Zuid-Soedanese bisschop: Alle mensen kunnen ‘bruggen van genezing en vrede’ zijn
Vatican News |
19 mei 2026
Disclaimer: Vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
In een toespraak tot autoriteiten, religieuze leiders en alle mensen roept de bisschop van het Tombura Yambio County in Zuid-Soedan, Eduardo Hiiboro Kussala, mensen van alle achtergronden op om “de cultuur van respectvolle conversatie, verzoening en eenheid nieuw leven in te blazen.”
Door Kielce Gussie
De staat Western Equatoria in Zuid-Soedan werd vroeger aangeduid als “de Graanschuur van Zuid-Soedan”, maar ook als een Mand van Vreedzame Samenleving, het groene hart van Zuid-Soedan, de tuin van gastvrijheid, het vaderland van dialoog, het land van hard werken, het heiligdom van menselijke waardigheid,” volgens de bisschop van Tombura Yambio County in Zuid-Soedan, Eduardo Hiiboro Kussala.
Maar jaren van geweld, politieke instabiliteit, economische ontberingen, wantrouwen en ontheeming hebben “ons sociale weefsel gewond,” klaagde hij in een toespraak tot autoriteiten, religieuze leiders en de gehele bevolking.
Volgens het Vaticaanse nieuwsagentschap Fides heeft de staat Western Equatoria te maken gehad met talloze aanvallen van het Leger van de Heer (LRA) en heeft in de loop der jaren verschillende conflicten ervaren. Toch benadrukte de bisschop dat één waarheid door “al deze pijnlijke jaren” zeer duidelijk werd. “Geweld genas onze gemeenschappen niet. Haat herstelde het vertrouwen niet. Wraak creëerde geen vrede,” legde hij uit.
Het leven is een gift van God
Ware vrede, zei bisschop Hiiboro, komt door dialoog. Om deze reden deed hij een oproep: “Laten we de cultuur van respectvolle conversatie, verzoening en eenheid nieuw leven inblazen. Laat leiders eerlijk tegen gemeenschappen spreken.”
Deze bisschop drong er bij autoriteiten van alle niveaus en posities op aan-hoofden, kerken, jongeren, vrouwen, intellectuelen, het maatschappelijk middenveld en gezinnen-om “bruggen van genezing en vrede” te worden. Bovendien benadrukte hij het belang van het beschermen van de heiligheid van het menselijke leven, aangezien “het leven een gift van God is.”
De gevaren van media
In zijn boodschap wees bisschop Hiiboro erop hoe ongepaste gebruik van media schadelijk kan zijn. “Vandaag kan één ondoordachte boodschap relaties die generaties lang zijn opgebouwd, vernietigen,” waarschuwde hij. “Woorden zijn krachtig” omdat ze kunnen opbouwen, afbreken, verenigen of splitsen.
Bovendien merkte hij op dat de samenleving is gevormd en gebouwd op “wat haar mensen voortdurend planten door woorden, houdingen en daden.” Daarom benadrukte de bisschop de noodzaak om een taal te gebruiken die verenigend, respectvol, wijs, aanmoedigend en verantwoordelijk is. Met dit in gedachten nodigde hij iedereen uit om terug te keren naar gebed, kijkend in het bijzonder naar de Vorst van Vrede.
Vrede, legde de bisschop van Tombura Yambio uit, “verandert houdingen, geneest herinneringen, verzacht bitterheid en vernieuwt gemeenschappen.”
Een oproep aan alle volken voor vrede
Bisschop Hiiboro is al lange tijd toegewijd aan het cultiveren van dialoog en het bewaren van mensenrechten in deze staat Western Equatoria van Zuid-Soedan. Ter afsluiting van zijn boodschap drong hij er bij iedereen op aan om te kiezen voor eenheid in plaats van verdeeldheid: “Aan politieke leiders: leiderschap is dienst, geen verdeeldheid. Aan de jongeren: gebruik je energie en intelligentie om de toekomst te bouwen door middel van onderwijs, landbouw, innovatie, ondernemerschap en vredesopbouw.”
Bij het spreken tot vrouwen moedigde de bisschop hen aan in hun missie als “bewakers van leven, genezing en verzoening.” Traditionele leiders, drong hij aan, moeten de wijsheid terugvinden die in dialoog, geduld en moreel leiderschap wordt aangetroffen. De bisschop riep zijn medekerkleiders op om volhardend te blijven in het verdedigen van waarheid, gerechtigheid, vrede en eenheid zonder angst of tribalisme.
Afsluitend deed bisschop Hiiboro een laatste oproep aan “ons volk: laten we samenwerken om Western Equatoria terug te brengen naar totale vrede, ontwikkeling en welvaart, zodat onze staat een moedige bijdrage kan leveren aan de eenheid en toekomst van Zuid-Soedan.”
Bedankt voor het lezen van ons artikel. Je kunt op de hoogte blijven door je in te schrijven voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
Vijftien citaten uit de eerste encycliek van paus Leo XIV Magnifica Humanitas
Disclaimer: Samenvatting en vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
Paus Leo XIV heeft zijn eerste encycliek uitgebracht, genaamd Magnifica Humanitas, die belangrijke thema's behandelt zoals kunstmatige intelligentie, menselijke waardigheid, de telefoons van kinderen, autonome wapens, doomscrolling, de mysteries van de menselijke ziel en de onvervangbare waarde van het menselijke bestaan in het licht van God. De volledige tekst is online beschikbaar en bevat krachtige citaten zoals de oproep tot solidariteit, het belang van menselijke relaties, en de noodzaak om te waken over menselijke waardigheid in het tijdperk van technologie. De encycliek benadrukt dat technologie nooit neutraal is en de verantwoordelijkheden van de mens in deze tijd onderstreept. Het pleit voor een cultuur van liefde door middel van kleine, consistente daden en benadrukt dat zelfs de meest geavanceerde systemen nooit de waarde van het menselijke leven kunnen scheppen.
„Nooit heeft de mensheid zoveel macht over zichzelf gehad.” (par. 4)
„In de praktijk is technologie echter nooit neutraal, omdat ze de kenmerken aanneemt van hen die haar bedenken, financieren, reguleren en gebruiken. Daarom is de fundamentele keuze niet tussen een ‘ja’ of ‘nee’ tegen technologie, maar veeleer tussen het bouwen van Babel of het herbouwen van Jeruzalem; tussen een macht die pretendeert de hemelen te domineren en een volk dat in Gods aanwezigheid samenwerkt om de muren van broederlijke samenleving te herbouwen.” (par. 9)
„In het tijdperk van kunstmatige intelligentie, waarin de menselijke waardigheid bedreigd wordt door nieuwe vormen van dehumanisering, is het onze dringende plicht om diep menselijk te blijven. We moeten de grootheid van de mensheid, die ons geschonken is en in haar volheid geopenbaard in Christus, liefdevol beschermen — een luister die geen enkele machine ooit kan vervangen.” (par. 15)
„Zo zullen de ‘verworpen stenen’ — de armen, de zieken, de migranten en de kleinsten onder ons — de hoeksteen worden, en zal er op aarde een stevig, gastvrij gemeenschappelijk huis verrijzen, waar liefde en trouw elkaar eindelijk ontmoeten, en gerechtigheid en vrede elkaar omarmen (vgl. Ps 85:10).” (par. 16)
„De menselijke waardigheid hangt niet af van iemands capaciteiten, rijkdom of positie in het leven, noch van de goede of foute keuzes die men maakt; ze is een gave die voorafgaat aan en elke persoon overstijgt, geschonken door God als een uitdrukking van zijn onfeilbare liefde.” (par. 50)
„Onder deze ideologieën beschouw ik vooral die als bijzonder verraderlijk die suggereert dat elke persoon zijn of haar eigen waarde moet verdienen of rechtvaardigen, tot het punt waarop men meer waarde toekent aan hen die efficiënter of effectiever zijn.” (par. 51)
„Geen enkele zonde, mislukking, vernedering of uitsluiting kan de diepe waarde verminderen van een menselijk leven dat God heeft gewild en tot bestaan heeft geroepen.” (par. 52)
„Solidariteit vereist dat beslissingen over data, algoritmen, platforms en kunstmatige intelligentie niet alleen rekening houden met het onmiddellijke voordeel voor enkelen, maar ook met de impact op alle volkeren en op toekomstige generaties.” (par. 76)
„Voor een algoritme is een fout een gebrek dat moet worden gecorrigeerd; voor een mens daarentegen kan een fout een katalysator zijn voor een diepgaande verandering. De toekomst van een persoon is niet berekenbaar, maar hangt af van zijn vrijheid — verheven door de onuitputtelijke genade van God — en van de relaties die hij cultiveert.” (par. 128)
„Het bezit van een persoonlijke mobiele telefoon op te jonge leeftijd en het gebruik ervan zonder toezicht van volwassenen kan de kwetsbaarheden van jongeren verergeren, verslaving bevorderen en hen blootstellen aan isolatie, pesten en cyberpesten, evenals aan druk om intieme beelden of gevoelige informatie te delen.” (par. 141)
„Zelfs in de donkerste nachten roept de Heer mannen en vrouwen op die weigeren op te geven, die volharden in het doen van het goede, die de kwetsbaren beschermen en wegen naar verzoening openen. De herinnering aan de heiligen, de rechtvaardigen en de vaak vergeten vredestichters toont ons dat genade het conflict niet als bij toverslag wegneemt, maar integendeel een actieve weerstand tegen het kwaad inspireert en een verbazingwekkende creativiteit in het doen van het goede.” (par. 211)
„De beschaving van de liefde zal niet ontstaan uit één enkele of spectaculaire geste, maar uit de som van kleine en standvastige daden van trouw, die als een bolwerk dienen tegen dehumanisering.” (par. 213)
„‘Laten we de woorden ontwapenen en we zullen helpen de wereld te ontwapenen.’ Woorden hebben een enorme kracht, iets wat we in onze dagelijkse interacties ervaren; gesproken woorden kunnen bijvoorbeeld onze stemming ten goede of ten kwade veranderen.” (par. 214)
„Geen enkel computergestuurd systeem, hoe geavanceerd ook, kan een hart creëren dat zichzelf geeft, of een geweten dat goed van kwaad onderscheidt. Zelfs wanneer machines uitblinken in efficiëntie, blijft een menselijk gezicht dat vraagt om gezien te worden het centrum van onze geschiedenis. Dit menselijke gezicht is de volheid waar de geschiedenis naartoe beweegt.” (par. 233)
„Laten we trouw blijven aan de waarheid! Terwijl we leven te midden van voortdurende stromen van informatie, meningen en beelden, weten we hoe gemakkelijk het is om beslissingen en voorkeuren te beïnvloeden via steeds geavanceerdere algoritmen. In deze context is het van groot belang om harten te cultiveren die de waarheid liefhebben, het juiste verkiezen ondanks de meest verleidelijke inhoud, en wijsheid nastreven in plaats van onmiddellijke resultaten.” (par. 237)
Anna Rowlands: Paus Leo’s ‘Magnifica humanitas’ zal een blijvende impact hebben
Disclaimer: Vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
Naar aanleiding van de onthulling van de encycliek 'Magnifica humanitas' van paus Leo XIV, zegt professor Anna Rowlands, theoloog aan de Universiteit van Durham, tegen Vatican News dat zo'n krachtige boodschap-die zowel de voordelen als de gevaren van ons AI-tijdperk aanpakt-een blijvende indruk zal achterlaten op de Kerk en de wereld.
Door Deborah Castellano Lubov
"Er is geen morgen om over deze kwesties na te denken."
Het document, ondertekend door paus Leo op 15 mei - de 135e verjaardag van paus Leo XIII's baanbrekende encycliek Rerum Novarum - werd onthuld in de Nieuwe Synodezaal van het Vaticaan in het bijzijn van de paus zelf.
Professor Rowlands was een van de sprekers tijdens de presentatie, samen met kardinaal Víctor Manuel Fernández, prefect van het Dicasterie voor de Geloofsleer; kardinaal Michael Czerny, S.J., prefect van het Dicasterie voor de Bevordering van Integraal Menselijk Ontwikkeling; Christopher Olah, medeoprichter van Anthropic en hoofd van onderzoek naar AI-interpretatie; en professor Leocadie Lushombo, professor politieke theologie en katholiek sociale gedachte aan de jezuïetenopleiding van de Santa Clara Universiteit in Californië.
Kardinaal staatssecretaris Pietro Parolin hield de afsluitende opmerkingen voordat paus Leo XIV de aanwezigen toesprak en zijn apostolische zegen verleende.
"Magnifica humanitas" wordt gepromulgeerd in het Vaticaan (@Vatican Media)
'Absoluut vitaal bijdrage'
In een gesprek met Vatican News aan de zijlijn van het evenement beschreef professor Rowlands de encycliek als "een absoluut vitale bijdrage" om twee hoofdredenen.
Ten eerste, zei ze, staat de mensheid voor een moment van diepe urgentie met betrekking tot de technologische kwesties die in het document worden behandeld.
"Er is geen morgen om over deze kwesties na te denken," waarschuwde ze, "want hun impact op werkplekken, op arbeid, op migranten, op gezinnen, op de politieke samenleving en op conflicten wereldwijd is nu, en was gisteren, en zal ook morgen doorgaan."
Tegelijkertijd erkende ze dat veel mensen zich onzeker of onbevoegd voelen om zich bezig te houden met vragen rond kunstmatige intelligentie.
"Er is een soort hoop dat op de een of andere manier, en de Heilige Vader zegt dit in het document, misschien iemand anders over deze dingen zal nadenken," merkte ze op. "Maar we moeten erover nadenken, en we moeten er samen over nadenken."
De noodzaak van ruimtes waar alle stemmen worden gehoord
De theoloog suggereerde dat een van de centrale zorgen van Magnifica Humanitas het waarborgen is dat deze vragen niet alleen aan privéruimtes worden overgelaten die voornamelijk zijn gevormd door winst in plaats van door menselijke waardigheid.
"Hoe creëren we gemeenschappelijke ruimtes," vroeg ze, "waar met name de stemmen van de meest gemarginaliseerde, en degenen die het hardst worden getroffen door de realiteit van een algoritmische ordening, een digitaal horizon, en een AI-wereld, als eerste worden gehoord?"
De encycliek, legde ze uit, stelt dat die stemmen centraal moeten staan in elk gesprek dat bedoeld is om het gemeenschappelijke goed te bevorderen.
Professor Rowlands benadrukte ook de "unieke stem" van de paus op het wereldtoneel bij het stellen van diepere morele en spirituele vragen over de mensheid zelf.
Dr Anna Rowlands en andere sprekers tijdens de lancering van de encycliek (@Vatican Media)
Paus Leo daagt de samenleving uit om na te denken over belangrijke vragen
De Heilige Vader, zei ze, daagt de samenleving uit om na te denken over fundamentele vragen: "Wat denken we dat menselijk leven is? Wie zijn we als mensen? Welke visie en doel streven we na in onze menselijkheid en in ons leven samen?"
"Hij biedt ons een zeer sterke set kritiek," vervolgde ze, "op de valse verhalen, de valse narratieven over wat het betekent om mens te zijn, met name die welke macht en overheersing over anderen plaatsen, of het nu in de politiek, oorlog, conflict of de economie is."
In tegenstelling tot die verhalen stelt paus Leo voor wat ze beschreef als "een behoorlijk mooie visie van een beschaving van liefde."
Professor Rowlands zei dat de encycliek de mensheid oproept om een gedeelde morele verbeelding te herstellen, vooral "een manier om elkaar en de wereld te zien die de inherente waarde van de menselijke persoon erkent."
De tekst, stelde ze voor, waarschuwt tegen het overdragen van menselijke waardigheid aan technologische hulpmiddelen of het voorstellend dat AI op de een of andere manier "menselijker" zou kunnen worden dan de mensheid zelf, terwijl het tegelijkertijd onze eigen menselijkheid vermindert.
Een uitnodiging, om langdurige impact te hebben
Tegelijkertijd, zei Dr. Rowlands, is het document ook een uitnodiging.
"We moeten samen die beschaving van liefde opbouwen," zei ze. "En dat doen we alleen door volledig te leven vanuit het besef dat we finite wezens zijn die voor liefde zijn geschapen, hunkeren naar rechtvaardigheid, en dat we die wereld samen creëren in participatie."
Professor Rowlands besloot door te reflecteren op Magnifica humanitas binnen de bredere traditie van de katholieke sociale leer.
"Magnifica humanitas is fris en nieuw omdat het AI aanpakt," zei ze, "maar het staat binnen een lange traditie van encyclieken die zich richten op industrialisatie, kapitalisme, de arbeidsomstandigheden en de betekenis van technologie voor mensen."
De boodschap van de encycliek van paus Leo XIV, suggereerde ze, is er een die veel verder dan het heden zal resoneren en generaties zal beïnvloeden.
"Magnifica humanitas" gepresenteerd in het Vaticaan (@Vatican Media)
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
Peru: Kardinalen, bischoppen knielen voor ‘Sodalitium’ slachtoffers
Disclaimer: Vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
Bij een Mis van Reparatie knielden Vaticaanse delegaties en Peruaanse geestelijkheid voor boeren in Peru en vroegen om vergiffenis, naar aanleiding van jarenlange verzoeken van de inheemse gemeenschap om "reparatie" in reactie op de misbruiken die leden van de "Sodalitium Christianae Vitae," een in 2025 ontbonden kerkorganisatie, hebben aangedaan.
Door Salvatore Cernuzio
Een delegatie van het Vaticaan, waaronder kardinalen, bisschoppen en een priester, en vertegenwoordigers van de Katholieke Kerk in Peru, knielden voor boeren (campesinos) in Peru als een teken van vergiffenis voor gerechtigheid en verzoening die te laat kwam.
Het was een diep symbolische en tegelijkertijd ontroerende geste die plaatsvond op de avond van 23 mei, voor het altaar van de parochie San Juan Bautista in Catacaos, een stadje op een paar kilometer van Piura in het noorden van Peru.
In de kerk met uitzicht op de Plaza de Armas kregen de campesinos van het inheemse Tallán-volk een tastbaar teken van de bereidheid van de vertegenwoordigers van de Kerk van het land om het goed te maken, na meer dan een decennium van misbruiken, vervolging, onteigeningen, intimidatie en schendingen van sociale en arbeidsrechten, gepleegd door sectoren en leden die verbonden zijn met het "Sodalitium van het Christelijke Leven" (SCV).
In 2025 ontbond paus Franciscus Sodalitium, een kerkelijke organisatie, na bewezen schandalen van misbruik en corruptie, die aan het licht zijn gebracht door het onderzoekswerk van journalisten Pedro Salinas en Paola Ugaz.
"We hadden twintig jaar geleden moeten komen…"
Deze daad was een reactie op de verzoeken van de boeren aan monsignor Jordi Bertomeu, een functionaris van het Dicasterium voor de Geloofsleer die een jaar geleden naar Peru was gestuurd als apostolisch commissaris voor het ontbindingsproces van Sodalitium. Het gebaar van de Vaticaanse delegatie en het verzoek om vergiffenis vormden de culminatie van de Eucharistische liturgie die werd gevierd op de solemniteit van Pinksteren in San Juan Bautista.
Monsignor Bertomeu bracht twee weken door met het luisteren naar slachtoffers in de Nuntiatuur in Peru. Hij concelebreerde de Mis met kardinalen Carlos Castillo Mattasoglio, aartsbisschop van Lima, en Pedro Barreto, emeritus aartsbisschop van Huancayo, evenals aartsbisschoppen Luciano Maza van Piura en Alfredo Vizcarra van Trujillo.
Autoriteiten, leden van het maatschappelijk middenveld en het diplomatiek korps waren ook aanwezig, samen met de boeren van Catacaos, die witte bloemen vasthielden. Familieleden van Cristino Melchor Flores en Guadalupe Zapata Sosa, inheemse leiders die stierven na actief verzet tegen de grondhandel die verbonden was met bedrijven die met Sodalitium geassocieerd zijn, evenals andere familieleden en leden van de landbouwgemeenschap van Catacaos, kwamen ook samen voor dit evenement. "We hadden twintig jaar geleden moeten komen; vandaag vragen we vergiffenis," zei monsignor Bertomeu.
Vernieuwing en hoop
In zijn homilie sprak kardinaal Castillo Mattasoglio over een engagement "op het pad van vernieuwing" evenals "een authentiek teken van hoop voor de mensheid." Hoop na de "tragedie" veroorzaakt door "een groep binnen de Kerk die helaas een schaduw erover werpt."
Een moment tijdens de Mis van reparatie in de parochie San Juan Bautista in Catacaos, een paar kilometer van Piura
"Vandaag willen we deze schande overwinnen" en verder gaan op het "pad van verzoening" dat begonnen is door paus Franciscus en voortgezet door paus Leo XIV, die de kwestie van Sodalitium al op talrijke gelegenheden tijdens zijn tijd als bisschop in Peru had aangesneden en steun had geboden aan slachtoffers.
"We komen als een teken van solidariteit, klaar om niet alleen vergiffenis te vragen in naam van de Kerk-aangezien het een groep binnen de Kerk was die het probleem heeft gecreëerd dat jullie vandaag nog steeds ervaren-maar ook om ons te verbinden aan het vernieuwen van de Kerk en door te gaan op het pad van vernieuwing dat door de laatste twee pausen is gevolgd," verzekerde de kardinaal.
"We kunnen niet vergeten, en we mogen niet vergeten," voegde hij eraan toe, "maar we moeten weten hoe we moeten herinneren om te corrigeren. Niet alleen om onszelf te corrigeren-omdat we allemaal zondaren zijn-maar om te helpen die mensen te corrigeren die zichzelf als oncorrigeerbaar beschouwen, die zichzelf als goden beschouwen; en wij zijn geen goden, wij zijn mensen, zondaren, die kunnen en moeten veranderen en verbeteren."
Appel voor vrede
Kardinaal Mattasoglio riep vervolgens op tot vrede-de "ongewapende en ontwapende vrede" die paus Leo als een centraal thema van zijn pontificaat heeft gesteld. Een vrede die niet "met wapens" wordt bereikt, maar door "woorden," "gebaren," door de eenvoudige mensen die "oproepen om protagonisten te zijn" en "samen te bouwen, zoals gebeurt met alle volksbewegingen in de wereld, die verborgen zijn maar ontwaakt en iedereen overtuigen dat we de mensheid moeten regenereren."
De toewijding van paus Leo, de oproep van paus Franciscus
"Als vrede wordt opgebouwd met vrede, met dialoog, met erkenning van mensen en de waarde die elk van ons heeft, dan is het blijvend," zei kardinaal Castillo, opnieuw citerend paus Leo. Hij verwees ook naar "iets dat paus Franciscus heel graag zei," dat hij "jullie heel graag had" en "een speciale herinnering had aan het feit dat werkende mensen enorm lijden maar nooit de hoop mogen verliezen."
De kardinaal herinnerde zich een van zijn laatste gesprekken met de Argentijnse pontiff voor zijn dood: "Je spreekt van volksbewegingen, maar het zijn geen beroemde bewegingen." De paus antwoordde: "Ja, maar het zijn als zaadjes, en ze zijn overal. Ze zijn verborgen, maar ze zullen zich onthullen."
Een groep uit de inheemse landbouwgemeenschappen van het Tallán-volk
De oproep van kardinaal Mattasoglio was daarom om de boodschap van hoop te verspreiden, "vandaag urgenter dan ooit" in het licht van "krachtige krachten" die "de wereld willen vernietigen." De wereld, echter, "behoort aan God en behoort iedereen toe, laten we doen wat het Evangelie van vandaag zegt: door te vergeven, erkennen we de waarde van de ander," besloot de aartsbisschop van Lima, dankend aan de campesinos (boeren) die in de parochie bijeen waren: "Dank u voor het helpen."
Dank u voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u in te schrijven voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
Paus Leo presenteert ‘Magnifica humanitas’ en roept op tot ontwapening van AI
Disclaimer: Vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
Paus Leo XIV presenteert "Magnifica Humanitas" als het antwoord van de Kerk op de uitdagingen die kunstmatige intelligentie met zich meebrengt, en roept op om AI te "ontslaan" van logica's van dominantie, uitsluiting en oorlog. Met parallellen naar Rerum Novarum dringt de paus er bij de wereldgemeenschap op aan om technologische vooruitgang in dienst te stellen van menselijke waardigheid, solidariteit en het algemeen welzijn.
Door Linda Bordoni
Bij de presentatie van zijn eerste sociale encycliek, Magnifica Humanitas, deed paus Leo XIV een oproep om kunstmatige intelligentie stevig in dienst van de mensheid te stellen, en waarschuwde tegen technologieën die dominantie, uitsluiting en oorlog bevorderen.
Tijdens zijn toespraak aan de deelnemers die maandag in de Synodehal bijeen waren voor de presentatie van de encycliek, beschreef de paus de huidige technologische revolutie als een "epocale keerpunt" vergelijkbaar met de omwenteling waarmee paus Leo XIII werd geconfronteerd tijdens de Industriële Revolutie.
"Kunstmatige intelligentie raakt al vele gebieden van ons leven en beïnvloedt beslissingen die de menselijke coexistentie vormgeven," zei hij, daarbij opmerkte dat het ook "dramatisch verandert hoe oorlog wordt gevoerd."
Een nieuw "Rerum Novarum"-moment
Met een directe parallel naar de historische encycliek van paus Leo XIII uit 1891, Rerum Novarum, zei paus Leo XIV dat de Kerk vandaag evenzeer wordt opgeroepen om de "nieuwe dingen" van deze tijd te interpreteren in het licht van het Evangelie en de waardigheid van de menselijke persoon.
Hij legde uit dat Magnifica Humanitas voortkwam uit uitgebreide luistertochten met wetenschappers, ingenieurs, opvoeders, politieke leiders en families die zich zorgen maken over de toekomst van jongere generaties. Tegelijkertijd zei hij dat hij "zeer alarmerende stemmen" had gehoord met betrekking tot autonome wapensystemen en algoritmes die toegang tot gezondheidszorg, werkgelegenheid of beveiliging kunnen ontzeggen op basis van onrechtvaardige en vooringenomen gegevens.
Uit dat proces van onderscheid kwam een overtuiging die duidelijk in de encycliek wordt verwoord: "kunstmatige intelligentie moet worden ontschadigd."
De paus erkende de kracht van de uitdrukking en zei dat de ernst van het huidige moment woorden vereist die in staat zijn "de gewetens te wekken en wegen voor de mensheid aan te geven."
Paus Leo presenteert de encycliek in het Vaticaan (@Vaticaanse Media)
Technologie en morele verantwoordelijkheid
Terugblikkend op de langdurige steun van de Kerk voor nucleaire ontwapening, zei de paus dat elke grote technologische macht moet worden vergezeld door morele onderscheiding en publieke verantwoording.
"In soortgelijke zin vraagt kunstmatige intelligentie nu om 'ontslaan', bevrijd van logica's die het tot een instrument maken van dominantie, uitsluiting of dood," zei hij.
Met een citaat uit de bemoediging van Sint-Paulus om "wakker te blijven" (1 Thess 5:6), waarschuwde de Heilige Vader dat de vrede zelf in gevaar is wanneer technologie het kritische gevoel en de morele waakzaamheid van de mensheid verzwakt.
Toch benadrukte de paus dat de taak voor de mensheid niet louter is om gevaarlijke technologieën te beteugelen, maar ook om samen een rechtvaardigere toekomst op te bouwen.
"Niemand herbouwt alleen"
Reflecterend op zijn jaren als missionaris in Peru, herinnerde paus Leo XIV zich de verwoesting die veroorzaakt werd door stortregens en overstromingen in 2017, en zei dat hij daar leerde dat herbouwen veel meer inhoudt dan het herstellen van fysieke structuren.
"Het betekent het herstellen van banden, het herstellen van vertrouwen en het herontwaken van hoop voor de toekomst," zei hij, eraan toevoegend dat "niemand alleen herbouwt."
De paus wendde zich vervolgens tot de Bijbelse figuur van Nehemia die de muren van Jeruzalem herbouwde, en presenteerde het beeld als een voorbeeld voor de ethische constructie van het digitale tijdperk.
"Kunstmatige intelligentie kan een bouwplaats van geschiedenis zijn binnen een horizon van gemeenschap, waarin technologische vooruitgang leert de menselijke levens te dienen," zei hij.
De menselijke persoon in het midden
Met een verwijzing naar de leer van Sint-Paulus VI dat authentieke ontwikkeling "elke mens en de hele mens" betreft, benadrukte paus Leo XIV dat niemand mag worden uitgesloten van de digitale transformatie en dat mensen nooit mogen worden gereduceerd tot "productiviteit," "cognitieve prestaties," of "slechts gegevens."
"De persoon draagt in zichzelf - of zelf - een vrijheid, een interioriteit en een roeping tot liefde en aanbidding die geen enkele machine kan vervangen of blokkeren," zei hij.
De Heilige Vader riep op tot samenwerking tussen naties, instellingen, technologieontwikkelaars en degenen die het meest door technologische systemen worden getroffen, om ervoor te zorgen dat vooruitgangen in kunstmatige intelligentie de hele menselijke familie ten goede komen en niet slechts "een bevoorrechte paar."
Een "beschaving van liefde"
Paus Leo XIV bevestigde de wens van de Kerk om "met nederigheid en openhartigheid" bij te dragen aan wereldwijde gesprekken over kunstmatige intelligentie, niet door technische expertise te bieden, maar door een visie van de menselijke persoon te waarborgen die geworteld is in waardigheid, geweten en openheid naar God.
Hij nodigde iedereen uit om "ambachtslieden van de hoop" te worden en drong er bij gelovigen en niet-gelovigen op aan om samen te werken aan "een meer humaine en broederlijke samenleving."
Het initiatief werd toevertrouwd aan de Maagd Maria, wiens Magnificat "zingt van de grootsheid van God die de nederigen verheft," en de Heilige Vader bad dat de "beschaving van liefde" die door Sint-Paulus VI en Sint-Johannes Paulus II werd voorzien, kan blijven groeien in de geschiedenis.
Deelnemers aan de lancering van de encycliek ontvangen een exemplaar van het document (@Vaticaanse Media)
Dank u voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
De paus roept Europa op om families te steunen te midden van de demografische crisis
Disclaimer: Vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
Paus Leo XIV waarschuwt dat de demografische achteruitgang van Europa de intergenerationele solidariteit en de toekomst van de samenleving bedreigt, en roept op tot vernieuwde steun voor gezinnen en menselijke waardigheid. Tegenover Europese wetgevers zegt hij dat alleen een "nieuwe lente voor het gezin" de groeiende sociale en culturele steriele situatie op het continent kan overwinnen.
Door Vatican News
Paus Leo XIV drong maandag aan bij Europese leiders om de demografische crisis van het continent aan te pakken met vernieuwde steun voor gezinnen, intergenerationele solidariteit en de waardigheid van het menselijk leven, en waarschuwde dat Europa het risico loopt "het 'oude continent'" te worden, niet alleen vanwege zijn geschiedenis, maar ook vanwege de vergrijzing van de bevolking.
Bij het adresseren van leden van de Intergroepering Demografie van het Europese Parlement, die bijeen waren in het Vaticaan, samen met civiele en politieke vertegenwoordigers, beschreef de Heilige Vader de dalende geboortecijfers en de vergrijzing van de bevolking als "een urgente uitdaging met praktische implicaties voor miljoenen mensen en hun gezinnen."
Een crisis die verder gaat dan statistieken
De paus benadrukte dat demografische vragen niet kunnen worden gereduceerd tot alleen cijfers.
"Demografische gegevens zijn niet slechts statistieken, maar spreken van vaderschap, moederschap en kinderen," zei hij, eraan toevoegend dat "kinderen de toekomst zijn."
Door de late paus Franciscus te citeren, herinnerde paus Leo XIV aan de bezorgdheid dat Europa een "oud continent" aan het worden is vanwege zijn "voortschrijdende leeftijd," en wees op de sociale gevolgen van de demografische achteruitgang, waaronder wat hij noemde de "pandemie van eenzaamheid."
Hij herhaalde dat authentieke en duurzame ontwikkeling afhangt van solidariteit tussen generaties, en waarschuwde dat een dergelijke balans in toenemende mate afwezig is in heel Europa.
Bezorgdheid over culturele "steriliteit"
Paus Leo XIV reflecteerde ook op wat hij beschreef als een verzwakking van de Christelijke wortels van Europa in de afgelopen decennia.
Hij zei dat de afwijzing van de Christelijke inspiratie die de oprichters van de Europese instellingen heeft geleid heeft bijgedragen aan een "tijd van drastische steriliteit," niet alleen omdat velen zijn "ontdaan van het recht om geboren te worden," maar ook omdat jongere generaties vaak niet de materiële en culturele fundamenten hebben ontvangen die nodig zijn om de toekomst onder ogen te zien.
De paus vernietigde wat hij noemde tegenstrijdige benaderingen in sommige hedendaagse beleidsmaatregelen die beweren gezinnen te steunen en tegelijkertijd "discriminatie tegen moederschap bevorderen, abortus als een recht handhaven, en de basis ondermijnen van de wens om een gezin te stichten."
Tegelijkertijd uitte hij zijn dankbaarheid voor initiatieven en instellingen die werken aan de ondersteuning van gezinnen en demografische vernieuwing.
Gegeten aan de kern van de samenleving
De Heilige Vader benadrukte dat de demografische uitdaging moet worden aangepakt door gecoördineerde samenwerking tussen politieke instellingen, academici en de civil society.
Hij beschreef de demografische vraag als "een cruciale keerpunt voor de antropologische, sociale en economische toekomst van Europa." Hij moedigde een dialoog aan die Christenen als "een integraal onderdeel" van de civil society omvat.
In het hart van elke blijvende oplossing, zei de paus, ligt de waardigheid van elke persoon en de fundamentele rol van het gezin.
Terugblikkend op de leer van Sint Johannes Paulus II, beschreef paus Leo XIV het gezin als "de eerste en onvervangbare school van het sociale leven," gebaseerd op het huwelijk tussen een man en een vrouw.
Hij voegde toe dat beleidsmaatregelen de actieve deelname van gezinnen aan het sociale, politieke en culturele leven moeten versterken, terwijl het beginsel van subsidiariteit wordt gerespecteerd, en zo zowel buitensporige staatsinterventie als radicaal individualisme wordt vermeden.
Een "verse lente" voor Europa
Ter afsluiting van zijn toespraak zei paus Leo XIV dat de visie van de Kerk niet streeft naar een terugkeer naar vroegere sociale modellen, maar eerder duurzame principes voorstelt die in staat zijn samenlevingen te leiden terwijl zij fundamentele vragen over het menselijke leven, de samenleving en de toekomst van komende generaties onder ogen zien.
De paus benadrukte de samenwerking tussen de Federatie van Katholieke Gezinsverenigingen in Europa (FAFCE) en de Commissie van de Bisschoppenconferenties van de Europese Unie (COMECE) als voorbeelden van vruchtbare samenwerking gericht op het bevorderen van menselijke waardigheid en het algemeen welzijn.
"Een oprecht menselijke weg kan worden geopend voor het oplossen van de demografische crisis," zei hij, een weg die "gericht is op het algemeen welzijn, en het welzijn van toekomstige generaties."
"Inderdaad," concludeerde de Heilige Vader, "kan alleen een nieuwe lente voor het gezin de winterkou van onze vergrijzende bevolkingen transformeren."
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door ons dagelijkse nieuwsbrief te abonneren. Klik hier
Honderden kerken openen de deuren voor iedereen terwijl Europa ‘nacht van de kerken’ markeert
Disclaimer: Samenvatting en vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
Honderden christelijke kerken en religieuze locaties in Centraal-Europa openen op de avond van 29 mei hun deuren voor de Nacht van de Kerken, een jaarlijkse oecumenische initiatief dat bijna 1 miljoen bezoekers trekt in Tsjechië en Oostenrijk samen. Dit evenement, nu in zijn 18e jaar in Tsjechië, nodigt gelovigen en niet-gelovigen uit om kerken, kapellen en synagogen te verkennen via concerten, tentoonstellingen, gesprekken, rondleidingen en gebed - vaak tot laat in de nacht. Dit jaar is het thema in Tsjechië en Slowakije "Moed."
Vorig jaar namen meer dan 460.000 bezoekers en 25.000 vrijwilligers deel in Tsjechië, een stijging van 40.000 bezoekers en 5.000 vrijwilligers ten opzichte van het jaar daarvoor. In Oostenrijk werden rond de 300.000 bezoekers geteld in de afgelopen twee jaar. De aartsbisschop van Praag, Stanislav Přibyl, benadrukte het belang van moed om de drempel van een kerk over te steken en nodigde mensen uit om elkaar te ontmoeten. In Wenen nodigden aartsbisschop Josef Grünwidl en bisschop Cornelia Richter gasten uit voor een diner en discussie.
Organisatoren in Wenen verwachten meer dan 100.000 bezoekers te verwelkomen die kunnen kiezen uit meer dan 170 deelnemende kerken en uitnodigingen voor diverse uitvoeringen. In Slovenië riep aartsbisschop Bernard Bober mensen op om te komen en een plek van gebed en ontmoeting te creëren.
Tijdens het evenement in 2023 kwamen voormalige parochianen van het dorp Radovesice samen boven de plek van hun verwoeste dorp ter herdenking van de 40e verjaardag van de sloop. De Nacht van de Kerken, die zijn oorsprong vond in Frankfurt am Main in 1995, heeft zich verspreid naar meerdere landen en vindt doorgaans eind mei plaats.
(foto credit: Caritas/Hermann Wakolbinger/Lange Nacht der Kirchen)
Disclaimer: Vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
Onze redacteur reflecteert op de eerste encycliek van paus Leo XIV 'Magnifica humanitas,' waarin de paus oproept tot technologische vooruitgang zonder dat het menselijke hart achteruitgaat.
Door Andrea Tornielli
In het tijdperk van kunstmatige intelligentie, met de menselijke waardigheid in gevaar van overschaduwing door enorme concentraties van technologische macht die buiten alle controle zijn, en door nieuwe vormen van dehumanisering, roept paus Leo XIV ons op tot de "dringende plicht" om diep menselijk te blijven.
De opvolger van Petrus nodigt ons uit om technologie te laten vooruitgaan "zonder het hart te laten achteruitgaan," zelfs temidden van onze tijden vol polarisatie en geweld, waarin de uitbreiding van een "cultuur van macht" en oorlog als instrument van internationale politiek worden gerehabiliteerd.
Hij nodigt ons uit om de grenzen en kwetsbaarheid van de mensheid te accepteren en deze niet als een fout te beschouwen die gecorrigeerd moet worden, zoals technocratische ideologie doet. De paus vermaant ons om naar de wereld te kijken niet vanuit het standpunt van de machtigen, maar van onderaf, door de ogen van degenen die lijden, te beginnen met de minsten.
We moeten de mensheid beschouwen, zegt hij, door de ogen van God, die onze zwakte op Zich heeft genomen en deze heeft getransformeerd in een plaats van redding, want "zelfs wanneer machines uitblinken in efficiëntie, blijft een menselijk gelaat dat om aandacht vraagt het middelpunt van onze geschiedenis."
Magnifica humanitas-de eerste encycliek van paus Leo XIV-is niet primair een analytische tekst over kunstmatige intelligentie, noch gaat het in op de details van processen die voortdurend evolueren.
Het is eerder een "summa" die de principes van de Sociale Leer van de Kerk toepast op onze tijd van AI, door de belangrijke punten van het pauselijke magisterium te consolideren en bij te werken.
Het is een tekst die een einde maakt aan het misverstand van degenen die, vertrouwend op de absolute vrijheid van markten en nieuwe technologieën, de leer van de pausen over de noodzaak van gedeeld menselijk bestuur van AI, integrale ecologie, economische structuren die "structuren van zonde" worden, en de afwijzing van oorlog, de rug toekeren.
Paus Leo XIV, die zijn naam ontleende aan paus Leo XIII, de auteur van Rerum novarum, nodigt ieder van ons in deze tijd van digitale revolutie uit om een actieve rol op zich te nemen. De opbouw van de "beschaving van de liefde," zegt hij, wordt bereikt door kleine en volhardende daden van trouw die in staat zijn dehumanisering tegen te gaan. Deze taak betreft ons allen intiem, zegt hij.
Paus Leo herinnert ons eraan dat "onrechtvaardigheden niet alleen voortkomen uit de verkeerde keuzes van individuen, maar ook uit structuren, mechanismen en economische en culturele systemen die ongelijkheid produceren," en dat "ontwikkeling niet werkelijk menselijk is als het het verbruik voor sommigen verhoogt terwijl het kosten en lasten op anderen afschuift, of hele regio's in ondergeschikte rollen dwingt."
Helaas gebeurt dit al vandaag de dag op het gebied van nieuwe technologieën en de middelen die zij vereisen.
De encycliek stelt dat het principe van privébezit "een onmisbare maatschappelijke rol" vervult en wordt gesteund door de Kerk. "Vandaag moeten we, naast de goederen die voor iedereen bestemd zijn, ook nieuwe vormen van eigendom in overweging nemen, zoals patenten, algoritmen, digitale platforms, technologische infrastructuur en data," om te voorkomen dat er nieuwe vormen van uitsluiting en vrijheidverlies ontstaan of verankerd raken.
Technologie, zegt hij, is geen eenvoudig hulpmiddel; wanneer het de standaard wordt waarop alles wordt beoordeeld, "begint het te dicteren wat belangrijk is en wat kan worden weggegooid," waardoor "mensen worden gereduceerd tot louter tandwielen in een systeem dat gericht is op steeds grotere efficiëntie."
Vandaag, merkt hij op, ligt de controle over platforms, infrastructuur, data en rekencapaciteit "niet bij de staten, maar bij grote economische en technologische actoren." Deze bedrijven, zegt hij, stellen de voorwaarden voor toegang, de regels van zichtbaarheid en de mogelijkheid tot deelname zelf vast.
"Wanneer dergelijke macht in handen van enkelen geconcentreerd is," zegt de paus, "tendens het ernaar om ondoorzichtig te worden en publieke controle te ontlopen, waardoor het risico van vervormde vormen van ontwikkeling toeneemt die nieuwe afhankelijkheden, uitsluitingen, manipulaties en ongelijkheden in het leven roepen."
De paus bevestigt de noodzaak om verder te gaan dan de theorie van de "rechtvaardige oorlog" en roept op tot het onder de strikste ethische beperkingen stellen van het gebruik van kunstmatige intelligentie in oorlog, omdat "geen enkel algoritme oorlog moreel aanvaardbaar kan maken."
Kunstmatige intelligentie is een beslissend element geworden in het vormen van de publieke opinion door middel van manipulatie van beelden en inhoud, waardoor het steeds moeilijker wordt om waarheid van leugen te onderscheiden.
Er zijn ook veel onbekenden met betrekking tot de arbeidsmarkt. In dit verband herinnert de encycliek eraan dat het niet langer mogelijk is om uitsluitend op de "onzichtbare hand" van de markt te vertrouwen.
Politieke systemen hebben de taak om economische en technologische dynamieken te begeleiden naar het algemeen welzijn, het bevorderen van waardig werk, sociale inclusie en een eerlijke verdeling van de voordelen van innovatie.
Menselijk blijven, processen besturen en monopolies vermijden die de macht van enkelen ten koste van het leven van velen vergroten: dit is het pad dat de paus aangeeft, dat geen barricades opricht en het gebruik van AI niet outright verwerpt.
Integendeel, paus Leo wijst op de vele positieve aspecten en nuttige toepassingen van AI. Tegelijkertijd legt hij uit, is het niet genoeg om een ethische vraag te stellen over het goede of slechte doel waarvoor AI wordt gebruikt.
Het is essentieel, zegt hij, om eerder in te grijpen en te vragen hoe een systeem is ontworpen en welke ideeën over de persoon en de samenleving zijn ingeschreven in de data en modellen die het aansteken.
Om deze reden roept hij op tot adequate juridische kaders, onafhankelijke toezicht, gebruikerseducatie en vooral tot "een politiek systeem dat zijn taak niet afschuift."
Anders, zegt paus Leo XIV, zal verandering alleen worden bestuurd door technocratische logica en zal het worden gepresenteerd als "noodzakelijk en onvermijdelijk," uiteindelijk regels opleggend "gedicteerd" door degenen die de data, infrastructuren en rekencapaciteit bezitten.
Paus Leo zegt daarom dat we AI moeten "ontwapenen" - dat wil zeggen, de "veronderstelling dat technische macht automatisch het recht om te regeren verleent" ondermijnen.
We moeten dit doen, zegt hij, niet om technologie op te geven, maar om te voorkomen dat het de mensheid domineert en het voor discussie open te stellen.
In plaats van onze menselijkheid op te geven, moeten we "getuigen van de grootheid van de mensheid, waarin God Zijn woning heeft gemaakt."
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik gewoon hier
Paus Leo’s ‘Magnifica humanitas’: AI moet de mensheid dienen en niet de macht concentreren
Disclaimer: Vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
Ter gelegenheid van de 135e verjaardag van Rerum novarum brengt paus Leo XIV zijn eerste encycliek uit, getiteld 'Magnifica humanitas: Over het beschermen van de menselijke persoon in de tijd van kunstmatige intelligentie.' Hij doet een oproep tot het beschermen van de mensheid, het bevorderen van de waarheid, de waardigheid van arbeid, sociale gerechtigheid en vrede.
Door Isabella Piro
"De mensheid, door God geschapen in al zijn grandeur, staat vandaag voor een cruciale keuze: ofwel een nieuwe Toren van Babel te bouwen of de stad op te bouwen waar God en de mensheid samenwonen."
Gepubliceerd op maandag 25 mei, ondertekende de paus de encycliek op 15 mei, de 135e verjaardag van de proclamatie van paus Leo XIII's Rerum novarum.
Paus Leo XIV heeft de erfenis van zijn voorganger opgepakt door een sociale encycliek te schrijven die zich richt op een van de belangrijkste uitdagingen van de hedendaagse tijd: kunstmatige intelligentie.
Gedeeld in vijf hoofdstukken, heeft Magnifica humanitas een onderliggend uitgangspunt: technologie is niet "een kracht die tegen de mensheid ingaat" (4), noch is het "van nature kwaad" (9). Echter, "technologie is nooit neutraal, omdat het de kenmerken aanneemt van degenen die het bedenken, financieren, reguleren en gebruiken.
Daarom roept paus Leo XIV mensen op om "voor het gemeenschappelijk goed" te bouwen en "menselijk te blijven," volgens een moedige mentaliteit van gedeelde verantwoordelijkheid en gemeenschap, zodat de wereld "het menselijke hart zal erkennen als de plaats waar God verlangt te wonen" (16).
Paus Leo XIV ondertekent "Magnifica humanitas"
Sociale leer van de Kerk
Het eerste hoofdstuk-"Een Dynamische Benadering Getrouw aan het Evangelie"-traceert de Sociale Leer van de Kerk in recent magisterium en het Tweede Vaticaans Concilie, waarbij "de dynamische aard" (17) wordt benadrukt. Ver weg van "een handboek van principes en normen die moeten worden toegepast," is de sociale leer van de Kerk eerder een "theologie van gemeenschap in de geschiedenis" (27), die onze lezing van gebeurtenissen in het licht van het Evangelie begeleidt. Paus Leo XIV herinnert aan de geschriften van zijn voorgangers: van Pius XII - de eerste die de uitdrukking "Sociale Leer van de Kerk" gebruikte in zijn Apostolische Exhortatie Menti Nostrae uit 1950 - tot paus Franciscus. Hij herinnerde aan paus Leo XIII's encycliek Rerum Novarum uit 1891, die "een mijlpaal vormt in de ontwikkeling van de sociale leer van de Kerk" (30). In de jaren daarna "interpreteerde elke opvolger van Petrus historische veranderingen volgens het Evangelie, waarbij verschillende aspecten van een enkel erfgoed aan het licht kwamen: de waardigheid van de persoon, de waarde van arbeid, de universele bestemming van goederen, solidariteit en subsidiariteit, zorg voor de schepping en de centraliteit van vrede en broederschap" (45).
Menselijke waardigheid beschermen
In het tweede hoofdstuk verkent paus Leo XIV de "Fundamenten en Beginselen van de Sociale Leer van de Kerk".
Deze fundamenten, zegt hij, omvatten de waardigheid van de persoon, geschapen naar het beeld en de gelijkenis van God. Het is belangrijk dit te herinneren aangezien "de druk van nieuwe ideologieën of bepaalde zeer krachtige belangen" de menselijke persoon kan reduceren tot "een hulpbron die moet worden gebruikt en geëxploiteerd" of "op basis van wat zij bereiken of produceren" (51). Integendeel, "de fundamentele waardigheid van elke persoon…is noch verworven, noch verdiend, noch hoeft het gerechtvaardigd te worden" (53). Een tweede fundament van de Sociale Leer van de Kerk is de onschendbaarheid van mensenrechten, waarvan het eerste het recht op leven is "van de conceptie tot het natuurlijke einde." In dit verband definieert Leo XIV een abortus, het doden van de onschuldigen, en euthanasie als "keuzes die de Kerk als ernstig verkeerd beschouwt" (55). Het derde fundament is de erkenning van de rechten van minderheden, met bijzondere aandacht voor vrouwen. De paus roept op tot "concrete beslissingen" ten gunste van hen met betrekking tot wetten, werkgelegenheid, onderwijs en sociale en politieke verantwoordelijkheden, zodat zij daadwerkelijk gehoord en gewaardeerd kunnen worden (57).
'Ernstig immoreel' een natie te onderwerpen
Paus Leo XIV identificeert vervolgens vijf principes van de Sociale Leer van de Kerk. Het eerste is het gemeenschappelijk goed, dat de paus definieert als "de sociale uitdrukking van de waardigheid die in elke persoon wordt erkend" (59).
Hij bevestigt krachtig dat "de bevordering van het gemeenschappelijk goed nooit los kan worden gezien van het respect voor het recht van volken om te bestaan, hun eigen identiteit te behouden en hun unieke kwaliteiten bij te dragen aan de familie van volkeren."
Daarom zegt hij, "elke poging of plan om een natie uit te roeien of te onderwerpen is ernstig immoreel en daarom onaanvaardbaar" (64).
Technologie mag niet in handen van een enkeling zijn
De paus identificeert vervolgens het tweede principe van de "universele bestemming van goederen." Op dit punt, en in andere delen van de encycliek, benadrukt paus Leo XIV de noodzaak om ervoor te zorgen dat technologieën niet in handen zijn van slechts een paar mensen, waardoor de kloof tussen degenen die zijn inbegrepen en degenen die zijn uitgesloten van de digitale revolutie wordt vergroot (67). Het derde principe, subsidiariteit (68), vereist dat de mensheid "elke vorm van paternalistisch of op welzijn gebaseerd beheer van het maatschappelijke leven" overwint ten gunste van gedeelde verantwoordelijkheid.
Solidariteit (73), het vierde principe, is zowel "een principe als een deugd," zegt de paus, waarbij hij opmerkt dat het zich verzet tegen onverschilligheid en rekening houdt met mensen en toekomstige generaties.
Sociale gerechtigheid en de 'litmusproef' met betrekking tot migranten
Sociale gerechtigheid is het vijfde principe van de Sociale Leer van de Kerk. In het digitale tijdperk vereist sociale gerechtigheid het waarborgen van eerlijke toegang tot kansen voor alle mensen, het beschermen van de meest kwetsbaren, het bestrijden van haat en desinformatie, en het onderwerpen van het gebruik van technologieën aan publiek toezicht, "zodat het leidende principe niet enkel winst is, maar de waardigheid van elke persoon en het gemeenschappelijk goed van alle mensen" (80). Paus Leo XIV identificeert migranten, vluchtelingen, en ontheemden als een "litmusproef" voor sociale gerechtigheid. De manier waarop de samenleving migranten behandelt, zegt hij, "onthult of haar gevoel voor gerechtigheid wordt gedreven door angst of door de geest van broederschap." Hij roept daarom op tot bescherming van "de rechtmatige hoop" van degenen die gedwongen zijn te vertrekken, door hen veilige en legale routes te garanderen, een waardige ontvangst en oprechte wegen naar integratie, terwijl hij "het recht om te blijven" in het vaderland in vrede en veiligheid bevorderd, door "de oorzaken van migratie" aan te pakken (81).
Paus Leo XIV ondertekent "Magnifica humanitas" (@Vatican Media)
Misbruik en het gewetenonderzoek van de Kerk
De paus zegt dat deze vijf principes niet alleen op de samenleving moeten worden toegepast, maar ook op de Kerk zelf, die wordt aangemoedigd om "een gewetenonderzoek" uit te voeren. De paus zegt dat het leven naar deze gerechtigheid vraagt om "de ecclesiale relaties en structuren te zuiveren van vervormingen die aanleiding geven tot ongelijkheid, gebrek aan transparantie en machtsmisbruik." Dit betekent luisteren naar de "slachtoffers van spiritueel, economisch, institutioneel, seksueel en machtsgerelateerd misbruik, evenals misbruik van het geweten." Dit examen, zegt hij, "is een integraal onderdeel van een reis naar gerechtigheid, die omvat het erkenning van de schade die is aangericht, rechtvaardige schadevergoeding en het nemen van maatregelen om te voorkomen dat het opnieuw gebeurt" (89).
Een ethische code voor AI
Het derde hoofdstuk-Technologie en Dominantie. De Grandeur van de Mensheid in het Licht van de Beloven van AI benadrukt de noodzaak om kunstmatige intelligentie met waakzaamheid te benaderen. Paus Leo waarschuwt voor het "technocratische paradigma" dat al door paus Franciscus is aangeklaagd en hoe het kan vereisen dat elke keuze uitsluitend wordt gedicteerd door het meten van efficiëntie en winst (92). Daarentegen is de meest krachtige technologie niet noodzakelijkerwijs de beste. AI kan de persoon imiteren en simuleren, maar het beschikt niet over een moreel geweten, empathie of affectieve, relationele of spirituele capaciteiten.
De paus roept op tot duidelijkheid over verantwoordelijkheden en aansprakelijkheid in elke fase van het ontwikkelingsproces, met de focus op adequate AI-beleidsmaatregelen en wettelijke kaders, onafhankelijke controle en gebruikerseducatie.
Bovenal roept paus Leo op tot een ethische code die onderhevig is aan gedeelde normen van sociale gerechtigheid, omdat "een meer morele AI niet genoeg is als die moraliteit wordt bepaald door een enkeling" (107). Evenmin, voegt hij eraan toe, mag de milieu-impact van nieuwe technologieën over het hoofd worden gezien, aangezien ze grote hoeveelheden energie en water vereisen, wat invloed heeft op de Schepping (101).
AI ontmantelen
AI moet "ontmanteld" worden, vervolgt paus Leo XIV, om het te bevrijden van de mentaliteit van militaire, economische en cognitieve concurrentie. "Ontmantelen betekent het ondermijnen van de veronderstelling dat technische macht automatisch het recht om te regeren verleent," zegt hij. "Ontmantelen betekent niet het afwijzen van technologie, maar het voorkomen dat het de mensheid domineert" (110). Hij wijdt ruime aandacht aan een kritiek op transhumanisme en posthumanisme, die vooruitgang interpreteren als het overwinnen van menselijke grenzen. In plaats daarvan zijn beperkingen geen defecten die moeten worden geëlimineerd, maar een constitutieve dimensie van de menselijke persoon, omdat het in kwetsbaarheid en eindigheid is dat relatie en openheid voor God en voor anderen rijpen. Hij zegt dat we moeten onthouden dat "de mensheid niet bloeit ondanks beperkingen, maar vaak door hen heen" (118).
Technologische vooruitgang zonder teruggang van het hart
Het najagen van technologische innovatie ten koste van het elimineren van menselijke beperkingen, zegt hij, zou leiden tot een antropologische teruggang. "De mensheid-in al zijn grandeur en gewondheid-mag nooit worden vervangen of overtroffen," zegt hij. Technologie kan de lijden van de mensheid verlichten en nieuwe mogelijkheden openen, maar het mag de essentie van de mensheid niet ontkennen, wat onze "capaciteit voor relatie en liefde" is (126). In het licht van AI, zegt de paus, "is het ware alternatief niet tussen enthousiasme en angst, maar tussen twee ontwikkelingspaden: een vooruitgang die de individuen en volken dient, of een vooruitgang die hen onderwerpt aan de mentaliteit van macht" (129).
Een ecologie van communicatie en de centraliteit van scholen
In het vierde hoofdstuk-De Mensheid Beschermen in een Tijd van Transformatie. Waarheid, Werk, Vrijheid-roept de paus op tot een "ecologie van communicatie" gebaseerd op waarheid. Hij pleit voor transparantie in hoe inhoud wordt geselecteerd, bescherming van persoonlijke gegevens, serieuze journalistiek gebaseerd op argumentatie en verificatie, een nieuw bewustzijn in het "juiste en kritische" gebruik van digitale tools, en de integratie van verschillende vormen van kennis. De Kerk moet ook transparante en eerlijke communicatie belichamen, vooral in gevallen van onrecht en misbruik. De paus roept ook op tot een vernieuwde educatieve alliantie, zodat de "zin om vragen te stellen" bij jonge mensen niet wordt uitgeblust door perfecte machines die menselijke gedachten nutteloos doen lijken (140). Paus Leo XIV roept daarom op tot vernieuwde aandacht voor scholen als plaatsen waar mensen leren "de waarheid te zoeken en te beminnen" (147).
De waardigheid van arbeid
In de "vierde industriële revolutie" die wordt weergegeven door de digitale transitie, benadrukt de paus het belang van het beschermen van de waardigheid van arbeid door systemen te ontwerpen die zich op de persoon richten en niet alleen op prestatie. "De 'nieuwe manieren' van werken zijn niet per definitie beter," schrijft hij, "terwijl AI belooft de productiviteit te verhogen door alledaagse taken over te nemen, dwingt het vaak werknemers om zich aan te passen aan de snelheid en eisen van machines, in plaats van dat machines zijn ontworpen om degenen die werken te ondersteunen" (150). Technologie kan de mensheid zeker bevrijden van belastende of repetitieve taken, maar het mag niet leiden tot werkloosheid in naam van kostenreductie en winstverhoging. In dit verband uit de paus zijn hoop op een vernieuwing van arbeidsorganisaties (155).
Vrede en ontwikkeling
Paus Leo merkt vervolgens op dat het noodzakelijk is om verder te gaan dan het BBP als maatstaf voor het niveau van ontwikkeling van een land, en in plaats daarvan de waardigheid van arbeid, gedeelde welvaart, de vermindering van ongelijkheden en milieubescherming centraal te stellen. Financiën, zegt hij, moeten zich richten op de ontwikkeling, creatie en evolutie van werk (159-160). In de voetsporen van paus Sint Paulus VI onderstreept de encycliek de onderlinge afhankelijkheid tussen vrede en ontwikkeling. Het roept op tot internationale samenwerking die in staat is om gedeelde strategieën te definiëren, vooral ten gunste van de meest kwetsbare landen en groepen, omdat welvaart alleen "bijdraagt aan vrede als het wijdverbreid, inclusief en duurzaam is" (163).
De familie, "primair sociaal goed"
De paus handhaaft de rol van de familie en zegt dat deze is gebaseerd op de stabiele unie tussen een man en een vrouw. De familie is een "primair sociaal goed" en de "fundamentele en onvervangbare cel van elke gemeenschapsorganisatie" (165), die ondersteund moet worden, ook door arbeidsbeleid dat stabiliteit en menselijke ritmes bevordert, om de mogelijkheid van de samenleving te beschermen om "de toekomst op te bouwen."
'Architectuur van zichtbaarheid' en risico's voor vrijheid
Paus Leo XIV bespreekt vervolgens het thema van menselijke vrijheid in een tijdperk waarin digitale platforms zijn ontworpen om de tijd van gebruikers te capteren en hun kwetsbaarheden te exploiteren. Hij herhaalt de noodzaak om de interne vrijheid van elke persoon te versterken, terwijl ook het risico van sociale controle als gevolg van de massale verzameling van gegevens en het gebruik van algoritmische systemen moet worden geconfronteerd. Profilering, voorspellen en gedrag sturen, zegt hij, is "een nieuwe vorm van macht" (171) die risico loopt om de zwaksten te discrimineren. De paus bekritiseert vooral de "architectuur van zichtbaarheid," die alleen wat zichtbaar is versterkt en meningen vormt.
Nieuwe vormen van slavernij en kolonialisme
AI genereert ook nieuwe vormen van slavernij, zoals die van de "beschadigde, gewonde, en versleten" lichamen (173) van degenen die werkzaam zijn in de extractie van de "zeldzame aardmaterialen" die nodig zijn voor technologie. Daarom benadrukt de paus het belang van het bestrijden van nieuwe vormen van slavernij als een andere "beslissende test voor ethisch onderscheid" in de digitale transformatie. Paus Leo XIV benadrukt dat "de Kerk haar scherpe veroordeling van elke vorm van slavernij, mensenhandel en commodificatie van personen vernieuwt" en onderstreept dat niet reageren of ernstige schendingen van de menselijke waardigheid tolereren, betekent dat men medeplichtig wordt aan deze schendingen. Tegelijkertijd vraagt de paus "oprecht om vergeving" voor de vertraging waarmee de Kerk in het verleden het "vloek van slavernij" heeft veroordeeld (174-176). De encycliek verwijst ook naar de vitale informatie-bijvoorbeeld over gezondheid en demografie-die wordt gebruikt om economische strategieën te sturen. Hij noemt dit een nieuw gezicht van kolonialisme dat persoonlijke levens omzet in exploitabele informatie, waardoor de digitale omgeving een "ruimte van uitbuiting" wordt (178-179).
De theorie van 'rechtvaardige oorlog' overwinnen
In het vijfde hoofdstuk-De Cultuur van Macht en de Beschaving van Liefde-richt paus Leo XIV zich op oorlog en zegt: "de digitale revolutie verandert de aard van conflicten." De paus roept op tot een ethische benadering, zonder welke beslissingen over leven en dood van mensen steeds onpersoonlijker zullen worden als gevolg van een gebruik van geweld dat wordt beschouwd als een "onmiddellijke en haalbare optie" (182-183). Aan de basis hiervan ligt een "cultuur van macht" die oorlog normaliseert en rehabiliteert als een "instrument van internationale politiek," en herbewapening bevordert. Vandaag, zegt hij, is de publieke opinie belast met polariserende media-narratieven, evenals met "een verontrustend verlies van historische herinnering," waardoor mensen zonder een lange termijn visie achterblijven (191). Dienovereenkomstig, zegt hij, wordt vrede vandaag niet langer begrepen als een taak die moet worden ondernomen, maar als een interval tussen conflicten. Om deze reden herhaalt paus Leo XIV dat-terwijl het recht op legitieme zelfverdediging in de striktste zin wordt behouden-de theorie van "rechtvaardige oorlog" moet worden overwonnen, en dat in plaats daarvan dialoog, diplomatie en vergeving moeten worden bevorderd (192).
Algoritmen maken oorlog niet moreel aanvaardbaar
Paus Leo uit kritiek op de groei van de wapenindustrie, de nucleaire wapenwedloop, en de opkomst van nieuwe gewapende actoren-including jihadistische groepen-die erop gericht zijn conflicten als een bron van macht en winst te verlengen. Hij waarschuwt ook voor het gebruik van wapens die gekoppeld zijn aan AI, omdat "er geen algoritme is dat oorlog moreel aanvaardbaar kan maken." De paus schrijft: "AI verwijdert de intrinsieke onmenselijkheid van conflict niet; het kan alleen het conflict sneller en onpersoonlijker maken, de drempel voor het gebruik van geweld verlagen, de verdediging omzetten in bedreigingsvoorspelling en daarmee slachtoffers reduceren tot data. Op deze manier zal het ons gewennen aan het idee dat geweld onontkoombaar is en alleen hoeft te worden geoptimaliseerd." De paus verlangt strikte ethische grenzen, die op internationaal niveau worden gedeeld en zijn gebaseerd op persoonlijke verantwoordelijkheid en de bescherming van burgers. "Elke technologie die aanvallen vergemakkelijkt zonder het gezicht van de menselijke wezens te zien, verlaagt de morele drempel van conflict" (199).
Crisis van het multilateralism
De cultuur van de macht komt ook naar voren uit de crisis van het multilateralism en de opkomst van "een ongeorganiseerd en conflict-rijk multipolarisme" met een overheersend gevoel van wantrouwen (201). De paus betreurt dat de rechtsstaat is vervangen door de wet van de sterkste, terwijl de logica van de macht de bovenhand heeft boven het bouwen aan vrede en instellingen die zijn opgericht om het gemeenschappelijke lot van de volken te beschermen, nu zijn verzwakt. In dit opzicht hoopt de paus op "diepe hervormingen" van de VN die de huidige waardecrisis ten behoeve van het gemeenschappelijk goed kunnen overwinnen (226).
Een onverantwoordelijke Realpolitik
De encycliek merkt op dat vandaag "hybride" oorlogen worden gevoerd "ook op de economische, financiële en cyber fronten, waar desinformatie en campagnes die de angsten van mensen voeden worden gebruikt om de publieke opinie te manipuleren," zodat stijgingen in militaire uitgaven worden gezien als de "enige reactie" op een onzekere toekomst. Maar dit alles is slechts een "valse realiteit", een onverantwoordelijke Realpolitik die in de gewoonten en culturen van mensen een berusting in een onontkoombare oorlog zaait en vrede beschrijft als een utopie (204-205). Hij merkt op dat er de mogelijkheid is dat sommigen "gewapende conflicten als een effectieve manier beschouwen om de aandacht af te leiden van binnenlandse problemen en een cynisch hulpmiddel voor het beheren van moeilijkheden" (208).
De beschaving van de liefde
Christenen, zegt paus Leo, worden opgeroepen om te reageren op de cultuur van de macht door "de beschaving van de liefde" op te bouwen en door te kiezen of ze de logica van geweld willen voeden of de vrede willen beschermen. Hij herinnert zich de herinnering aan de heiligen, "rechtvaardige mensen en de vaak vergeten vredestichters, laten ons zien dat genade niet op magische wijze conflicten elimineert, maar in plaats daarvan actieve weerstand tegen het kwaad inspireert en een verbazingwekkende creativiteit in het doen van goed" (211). De paus geeft vijf paden van verantwoordelijkheid aan, waaronder het ontmantelen van woorden door de waarheid te spreken; vrede opbouwen in gerechtigheid; het perspectief van slachtoffers aannemen door een standpunt in te nemen, omdat er conflicten zijn waarin "het onrechtvaardig is om neutraal te blijven"; en "een gezonde realiteit" cultiveren die haalbare paden van vrede nastreeft door daden, niet alleen woorden.
Belang van interreligieuze dialoog
Tenslotte wordt het herlanceren van dialoog door te bewegen van een cultuur van macht naar een cultuur van onderhandeling benadrukt. En van beslissend belang is "interreligieuze dialoog", als dragers van een boodschap van vrede. Hij schrijft dat "degene die de naam van God gebruiken om terrorisme, geweld of oorlog te legitimeren, zijn ware aard verraden, want in de naam van religie vechten betekent religie zelf aanvallen" (223). De diplomatie van de Heilige Stoel, merkt hij op, "neemt het beginsel van genade van het Evangelie aan als een concreet criterium voor politieke actie." En hieruit volgt de oproep tot gebed, aangezien vrede bovenal van God komt (227-228).
Grandeur van de mensheid
Bij de afsluiting van zijn eerste encycliek nodigt paus Leo XIV de gelovigen uit om deze nieuwe technologische era te navigeren in het licht van het Evangelie, volgens "een sober maar veeleisend programma van het christelijke leven."
Zelfs in het tijdperk van AI, concludeert de paus, "mogen we getuigen van de grandeur van de mensheid, waarin God Zijn woning heeft gemaakt."
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u te abonneren op onze dagelijkse nieuwsbrief. Gewoon hier klikken
Burkina Faso: Aartsbisschop Soviguidi brengt een beleefdheidsbezoek aan de traditionele monarch van het Mossi-volk
Disclaimer: Vertaling gemaakt met AI. Kan onregelmatigheden bevatten. Klik hier voor het originele bericht.
Na het presenteren van zijn geloofsbrieven aan president Ibrahim Traoré op 5 december 2025, heeft aartsbisschop Éric Soviguidi, apostolisch nuntius voor Burkina Faso en Niger, ontmoetingen gehad met lokale autoriteiten. Vorige week werd hij ontvangen door de Moogho Naaba, de traditionele monarch van het Mossi-volk in Burkina Faso.
Yvette Hien en Vatican News
"Via dit initiatief roep ik alle leiders en morele autoriteiten-waaronder traditionele leiders, chiefs, religieuze leiders en politieke autoriteiten-op om samen te werken door elkaar te raadplegen voor het welzijn van de natie en haar mensen," zei de apostolisch nuntius.
Aartsbisschop Soviguidi deed deze opmerkingen tijdens een bijeenkomst die deel uitmaakte van zijn beleefdheidsbezoeken en dialoog met belangrijke belanghebbenden in Burkina Faso. Omdat hij niet met alle traditionele leiders individueel kon afspreken, uitte hij samen met de hoogste traditionele chief de wens dat diverse autoriteiten in de Burkinese samenleving de zoektocht naar duurzame vrede zouden aanmoedigen.
Traditionele chiefs: pijlers van sociale cohesie
Tijdens de bijeenkomst prees aartsbisschop Soviguidi de onverzettelijke inzet van de hoogste autoriteit van het Mossi-rijk, evenals die van alle traditionele chiefs van Burkina Faso, voor het tonen van tolerantie, verzoening en vreedzaam samenleven. "Via mijn bezoek aan de Moogho Naaba wil ik mijn respect uitspreken voor alle traditionele en gebruikelijke autoriteiten van Burkina Faso," zei hij.
De apostolisch nuntius gelooft dat traditionele chiefs een cruciale rol spelen in het handhaven van stabiliteit en fungeren als belangrijke bemiddelaars in het bevorderen van nationale eenheid.
Aartsbisschop Éric Soviguidi, Apostolisch Nuntius voor Burkina Faso en Niger
Het voorbeeld van paus Leo XIV
Zijn Majesteit de Moogho Naaba Baongo bedankte de Heilige Vader, paus Leo XIV, voor de spirituele en humanitaire aandacht van de Katholieke Kerk voor Burkina Faso en voor het initiatief van zijn vertegenwoordiger in het land.
Bedankt voor het lezen van ons artikel. U kunt op de hoogte blijven door u in te schrijven voor onze dagelijkse nieuwsbrief. Klik hier
Dit bericht is met toestemming overgenomen. Klik hier voor het originele bericht.
“De prachtige mensheid die door God geschapen is, staat vandaag voor een beslissende keuze: een nieuwe toren van Babel oprichten of de stad bouwen waar God en de mensheid samen wonen”, is de openingszin van de op 25 mei verschenen eerste encycliek van paus Leo XIV, getiteld Magnifica humanitas (Prachtige mensheid).
(Dit is een samenvatting. Lees het volledige artikel bij de bron.)
