‘Zo wil ik katholiek zijn.’ Nieuwe video in synodeserie ‘meedoen met de missie’
RKKERK.NL |
12 juni 2025
Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
“Op een gegeven moment heb ik ervoor gekozen. Ik zei tegen mezelf: ik wil katholiek zijn. Maar ik merkte ook dat je om te groeien in die standvastigheid je het nodig hebt om erover te praten.” In een nieuwe video op katholiekleven.nl vertelt Ellen van Rooij hoe zij door mee te doen aan de synodegesprekken haar geloof wil laten groeien.
Ellen van Rooij werkt als verzorgende op een dagbesteding voor mensen met dementie. “Jezus zegt: wat ge voor een de minsten der mijnen hebt gedaan, dat hebt ge voor Mij gedaan. Dat is eigenlijk ook wat we op mijn werk doen. Mensen met dementie zijn afhankelijk van anderen. Ik vind het heel mooi om dit werk te kunnen doen. Ik doe het vanuit geloof, je bent een beetje instrument van God.”
Synodale Kerk
Ellen deed mee met gesprekken van Jong Bisdom Den Bosch over de synodale Kerk. “Wat ik uit de synode heb gehaald is dat het belangrijk is dat we samen op weg gaan als Kerk. En dat we elkaar als jongere generatie ook opzoeken. Ik heb ervaren dat je niet alleen staat in je geloof”, vertelt ze. De gespreksvorm van het synodale gesprek vond ze bijzonder om mee te maken en die helpt haar nu ook in haar werk.
Meedoen met de missie
Onder de noemer “meedoen met de missie” spreekt katholiekleven.nl met jongeren over de manier waarop zij hun geloof handen en voeten geven. In deze reeks, die in stand kwam in samenwerking met Luisterend op Weg, verschenen de volgende video’s:
Nieuw deel in documentaireserie van Vatican News over het leven van paus Leo XIV
Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
Vatican News heeft een nieuwe documentaire uitgebracht over paus Leo XIV. De film, getiteld Leo in Rome (Leone a Roma), brengt de jaren in beeld die Robert Francis Prevost in Rome doorbracht voordat hij tot paus werd gekozen. Deze documentaire is het derde deel in een serie over het leven van de paus.
De documentaire volgt ongeveer twintig jaar uit het leven van de huidige paus. Daarbij wordt aandacht besteed aan zijn komst naar Rome vanuit de Verenigde Staten in 1981 voor studies kerkelijk recht, zijn periode als algemeen-overste van de augustijnen en zijn latere benoeming tot prefect van het Dicasterie voor de Bisschoppen en kardinaal in 2023.
Vatican News meldt dat het verhaal wordt verteld aan de hand van niet eerder gepubliceerd beeldmateriaal, archiefbeelden en getuigenissen van medebroeders, voormalige studiegenoten, vrienden en medewerkers uit de jaren van Robert Prevost in Rome. De documentaire biedt daarmee een inkijk in de vormende periode van de eerste paus uit de augustijnse orde.
Slotstuk van een documentair drieluik
Met Leo in Rome voltooit Vatican News een reeks documentaires over het leven en de achtergrond van paus Leo XIV. Eerder verscheen León de Perú (Leo van Peru), waarin de nadruk lag op zijn missionaire en pastorale werkzaamheden in Peru. Die documentaire werd in juni 2025 uitgebracht en bevat opnamen uit onder meer Chulucanas, Trujillo, Lima, Callao en Chiclayo, plaatsen waar de toenmalige missionaris, priester en bisschop actief was.
In León de Perú vertellen lokale gelovigen, medewerkers en andere betrokkenen over Prevosts pastorale inzet en zijn nabijheid tot de bevolking. De film laat zien hoe zijn jaren in Peru een belangrijke rol hebben gespeeld in zijn vorming als kerkleider.
Tussen beide documentaires verscheen ook Leo from Chicago, waarin Vatican News terugkeerde naar de Amerikaanse wortels van de paus. Samen schetsen de drie producties een beeld van de verschillende fasen in het leven van Leo XIV: zijn jeugd in de Verenigde Staten, zijn missionaire jaren in Peru en zijn lange dienstperiode in Rome.
Internationale release
Leo in Rome is een productie van de redactie van het Dicasterie voor Communicatie en werd gemaakt door de journalisten Felipe Herrera-Espaliat, Salvatore Cernuzio en Tiziana Campisi. De documentaire is sinds 1 juli beschikbaar via de kanalen van Vatican News in het Engels, Italiaans en Spaans.
Dit zijn de links naar de Vatican News-documentaires over paus Leo XIV op You Tube:
Leo in Rome (Leone a Roma) – over de jaren van Robert Francis Prevost in Rome, als augustijn, generaal-overste en later prefect van het Dicasterie voor de Bisschoppen. Vatican News bracht deze documentaire uit op 1 juli 2026.
León de Perú (Leo van Peru) – over zijn missionaire en pastorale jaren in Peru, met opnamen uit onder meer Chulucanas, Trujillo, Lima, Callao en Chiclayo. Deze documentaire verscheen in juni 2025.
Leo from Chicago – over de Amerikaanse wortels van paus Leo XIV en zijn jeugd en vorming in de Verenigde Staten. Vatican News noemt deze documentaire als het tweede deel van de reeks.
Caritas Venezuela: hulpverlening na aardbevingen bereikt tienduizenden mensen
Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
Caritas Venezuela heeft een eerste overzicht gepubliceerd van de hulpverlening na de zware aardbevingen die het land op 24 juni troffen. Tussen 25 juni en 6 juli werd ongeveer 14.700 ton aan humanitaire hulp ontvangen. Hiervan is 9.000 ton inmiddels verspreid onder de getroffen bevolking, terwijl de rest klaarstaat voor de volgende fase van de hulpactie.
Via 26 inzamelpunten werden ook ruim 73.000 medische artikelen en medicijnen ingezameld. Daarnaast zijn duizenden voedselpakketten, hygiëne- en noodhulpkits en complete hulppakketten uitgedeeld. Meer dan 8.000 gezinnen, naar schatting 32.000 tot 40.000 mensen, ontvingen ondersteuning. Water en voedsel vormden het grootste deel van de verstrekte hulp.
Een leger van 3.360 vrijwilligers
Direct na de ramp zette Caritas haar netwerk van bisdommen en parochies in om de zwaarst getroffen gebieden te bereiken. Daarbij spelen 3.360 vrijwilligers een centrale rol. Dagelijks zijn gemiddeld 280 vrijwilligers actief bij de distributie van hulpgoederen en de ondersteuning van getroffen families. Ook internationale Caritasorganisaties leveren personeel en deskundigheid op het gebied van onder meer watervoorziening, risicobeheersing, voeding en onderdak.
Caritas Venezuela benadrukt dat alle hulpgoederen zorgvuldig en transparant worden geregistreerd, zodat iedere levering volledig traceerbaar is. Donateurs worden opgeroepen uitsluitend gebruik te maken van de officiële kanalen van de organisatie. Volgens Caritas is de huidige hulpverlening vooral gericht op de eerste noodfase; voor herstel en wederopbouw zal langdurige internationale solidariteit noodzakelijk zijn. Ook de lokale bisschoppen blijven de getroffen gemeenschappen begeleiden met pastorale nabijheid en praktische steun.
Bisdom Breda organiseert bedevaart naar de heilige Anna in Molenschot
Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
Op zaterdag 25 juli 2026 organiseert het bisdom Breda een bedevaartsdag naar Sint Anna in Molenschot. De heilige Anna, moeder van Maria, wordt traditioneel aangeroepen door mensen met een kinderwens of op zoek naar een levenspartner. Bisschop van den Hende is hoofdcelebrant tijdens de eucharistieviering in Molenschot waar gelovigen vanuit drie verschillende plekken naartoe pelgrimeren.
Sinds jaar en dag pelgrimeren alleenstaanden en echtparen met een kinderwens bij wie een zwangerschap niet wil lukken naar Sint Anna in Molenschot. Bij de heilige Anna steken zij een kaarsje op en bidden zij op haar voorspraak voor een levenspartner of de geboorte van een kind. In de regio klinkt er een bekend gezegde: “Naar Molenschot gaat ieder Anneke voor een manneke en ieder manneke voor een Anneke”.
De christelijke hoop is altijd vruchtbaar
‘Het verhaal van de heilige Anna en haar echtgenoot Joachim gaat over onvruchtbaarheid die vruchtbaar wordt. God schenkt Anna en Joachim een kind; Maria, de moeder van Jezus. Ook voor deze tijd is dit verhaal inspirerend. In de huidige samenleving is er nood aan vruchtbare relaties, op allerlei gebieden. Er is eenzaamheid en veel families en relaties staan onder druk. De behoefte aan liefde, verbondenheid en trouw is groot. De heilige Anna staat voor de christelijke hoop en die is altijd vruchtbaar’, zo promoot het bisdom Breda de pelgrimstocht waarbij ook gelovigen uit andere bisdommen welkom zijn.
Drie vertrekpunten
Vanuit het bisdom Breda zijn er drie vertrekpunten waar kan worden aangesloten voor een voettocht naar Molenschot. Er kan gekozen worden voor een westelijke pelgrimstocht van 10 kilometer vanaf de H. Antoniuskathedraal in Breda, er is een vertrekpunt voor een route van 5 kilometer vanaf de H. Marcoenkerk in Dorst en er is een tocht vanuit de oostkant van Molenschot. Vanaf het treinstation Gilze-Rijen kunnen pelgrims ook 5 kilometer pelgrimeren. Voor deze routes moeten pelgrims goed ter been zijn. Uiteraard is eucharistieviering in de H. Annakerk ook afzonderlijk mee te vieren. Dat geldt ook voor het gebedsmoment en de bloemenhulde bij het beeld van de heilige Anna bij de Sint Annakapel, vlak naast de kerk.
Op de activiteitenpagina van de bedevaart is meer praktische informatie en over de achtergronden te lezen. Er zijn downloads te vinden van de flyer en poster die in het bisdom zijn verspreid. De organisatie vraagt om aan te melden, zodat er een inschatting kan worden gemaakt voor de catering.
Boodschap paus Leo XIV op Werelddag van Grootouders en Ouderen: ‘Ik vergeet jou nooit’
Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
Paus Leo XIV roept onder anderen jongeren op om ouderen in hun omgeving te bezoeken en nabijheid te tonen aan mensen die zich vergeten of eenzaam voelen. Dat schrijft hij in zijn boodschap voor de zesde Werelddag van de Grootouders en de Ouderen, die op zondag 26 juli wordt gevierd.
De paus koos als thema de woorden ‘Ik vergeet jou nooit’ uit het boek Jesaja. Volgens Leo XIV herinneren deze woorden eraan dat God iedere mens kent en liefheeft, ook wanneer iemand zich verlaten of vergeten voelt. Hij wijst erop dat veel ouderen te maken hebben met eenzaamheid en het gevoel niet meer gezien te worden, zowel thuis als in zorginstellingen.
In zijn boodschap stelt de paus dat de Werelddag een gelegenheid biedt om opnieuw te ontdekken dat ouderen een volwaardige plaats innemen binnen de Kerk en de samenleving. Hij moedigt vooral jongeren aan om hun grootouders, oudere familieleden en ouderen op te zoeken. Hij schrijft dat een persoonlijke ontmoeting een concreet teken van aandacht en verbondenheid is.
Uitdagingen van de ouderdom
Verder benadrukt paus Leo dat de Kerk zich bewust is van de uitdagingen waarmee veel ouderen worden geconfronteerd. Hij noemt onder meer vooroordelen over ouderdom, economische druk die familiebanden kan verzwakken en situaties waarin ouderen van hun kinderen gescheiden raken door migratie of conflict. Tegenover deze ontwikkelingen plaatst hij de christelijke overtuiging dat niemand door God wordt vergeten.
De paus staat ook stil bij de spirituele betekenis van ouder worden. Volgens hem kan de latere levensfase een bijzondere tijd zijn om het geloof te verdiepen of opnieuw te ontdekken. Daarbij wijst hij erop dat menselijke kwetsbaarheid niet alleen beperkingen met zich meebrengt, maar ook mogelijkheden opent voor wederzijdse zorg, vertrouwen en geestelijke groei.
Een nieuw volk
Leo XIV verwijst naar de toenemende vergrijzing wereldwijd en noemt ouderen, in navolging van paus Franciscus, een “nieuw volk”. Hij moedigt hen aan hun eigen roeping te blijven zien, juist in een periode waarin broosheid een grotere plaats krijgt in het leven.
Tot slot vraagt de paus ouderen om samen met hem te bidden voor vrede in een wereld die wordt getekend door oorlog en geweld. Tegelijk spreekt hij zijn dank uit voor de steun die hij naar eigen zeggen dagelijks ontvangt van de gebeden van ouderen, in het bijzonder door het bidden van de rozenkrans.
Lees hier de boodschap (werkvertaling), die werd gedateerd op 15 juni 2026 en gepubliceerd ter gelegenheid van de zesde Werelddag van de Grootouders en de Ouderen op 26 juli 2026.
Nieuw op rkkerkcaritas.nl: columns met hart voor mensen en caritas
Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
Het Officium Caritatis start op rkkerkcaritas.nl met een nieuwe serie columns over mensen, geloof en caritas. Vanaf nu verschijnt iedere twee weken een nieuwe bijdrage van betrokken auteurs die vanuit hun eigen ervaring en deskundigheid reflecteren op actuele maatschappelijke en kerkelijke thema’s.
De columns worden geschreven door de bisschop-referent voor Kerk en Samenleving Mgr. De Korte, de medewerkers voor caritas uit de verschillende bisdommen en andere betrokkenen die als toehoorder aan het Officium Caritatis zijn verbonden.
Met deze reeks wil het Officium Caritatis inspireren, verbinden en het gesprek stimuleren over de opdracht van de Kerk om oog te hebben voor mensen in kwetsbare situaties en bij te dragen aan een samenleving waarin solidariteit en naastenliefde centraal staan.
Wij nodigen u van harte uit de columns te lezen en regelmatig terug te keren naar onze website voor nieuwe bijdragen. U vindt de columns op de pagina verdieping bij reflecties.
Paus Leo XIV op Lampedusa: een reis in het teken van nabijheid en solidariteit
Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
Op zaterdag 4 juli 2026 bracht paus Leo XIV een pastoraal bezoek aan het Italiaanse eiland Lampedusa, de meest zuidelijke grenspost van Europa en al jaren een belangrijk aankomstpunt voor migranten en vluchtelingen uit Noord-Afrika. Tijdens zijn bezoek stonden nabijheid en solidariteit centraal. De paus kwam om de migranten te herdenken die hun leven verloren op zee, maar ook om de inwoners van Lampedusa te bedanken voor hun jarenlange gastvrijheid voor de migranten.
Al vroeg op de ochtend stroomden de straten van Lampedusa vol met inwoners die hun gast wilden verwelkomen. De ongeveer 6.000 bewoners van het eiland verzamelden zich langs de route van de paus en maakten van zijn komst een warme en feestelijke gebeurtenis.
Eerste halte: de begraafplaats
De eerste stop van paus Leo was de lokale begraafplaats. Deze plaats kreeg een bijzondere betekenis in het kader van zijn bezoek, omdat zij herinnert aan de vele slachtoffers van de migratieroutes over de Middellandse Zee. In gebed vroeg de paus aandacht voor allen die tijdens hun vlucht naar Europa zijn omgekomen.
Het ‘Gateway to Europe’-monument
Vervolgens bezocht de paus het beroemde monument Gateway to Europe aan de zuidpunt van het eiland. Het monument is uitgegroeid tot een internationaal symbool van hoop, herinnering en menselijke waardigheid voor migranten die de gevaarlijke oversteek wagen. Met zijn bezoek aan dit monument benadrukte de heilige Vader opnieuw de menselijke waardigheid van mensen op de vlucht en aandacht voor hun fundamentele rechten
Bezoek aan de Favaloro-pier
Daarna ging paus Leo naar de Favaloro-pier, de aanlegplaats waar de meeste boten met migranten aankomen. Deze plek werd tijdens het bezoek officieel opgedragen aan paus Franciscus, die Lampedusa al in 2013 internationaal op de kaart zette als symbool van de migratiecrisis. De keuze voor deze locatie onderstreepte de continuïteit tussen de aandacht van Franciscus voor een menswaardig omgang met migranten en het pontificaat van Leo XIV.
Eucharistieviering met de bevolking
Het hoogtepunt van de ochtend was de openluchtmis op het sportveld van het eiland. Onder een stralende zon vulden inwoners en bezoekers het terrein voor de eucharistieviering. Tijdens zijn homilie sprak paus Leo uitvoerig zijn dankbaarheid uit. Hij prees de bevolking van Lampedusa voor de solidariteit die zij door de jaren heen heeft betoond aan de tienduizenden migranten en vluchtelingen die op het eiland aankwamen. Volgens de paus hebben de inwoners er steeds voor gekozen de vreemdeling niet als bedreiging te zien, maar als een broer of zus in nood.
Tegelijkertijd richtte hij zich ook tot de migranten zelf. Hij benadrukte dat zij niet alleen ontvangers van hulp zijn geweest, maar onderweg vaak eveneens solidariteit hebben getoond. “De armen hielpen zo de armsten”, aldus de paus.
Boodschap aan Europa
Hoewel het bezoek vooral een pastorale en spirituele betekenis had, bevatte het ook een duidelijke maatschappelijke boodschap. Tegen de achtergrond van steeds strengere Europese migratiemaatregelen moedigde paus Leo de inwoners van Lampedusa aan om een “profetisch teken” te blijven van wat mensen samen kunnen bereiken wanneer zij verschillen overstijgen en kiezen voor broederschap.
Hij riep op tot een samenleving waarin economie, zorg voor de schepping en broederschap met elkaar verbonden zijn. Volgens de paus is juist die combinatie noodzakelijk voor de toekomst van de mensheid.
Betekenis van het bezoek
Met zijn bezoek trad paus Leo XIV in de voetsporen van paus Franciscus, voor wie Lampedusa een krachtig symbool werd van de menselijke tragedie én de menselijke hoop die samenkomen aan de buitengrenzen van Europa. Door de inwoners te bedanken, de slachtoffers van de Middellandse Zee te gedenken en de migranten zelf een stem te geven, gaf hij een duidelijke boodschap af: solidariteit is geen vanzelfsprekendheid, maar een bewuste keuze die de wereld menselijker maakt.
Kijk een video met hoogtepunten van het bezoek:
Bron bericht, foto’s en video: Vatican News,“Lampedusa welcomes Pope Leo, a witness to solidarity at Europe’s frontier” (4 juli 2026). [Lampedusa…tican News]
Mgr. Woorts bij conferentie van het Dicasterie voor Interreligieuze Dialoog
Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
Het Dicasterie voor Interreligieuze Dialoog te Rome organiseerde 23 en 24 juni 2026 een conferentie om de relatie, dialoog en samenwerking te bevorderen tussen rooms-katholieke christenen en de volgers van dharmische religies (Boeddhisme, Hindoeïsme, Jaïnisme en Sikhisme) in Europa. De prefect van bovengenoemd dicasterie, kardinaal George Koovakad, had mgr. Herman W. Woorts, bisschop-referent namens de Nederlandse bisschoppenconferentie voor interreligieuze dialoog, persoonlijk uitgenodigd. Hij doet hieronder verslag.
Start
De bijeenkomst vond plaats in de Pauselijke Universiteit St. Thomas Aquinas (Angelicum) te Rome. Toen de meer dan zestig deelnemers aan de conferentie samenkwamen in het Angelicum, was gelijk helder dat er een grote diversiteit aan mensen zou deelnemen. Hoewel allen in een Europees land wonen, in het bijzonder in Engeland, kwamen zij of hun ouders vooral uit een Aziatisch land, met name India en Japan. Er waren monniken, zusters, spirituele leiders (swami’s), professoren aan een universiteit van de dharmische religies en ook vertegenwoordigers van de rooms-katholieke beweging Focolare die zich inzet voor de interreligieuze dialoog. Bij de opening werd een Indiase lamp ontstoken als teken van Gods’ aanwezigheid en om Hem te vragen om wijsheid en licht.
Nostra aetate en Assisi-bijeenkomst
In de openingsspeech van kardinaal Koovakad herinnerde hij aan twee belangrijke momenten die voorafgingen aan deze conferentie. Ten eerste Nostra aetate (Latijn voor ‘In onze tijd’), de baanbrekende verklaring van het Tweede Vaticaans Concilie uit 1965, waarin staat dat de Katholieke Kerk niet afwijst wat er aan waars en heiligs is in niet-christelijke religies. Nostra aetate opende en bevorderde de weg naar respect, dialoog en broederschap met aanhangers van niet-christelijke godsdiensten, zonder afbreuk te doen aan het geloof van de Katholieke Kerk dat Jezus Christus onze enige Verlosser is, de Weg, de Waarheid en het Leven, en dat wij christenen geroepen zijn van Hem te getuigen. Een interreligieuze dialoog kan en mag pas plaatsvinden vanuit ieders eigen diepe overtuiging en in respect voor die van de ander.
Het tweede historische moment waaraan werd herinnerd was de interreligieuze bijeenkomst te Assisi, dit jaar 40 jaar geleden, op initiatief van de H. Paus Johannes Paulus II. Hij wilde de vrede bevorderen door interreligieuze dialoog en werd hierbij geïnspireerd door de H. Franciscus van Assisi die alle mensen zag als broeders en zusters, ongeacht hun geloof en cultuur. Johannes Paulus II benadrukte de onvervreemdbare waardigheid van iedere menselijke persoon. Opeenvolgende pausen zijn in dat spoor verdergegaan en ook onze huidige paus Leo XIV promoot de broederschap die bruggen bouwt tussen mensen van verschillende godsdiensten.
Foto’s: links kardinaal Koovakad ontvangt van een Indiase swami een sjaal als eerbetoon aan het begin van de conferentie, rechts koffiepauze in het Angelicum.
De sprekers
Voordat de sprekers ingingen op het belang van de interreligieuze dialoog en die te belichten vanuit hun eigen religie, werden zij eerst geëerd doordat hen een Indiase sjaal werd omgehangen, als teken van respect, en wel door iemand van een andere religie. Zo was ik als bisschop gevraagd om de abt van een Boeddhistisch klooster in Rome de sjaal om te hangen, voordat hij ons toesprak. Na het omhangen van de sjaal volgde bij ieder een lichte buiging naar elkaar.
Tijdens de conferentie kwamen meerdere keren vertegenwoordigers van bovengenoemde religies aan het woord en allen benadrukten het grote belang van juist in deze tijd bruggen bouwen van broederschap en vriendschap. Heel concreet door elkaar met respect tegemoet te treden, in de ander te zien waar God werkzaam is (de een noemt dit de goddelijke vonk, de Heilige Geest en de ander het eeuwige Licht), om samen te werken aan een wereld waar vrede en gerechtigheid moeten groeien, juist nu spanningen en oorlogen, polarisatie en sterk nationalisme zo aanwezig zijn.
Wat heel duidelijk was: hoe verschillend we ook zijn in onze godsdienstige overtuigingen, onze taal en expressies – zie alleen al het verschil in de kleding die een uiting is van onze identiteit – we hebben een gemeenschappelijke verantwoordelijkheid voor deze ene wereld, Gods schepping.
Mgr. Gintaras Gusas, bisschop van Vilnius en voorzitter van de Europese bisschoppenconferentie, benadrukte – in navolging van paus Franciscus – dat vanuit het christelijk geloof dit alles één reden heeft, namelijk dat God barmhartigheid ís. En omdat God barmhartig ís, moeten wij dat ook zijn voor de ander, die mijn broeder en zuster is, zoals de Barmhartige Samaritaan deed: die ontfermde zich over iemand in nood, juist die ander behorend tot een vijandig volk.
Foto: Toespraak van Shoho Kakita, een Japanse boeddhistische monnik uit Parijs.
Diverse sprekers van de genoemde dharmische godsdiensten brachten naar voren hoe belangrijk religieuze leiders zijn om banden van vertrouwen te smeden en elkaar te steunen, zeker ook als ergens een aanslag is of een bedreiging. Benadrukt werd dat we ons moeten realiseren, dat aanhangers van onze eigen religie ergens of op meerdere plaatsen in de wereld een minderheid zijn en dat we voor elkaar moeten opkomen. Ja, alle religies hebben de plicht om op te komen voor de menselijke waardigheid van iedere persoon en ieder mens te beschermen, zo klonk het meerdere malen.
Rev. Soho Kakita, een Japanse boeddhistische monnik te Parijs, benadrukte hoezeer wij en alle leven met elkaar verbonden zijn. Hij wees erop dat compassie het dagelijks leven in alles vergezelt, dat de schepping, de dieren, de planten alle zorg vragen. Ook benoemde hij dat de zorg voor het dagelijks leven, waaronder het bereiden van een maaltijd voor een ander met alle aandacht een teken van respect is, een uitdrukking ook van nederigheid en compassie voor de ander.
Meerdere sprekers – vrouwen en mannen – benoemden dat diversiteit een rijkdom is, iets dat niet bedreigend is, maar iets om te omarmen waardoor wij kunnen groeien als mens, als samenleving, als wereld. Maar dat vraagt dat we elkaar met respect tegemoet willen treden en de waardigheid van iedere mens willen zien. Dit is ook essentieel voor de toekomst van de komende generaties.
Bij alle sprekers alsook bij degenen die vragen stelden, was overduidelijk: we willen met elkaar werken aan bruggen, aan banden van vertrouwen. We willen geen strijd en het is belangrijk dat we niet denken in ‘zij’ tegenover ‘wij’. Een vertegenwoordiger van de Sikhs bracht naar voren hoe belangrijk bij dit alles ook humor is.
Foto’s: hindoe moeder en dochter uit het Verenigd Koninkrijk op de andere foto met twee (bijna) naamgenoten: Harman (Sikh) uit Italië en mgr. Herman Woorts.
Persoonlijke ontmoetingen
Tussen alle toespraken door, was er ook gelegenheid om elkaar persoonlijk te ontmoeten in de kloostergang en de tuin (voorzover de hitte dat toeliet…) van het Angelicum. De mensen met een Indiase achtergrond hadden gezorgd voor Indiase zoetigheden en een lunch. Ook waren er Indiase dans en muziek. Het was voor mij persoonlijk heel mooi en inspirerend om ontmoetingen te hebben, in het bijzonder met een hindoe-monnik, een hindoe-zuster alsook met twee Sikhs. Het was heel open en vertrouwd om met hen uit te wisselen en zij waren ook oprecht geïnteresseerd in mijn geloof – vooral wie Jezus voor mij is -, in mijn roeping als priester en in mijn ambt als bisschop. Juist door deze persoonlijke ontmoetingen, die je doen ervaren hoe verbonden je kunt zijn met een ander die in eerste instantie een vreemde voor je is, maar met wie je kunt spreken van hart tot hart, vooral als je liefde ziet in de ogen en woorden van die ander. Dat heb ik nog wel het meest als verrijkend ervaren van deze conferentie.
Foto: Paus Leo XIV arriveert op het Sint-Pietersplein aan het begin van de algemene audiëntie.
Audiëntie bij paus Leo XIV
De tweede dag namen wij als groep deel aan de audiëntie bij paus Leo XIV op het Sint Pietersplein. Wij werden via een speciale poort door Vaticaanstad geleid op weg naar het bordes vóór de Sint-Pieter. Menig deelnemer had zich zo bijzonder mogelijk aangekleed, wat een zeer kleurrijk beeld gaf. Opvallend was die tweede ochtend hoe snel er al een gemakkelijke en hartelijke omgang met elkaar was. Hoewel de zon drie uur lang flink brandde op onze hoofden, was het zeer mooi daar met elkaar te zijn en ook al die andere pelgrims van over heel de wereld te zien, in het bijzonder Afrikanen die dansten. Latino’s zongen het Gloria uit de Misa Criolla, waarin uitdrukkelijk ook de herhaling te horen was: “en la tierra paz a los hombres” (en op aarde vrede aan de mensen). Het paste helemaal bij de bijzondere gelegenheid waarvoor de deelnemers van onze conferentie in Rome bijeenwaren, nu voor de audiëntie bij de paus.
In verschillende talen werden vele groepen welkom geheten en het enthousiasme toen paus Leo over het plein rondging was groot, ook bij leden van onze interreligieuze groep. Na zijn catechese over de eucharistie, het zingen van het Paternoster en zijn apostolische zegen, mochten de bisschoppen hem eerst persoonlijk begroeten. Daarna ging de paus naar de zieken en gehandicapten en vervolgens naar afzonderlijke groepen, waaronder die van onze conferentie van de interreligieuze dialoog. Als groep gingen we met hem op de foto en paus Leo voelde zich duidelijk op zijn gemak tussen al die vertegenwoordigers van andere godsdiensten. Enkelen van hen boden de paus geschenken aan, waar hij zichtbaar dankbaar voor was. Foto: paus Leo XIV kijkt naar geschenken van een hindoe en een sikh.
Nederland
In ons land werken wij als Rooms- Katholieke Kerk – sinds Nostra Aetate – reeds vele jaren aan de interreligieuze dialoog zeker aan de relatie met het Jodendom en de Islam in ons land, maar ook met het Hindoeïsme en het Boeddhisme. Als bisschop-referent mag ik reeds enige tijd samenwerken met een beleidsmedewerker, tot voor kort drs. Berry van Oers, thans mw. drs. Marie-Heleen Lüchinger, en met de Contactraad Interreligieuze dialoog (ieder bisdom van ons land heeft hierin een vertegenwoordig(st)er). Met regelmaat ontmoeten wij leiders en andere aanhangers van verschillende godsdiensten.
Omdat ik tevens bisschop-referent ben voor Kerk en Jodendom (dit heeft een eigen referentschap, zoals ook het Vaticaan een eigen afdeling heeft voor de contacten met het Jodendom), met tot voor kort als beleidsmedewerker mw. Dr. Tineke de Lange en thans pater Augustinus Aerssens OP, ondersteund door een Begeleidingscommissie Kerk en Jodendom, zijn er ook geregeld contacten met Joodse leiders en Joodse instanties.
De dagen van de conferentie in Rome hebben mij verrijkt, persoonlijk alsook voor het beheren van het referentschap interreligieuze dialoog. Ik heb mogen ervaren hoe snel er verbinding en vertrouwen kan groeien als we er met elkaar open voor zijn en dat de ander en zijn of haar geloof of traditie een verrijking voor je kan zijn en die mij, die ons iets kan leren. Ook heeft deze conferentie, inclusief de audiëntie bij onze Heilige Vader paus Leo XIV, mij doen ervaren hoezeer ikzelf met hart en ziel rooms-katholiek ben en dankbaar dat de Heer mij geroepen heeft voor het priesterschap. Deze dagen in Rome heb ik ook ervaren als een bevestiging dat het bisschopsambt dat ik mag vervullen zowel voor mijn ‘eigen’ aartsbisdom Utrecht als voor de Nederlandse Kerkprovincie, een bijzondere dienst is aan de Kerk die geroepen is heilzaam en zegenrijk te zijn voor Gods ene wereld en aan al die mensen op deze aarde die allen geschapen zijn naar Zijn beeld en gelijkenis.
+ Herman W. Woorts, bisschop-referent voor interreligieuze dialoog
Vaticaan publiceert decreet van excommunicatie na bisschopswijdingen door Pius X-broederschap
Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
Het Vaticaan heeft op 2 juli een decreet voor excommunicatie van zes bisschoppen van de Priesterbroederschap Sint Pius X (SSPX) gepubliceerd, nadat op 1 juli 2026 in het Zwitserse Écône vier priesters zonder pauselijke toestemming tot bisschop werden gewijd. Volgens de Heilige Stoel vormden de wijdingen een schismatieke daad, omdat zij plaatsvonden tegen de uitdrukkelijke wil van paus Leo XIV en in strijd met het kerkelijk recht.
De wijdingsplechtigheid vond plaats op de ochtend van 1 juli in Écône. Daarbij traden de SSPX-bisschoppen Alfonso de Galarreta op als consecrator en Bernard Fellay als co-consecrator. De vier tot bisschop gewijde priesters waren Pascal Schreiber, Michael Goldade, Michel Poinsinet de Sivry en Marc Hanappier.
Een dag later, op 2 juli, publiceerde het Dicasterie voor de Geloofsleer een decreet waarin werd vastgesteld dat zowel de twee wijdende bisschoppen als de vier nieuwgewijde bisschoppen automatisch (latae sententiae) zijn geëxcommuniceerd. Het document werd ondertekend door kardinaal Víctor Manuel Fernández, prefect van het Dicasterie voor de Geloofsleer.
Deze pijnlijke afloop was het gevolg van het besluit dat de Priesterbroederschap Sint Pius X heeft genomen, tegen de herhaaldelijk door paus Leo XIV uitgesproken wil in. Door deze excommunicatie worden de bisschoppen en priesters van de Priesterbroederschap van Sint Pius X opnieuw van de Kerk van Rome afgescheiden.
Wat de gelovige leken betreft, worden degenen die zich formeel bij de Broederschap hebben aangesloten, als geëxcommuniceerd beschouwd. Nadere details zijn te vinden in een “Toelichting”, die door het Dicasterie voor de Geloofsleer tegelijk met het excommunicatiedecreet is gepubliceerd en hieronder integraal wordt weergegeven.
De toelichting van het Dicasterie voor de Geloofsleer:
Vanaf de tijd van de heilige Paulus VI tot aan de meest recente gesprekken, die onlangs in dit Dicasterie hebben plaatsgevonden, zijn de vele pogingen om de leden van de door aartsbisschop Marcel Lefebvre opgerichte beweging weer in volledige gemeenschap met de Katholieke Kerk te brengen, vruchteloos gebleken.
Deze situatie is nog verder verergerd door de recente bisschopswijdingen die zonder pauselijk mandaat, tegen de wil van de Heilige Vader en in openlijke strijd met het canoniek recht zijn verricht.
Daarom acht dit Dicasterie, in de getrouwe uitoefening van de aan het Dicasterie toevertrouwde taken, het noodzakelijk te verklaren dat deze daad het delict van schisma vormt, met de daaruit voortvloeiende kerkrechtelijke gevolgen voor de betrokken gewijde ambtsdragers en leken. Zoals immers reeds in 1988 werd verklaard: “Een dergelijke ongehoorzaamheid – die in de praktijk de verwerping van het Romeinse primaat inhoudt – vormt een schismatische daad” (cf. Johannes Paulus II, Apostolische Brief Ecclesia Dei, 3). Motu proprio Ecclesia Dei
In dit verband geldt voortaan het volgende:
De gewijde dienaren die behoren tot de Priesterbroederschap van Sint Pius X bevinden zich in schisma en moeten derhalve als schismatici worden beschouwd (cf. Ecclesia Dei, 5 c; Pauselijke Raad voor Wetgevende Teksten, Toelichting op de excommunicatie wegens schisma opgelegd aan de aanhangers van de beweging van bisschop Marcel Lefebvre, 24 augustus 1996, 5-6), en zijn onderworpen aan de bij wet voorgeschreven excommunicatie (can. 1364 § 1 CIC).
Wat de leken betreft, moeten degenen die zich formeel aansluiten bij de Priesterbroederschap van Sint Pius X worden beschouwd als schismatici en geëxcommuniceerd onder de voorwaarden die zijn vastgelegd in de Toelichting van 1996 van de Pauselijke Raad voor Wetgevende Teksten (zie ibidem, 7), die van kracht blijft en die dit Dicasterie als de zijne overneemt. Nota esplicativa.
Ten slotte wordt het heilige Volk van God gewaarschuwd dat de gewijde bedienaren van de Priesterbroederschap van Sint Pius X de sacramenten onrechtmatig toedienen, en dat het door hen toegediende sacrament van boete en verzoening, en de huwelijken die zijn gesloten ten overstaan van deze bedienaren ongeldig zijn.
De Kerk zal, als zorgzame moeder, allen die tot de volle gemeenschap willen terugkeren, met oprechte genegenheid en hartelijke zorg verwelkomen. De apostolische nuntii zullen de procedures regelen die de bisdommen in de verschillende gevallen kunnen volgen.
Ten slotte worden alle gelovigen opgeroepen standvastig te blijven in gemeenschap met de paus van Rome, met de bisschoppen die met hem in gemeenschap staan, en met de hele Kerk (zie Lumen Gentium, 22; can. 751 CIC), en af te zien van deelname aan vieringen en activiteiten die worden georganiseerd door de eerdergenoemde Priesterbroederschap van Sint-Pius X.
Bron bericht en afbeelding decreet: Vaticannews.va. Afbeelding boven: rkkerk.nl.
Bisdom Rotterdam introduceert Caritas-vlaggen voor meer zichtbaarheid
Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
Het bisdom Rotterdam introduceert Caritas-vlaggen om het werk van caritas in parochies beter zichtbaar te maken. Op veel plekken is caritas nog tamelijk onzichtbaar, terwijl juist vindbaarheid van groot belang is: voor mensen die hulp nodig hebben, voor parochianen én voor iedereen rondom de geloofsgemeenschap. Met meer zichtbaarheid hopen Caritasgroepen bovendien nieuwe vrijwilligers en bestuursleden aan te trekken — met als belangrijkste doel: meer mensen kunnen helpen.
Van PCI naar Caritas
De afkorting PCI (Parochiële Caritas Instelling) wordt steeds minder gebruikt. In plaats daarvan kiezen steeds meer parochies voor de naam Caritas, een internationaal herkenbare term. “Een afkorting kan van alles betekenen, terwijl het woord caritas direct duidelijk maakt waar het om gaat,” zegt Piet Timmermans, dienstverlener diaconie en caritas van het bisdom Rotterdam. “Caritas betekent liefde. Als we dat mogen uitleggen, raken we meteen de kern van ons geloof: zorg voor elkaar en hulp bieden waar dat nodig is.”
Speciale Caritas-vlaggen
Als onderdeel van deze ontwikkeling zijn speciale Caritas-vlaggen ontworpen. Deze kunnen zowel binnen als buiten de kerk worden gebruikt en maken caritas zichtbaar en herkenbaar.
Er zijn twee varianten beschikbaar:
een gevelvlag
een beachvlag
Parochies en Caritasinstellingen uit alle bisdommen kunnen de vlaggen zelf bestellen. Via het bisdom Rotterdam zijn hiervoor een pdf-ontwerp en een korte instructie beschikbaar gesteld aan alle bisdommen. De vlaggen kunnen het hele jaar door worden gebruikt.
Mail voor meer informatie over de caritasvlaggen en om de ontwerpen te ontvangen naar de diocesaan werker voor caritas in uw bisdom, hij of zij helpt u graag verder.
Interview met kardinaal Eijk over interesse van jongeren in de katholieke kerk
Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
Kardinaal Wim Eijk reageert in een video van katholiekleven.nl op de recente belangstelling om toe te treden tot de katholieke kerk, met name onder jongeren. Hij spreekt van een opvallende ontwikkeling, waarbij vooral Generatie Z interesse toont voor het christendom en de kerk.
In het gesprek gaat de kardinaal in op verschillende factoren die volgens hem bijdragen aan deze trend. Zo wijst hij op de invloed van sociale media, waaronder platforms als TikTok, die een rol spelen in de verspreiding van religieuze overtuigingen en ervaringen onder jongeren. “Wij zijn heel blij met deze jongeren. Opmerkelijk is dat ze Christus ontdekken via sociale media. Zo zie je dat leken ook apostelen zijn geworden en veel doen om het geloof verspreiden, zeker onder leeftijdsgenoten”, aldus kardinaal Eijk.
Enthousiasme overdragen
Daarnaast signaleert hij de aantrekkingskracht van traditionele elementen binnen de kerk, zoals eucharistische aanbidding en een verzorgde liturgie. Deze zouden bijdragen aan de interesse van jongeren in het geloof. Opvallend is volgens de kardinaal ook dat jongeren niet alleen zelf betrokken raken, maar hun enthousiasme soms overdragen op oudere generaties.
Tot slot richt kardinaal Eijk zich in het interview rechtstreeks tot jongeren die op zoek zijn naar zingeving en geloof, met een boodschap over het vinden van Christus en de plek van jongeren binnen de kerk: “Ga zo vaak mogelijk naar de eucharistie. Je hoort de Schrift en de verkondiging. Je ziet hoe anderen het sacrament ontvangen en Christus persoonlijk ontmoeten. Je wordt meegenomen door de gemeenschap en zo ontstaat het verlangen om Hem te ontmoeten. […] Lees ook de Heilige Schrift. Door zijn woord horen wij Hem zelf spreken. Hij spreekt ook vandaag nog, rechtstreeks tot ons hart”, zo moedigt hij jongeren aan.
Serie video’s
De video maakt deel uit van een serie gesprekken met Nederlandse bisschoppen met katholiekleven.nl over de rol van jongeren en geloof. In deze reeks komen ook andere bisschoppen aan het woord, die elk hun perspectief geven op de relatie tussen de kerk en jonge generaties. Kijk hier voor de playlist.
