Bekijk ExploreCatholic in de app! Openen
Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
Zaterdag 30 mei vieren we in de kathedrale basiliek van Sint Bavo in Haarlem de priesterwijding van Francis Ashamole. De feestelijke pontificale Eucharistieviering begint om 10.30 uur.
(Dit is een samenvatting. Lees het volledige artikel bij de bron.)
De kardinaal staatssecretaris Pietro Parolin spreekt tijdens een Vaticaanse conferentie over geestelijke gezondheid, digitale technologieën en onderwijs, en betreurt dat de samenleving jonge mensen alle beschikbare middelen biedt, maar geen doel.
Vaticaans Nieuws
De kardinaal Pietro Parolin beschrijft de geestelijke gezondheidscrisis die jonge mensen treft als "een noodsituatie die structurele reacties vereist" en waarschuwt dat de samenleving van vandaag jonge mensen vaak "elke manier maar geen doel" biedt.
De Vaticaanse staatssecretaris sprak op de internationale conferentie "Kaarten van Hoop voor een Regionale Onderwijsagenda: Geestelijke Gezondheid, Digitale Technologieën en Onderwijs," die plaatsvond in de Casina Pio IV in het Vaticaan met onderwijsministers, academici en internationale experts.
Kardinaal Parolin zei dat onderwijs "een pijler van integraal menselijk ontwikkelen, vreedzaam samenleven en sociale rechtvaardigheid" blijft. Hij merkte echter op dat de onderwijssystemen van vandaag worden geconfronteerd met nieuwe kwalitatieve uitdagingen, waaronder de integrale vorming van de persoon, sociaal-emotionele ontwikkeling, bescherming van kwetsbaren en de verantwoorde integratie van digitale technologieën.
De kardinaal herhaalde dat deze uitdagingen niet kunnen worden aangepakt door middel van gefragmenteerde maatregelen, maar "gestructureerde, multidimensionale en langlopende samenwerking" vereisen.
Terugblikkend op het Globale Pact voor Onderwijs dat door paus Franciscus in 2019 werd gelanceerd, verwees hij naar de recente Apostolische Brief van paus Leo XIV over onderwijs, die oproept tot een wereldwijde "onderwijsconstellatie" die vriendschap, vrede en gerechtigheid kan bevorderen.
Hij identificeerde drie prioriteiten die door paus Leo XIV zijn benadrukt: zorg voor het innerlijke leven, een "mensgerichte digitale cultuur," en onderwijs voor vrede.
Met betrekking tot geestelijke gezondheid zei kardinaal Parolin dat de gegevens over jonge mensen "spreken en in veel opzichten alarmerend" zijn, vooral na de pandemie, die een stijging heeft gezien van angst, depressie en psychologisch leed onder adolescenten en jonge volwassenen.
De staatssecretaris waarschuwde tegen het terugbrengen van het probleem tot een medisch probleem dat is gedelegeerd aan gezondheidszorgsystemen.
"De Kerk heeft altijd geleerd dat de mens een onscheidbare eenheid van lichaam, geest en ziel is," zei hij, en voegde eraan toe dat een onderwijsmodel dat een van deze dimensies verwaarloost "onvolledig" is en niet in staat is om te reageren op de volledige menselijke behoeften.
In plaats daarvan zei hij dat onderwijs jonge mensen niet alleen kennis en vaardigheden, maar ook tools moet bieden om zichzelf te begrijpen, emoties te beheersen, betekenisvolle relaties op te bouwen en doel in het leven te ontdekken.
Hij koppelde deze visie aan het begrijpen van de "zorg voor de ziel" binnen de christelijke traditie, dat nu vaak wordt uitgedrukt door de taal van sociaal-emotionele competenties en psychologisch welzijn.
Kardinaal Parolin onderstreepte de essentiële rol van scholen en gezinnen.
Scholen, zei hij, zouden plaatsen moeten zijn waar elke student zich "gezien, gehoord en begeleid" voelt, terwijl gezinnen de sterkste beschermende factor voor kinderen en adolescenten blijven wanneer zij goed worden ondersteund.
Wat betreft digitale technologieën erkende hij hun enorme onderwijspotentieel, vooral in het verminderen van ongelijkheden in grote en diverse regio's zoals Ibero-Amerika.
Tegelijkertijd waarschuwde hij dat overmatige blootstelling aan digitale omgevingen zonder adequate onderwijsbegeleiding de geestelijke gezondheid van jonge mensen negatief kan beïnvloeden door middel van aandachtfragmentatie, afhankelijkheid van schermen, cyberpesten, sociale isolatie en blootstelling aan schadelijke inhoud.
"De uitdaging is niet om technologieën te accepteren of af te wijzen, maar om ze te beheren," zei hij, en riep op tot digitaal onderwijs dat technische vaardigheden integreert met sociaal-emotionele vorming.
In het hart van de crisis ligt, zei kardinaal Parolin, een diepere "crisis van betekenis."
Vele jonge mensen, merkte hij op, voelen zich georiënteerd en niet omdat ze gebrek hebben aan informatie of kansen, maar omdat ze gebrek hebben aan "een horizon van betekenis" waarin zij hun leven en hoop kunnen begrijpen.
"Een samenleving die jonge mensen elke manier maar geen doel biedt; elke verbinding maar geen authentieke relatie; elk antwoord maar geen diepgaande vraag, is een samenleving die hen uiteindelijk verlaat," zei hij.
De kardinaal sloot af met de oproep aan regeringen om de geestelijke gezondheid van jongeren te erkennen als een prioriteit die gecoördineerde investeringen in onderwijs, gezondheidszorg, lerarenopleiding en gezinssteun vereist.
In navolging van de oproep die paus Leo XIV deed aan religieuze leraren in zijn apostolische brief om "choreografen van hoop" te worden, zei hij dat onderwijs jonge mensen moet helpen de tools en horizonnen te vinden die nodig zijn om "volle, vrije en betekenisvolle levens" te leiden.
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
Op 29 mei 1453, hoogfeest van Pinksteren, viel Constantinopel en kwam er een einde aan het Byzantijnse rijk. Op 28 mei 2026 werd de Levantijnse bibliotheek in Haarlem geopend, werk van de bruggenbouwer tussen Oost en West, Mehmet Tütüncü. (Dit is een samenvatting. Lees het volledige artikel bij de bron.)
Tien contemplatieve kloosters bereiden duizenden rozenkransen voor de apostolische bezoek van paus Leo XIV aan Spanje. De kleine handgemaakte voorwerpen zijn voortgekomen uit stilte, gebed, handarbeid en de hulp van jonge vrijwilligers.
Door Silvina Pérez
Een onzichtbare draad, geweven van hoop, houten kralen en door arbeid versleten handen, baant zich in stilte een weg door Spanje deze dagen. Het begin ligt in de gekloosterde kloosters verspreid over Castilië, Navarra, Catalonië en Andalusië, en het reikt helemaal tot de menigte pelgrims die wachten op paus Leo XIV.
Het is de draad van rozenkransen: kleine zakformaat schatten die zijn gevormd in de stilte van de kloosters en een van de meest betekenisvolle symbolen zijn geworden om het bezoek van de paus te begeleiden.
Achter elke kraal schuilt een verborgen leven, een lage en bescheiden stem, een arbeid van liefde die nooit in officiële schema's of uitgezonden beelden zal verschijnen. Toch is het in die kloosters dat men een glimp kan opvangen van een wereld die Spanje ooit innig kende en nu schijnt te zijn vergeten.
"In ons land zijn er meer dan zevenhonderd kloosters. We zijn een van de grote monastieke realiteiten ter wereld," legt Alejandro Simón van Fundación Contemplare uit, het netwerk dat al jaren contemplatieve gemeenschappen helpt zich te onderhouden door middel van ambachtelijk werk en, bovenal, door de spirituele band die zij aangaan met degenen die hen bezoeken of de verborgen schoonheid ontdekken die zich achter de deuren van een klooster bevindt.
De rozenkransen
De kloosters zijn niet geïsoleerd van de wereld. Ze bestaan buiten de dominante logica van haast en lawaai. Ze blijven aan de rand van politieke en sociale tumult. En toch, paradoxaal genoeg, hebben ze door de voorbereidingen voor het bezoek van de paus plotseling weer aandacht gekregen.
Het idee van de rozenkransen werd bijna natuurlijks geboren: een eenvoudig en bescheiden voorwerp dat in staat is het bezoek van paus Leo XIV te vergezellen. Fundación Contemplare begon kloosters in het hele land te benaderen om te vragen of het mogelijk was om binnen enkele weken enkele duizenden rozenkransen te produceren.
Het antwoord was onmiddellijk.
"Ze zeiden allemaal ja," zegt Simón. "Niet vanwege de omvang van de aanvraag, die enorm is voor gemeenschappen met zeer weinig leden, maar omdat ze begrepen dat dit een manier was om deel te nemen aan de pelgrimage van de paus."
Sindsdien is het ritme van het werk binnen de kloosters veranderd. In de geurige werkplaatsen van was en hout, in de naaiateliers en kleine ambachtelijke studio's, hebben monniken en nonnen hun uren arbeid vermenigvuldigd. Sommigen assembleren de kralen één voor één; anderen bereiden de kruisen of kleine stoffen zakjes voor waarin de rozenkransen zullen worden uitgedeeld.
Samen werken
In veel kloosters zijn ook jonge vrijwilligers aangekomen om te helpen. Universiteitsstudenten, gezinnen en parochiegroepen hebben de drempels van de gekloosterde conventen overschreden om in stilte samen te werken met de religieuze gemeenschappen. Voor velen van hen is het hun eerste directe ontmoeting geworden met het contemplatieve leven.
"Ze ontdekken een wereld die ze niet kenden," legt Simón uit. "Een wereld waar de tijd een ander ritme heeft, waar werk zonder angst wordt gedaan en waar stilte geen leegte maar aanwezigheid is."
De rozenkransen zijn geen luxeproducten. De meesten zijn gemaakt van eenvoudige hout, touw en kleine metalen crucifixen. Toch ligt hun waarde in die eenvoud. Elk brengt de tijd met zich mee die nodig was om het te realiseren, gebed en het verborgen offer van de persoon die het gemaakt heeft.
Voor de contemplatieve gemeenschappen is het bezoek van de paus meer dan een nationale gebeurtenis geworden. Het is een kans om de samenleving eraan te herinneren dat het kloosterleven nog steeds bestaat, vaak stil, discreet en met moeite, maar het is nog steeds levend.
Veel kloosters in Spanje worden geconfronteerd met de problemen die gepaard gaan met verouderende gemeenschappen, economische ontberingen en een gebrek aan roepingen. Sommige hebben zich de laatste jaren moeten sluiten. Anderen overleven dankzij de verkoop van snoep, borduurwerk, iconen, zeep of andere handgemaakte producten.
Rozenkransen klaar om te gaan
En toch, ondanks hun kwetsbaarheid, blijven deze kloosters een onzichtbaar netwerk van gebed onderhouden dat veel gelovigen nog steeds als essentieel beschouwen.
"Er zijn mensen die ons voortdurend om gebeden vragen," zegt Simón. "Voor ziekten, familiesituaties, werkloosheid, eenzaamheid. De kloosters dragen een enorme spirituele last die vaak onzichtbaar blijft."
Om deze reden zijn de rozenkransen die zijn voorbereid voor het pausbezoek meer dan alleen maar eenvoudige devotionele objecten. Ze zijn ook een teken van de verborgen aanwezigheid van het contemplatieve leven in de Kerk en in de samenleving.
In de komende dagen zullen duizenden pelgrims een van deze rozenkransen in hun handen ontvangen. Weinig zullen weten waar het vandaan komt. Weinig zullen zich de stilte van het klooster, de geduldige arbeid van oudere handen of de stille gesprekken die de creatie daarvan begeleidden, kunnen voorstellen.
Maar in elke rozenkrans zal iets van die verborgen wereld blijven: het gebed van kloosters die, vanuit hun muren, de reis van de Kerk blijven begeleiden.
De rozenkransen
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u in te schrijven voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
Een Armeens muziekconcert vindt plaats in het Vaticaan ter gelegenheid van de 60ste verjaardag van de oprichting van de Armeense sectie van Radio Vaticana-Vaticaans Nieuws.
Door Isabella H. de Carvalho
Aangezien 2026 95 jaar markeert sinds de oprichting van Radio Vaticana, herdenkt het ook de 60ste verjaardag van de creatie van de Armeense sectie van Radio Vaticana-Vaticaans Nieuws.
Om deze mijlpaal te vieren, organiseerde de Armeense sectie een Armeens muziekconcert dat op donderdag 28 mei in het Vaticaan plaatsvond.
"Het is een vreugde om deze 60ste verjaardag van de oprichting van de Armeense sectie te vieren," zei Andrea Tornielli, hoofdredacteur van het Dicasterium voor Communicatie, die zijn toespraak in het Armeens en Italiaans uitsprak.
"De christelijke identiteit is een fundamenteel element geweest in de geschiedenis van uw grote volk, dat zeer bewogen tijden heeft meegemaakt, vooral aan het begin van de 20ste eeuw met de 'Metz Yeghern,' en opnieuw in meer recente tijden. Vandaag zijn we geroepen, ook via het werk van de Armeense sectie, om een brug van vrede en dialoog met iedereen te zijn."
Het Armeens muziekconcert
Radio Vaticana lanceerde zijn Armeense sectie op 29 mei 1966, dankzij de Armeense kardinaal Gregorio Pietro XV Agagianian, tegenwoordig een Dienaars van God. Armeens is een van de 57 talen waarin Radio Vaticana-Vaticaans Nieuws verslag doet van de paus, het Vaticaan, de Kerk en meer.
Het concert omvatte Armeense muziek variërend van de 1700 tot het einde van de 1900 en werd uitgevoerd door een groep Italiaanse muzikanten, geleid door een Georgisch-Armeense fluitiste, Veronika Khizanishvili. Naast de fluit waren er een harp en een strijkkwartet.
Verschillende vertegenwoordigers van de Armeense katholieke kerk en Vaticaanse dicasteriën waren aanwezig bij het concert en gaven toespraken.
"Weet dat uw werk van onschatbare waarde is" vooral "in een wereld waar informatie soms onderhevig is aan manipulatie, waar desinformatie een wapen is geworden dat gebruikt wordt om anderen te vernietigen, waar de geschreeuw van een machtige paar de fluisteringen van miljoenen anderen verdringt," benadrukte de patriarch van de Armeense katholieke kerk, Raphaël Bedros XXI Minassian, die het evenement ook sponserde, in een boodschap die werd voorgelezen door monsignor Khatscig Kuyoumdjian, rector van het Pauselijk Armeens College.
Het Armeens muziekconcert
"De geloofwaardige en autoritaire stem van Radio Vaticana - Vaticaans Nieuws blijft een baken en een garantie die de boodschap van het Evangelie overbrengt, spreekt van vrede, spreekt van sociale rechtvaardigheid, spreekt van broederschap en gedeeld zijn, spreekt van de liefde van het Evangelie."
Kardinaal Claudio Gugerotti, prefect van het Dicasterium voor de Oosterse Kerken, benadrukte in een boodschap die werd voorgelezen door de secretaris van het Dicasterium, aartsbisschop Michel Jalakh, hoe de Armeense sectie "diende als een brug van gemeenschap, broederschap en evangelische getuigenis, die - zelfs door de beproevingen van de geschiedenis heen - het spirituele geweten van een volk diep geworteld in het christelijk geloof levend hield."
Kardinaal Gugerotti bedankte iedereen die in de Armeense sectie heeft gewerkt en breidde een speciale gedachte uit naar de luisteraars "wiens gezichten en namen ons vaak onbekend zijn, maar die diep aanwezig zijn in het hart van de Kerk."
"Zij zijn de ware ontvangers van deze communicatiemissie, waardoor zij zich verenigd hebben gevoeld met de Heilige Stoel en de opvolger van Petrus," vervolgde hij.
Robert Attarian, hoofd van de Armeense sectie, tijdens het evenement
Massimiliano Menichetti, adjunct-hoofdredacteur en hoofd van Radio Vaticana - Vaticaans Nieuws, benadrukte ook hoe de Armeense sectie heeft geholpen om "de werkelijkheid, het hart, de kracht en de veerkracht van de Armeense bevolking" bekend te maken en heeft bijgedragen aan het opbouwen van een werkgemeenschap die gericht is op solidariteit en broederschap.
Vader Federico Lombardi, voormalig directeur van Radio Vaticana en van het persbureau van de Heilige Stoel, benadrukte daarentegen het belang van het hebben van een Armeense sectie en een radioprogramma dat sprak tot de overwegend christelijke bevolking in het land.
Vader Federico Lombardi tijdens het evenement
"Het was niet zomaar een dienst, maar een die het Armeense volk bijzonder waardeerde-tenzij dat was mijn indruk-en die daarom door iedereen over het algemeen werd geliefd en gerespecteerd," zei hij.
Tenslotte sprak de hoofd van de Armeense sectie, Robert Attarian, ook zijn dank uit voor de 60 jaar werk. Hij herinnerde zich ook zijn huidige collega's en de hoofden van de sectie die hem voorafgingen, vooral Michel Jeangey, die precies 10 jaar geleden overleed.
Kijkend naar de toekomst van de Armeense sectie, besloot Attarian: "we zullen de waarheid blijven verkondigen zonder angst."
Het evenement ter gelegenheid van de 60ste verjaardag van de Armeense sectie
Dank u voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u in te schrijven voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
In een interview met Vatican News noemt aartsbisschop Ronald Hicks van New York de eerste encycliek van paus Leo XIV 'Magnifica humanitas' essentieel voor de komende generaties en benadrukt hij dat paus Leo de juiste kwesties aansnijdt, vooral over de transformerende aard van werk, terwijl jongeren uit zijn aartsbisdom zich afvragen: 'Studie ik voor een carrière die over 10 jaar niet meer bestaat?'
Door Deborah Castellano Lubov
"Ik voel dat de Heilige Vader de vinger aan de pols heeft van de echte problemen die zich in deze wereld voordoen. Hij bespreekt ze. AI is hier om te blijven."
In een interview met Vatican News na de eerste encycliek van paus Leo XIV, uitte aartsbisschop Ronald Hicks van New York deze woorden, terwijl hij de beslissing van de Heilige Vader verwelkomde om AI vroeg in zijn pontificaat aan te pakken.
Door Magnifica humanitas te beschrijven als "tijdig," "relevant," en essentieel voor de komende generaties, erkent de aartsbisschop van New York dat kunstmatige intelligentie hier om te blijven is en prijst hij paus Leo voor het direct confronteren van het probleem en ervoor zorgen dat technologische ontwikkeling verankerd blijft in menselijke waardigheid en het algemeen welzijn.
Hij uit zijn dankbaarheid aan de Heilige Vader "voor het ons in zo'n vroeg stadium van zijn pontificaat iets als dit te geven, van substantiële waarde en iets dat relevant en nodig is."
Luister naar het volledige interview met aartsbisschop Ronald Hicks van New York:
Aartsbisschop Hicks, wat beschouwt u als de betekenis van de eerste encycliek van paus Leo XIV, Magnifica humanitas?
Allereerst ben ik echt dankbaar voor deze encycliek. Ik voel dat de Heilige Vader de vinger aan de pols heeft van de echte problemen die zich in deze wereld voordoen. Hij bespreekt ze. AI is hier om te blijven, en het is iets waar iedereen het over heeft. Ik denk dat onze Heilige Vader, vanaf het allereerste begin, laat zien dat we als Kerk ons gaan bezighouden met de wereld en dat we ons gaan bezighouden met echte onderwerpen. Dit is een tijdige kwestie. Dit is een relevante kwestie. Wat ik ook waardeer aan wat hij in deze encycliek heeft opgezet, is dat hij dialoog serieus neemt. Hij wil gesprekken hebben over AI en wat de beste manier is om het te gebruiken. Hij zegt niet, laten we er gewoon voor wegduiken en doen alsof het niet bestaat. Hij zegt dat het bestaat, maar waar komt er een ethisch bestuur; waar komt er een gedeelde verantwoordelijkheid; waar komt de samenwerking in hoe we AI daadwerkelijk gebruiken voor het algemeen welzijn? Ik ben niet alleen dankbaar, ik ben ook echt enthousiast over deze encycliek. Ik denk dat de wereld het nodig heeft. Het wordt heel goed ontvangen. Ik kan niet wachten totdat we deze dialoog en dit gesprek met elkaar voortzetten.
Klopt. Paus Leo is zeker niet bang voor technologie. Hij heeft een passie voor wiskunde. Hij heeft een bachelordiploma in wiskunde... U bent de aartsbisschop van New York, een stad die vaak wordt gezien als een centrum van macht, zaken, technologie en innovatie. Welke reactie ziet u op deze tekst, die ook de industrie aanspreekt en oproept tot het beschermen van de mensheid in het tijdperk van kunstmatige intelligentie?
Ik heb niets anders gehoord en gezien dan een gevoel van openheid, acceptatie, dankbaarheid, voor het ontvangen van deze encycliek van de Heilige Vader. Iedereen zegt dat er zoveel dingen zijn die we niet begrijpen over AI. Dus laten we erover gaan praten, en het feit dat de Heilige Vader zelf, en dat de katholieke kerk hier middenin staat. Zelfs mensen die geen praktiserende gelovige katholieken zijn, zijn betrokken bij dit gesprek. Het is een zeer welkom en open gesprek dat plaatsvindt. En ik denk dat mensen die vragen willen stellen: Laten we AI gewoon zijn gang gaan? Laten we het gewoon door een paar mensen laten beheersen die alleen maar winstgedreven zijn? Of kan het worden gebruikt voor het welzijn van de wereld, voor het welzijn van de mensheid?
Ik hou er ook van dat paus Leo in de encycliek echt reflecteert op wat het betekent om mens te zijn. In een wereld die groeit met meer verfijning in technologie en op de manieren waarop AI kan handelen, denk ik dat er een aantal goede vragen worden gesteld over wat het betekent om menselijk te zijn? Het wordt door iedereen omarmd omdat we uiteindelijk allemaal mens zijn. We zijn allemaal samen in dit spel en ik hoop dat al onze harten verenigd zijn en dat we die menselijke waardigheid voor allemaal willen bevorderen. Er zijn zoveel zaken vervat in deze prachtig dichte tekst.
Welke van de zorgen van paus Leo die in de tekst worden uitgedrukt, resoneren het meest met u? Wat zou u willen dat mensen daarvan meenemen, zelfs in uw aartsbisdom?
Ik denk dat we het soms willen reduceren tot een paar uitspraken. Toch denk ik dat het een van die documenten is, een van die encyclieken, waar we bij moeten zitten, over moeten nadenken, mee moeten bidden, en over moeten praten en reflecteren. Op uw vraag, wat is iets dat echt bij me opviel? Ik denk dat dat [hoe hij] verbindt in deze wereld. Hij heeft een deel daar over hoe AI de arbeidsmarkt gaat beïnvloeden. Ik luister naar onze jonge volwassenen, onze jongeren, en dit onderwerp AI staat heel erg centraal in hun zorgen, in wat ze denken, wat ze zich zorgen maken.
Jongeren vragen zich af, studeer ik momenteel voor iets, voor een baan, voor een carrière die over een decennium niet meer zal bestaan omdat AI het zal overnemen? Er is een zorg, er is een bezorgdheid, en ze zoeken ook naar enige richting. Ik denk dat deze encycliek ons een zeer praktische routekaart biedt voor hoe we sommige van die zeer praktische kwesties kunnen aanpakken waar mensen van alle leeftijden naar kijken.
Denkend aan paus Leo XIII's Rerum novarum, waarnaar paus Leo herhaaldelijk verwijst, gelooft u werkelijk dat de digitale revolutie kan worden vergeleken, in termen van de schaal van de impact, met de Industriële Revolutie?
U heeft het heel goed gezegd, en er is een directe correlatie met Rerum novarum, die industriële revolutie, veranderde de hele wereld. En als je denkt aan hoe het de arbeidsmarkt veranderde, maakten mensen zich zorgen: zal er enige menselijke waardigheid zijn in het werk dat we doen, in de banen die we hebben? Worden we gewoon omgevormd tot winstgedreven slaven of robots? Die dingen moesten worden aangepakt in de Industriële Revolutie. Rerum novarum deed dat precies.
Ik denk dat deze encycliek, voor decennia en generaties die komen, op een vergelijkbare manier zal worden gebruikt. AI is hier om te blijven. Het is hier om te blijven. Het gaat alles veranderen. Ik denk dat we een aantal van dezelfde vragen gaan stellen. Wordt het alleen winstgedreven, of is er iets waar we naar kijken voor het welzijn van de mensheid zodat we niet alleen maar slaven en robots voor winst zijn? Maar hoe gaat het het algemeen welzijn beïnvloeden? Dus uw punt is goed genomen. Er is een directe correlatie met Rerum novarum. En ik denk dat deze specifieke encycliek van paus Leo zeer significant zal zijn voor zoveel generaties die komen.
Aartsbisschop Hicks, Magnifica humanitas is een sociale encycliek. Is er een aspect ervan waarvan u gelooft dat het bijzonder belangrijk is voor de pastorale missie van de Kerk? We hebben vaak gehoord dat zelfs tijdens de presentatie waar paus Leo het document zelf presenteerde, wordt gezegd dat het een encycliek is die niet alleen over kunstmatige intelligentie gaat, maar het is ook over het waarborgen van de menselijke persoon in het tijdperk van kunstmatige intelligentie. Hoe is dit belangrijk voor de pastorale missie van de kerk vanuit uw perspectief?
Absoluut. U heeft gelijk als u zegt dat de encycliek aan het eind van de dag vraagt wat het betekent om mens te zijn? En voor de katholieke kerk gaan we dit zeker omarmen als onderdeel van onze boodschap en onze missie. Jezus zelf roept ons op om volledig mens te zijn, voor Jezus die kwam, die volledig menselijk en volledig goddelijk was. En hij wil dat we delen in dat eeuwige leven met hem en een reflectie van de levens van Jezus in ons allemaal hebben. Deze encycliek hangt daar rechtstreeks mee samen. Hoe verhouden we ons tot elkaar? Wat betekent het om mens te zijn? Hoe zien we het aangezicht van God in elkaar in de schepping, en zien we onze broers en zussen in elkaars gezichten? Dat zijn allemaal dingen die verband houden met onze menselijkheid, die deel uitmaken van de leer van de Kerk en deel uitmaken van de missie van de Kerk. AI gaat dat allemaal beïnvloeden. Dus zoals paus Leo de twee met elkaar verbindt, denk ik dat het tijdig is, ik denk dat het relevant is, en we hebben het zeker nodig. En het zal zeer lange tijd worden gebruikt.
Heeft u nog iets anders dat u wilt toevoegen, aartsbisschop?
Ik wil gewoon mijn dankbaarheid uitspreken aan de Heilige Vader voor het ons in zo'n vroeg stadium van zijn pontificaat te geven, iets als dit, van substantiële waarde en iets dat relevant en nodig is. Ik ben dankbaar voor zijn leiderschap, en ik kijk ernaar uit waar de gesprekken naartoe gaan en enkele van de beslissingen die daaruit voortkomen. Hij helpt te vormen wat de wereld eruit ziet. En hij doet dat binnen de context van de katholieke sociale leer en ook de missie van de Kerk, die voortkomt uit Jezus Christus. Ik ben de Heilige Vader echt dankbaar.
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u in te schrijven voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
Het Algemeen Secretariaat van de Synode heeft woensdag 20 mei 2026 een document gepubliceerd waarin de fasen, criteria en hulpmiddelen worden uiteengezet voor lokale kerken op weg naar de Kerkelijke Vergadering in oktober 2028. Dit document, in de context van het traject Synodale Kerk, is nu ook in het Nederlands beschikbaar.
Herinneren, interpreteren, oriënteren, vieren. Dit zijn de vier belangrijkste fasen die de lokale kerken, bisschoppenconferenties en continentale groeperingen begeleiden op weg naar de Kerkelijke Vergadering die in oktober 2028 in het Vaticaan zal plaatsvinden.
Het document is getiteld ‘Op weg naar de Vergaderingen van 2027–2028: fasen, criteria en hulpmiddelen ter voorbereiding op de Vergaderingen van 2027–2028’. De tekst geeft een kalender, de methodologie en de criteria met als bedoeling dat lokale kerken over de hele wereld en hun nationale en continentale groeperingen verder gaan op de reis die is begonnen na het slotdocument van de synode van 2021–2024. De reis voert naar de kerkelijke vergadering van oktober 2028.
Vier fasen
De eerste helft van 2027 staat in het teken van Herinneren. Bisdommen en eparchieën worden opgeroepen om de ervaring van de implementatie van het Slotdocument te evalueren.
In de tweede helft van 2027 is het tijd voor Interpreteren. Vergaderingen van bisschoppenconferenties (nationaal of regionaal) wordt gevraagd een theologisch-pastoraal verslag op te stellen en een brief aan de andere lokale Kerken.
Oriënteren staat centraal in de fase van de eerste vier maanden van 2028, wanneer continentale vergaderingen een toekomstgericht verslag gaan opstellen waarin gezamenlijke prioriteiten kunnen worden vastgesteld.
Oktober 2028 zal dan het moment zijn om te vieren. De Kerkelijke Vergadering met vertegenwoordigers uit de Kerk wereldwijd komt dan in het Vaticaan bijeen, samen met de Heilige Vader. Op deze manier zal de ondernomen reis tot eenheid worden gebracht en toevertrouwd aan het onderscheidingsvermogen van de hele Kerk. Deze Kerkelijke Vergadering is bedoeld als een feestelijk moment van evaluatie, synthese en bovenal een hernieuwde impuls voor de synodale vorming van de Kerk.
Nederland
In Nederland gaat de Landelijke Werkgroep Synodaliteit met het document aan de slag om tot een toepassing in de Nederlandse context te komen. Daarvoor is een (systeem)vertaling van het document gemaakt en in aanvulling daarop ook een tijdlijn en een infographic waarin alle fases in één oogopslag te overzien zijn.
Dit bericht is een ingekorte versie van een bericht op luisterendopweg.nl. Lees hier het complete bericht.
Bron: Vatican News
Het bericht Routedocument op weg naar de Kerkelijke Vergadering van 2028 beschikbaar verscheen eerst op Rooms-Katholieke Kerk Nederland.
