anderen de verantwoordelijkheid delegeren voor het creëren van omstandigheden die jongeren beschermen.
De Kerk moet haar verantwoordelijkheid nemen; de overheid moet die van haar nemen; moeders en vaders de hunne; universiteiten en bedrijven hebben ook een rol te vervullen. Alle sectoren moeten deelnemen "in een geest van gedeelde verantwoordelijkheid," betoogt ze.
In een land dat wordt gekenmerkt door geweld en drugshandel, kan het bouwen van vrede en het beschermen van jongeren niet worden opgevat als geïsoleerde interventies. Ze zijn, zegt Hernández Romano, een "wedstrijd op lange afstanden."
Om deze reden vindt zij het bijzonder waardevol dat de bijeenkomst in Rome blijvende regionale banden kan genereren, met regelmatige vergaderingen en concrete doelstellingen. Het identificeren van individuele, familiale, gemeenschaps- en structurele risicofactoren en vervolgens het ontwikkelen van gezamenlijke antwoorden komt naar voren als een mogelijke weg vooruit.
De Mexicaanse ervaring begon als een synodaal proces binnen de Kerk en groeide door haar vermogen om verbindingen met andere sectoren te bouwen. Deze openheid, zegt Hernández Romano, stelt de Kerk in staat een grotere impact op de werkelijkheid te hebben.
Het perspectief van Jimena Kalawski, hoofd van de Drug Demand Reduction Unit van CICAD van de OAS, plaatst de dialoog binnen een proces dat jaren geleden begon. Sinds 2018 ontwikkelen vertegenwoordigers van de OAS en de Kerk een partnerschap dat heeft geleid tot opleidingsmaterialen en een cursus die in 14 landen in de regio is uitgevoerd.
Het punt van convergentie is de lokale gemeenschap.
Gemeenschappen kunnen mensen en gezinnen bereiken die vaak buiten het bereik van overheidsdiensten vallen. Daarom is het belangrijk om netwerken te versterken die technische expertise combineren met gemeenschapsondersteuning, evenals de dialoog tussen geloof en wetenschap.
Maar de uitdaging is groter geworden. De discussie is niet langer beperkt tot het gebruik van middelen, maar omvat ook de mechanismen waarmee criminele organisaties de meest kwetsbaren als doelwit kiezen.
Drugshandelgroepen, legt Kalawski uit, hebben de neiging om mensen te targeten die worden blootgesteld aan risicofactoren die vergelijkbaar zijn met die welke verband houden met problemen met middelengebruik. In gebieden die worden getroffen door geweld of verplaatsing hebben kinderen en jongeren behoefte aan een veilige plek en een gevoel van verbondenheid. Organiseerde misdaad kan zich aanvankelijk zo presenteren: als een aanbod van bescherming, zorg, geld of een beter leven. Later kan weggaan een kwestie van overleven worden.
Daarom is de reactie, benadrukt ze, afhankelijk van de gemeenschap. Het vereist ook aanwezigheid: daar zijn waar degenen die lijden zich bevinden, de realiteiten van elk gebied van dichtbij kennen en beschikbare persoonlijke, spirituele en professionele middelen in te zetten.
Gemeenschappen kunnen mensen en gezinnen bereiken die vaak buiten het bereik van overheidsdiensten vallen.
Onder de getuigenissen die in Rome zijn gehoord, introduceert die van Vader Roberto Delacruz een bijzonder persoonlijke dimensie. Een priester van het Aartsbisdom van Manilla in de Filippijnen en hoofd van Sanlakbay-"Eén Reis"-een gemeenschapsprogramma dat mensen met middelenafhankelijkheid ondersteunt, kent hij verslaving van meer dan alleen een pastorale invalshoek.
Voor zijn bekering was hij zelf betrokken bij druggebruik en -handel. Hij is meerdere keren gevangen gezet en heeft verschillende rehabilitatieprogramma's doorlopen. De ervaring heeft hem geleerd om anders naar mensen te kijken die met verslaving worstelen-met empathie.
Sanlakbay werd opgericht in 2016, te midden van de gewelddadige anti-drugcampagne die toen in de Filippijnen gaande was. Geconfronteerd met het grote aantal mensen dat zich aan de autoriteiten meldde, vroeg kardinaal Luis Antonio Tagle aan Vader Delacruz om een gemeenschappelijk programma op te zetten. Zijn eigen verhaal lag achter die beslissing.
Hij gelooft dat geloof een fundamentele rol kan spelen in oprechte transformatie. Hij verwijst niet alleen naar het opgeven van een stof, maar naar het veranderen van de manier waarop men God, anderen en zichzelf ziet.
Vader Delacruz was dezelfde persoon voor en na zijn bekering. Wat veranderde, legt hij uit, was zijn "mindset", de manier waarop hij naar God en naar andere mensen keek. Na meerdere pogingen tot rehabilitatie vond hij in een ervaring die gericht was op het kennen van God, het begrijpen van zijn eigen identiteit en het erkennen van de menselijke waardigheid een mogelijkheid tot verandering die eerdere behandelingen niet hadden kunnen bieden.
Zijn conclusie is eenvoudig, maar veeleisend - samenwerking en gemeenschap kunnen levens redden. Iemand met een verslaving redden betekent ook hun familie redden en uiteindelijk helpen de samenleving te redden.
Vanuit Italië brengt Simone Feder naar de bijeenkomst tien jaar ervaring met het werken met jongeren en anderen die door verslaving zijn getroffen bij Casa del Giovane in Pavia. Zijn conclusie komt voort uit een concrete realiteit: het is niet langer genoeg om te wachten tot mensen naar behandelcentra komen.
Hij legt uit dat we naar buiten moeten stappen. We moeten naar buiten gaan om degenen te ontmoeten die lijden in de zogenaamde "niet-plaatsen," waar institutionele antwoorden vaak niet kunnen komen. Onze aanwezigheid moet professioneel zijn, maar ook menselijk-een vorm van luisteren die, in zijn woorden, "uit het hart komt."
Feders werk begon in 2017, nadat zijn dochter een opmerking maakte. Ze vroeg hem waarom hij, na zoveel jaren met verslaving te hebben gewerkt, nooit was gaan kijken wat er zich afspeelde in het gebied nabij hun huis. Feder deed dat. Hij vond jongeren die het bos in gingen als naar een "heiligdom van wanhoop." Ze gingen niet naar de universiteit of school, maar naar een plek waar drugs gemakkelijk verkrijgbaar waren, zelfs voor kleine bedragen.
Maar achter die scènes vond hij iets nog dieper: eenzaamheid en wanhoop. Terwijl hij terugkeert uit Rome, neemt Feder een concrete taak mee - om de kennis, expertise, moeilijkheden en kansen van verschillende gebieden met elkaar te verbinden en een stem te geven aan degenen die die niet hebben. Het betekent aanwezig zijn op de plekken waar jongeren het risico lopen verloren te gaan en samenwerken met families zodat de hele gemeenschap een "onderwijs gemeenschap" wordt.
Vanuit Brazilië benadrukt Denise Ferreira, nationale coördinator van de Pastorale voor Nuchterheid, een ander beslissend terrein: het huis.
De Braziliaanse Kerk heeft een uitgebreid netwerk van vrijwilligers en gemeenschappen die in staat zijn om de rand van steden, grote stedelijke centra en landelijke gebieden te bereiken. Deze wijdverspreide aanwezigheid, betoogt ze, is een van de grote sterkte van preventieve actie.
Maar preventie begint niet noodzakelijkerwijs in een gespecialiseerde instelling. Het kan beginnen met drie schijnbaar eenvoudige vragen binnen het gezin: Waar is uw kind? Met wie zijn ze? En wat zijn ze aan het doen?
Dialoog en gezinsleven creëren een veilige omgeving. En wanneer jongeren veiligheid, vertrouwen en acceptatie binnen hun eigen gezinnen vinden, is er minder ruimte voor een criminele groep die zich als een alternatieve bron van verbondenheid presenteert. Ferreira gelooft ook dat criminele rekrutering niet meer een onderwerp mag zijn dat is gereserveerd voor pastorale diensten die rechtstreeks met verslaving werken. Het moet ook deel gaan uitmaken van de catechese, gezinsbediening en andere gebieden van het kerkelijke leven. Wat nodig is, betoogt ze, is een specifieke strategie om dit te voorkomen.
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u in te schrijven voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik gewoon hier.
Groet aan de Poolse pelgrims die samenkomen om de Jasna Góra Eed van de Poolse Natie te vernieuwen, 70 jaar nadat ze voor het eerst werden afgelegd in 1956, zei paus Leo XIV dat de oproep tot morele vernieuwing van de eeden vandaag de dag nog steeds relevant is.
Door fr. Łukasz Bankowski
"Ik groet de Polen van harte. Ik verbind mij geestelijk met degenen die zich in Częstochowa hebben verzameld," zei paus Leo XIV tijdens de woensdagse algemene audiëntie.
De paus herinnerde aan de Jasna Góra Eed van de Poolse Natie, een van de belangrijkste evenementen in de geschiedenis van de Kerk in het naoorlogse Polen, toen, onder communistisch bestuur, de Kerk een van de belangrijkste verdedigers van de religieuze vrijheid en de spirituele identiteit van het Poolse volk werd.
De tekst van de eeden, geschreven door kardinaal Stefan Wyszyński terwijl hij door de communistische autoriteiten van Polen was geïnterneerd, werd voor het eerst voorgelezen aan ongeveer 500.000 gelovigen.
"Moge het programma voor de morele vernieuwing van de samenleving dat erin vervat zit, door de bescherming van het menselijk leven, zorg voor huwelijk en gezin, en de opvoeding van kinderen en jongeren, blijven inspireren voor de opbouw van rechtvaardigheid en broederschap," zei de Heilige Vader.
Vernieuwing van de Jasna Góra Eed van de Poolse Natie, 70 jaar nadat ze voor het eerst werd afgelegd in 1956. Voorgezeten door de aartsbisschop van Polen, aartsbisschop Wojciech Polak, met bisschoppen en talrijke gelovigen die te voet pelgrimage kwamen.
Achter deze woorden schuilt het verhaal van hoe de eeden tot stand kwamen. In 1956 was kardinaal Stefan Wyszyński, aartsbisschop van Polen, bijna drie jaar geïnterneerd door de communistische autoriteiten.
Tijdens zijn opsluiting was hij overtuigd geraakt van de noodzaak voor de morele vernieuwing van een samenleving die eerst werd gekenmerkt door de tragedie van de Tweede Wereldoorlog en daarna door repressie onder het communistische regime.
De Polen beloven trouw aan God, het Kruis en het Evangelie; de verdediging van het menselijk leven; zorg voor de stabiliteit van huwelijk en gezin; en de christelijke opvoeding van kinderen.
Ze verplichten zich ook tot het bestrijden van alcoholisme, roekeloosheid en verspilling, evenals tot het bevorderen van eerlijk werk en wederzijds respect.
De eeden voorzagen ook in een Polen vrij van "haat, geweld en uitbuiting", waarin de vruchten van het werk zouden worden gedeeld zodat er geen "hongerigen, daklozen of weenenden" zouden zijn.
Zeventig jaar later keerde paus Leo XIV terug naar deze boodschap. Zoals de paus benadrukte, zou het programma dat de aartsbisschop schreef terwijl hij zijn vrijheid werd ontnomen, moeten blijven inspireren voor de opbouw van rechtvaardigheid en broederschap.
Vernieuwing van de Jasna Góra Eed van de Poolse Natie in 2026 (© Krzysztof Świertok / BPJG)
Dank u voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u in te schrijven voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier.
Ten minste twintig lichamen zijn recovered na flash flooding in Nepal, met het dodental dat naar verwachting dramatisch zal stijgen nu honderden mensen, waaronder veel toeristen, vermist blijven.
Een muur van modder en rots leek in te storten in een rivier op de Himalaya-grens van Nepal en het Tibet van China op woensdag, wat catastrofale flooding aan de Nepali kant teweegbracht die minstens 20 mensen doodde en honderden toeristen vermiste.
In een nog steeds zich ontvouwende ramp toonden geverifieerde video's tientallen mensen die werden meegesleurd bij de grens, terwijl autoriteiten aan beide zijden vrezen voor veel hogere slachtoffers en enorme verwoestingen.
Huizen, wegen en energieprojecten werden weggespoeld in Nepal, terwijl functionarissen in Tibet zeiden dat ze vreesden voor "ernstige slachtoffers" met sommige vermisten in de provincie Gyirong nadat een modderstroom een grensovergang had getroffen.
Eerste rapporten suggereerden dat een aardbeving in het gebied mogelijk een lawine had kunnen triggeren en de overstromingen had veroorzaakt, zei de Nepalese minister van Buitenlandse Zaken Shisir Khanal woensdag tegen het parlement van het land, aldus lokale media.
Minstens 384 reizigers, waaronder 105 Indiërs, 93 Nepalezen, drie Amerikaanse burgers en 12 Britse staatsburgers werden vermist uit de regio, zei de Nepalese toerismeautoriteit.
Het Zuid-Koreaanse nieuwsagentschap Yonhap meldde afzonderlijk dat ongeveer acht van zijn staatsburgers ook als vermist werden opgegeven in Nepal.
Overstromingswaarschuwingen werden uitgegeven in de dichtbevolkte noordelijke Indiase staten Uttar Pradesh en Bihar, aangezien ze aan Nepal grenzen en verschillende rivieren de bergen in hun vlaktes afstromen.
[Bron: Reuters]
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier.
